Lucas 22

1 Now the feast of unleavened bread, which is called the passover, drew nigh, 2 and the chief priests and the scribes sought how they might kill him; for they feared the people. 3 And Satan entered into Judas, who was surnamed Iscariote, being of the number of the twelve. 4 And he went away and spoke with the chief priests and captains as to how he should deliver him up to them. 5 And they were rejoiced, and agreed to give him money. 6 And he came to an agreement to do it, and sought an opportunity to deliver him up to them away from the crowd.

7 And the day of unleavened bread came, in which the passover was to be killed. 8 And he sent Peter and John, saying, Go and prepare the passover for us, that we may eat it. 9 But they said to him, Where wilt thou that we prepare it? 10 And he said to them, Behold, as ye enter into the city a man will meet you, carrying an earthen pitcher of water; follow him into the house where he goes in; 11 and ye shall say to the master of the house, The Teacher says to thee, Where is the guest-chamber where I may eat the passover with my disciples? 12 And he will shew you a large upper room furnished: there make ready. 13 And having gone they found it as he had said to them; and they prepared the passover. 14 And when the hour was come, he placed himself at table, and the twelve apostles with him. 15 And he said to them, With desire I have desired to eat this passover with you before I suffer. 16 For I say unto you, that I will not eat any more at all of it until it be fulfilled in the kingdom of God. 17 And having received a cup, when he had given thanks he said, Take this and divide it among yourselves. 18 For I say unto you, that I will not drink at all of the fruit of the vine until the kingdom of God come. 19 And having taken a loaf, when he had given thanks, he broke it, and gave it to them, saying, This is my body which is given for you: this do in remembrance of me. 20 In like manner also the cup, after having supped, saying, This cup is the new covenant in my blood, which is poured out for you.

21 Moreover, behold, the hand of him that delivers me up is with me on the table; 22 and the Son of man indeed goes as it is determined, but woe unto that man by whom he is delivered up. 23 And they began to question together among themselves who then it could be of them who was about to do this. 24 And there was also a strife among them which of them should be held to be the greatest. 25 And he said to them, The kings of the nations rule over them, and they that exercise authority over them are called benefactors. 26 But yeshall not be thus; but let the greater among you be as the younger, and the leader as he that serves. 27 For which is greater, he that is at table or he that serves? Is not he that is at table? But I am in the midst of you as the one that serves. 28 But ye are they who have persevered with me in my temptations. 29 And I appoint unto you, as my Father has appointed unto me, a kingdom, 30 that ye may eat and drink at my table in my kingdom, and sit on thrones judging the twelve tribes of Israel. 31 And the Lord said, Simon, Simon, behold, Satan has demanded to have you, to sift you as wheat; 32 but I have besought for thee that thy faith fail not; and thou, when once thou hast been restored, confirm thy brethren. 33 And he said to him, Lord, with thee I am ready to go both to prison and to death. 34 And he said, I tell thee, Peter, the cock shall not crow to-day before that thou shalt thrice deny that thou knowest me. 35 And he said to them, When I sent you without purse and scrip and sandals, did ye lack anything? And they said, Nothing. 36 He said therefore to them, But now he that has a purse let him take it, in like manner also a scrip, and he that has none let him sell his garment and buy a sword; 37 for I say unto you, that this that is written must yet be accomplished in me, And he was reckoned with the lawless: for also the things concerning me have an end. 38 And they said, Lord, behold here are two swords. And he said to them, It is enough.

39 And going forth he went according to his custom to the mount of Olives, and the disciples also followed him. 40 And when he was at the place he said to them, Pray that ye enter not into temptation. 41 And he was withdrawn from them about a stone’s throw, and having knelt down he prayed, 42 saying, Father, if thou wilt remove this cup from me: — but then, not my will, but thine be done. 43 And an angel appeared to him from heaven strengthening him. 44 And being in conflict he prayed more intently. And his sweat became as great drops of blood, falling down upon the earth. 45 And rising up from his prayer, coming to the disciples, he found them sleeping from grief. 46 And he said to them, Why sleep ye? rise up and pray that ye enter not into temptation.

47 As he was yet speaking, behold, a crowd, and he that was called Judas, one of the twelve, went on before them, and drew near to Jesus to kiss him. 48 And Jesus said to him, Judas, deliverest thou up the Son of man with a kiss? 49 And they who were around him, seeing what was going to follow, said to him, Lord, shall we smite with the sword? 50 And a certain one from among them smote the bondman of the high priest and took off his right ear. 51 And Jesus answering said, Suffer thus far; and having touched his ear, he healed him. 52 And Jesus said to the chief priests and captains of the temple and elders, who were come against him, Have ye come out as against a robber with swords and sticks? 53 When I was day by day with you in the temple ye did not stretch out your hands against me; but this is your hour and the power of darkness.

54 And having laid hold on him, they led him away, and they led him into the house of the high priest. And Peter followed afar off. 55 And they having lit a fire in the midst of the court and sat down together, Peter sat among them. 56 And a certain maid, having seen him sitting by the light, and having fixed her eyes upon him, said, And this man was with him. 57 But he denied him, saying, Woman, I do not know him. 58 And after a short time another seeing him said, And thou art of them. But Peter said, Man, I am not. 59 And after the lapse of about one hour another stoutly maintained it, saying, In truth this man also was with him, for also he is a Galilaean. 60 And Peter said, Man, I know not what thou sayest. And immediately, while he was yet speaking, the cock crew. 61 And the Lord, turning round, looked at Peter; and Peter remembered the word of the Lord, how he said to him, Before the cock crow thou shalt deny me thrice. 62 And Peter, going forth without, wept bitterly.

63 And the men who held him mocked him, beating him; 64 and covering him up, asked him saying, Prophesy, who is it that struck thee? 65 And they said many other injurious things to him. 66 And when it was day, the elderhood of the people, both the chief priests and scribes, were gathered together, and led him into their council, saying, 67 If thou art the Christ, tell us. And he said to them, If I tell you, ye will not at all believe; 68 and if I should ask you, ye would not answer me at all, nor let me go; 69 but henceforth shall the Son of man be sitting on the right hand of the power of God. 70 And they all said, Thou then art the Son of God? And he said to them, Ye say that I am. 71 And they said, What need have we any more of witness, for we have heard ourselves out of his mouth?

1 Het was bijna het Feest van de Ongedesemde Broden, dat ook Pesach wordt genoemd. 2 De hoofdpriesters en Schriftgeleerden zochten naar een geschikte manier om Jezus uit de weg te ruimen, want ze waren bang voor de reactie van het volk. 3 Toen nam Satan bezit van Judas, die Iskariot wordt genoemd en een van de Twaalf was. 4 Hij ging naar de hoofdpriesters en de hoofden van de tempelwacht en besprak met hen hoe hij Jezus aan hen zou uitleveren. 5 Ze waren verheugd en spraken met hem af dat ze hem geld zouden betalen. 6 Hij stemde toe en zocht een gelegenheid om Hem aan hen uit te leveren zonder dat er veel volk bij zou zijn.

7 Toen de Dag van de Ongedesemde Broden aanbrak, waarop het Pesachlam geslacht moest worden, 8 stuurde Jezus Petrus en Johannes eropuit. Hij zei: "Ga de Pesachmaaltijd voor ons klaarmaken." 9 Zij vroegen: "Waar wilt U dat we het klaarmaken?" 10 Jezus antwoordde: "Wanneer jullie de stad binnenkomen, zullen jullie een man tegenkomen die een kan water draagt. Volg hem en ga het huis binnen dat hij binnengaat. 11 Zeg dan tegen de eigenaar van dat huis: ‘De Leraar vraagt u: Waar is het vertrek waar Ik met mijn leerlingen de Pesachmaaltijd kan eten?’ 12 Hij zal jullie een ingerichte bovenzaal tonen. Maak het daar klaar." 13 Ze vertrokken, troffen alles aan overeenkomstig zijn beschrijving en maakten de Pesachmaaltijd klaar. 14 Toen het tijd was, ging Jezus met zijn leerlingen aan tafel. 15 Hij zei tegen hen: "Ik heb er intens naar uitgekeken, deze Pesachmaaltijd met jullie te eten voordat Ik zal lijden. 16 Want Ik zeg jullie: Ik zal het nooit meer eten voordat het zijn ware betekenis heeft gekregen in Gods koninkrijk." 17 Jezus nam een beker, sprak een dankgebed uit, en zei: "Neem deze beker en laat hem onder jullie rondgaan. 18 Want Ik zeg jullie: vanaf nu zal Ik niet meer drinken van de vrucht van de druivelaar totdat Gods koninkrijk gekomen is." 19 Jezus nam een brood, sprak een dankgebed uit, brak het in stukken en deelde die uit aan zijn leerlingen, terwijl Hij zei: "Dit is mijn lichaam, dat voor jullie wordt gegeven. Doe dit om Mij te gedenken." 20 Nadat ze hadden gegeten nam Jezus op dezelfde wijze een beker en zei Hij: "Deze beker die voor jullie wordt uitgegoten, is het nieuwe verbond, dat wordt gesloten door middel van mijn bloed. 21 Toch bevindt mijn verrader zich samen met Mij aan tafel. 22 Want de Mensenzoon zal wel heengaan, zoals reeds is bepaald, maar wee degene door wie Hij wordt verraden." 23 Ze begonnen met elkaar te discussiëren over wie van hen degene zou kunnen zijn die dit zou doen.

24 Ook ontstond onder hen onenigheid, over wie van hen als de belangrijkste werd beschouwd. 25 Jezus zei tegen hen: "Bij de andere volken is het zo dat hun koningen de baas over hen spelen en dat zij die macht over hen uitoefenen zich weldoener noemen. 26 Maar bij jullie is het zo niet. Integendeel, laat hij die de belangrijkste onder jullie is, als de minst belangrijke worden, en de leider als de dienaar. 27 Immers, wie is er belangrijker, iemand die aan tafel heeft plaatsgenomen of iemand die bedient? Is het niet de persoon die aan tafel heeft plaatsgenomen? Maar Ik gedraag me in jullie midden als iemand die bedient. 28 Jullie zijn het die in al mijn beproevingen trouw bij Mij zijn gebleven. 29 En zoals mijn Vader het koningschap aan Mij heeft toegekend, ken Ik dat aan jullie toe. 30 Daarom zullen jullie in mijn koninkrijk aan mijn tafel mogen eten en drinken en zullen jullie op een troon zitten en over de twaalf stammen van Israël rechtspreken.

31 Simon, Simon, de satan heeft toestemming gevraagd om jullie te zeven als graan. 32 Ik heb echter voor jou gebeden dat je geloof niet zal falen. Wanneer jij je herpakt hebt, versterk dan je broeders en zusters." 33 Petrus antwoordde: "Heer, ik ben bereid om met U naar de gevangenis te gaan en te worden omgebracht." 34 Maar Jezus zei: "Petrus, Ik zeg je, voordat de haan vandaag kraait, zal je driemaal ontkennen dat je Mij kent."

35 Jezus vroeg zijn leerlingen: "Toen Ik jullie had uitgezonden zonder geldbuidel, reistas of schoenen, hadden jullie toen ergens gebrek aan?" Ze antwoordden: "Aan niets." 36 Hij zei tegen hen: "Laat nu wie een geldbuidel heeft, ook een reistas meenemen, en laat wie geen zwaard heeft, zijn mantel verkopen om er een te kopen. 37 Want Ik zeg jullie, het volgende citaat uit de Schriften gaat over Mij en moet in vervulling gaan: ‘Hij werd als een misdadiger beschouwd.’ Wat er over Mij staat, gaat nu in vervulling." 38 Ze zeiden: "Kijk, Heer, hier zijn twee zwaarden." Hij antwoordde: "Genoeg hierover."

39 Jezus ging de stad uit en begaf zich zoals gewoonlijk naar de Olijfberg. Zijn leerlingen volgden Hem. 40 Toen Hij daar aankwam, zei Hij tegen hen: "Bid dat jullie niet in verzoeking komen." 41 Hij zonderde zich van hen af, ongeveer een steenworp bij hen vandaan, en knielde neer om te bidden. 42 Hij zei: "Vader, als U het wil, neem dan deze beker van Mij weg; laat echter niet gebeuren wat Ik wil, maar wat U wil." 43 Toen verscheen er een engel uit de hemel, die Hem kracht gaf. 44 Jezus werd doodsbang. Hij bad nog vuriger en Hij zweette bloed, dat op de grond druppelde. 45 Nadat Hij had gebeden, stond Hij op en ging Hij naar zijn leerlingen toe. Hij zag dat ze van verdriet in slaap waren gevallen, 46 en zei tegen hen: "Hoe is het mogelijk dat jullie slapen? Sta op en bid, opdat jullie niet in verzoeking komen."

47 Terwijl Hij nog sprak, kwam er een grote groep mensen aan, die werd geleid door de man die Judas heette. Hij was een van de Twaalf en ging naar Jezus toe om Hem een kus te geven. 48 Maar Jezus vroeg hem: "Judas, is het met een kus dat jij de Mensenzoon verraadt?" 49 Toen de mensen rondom Jezus zagen wat er stond te gebeuren, vroegen ze: "Heer, zullen we hen aanvallen met het zwaard?" 50 Een van hen viel de dienaar van de hogepriester aan en hakte zijn rechteroor af. 51 Maar Jezus zei: "Stop daarmee." Hij raakte de man aan op de plaats van het oor en genas hem. 52 Toen zei Jezus tegen de hoofdpriesters, de hoofden van de tempelwacht en de oudsten die op Hem waren afgekomen: "Zijn jullie op Mij afgekomen als op een misdadiger, met zwaarden en knuppels? 53 Toen Ik dagelijks bij jullie op het tempelterrein was, hebben jullie mij niet opgepakt, maar dit is jullie moment – nu regeert de duisternis."

54 Jezus werd gearresteerd, weggeleid en naar het huis van de hogepriester gebracht. Petrus volgde op een afstand. 55 Midden op de binnenplaats was een vuur aangestoken, waarrond mensen waren gaan zitten. Petrus bevond zich onder hen. 56 In het licht van het vuur zag een dienstmeisje hem zitten. Ze bekeek hem en zei: "Die man was ook bij Jezus." 57 Petrus ontkende het: "Ik ken Hem niet." 58 Een tijdje later zag iemand anders hem en zei: "Jij bent ook een van hen", maar Petrus zei: "Nee, dat ben ik niet." 59 Na verloop van ongeveer een uur beweerde nog iemand anders: "Die man was toch echt wel bij Hem, want hij is een Galileër." 60 Petrus zei echter: "Ik weet niet waar je het over hebt." Op hetzelfde moment, terwijl hij nog sprak, kraaide er een haan. 61 De Heer draaide zich om en keek Petrus aan. Toen herinnerde Petrus zich wat de Heer tegen hem had gezegd: "Voordat vandaag de haan kraait, zal jij Mij driemaal verloochenen." 62 Hij ging naar buiten en weende bitter.

63 De mannen die Jezus bewaakten, bespotten en sloegen Hem. 64 Ook blinddoekten ze Hem en riepen ze: "Profeteer dan, wie heeft Je geslagen?" 65 Ze zeiden nog veel andere beledigende dingen tegen Hem.

66 Toen het licht werd, kwam de raad van volksoudsten, hoofdpriesters en Schriftgeleerden bijeen en werd Jezus aan de raad voorgeleid. 67 Ze zeiden: "Zeg ons of U de Messias bent." Jezus antwoordde: "Als Ik het u zeg, zal u Mij niet geloven. 68 En als Ik u iets zou vragen, zou u niet antwoorden. 69 Maar vanaf nu zal de Mensenzoon aan de rechterzijde van de machtige God zitten." 70 Ze vroegen allemaal: "Bent U dan de Zoon van God?" Hij antwoordde: "U zegt dat Ik dat ben." 71 Toen zeiden ze: "Meer bewijs hebben we toch niet nodig? Nu hebben we het zelf uit zijn eigen mond gehoord."