1 And he said to his disciples, It cannot be but that offences come, but woe {to him} by whom they come!2 It would be {more} profitable for him if a millstone were hanged about his neck and he cast into the sea, than that he should be a snare to one of these little ones.3 Take heed to yourselves: if thy brother should sin, rebuke him; and if he should repent, forgive him.4 And if he should sin against thee seven times in the day, and seven times should return to thee, saying, I repent, thou shalt forgive him.5 And the apostles said to the Lord, Give more faith to us.6 But the Lord said, If ye have faith as a grain of mustard {seed}, ye had said to this sycamine tree, Be thou rooted up, and be thou planted in the sea, and it would have obeyed you.7 But which of you {is there} who, having a bondman ploughing or shepherding, when he comes in out of the field, will say, Come and lie down immediately to table?8 But will he not say to him, Prepare what I shall sup on, and gird thyself and serve me that I may eat and drink; and after that *thou* shalt eat and drink?9 Is he thankful to the bondman because he has done what was ordered? I judge not.10 Thus *ye* also, when ye shall have done all things that have been ordered you, say, We are unprofitable bondmen; we have done what it was our duty to do.11 And it came to pass as he was going up to Jerusalem, that he passed through the midst of Samaria and Galilee.12 And as he entered into a certain village ten leprous men met him, who stood afar off.13 And they lifted up {their} voice saying, Jesus, Master, have compassion on us.14 And seeing {them} he said to them, Go, shew yourselves to the priests. And it came to pass as they were going they were cleansed.15 And one of them, seeing that he was cured, turned back, glorifying God with a loud voice,16 and fell on {his} face at his feet giving him thanks: and *he* was a Samaritan.17 And Jesus answering said, Were not the ten cleansed? but the nine, where {are they}?18 There have not been found to return and give glory to God save this stranger.19 And he said to him, Rise up and go thy way: thy faith has made thee well.20 And having been asked by the Pharisees, When is the kingdom of God coming? he answered them and said, The kingdom of God does not come with observation;21 nor shall they say, Lo here, or, Lo there; for behold, the kingdom of God is in the midst of you.22 And he said to the disciples, Days are coming, when ye shall desire to see one of the days of the Son of man, and shall not see {it}.23 And they will say to you, Lo here, or Lo there; go not, nor follow {them}.24 For as the lightning shines which lightens from {one end} under heaven to {the other end} under heaven, thus shall the Son of man be in his day.25 But first he must suffer many things and be rejected of this generation.26 And as it took place in the days of Noe, thus also shall it be in the days of the Son of man:27 they ate, they drank, they married, they were given in marriage, until the day that Noe entered into the ark, and the flood came and destroyed all {of them};28 and in like manner as took place in the days of Lot: they ate, they drank, they bought, they sold, they planted, they builded;29 but on the day that Lot went out from Sodom, it rained fire and sulphur from heaven, and destroyed all {of them}:30 after this {manner} shall it be in the day that the Son of man is revealed.31 In that day, he who shall be on the housetop, and his stuff in the house, let him not go down to take it away; and he that is in the field, let him likewise not return back.32 Remember the wife of Lot.33 Whosoever shall seek to save his life shall lose it, and whosoever shall lose it shall preserve it.34 I say to you, In that night there shall be two {men} upon one bed; one shall be seized and the other shall be let go.35 Two {women} shall be grinding together; the one shall be seized and the other shall be let go.36 {Two men shall be in the field; the one shall be seized and the other let go.}37 And answering they say to him, Where, Lord? And he said to them, Where the body {is}, there the eagles will be gathered together.

1 Kaj li diris al siaj disĉiploj:Ne povas esti, ke faliloj ne venos, sed ve al tiu, per kiu ili venos!2 Pli bone estus por tiu, se muelŝtono estus pendigita ĉirkaŭ lia kolo, kaj se li estus ĵetita en la maron, ol se li metus falilon por unu el ĉi tiuj malgranduloj.3 Gardu vin; se via frato pekos, admonu lin; kaj se li pentos, pardonu lin.4 Kaj se li pekos kontraŭ vi sep fojojn en la tago, kaj sep fojojn turniĝos al vi, dirante:Mi pentas; vi lin pardonu.5 Kaj la apostoloj diris al la Sinjoro:Aldonu al ni fidon.6 Kaj la Sinjoro diris:Se vi havus fidon kiel semeron de sinapo, vi dirus al ĉi tiu morusarbo:Estu elradikigita, kaj estu plantita en la maron; kaj ĝi obeus al vi.7 Sed kiu el vi, havante serviston plugantan aŭ paŝtantan, diros al li, kiam li envenis de la kampo:Tuj venu, kaj sidiĝu, por manĝi?8 Ĉu li ne diros al li prefere:Preparu ion, por ke mi verspermanĝu, kaj zonu vin, kaj servu al mi, dum mi manĝos kaj trinkos; kaj poste vi manĝos kaj trinkos?9 Ĉu li dankas la serviston, ĉar li faris tion, kio estis ordonita?10 Tiel ankaŭ vi, kiam vi faris ĉion, kio estas ordonita al vi, diru:Ni estas senutilaj servistoj; ni faris tion, kion fari estis nia devo.11 Kaj dum ili vojiris al Jerusalem, li trapasis tra la mezo de Samario kaj de Galileo.12 Kaj kiam ili eniris en unu vilaĝon, renkontis lin dek lepruloj, kiuj staris malproksime;13 kaj ili levis sian voĉon, dirante:Jesuo, estro, kompatu nin.14 Kaj vidinte ilin, li diris al ili:Iru, kaj montru vin al la pastroj. Kaj dum ili iris, ili fariĝis puraj.15 Kaj unu el ili, vidinte, ke li resaniĝis, revenis, glorante Dion per laŭta voĉo,16 kaj falis sur sian vizaĝon ĉe liaj piedoj kaj dankis lin; kaj li estis Samariano.17 Kaj Jesuo responde diris:Ĉu ne la dek estis purigitaj? sed kie estas la naŭ?18 Ĉu ne troviĝis revenantoj, por doni gloron al Dio, krom ĉi tiu fremdulo?19 Kaj li diris al li:Leviĝu kaj iru; via fido vin savis.20 Kaj kiam la Fariseoj demandis al li, kiam venos la regno de Dio, li respondis al ili, dirante:La regno de Dio ne venas kun observado;21 kaj oni ne diros:Jen ĉi tie, aŭ:Jen tie! ĉar jen la regno de Dio estas inter vi.22 Kaj li diris al la disĉiploj:Venos tagoj, kiam vi deziros vidi unu el la tagoj de la Filo de homo, kaj vi ne vidos.23 Kaj ili diros al vi:Jen tie! Jen ĉi tie! Ne foriru, nek sekvu;24 ĉar kiel la fulmo, kiam ĝi fulmas el unu subĉiela flanko, lumas ĝis alia subĉiela flanko, tiel estos la Filo de homo en sia tago.25 Sed unue li devas multon suferi, kaj esti malŝatata de ĉi tiu generacio.26 Kaj kiel estis en la tagoj de Noa, tiel estos en la tagoj de la Filo de homo.27 Oni manĝis, trinkis, edziĝis, edziniĝis, ĝis la tago, kiam Noa eniris en la arkeon, kaj venis la diluvo kaj pereigis ĉiujn.28 Ankaŭ tiel same, kiel estis en la tagoj de Lot; oni manĝis, trinkis, aĉetis, vendis, plantis, konstruis;29 sed en la tago, kiam Lot eliris el Sodom, fajro kaj sulfuro falis el la ĉielo kaj pereigis ĉiujn;30 tiel same estos en tiu tago, kiam la Filo de homo malkaŝiĝos.31 Kiu estos sur la tegmento en tiu tago, kun liaj havaĵoj en la domo, tiu ne malsupreniru, por ilin forporti; kaj kiu estas sur la kampo, tiu ankaŭ ne revenu.32 Memoru la edzinon de Lot.33 Kiu penos gajni sian animon, tiu ĝin perdos; sed kiu ĝin perdos, tiu savos ĝin viva.34 Mi diras al vi:En tiu nokto estos du viroj sur unu lito; unu estos prenita, kaj la alia lasita.35 Du virinoj estos muelantaj kune; unu estos prenita, kaj la alia lasita.36 Du viroj estos sur kampo; unu estos prenita, kaj la alia lasita.37 Kaj ili responde diris al li:Kie, Sinjoro? Kaj li diris al ili:Kie estas la kadavro, tien ankaŭ kolektiĝos la agloj.