1 Now at the same time there were present some who told him of the Galileans whose blood Pilate mingled with {that of} their sacrifices.2 And he answering said to them, Think ye that these Galileans were sinners beyond all the Galileans because they suffered such things?3 No, I say to you, but if ye repent not, ye shall all perish in the same manner.4 Or those eighteen on whom the tower in Siloam fell and killed them, think ye that *they* were debtors beyond all the men who dwell in Jerusalem?5 No, I say to you, but if ye repent not, ye shall all perish in like manner.6 And he spoke this parable: A certain {man} had a fig-tree planted in his vineyard, and he came seeking fruit upon it and did not find {any}.7 And he said to the vinedresser, Behold, {these} three years I come seeking fruit on this fig-tree and find none: cut it down; why does it also render the ground useless?8 But he answering says to him, Sir, let it alone for this year also, until I shall dig about it and put dung,9 and if it shall bear fruit-but if not, after that thou shalt cut it down.10 And he was teaching in one of the synagogues on the sabbath.11 And lo, {there was} a woman having a spirit of infirmity eighteen years, and she was bent together and wholly unable to lift her head up.12 And Jesus, seeing her, called to {her}, and said to her, Woman, thou art loosed from thine infirmity.13 And he laid his hands upon her; and immediately she was made straight, and glorified God.14 But the ruler of the synagogue, indignant because Jesus healed on the sabbath, answering said to the crowd, There are six days in which {people} ought to work; in these therefore come and be healed, and not on the sabbath day.15 The Lord therefore answered him and said, Hypocrites! does not each one of you on the sabbath loose his ox or his ass from the manger and leading {it} away, water {it}?16 And this {woman}, who is a daughter of Abraham, whom Satan has bound, lo, {these} eighteen years, ought she not to be loosed from this bond on the sabbath day?17 And as he said these things, all who were opposed to him were ashamed; and all the crowd rejoiced at all the glorious things which were being done by him.18 And he said, To what is the kingdom of God like? and to what shall I liken it?19 It is like a grain of mustard {seed} which a man took and cast into his garden; and it grew and became a great tree, and the birds of heaven lodged in its branches.20 And again he said, To what shall I liken the kingdom of God?21 It is like leaven, which a woman took and hid in three measures of meal until the whole was leavened.22 And he went through one city and village after another, teaching, and journeying to Jerusalem.23 And one said to him, Sir, {are} such as are to be saved few in number? But he said unto them,24 Strive with earnestness to enter in through the narrow door, for many, I say to you, will seek to enter in and will not be able.25 From the time that the master of the house shall have risen up and shall have shut the door, and ye shall begin to stand without and to knock at the door, saying, Lord, open to us; and he answering shall say to you, I know you not whence ye are:26 then shall ye begin to say, We have eaten in thy presence and drunk, and thou hast taught in our streets;27 and he shall say, I tell you, I do not know you whence ye are; depart from me, all {ye} workers of iniquity.28 There shall be the weeping and the gnashing of teeth, when ye shall see Abraham and Isaac and Jacob and all the prophets in the kingdom of God, but yourselves cast out.29 And they shall come from east and west, and from north and south, and shall lie down at table in the kingdom of God.30 And behold, there are last who shall be first, and there are first who shall be last.31 The same hour certain Pharisees came up, saying to him, Get out, and go hence, for Herod is desirous to kill thee.32 And he said to them, Go, tell that fox, Behold, I cast out demons and accomplish cures to-day and to-morrow, and the third {day} I am perfected;33 but I must needs walk to-day and to-morrow and the {day} following, for it must not be that a prophet perish out of Jerusalem.34 Jerusalem, Jerusalem, the {city} that kills the prophets and stones those that are sent unto her, how often would I have gathered thy children together, as a hen her brood under her wings, and ye would not.35 Behold, your house is left unto you; and I say unto you, that ye shall not see me until it come that ye say, Blessed {is} he that comes in the name of {the} Lord.

1 Kaj ĉeestis en tiu sama tempo iuj, kiuj rakontis al li pri tiuj Galileanoj, kies sangon Pilato miksis kun iliaj oferaĵoj.2 Kaj responde li diris al ili:Ĉu vi pensas, ke tiuj Galileanoj estis pekuloj pli ol ĉiuj Galileanoj, pro tio, ke ili tion suferis?3 Mi diras al vi:Neniel; sed se vi ne pentos, vi ĉiuj tiel same pereos.4 Aŭ pri tiuj dek ok, sur kiujn falis la turo en Ŝiloaĥ kaj ilin mortigis, ĉu vi pensas, ke ili estis pekuloj pli ol ĉiuj homoj, kiuj loĝis en Jerusalem?5 Neniel, mi diras al vi; sed se vi ne pentos, vi ĉiuj ankaŭ pereos.6 Kaj li parolis la jenan parabolon:Unu viro havis figarbon, plantitan en lia vinberĝardeno, kaj li venis, serĉante frukton sur ĝi, kaj ne trovis.7 Kaj li diris al la vinberisto:Jen tri jarojn mi venas, serĉante frukton sur ĉi tiu figarbo, kaj mi ne trovas; elhaku ĝin; kial ĝi senutiligas ankaŭ la teron?8 Sed li responde diris:Sinjoro, lasu ĝin resti ankaŭ ĉi tiun jaron, ĝis mi fosos ĉirkaŭ ĝi kaj metos sterkon;9 kaj se ĝi poste donos frukton, bone; sed se ne, vi elhakos ĝin.10 Kaj li instruadis en unu el la sinagogoj en la sabato.11 Kaj jen virino, kiu dum dek ok jaroj havis spiriton de malforteco; kaj ŝi estis kunkurbita kaj neniel povis leviĝi.12 Kaj vidinte ŝin, Jesuo vokis ŝin, kaj diris:Virino, vi estas liberigita el via malforteco.13 Kaj li metis sur ŝin la manojn, kaj ŝi tuj rektiĝis kaj gloris Dion.14 Kaj la sinagogestro, indignante, ke Jesuo resanigis en la sabato, respondis kaj diris al la homamaso:Ekzistas ses tagoj, en kiuj oni devas labori; en ili do venu, por esti resanigitaj, kaj ne en la sabata tago.15 Sed la Sinjoro respondis al li kaj diris:Ho hipokrituloj! ĉu ne ĉiu el vi en la sabato malligas sian bovon aŭ sian azenon el la stalo, kaj forkondukas ĝin, por trinkigi?16 Kaj ĉu ne devis ĉi tiu virino, estante filino de Abraham, ligite de Satano jen dek ok jarojn, esti malligita el ĉi tiu kateno en la sabata tago?17 Kaj kiam li tion diris, ĉiuj liaj kontraŭuloj hontiĝis; kaj la tuta homamaso ĝojis pro ĉiuj gloraj agoj, faritaj de li.18 Kaj li diris:Al kio similas la regno de Dio? kaj al kio mi ĝin komparu?19 Ĝi estas simila al sinapa semeto, kiun viro prenis kaj ĵetis en sian ĝardenon; kaj ĝi kreskis kaj fariĝis arbo; kaj la birdoj de la ĉielo loĝis en ĝiaj branĉoj.20 Poste li diris:Al kio mi komparu la regnon de Dio?21 Ĝi estas simila al fermentaĵo, kiun virino prenis kaj kaŝis en tri mezuroj da faruno, ĝis la tuto fermentis.22 Kaj li iris tra urboj kaj vilaĝoj, instruante kaj irante ĉiam pluen al Jerusalem.23 Kaj iu diris al li:Sinjoro, ĉu malmultaj estas la savataj? Kaj li diris al ili:24 Strebu eniri tra la mallarĝa pordo; ĉar multaj, mi diras al vi, deziros eniri kaj ne povos.25 Kiam la domomastro leviĝos kaj ŝlosos la pordon, kaj vi komencos stari ekstere kaj frapi sur la pordon, dirante:Sinjoro, malfermu al ni; kaj li respondos kaj diros al vi:Mi ne scias, de kie vi estas;26 tiam vi ekparolos:Ni manĝis kaj trinkis antaŭ vi, kaj sur niaj stratoj vi instruadis;27 kaj li parolos, kaj diros al vi:Mi ne scias, de kie vi estas; foriru de mi, ĉiuj farantoj de maljusteco.28 Tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj, kiam vi vidos Abrahamon kaj Isaakon kaj Jakobon kaj ĉiujn profetojn en la regno de Dio, kaj vin mem forpelitaj eksteren.29 Kaj oni venos el oriento kaj el okcidento, kaj el nordo kaj el sudo, kaj sidiĝos en la regno de Dio.30 Kaj jen estas lastaj, kiuj estos unuaj; kaj estas unuaj, kiuj estos lastaj.31 En tiu sama horo alvenis iuj Fariseoj, kaj diris al li:Eliru kaj foriru de ĉi tie, ĉar Herodo volas mortigi vin.32 Kaj li diris al ili:Iru, kaj diru al tiu vulpo:Jen mi elpelas demonojn kaj faras sanigojn hodiaŭ kaj morgaŭ, kaj la trian tagon mi estos perfektigita.33 Sed mi devas iradi hodiaŭ kaj morgaŭ kaj postmorgaŭ, ĉar ne povas esti, ke profeto pereos ekster Jerusalem.34 Ho Jerusalem, Jerusalem, kiu pereigas la profetojn kaj ŝtonmortigas tiujn, kiuj estas senditaj al ĝi! kiom ofte mi deziris kolekti viajn infanojn, kiel kokino kolektas sian idaron sub la flugilojn, kaj vi ne volis!35 Jen via domo estas lasita al vi dezerta; kaj mi diras al vi:Vi min ne vidos, ĝis vi diros:Estu benata tiu, kiu venas en la nomo de la Eternulo.