Lucas 1

1 Forasmuch as many have undertaken to draw up a relation concerning the matters fully believed among us, 2 as those who from the beginning were eye-witnesses of and attendants on the Word have delivered them to us, 3 it has seemed good to me also, accurately acquainted from the origin with all things, to write to thee with method, most excellent Theophilus, 4 that thou mightest know the certainty of those things in which thou hast been instructed.

5 There was in the days of Herod, the king of Judaea, a certain priest, by name Zacharias, of the course of Abia, and his wife of the daughters of Aaron, and her name Elizabeth. 6 And they were both just before God, walking in all the commandments and ordinances of the Lord blameless. 7 And they had no child, because Elizabeth was barren, and they were both advanced in years. 8 And it came to pass, as he fulfilled his priestly service before God in the order of his course, 9 it fell to him by lot, according to the custom of the priesthood, to enter into the temple of the Lord to burn incense. 10 And all the multitude of the people were praying without at the hour of incense. 11 And an angel of the Lord appeared to him, standing on the right of the altar of incense. 12 And Zacharias was troubled, seeing him, and fear fell upon him. 13 But the angel said to him, Fear not, Zacharias, because thy supplication has been heard, and thy wife Elizabeth shall bear thee a son, and thou shalt call his name John. 14 And he shall be to thee joy and rejoicing, and many shall rejoice at his birth. 15 For he shall be great before the Lord, and he shall drink no wine nor strong drink; and he shall be filled with the Holy Spirit, even from his mother’s womb. 16 And many of the sons of Israel shall he turn to the Lord their God. 17 And he shall go before him in the spirit and power of Elias, to turn hearts of fathers to children, and disobedient ones to the thoughts of just men, to make ready for the Lord a prepared people. 18 And Zacharias said to the angel, How shall I know this, for I am an old man, and my wife advanced in years? 19 And the angel answering, said to him, I am Gabriel, who stand before God, and I have been sent to speak to thee, and to bring these glad tidings to thee; 20 and behold, thou shalt be silent and not able to speak, till the day in which these things shall take place, because thou hast not believed my words, the which shall be fulfilled in their time. 21 And the people were awaiting Zacharias, and they wondered at his delaying in the temple. 22 But when he came out he could not speak to them, and they recognised that he had seen a vision in the temple. And he was making signs to them, and continued dumb. 23 And it came to pass, when the days of his service were completed, he departed to his house. 24 Now after these days, Elizabeth his wife conceived, and hid herself five months, saying, 25 Thus has the Lord done to me in these days in which he looked upon me to take away my reproach among men.

26 But in the sixth month, the angel Gabriel was sent of God to a city of Galilee, of which the name was Nazareth, 27 to a virgin betrothed to a man whose name was Joseph, of the house of David; and the virgin’s name was Mary. 28 And the angel came in to her, and said, Hail, thou favoured one! the Lord is with thee: blessed art thou amongst women. 29 But she, seeing the angel, was troubled at his word, and reasoned in her mind what this salutation might be. 30 And the angel said to her, Fear not, Mary, for thou hast found favour with God; 31 and behold, thou shalt conceive in the womb and bear a son, and thou shalt call his name Jesus. 32 He shall be great, and shall be called Son of the Highest; and the Lord God shall give him the throne of David his father; 33 and he shall reign over the house of Jacob for the ages, and of his kingdom there shall not be an end. 34 But Mary said to the angel, How shall this be, since I know not a man? 35 And the angel answering said to her, The Holy Spirit shall come upon thee, and power of the Highest overshadow thee, wherefore the holy thing also which shall be born shall be called Son of God. 36 And behold, Elizabeth, thy kinswoman, she also has conceived a son in her old age, and this is the sixth month to her that was called barren: 37 for nothing shall be impossible with God. 38 And Mary said, Behold the bondmaid of the Lord; be it to me according to thy word. And the angel departed from her.

39 And Mary, rising up in those days, went into the hill country with haste, to a city of Judah, 40 and entered into the house of Zacharias, and saluted Elizabeth. 41 And it came to pass, as Elizabeth heard the salutation of Mary, the babe leaped in her womb; and Elizabeth was filled with the Holy Spirit, 42 and cried out with a loud voice and said, Blessed artthou amongst women, and blessed the fruit of thy womb. 43 And whence is this to me, that the mother of my Lord should come to me? 44 For behold, as the voice of thy salutation sounded in my ears, the babe leaped with joy in my womb. 45 And blessed is she that has believed, for there shall be a fulfilment of the things spoken to her from the Lord. 46 And Mary said, My soul magnifies the Lord, 47 and my spirit has rejoiced in God my Saviour. 48 For he has looked upon the low estate of his bondmaid; for behold, from henceforth all generations shall call me blessed. 49 For the Mighty One has done to me great things, and holy is his name; 50 and his mercy is to generations and generations to them that fear him. 51 He has wrought strength with his arm; he has scattered haughty ones in the thought of their heart. 52 He has put down rulers from thrones, and exalted the lowly. 53 He has filled the hungry with good things, and sent away the rich empty. 54 He has helped Israel his servant, in order to remember mercy, 55 (as he spoke to our fathers,) to Abraham and to his seed for ever. 56 And Mary abode with her about three months, and returned to her house.

57 But the time was fulfilled for Elizabeth that she should bring forth, and she gave birth to a son. 58 And her neighbours and kinsfolk heard that the Lord had magnified his mercy with her, and they rejoiced with her. 59 And it came to pass on the eighth day they came to circumcise the child, and they called it after the name of his father, Zacharias. 60 And his mother answering said, No; but he shall be called John. 61 And they said to her, There is no one among thy kinsfolk who is called by this name. 62 And they made signs to his father as to what he might wish it to be called. 63 And having asked for a writing-table, he wrote saying, John is his name. And they all wondered. 64 And his mouth was opened immediately, and his tongue, and he spake, blessing God. 65 And fear came upon all who dwelt round about them; and in the whole hill-country of Judaea all these things were the subject of conversation. 66 And all who heard them laid them up in their heart, saying, What then will this child be? And the Lord’s hand was with him.

67 And Zacharias his father was filled with the Holy Spirit, and prophesied, saying, 68 Blessed be the Lord the God of Israel, because he has visited and wrought redemption for his people, 69 and raised up a horn of deliverance for us in the house of David his servant; 70 as he spoke by the mouth of his holy prophets, who have been since the world began; 71 deliverance from our enemies and out of the hand of all who hate us; 72 to fulfil mercy with our fathers and remember his holy covenant, 73 the oath which he swore to Abraham our father, 74 to give us, that, saved out of the hand of our enemies, we should serve him without fear 75 in piety and righteousness before him all our days. 76 And thou, child, shalt be called the prophet of the Highest; for thou shalt go before the face of the Lord to make ready his ways; 77 to give knowledge of deliverance to his people by the remission of their sins 78 on account of the bowels of mercy of our God; wherein the dayspring from on high has visited us, 79 to shine upon them who were sitting in darkness and in the shadow of death, to guide our feet into the way of peace. 80 — And the child grew and was strengthened in spirit; and he was in the deserts until the day of his shewing to Israel.

1 Velen hebben geprobeerd een verslag te maken over de gebeurtenissen die bij ons hebben plaatsgevonden, 2 en die aan ons zijn overgeleverd door de mensen die vanaf het begin ooggetuigen zijn geweest en het nieuws hebben doorgegeven. 3 Daarom leek het ook mij goed om – nadat ik alles vanaf het begin nauwkeurig heb onderzocht – een ordelijk verslag voor u te schrijven, geachte Theofilus, 4 zodat u er zeker van kan zijn dat hetgeen men u geleerd heeft, waar is.

5 In de tijd van Herodes, koning van Judea, was er een priester die Zacharias heette. Hij behoorde tot de afdeling van Abia. Zijn vrouw heette Elisabet; ook zij stamde af van Aäron. 6 Ze waren allebei rechtvaardig in Gods ogen; ze hielden zich nauwgezet aan alle geboden en voorschriften van de Heer. 7 Ze hadden geen kinderen, omdat Elisabet onvruchtbaar was, en ze waren allebei op leeftijd. 8 Op een dag dat het de beurt van Zacharias' afdeling was om de priestertaken in Gods aanwezigheid uit te voeren, 9 werd hij, door een loting die volgens de priesterlijke gebruiken werd uitgevoerd, aangewezen om het tempelgebouw van de Heer binnen te gaan en daar wierook te branden. 10 Op het tijdstip dat het wierookoffer zou worden gebracht, stond een groot aantal Joodse mensen buiten te bidden. 11 Toen verscheen aan Zacharias een engel van de Heer; hij stond rechts van het wierookaltaar. 12 Toen Zacharias de engel zag, schrok hij hevig en werd hij door angst bevangen. 13 De engel zei echter tegen hem: "Wees niet bang, Zacharias, want je gebed is verhoord. Jij en je vrouw Elisabet zullen een zoon krijgen en je moet hem de naam Johannes geven. 14 Hij zal een bron van grote vreugde en blijdschap voor je zijn en veel mensen zullen zich over zijn geboorte verheugen, 15 want hij zal een groot man zijn in de ogen van de Heer. Hij mag geen wijn of andere alcoholische dranken nuttigen en hij zal worden vervuld van de Heilige Geest terwijl hij nog in de moederschoot is. 16 Hij zal veel Israëlieten terugleiden naar de Heer, hun God. 17 Hij zal voor de Heer uit gaan, onder leiding van dezelfde Geest en met dezelfde kracht als Elia. Hij zal het hart van vaders terugleiden naar hun kinderen en het denken van zondaars naar de rechtvaardigheid; zo zal hij een volk voorbereiden dat gereed is voor de Heer." 18 Zacharias vroeg de engel: "Hoe kan ik weten of dit waar is? Ik ben immers een oude man en mijn vrouw is op leeftijd." 19 De engel antwoordde: "Ik ben Gabriël. Ik sta in Gods dienst en ik ben gezonden om jou dit goede nieuws te vertellen. 20 Mijn woorden zullen op het juiste moment in vervulling gaan. Maar omdat je ze niet gelooft, zal je stom zijn en niet kunnen spreken tot het tijdstip waarop deze dingen plaatsvinden." 21 Intussen wachtte het volk op Zacharias; men vroeg zich af waarom hij zo lang in het tempelgebouw bleef. 22 Toen hij uiteindelijk naar buiten kwam, was hij niet in staat om hen toe te spreken. Daaruit maakten ze op dat hij in het tempelgebouw een visioen had gehad, want hij bleef gebaren naar hen maken zonder te kunnen spreken. 23 Toen zijn dienstperiode als priester voorbij was, ging Zacharias naar huis. 24 Enige tijd later werd zijn vrouw Elisabet zwanger. Vijf maanden lang zonderde ze zich af. Ze zei: 25 "Dit heeft de Heer voor mij gedaan: Hij heeft zich over mij ontfermd en de schande weggenomen die ik in de ogen van de mensen droeg."

26 In de zesde maand van de zwangerschap van Elisabet zond God de engel Gabriël naar een stad in Galilea die Nazaret heette, 27 naar een jonge vrouw die maagd was. Zij was verloofd met een man die Jozef heette en afstammeling van David was. De jonge vrouw heette Maria. 28 De engel kwam bij haar thuis en zei: "Gegroet, jij bevoorrechte vrouw, de Heer is bij je." 29 Zij stond perplex van deze woorden en vroeg zich af wat de begroeting te betekenen had. 30 De engel zei tegen haar: "Wees niet bang, Maria, God is je gunstig gezind. 31 Je zal zwanger worden en een zoon krijgen. Je moet Hem de naam Jezus geven. 32 Hij zal een groot man zijn en de Zoon van de Allerhoogste worden genoemd. De Heer God zal Hem de troon van zijn voorvader David schenken. 33 Hij zal voor eeuwig over de afstammelingen van Jakob regeren en zijn heerschappij zal nooit eindigen." 34 Maria vroeg aan de engel: "Maar hoe kan dat? Ik heb nog nooit met een man geslapen." 35 De engel antwoordde: "De Heilige Geest zal naar je toe komen en de kracht van de Allerhoogste zal je als een schaduw bedekken. Daarom zal het kindje heilig zijn en de Zoon van God worden genoemd. 36 Bovendien is je bloedverwante Elisabet ook zwanger van een zoon, hoewel ze oud is. Ze werd als onvruchtbaar beschouwd, maar is nu in de zesde maand. 37 Voor God is namelijk niets onmogelijk." 38 Maria zei: "Ik stel mij ten dienste van de Heer. Laat het gebeuren zoals u gezegd hebt." Toen ging de engel bij haar vandaan.

39 Kort daarna maakte Maria zich klaar en begaf ze zich haastig naar een stad in het bergland van Juda. 40 Daar ging ze naar het huis van Zacharias en begroette ze Elisabet. 41 Toen Elisabet de begroeting van Maria hoorde, trappelde het kindje in haar buik en raakte ze vervuld van de Heilige Geest. 42 Ze riep luid: "Jij bent gezegend onder de vrouwen! Ook het kindje in je buik is gezegend! 43 Hoe is het mogelijk dat het mij overkomt dat de moeder van mijn Heer bij mij komt? 44 Zodra ik je begroeting hoorde, trappelde het kindje in mijn buik van vreugde. 45 Zij die gelooft dat hetgeen de Heer haar had beloofd zou gebeuren, is gezegend!" 46 Toen zei Maria:

"Mijn ziel prijst de Heer 47 en mijn geest verheugt zich in God, mijn redder, 48 want Hij heeft omgekeken naar zijn dienares in haar geringheid. Voortaan zullen alle generaties mij gezegend noemen, 49 want de Machtige heeft grote dingen voor mij gedaan en zijn naam is heilig. 50 Zijn mededogen geldt voor wie ontzag voor Hem hebben, de ene generatie na de andere. 51 Met zijn sterke arm heeft Hij zijn kracht getoond, Hij heeft uiteengejaagd wie arrogante gedachten koesterden. 52 Heersers heeft Hij onttroond, aan eenvoudigen gaf Hij een eervolle plaats. 53 Hongerigen heeft Hij verzadigd met het goede, rijken stuurde Hij met lege handen weg. 54 Hij heeft zijn dienaar Israël geholpen; Hij had mededogen, 55 overeenkomstig Zijn eeuwige belofte aan onze voorouders, aan Abraham en zijn afstammelingen."

56 Maria bleef ongeveer drie maanden bij Elisabet en ging toen terug naar huis.

57 Toen voor Elisabet de tijd was aangebroken om haar kind te baren, kreeg ze een zoon. 58 Haar buren en familieleden hoorden dat de Heer mededogen met haar had gehad en haar had gezegend, en ze kwamen dat met haar vieren. 59 Toen ze op de achtste dag het kind kwamen besnijden, wilden ze hem de naam Zacharias geven, naar zijn vader. 60 Maar zijn moeder reageerde: "Nee, hij moet Johannes heten." 61 Ze vroegen haar: "Maar er is toch niemand in je familie die zo heet?" 62 Ze gebaarden naar de vader van het kind, om te vragen hoe hij wilde dat het zou heten. 63 Hij vroeg om een schrijfplankje en schreef: "Zijn naam is Johannes." Iedereen was verbaasd. 64 Onmiddellijk kon Zacharias zijn mond en tong weer gebruiken. Hij sprak weer en hij prees God. 65 Alle buren waren vol ontzag en al deze dingen waren onderwerp van gesprek in het hele bergland van Judea. 66 Allen die ervan hoorden, dachten erover na en vroegen zich af: "Wat zal er van dit kind terechtkomen?" Het was namelijk duidelijk dat de zegen van de Heer op hem rustte.

67 Toen werd zijn vader Zacharias vervuld van de Heilige Geest en profeteerde hij:

68 "Ik prijs de Heer, de God van Israël, want Hij heeft naar zijn volk omgekeken en het verlost. 69 Uit het nageslacht van zijn dienaar David heeft Hij een machtige redder doen opstaan, 70 zoals Hij lang geleden had beloofd bij monde van zijn heilige profeten. 71 Hij is het die ons redt van onze vijanden en uit de greep van allen die ons verachten. 72 Zo betoont Hij ons het mededog en dat Hij ook aan onze voorouders heeft betoond. En zo bevestigt Hij zijn heilig verbond, 73 en de eed die Hij aan Abraham, onze voorvader, heeft gezworen. 74 Bevrijd uit de greep van onze vijanden, mogen wij Hem nu onbevreesd vereren, 75 in heiligheid en rechtvaardigheid, terwijl Hij op ons toekijkt, ons leven lang. 76 En jij, kind, zal een profeet van de Allerhoogste worden genoemd, want je zal voor de Heer uitgaan om de weg voor Hem gereed te maken, 77 om de redding, de vergeving van hun zonden, aan zijn volk bekend te maken. 78 Wegens Gods grote mededogen voor ons, zal vanuit de hemel de zon voor ons opgaan. 79 Zij zal schijnen op de mensen die in het duister en in de schaduw van de dood leven, en zij zal onze voeten naar de weg van de vrede leiden."

80 Het kind groeide op en zijn geest werd steeds sterker. Hij leefde op afgelegen plaatsen tot de dag waarop hij zich publiekelijk aan Israël vertoonde.