Lucas 6

1 And it came to pass on the second-first sabbath, that he went through cornfields, and his disciples were plucking the ears and eating them, rubbing them in their hands. 2 But some of the Pharisees said to them, Why do ye what is not lawful to do on the sabbath? 3 And Jesus answering said to them, Have ye not read so much as this, what David did when he hungered, he and those who were with him, 4 how he entered into the house of God and took the shewbread and ate, and gave to those also who were with him, which it is not lawful that any eat, unless the priests alone? 5 And he said to them, The Son of man is Lord of the sabbath also. 6 And it came to pass on another sabbath also that he entered into the synagogue and taught; and there was a man there, and his right hand was withered. 7 And the scribes and the Pharisees were watching if he would heal on the sabbath, that they might find something of which to accuse him. 8 But he knew their thoughts, and said to the man who had the withered hand, Get up, and stand in the midst. And having risen up he stood there. 9 Jesus therefore said to them, I will ask you if it is lawful on the sabbath to do good, or to do evil? to save life, or to destroy it? 10 And having looked around on them all, he said to him, Stretch out thy hand. And he did so and his hand was restored as the other. 11 But they were filled with madness, and they spoke together among themselves what they should do to Jesus.

12 And it came to pass in those days that he went out into the mountain to pray, and he spent the night in prayer to God. 13 And when it was day he called his disciples, and having chosen out twelve from them, whom also he named apostles: 14 Simon, to whom also he gave the name of Peter, and Andrew his brother, and James and John, and Philip and Bartholomew, 15 and Matthew and Thomas, James the son of Alphaeus and Simon who was called Zealot, 16 and Judas brother of James, and Judas Iscariote, who was also his betrayer; 17 and having descended with them, he stood on a level place, and a crowd of his disciples, and a great multitude of the people from all Judaea and Jerusalem, and the sea coast of Tyre and Sidon, who came to hear him, and to be healed of their diseases; 18 and those that were beset by unclean spirits were healed. 19 And all the crowd sought to touch him, for power went out from him and healed all.

20 And he, lifting up his eyes upon his disciples, said, Blessed are ye poor, for yours is the kingdom of God. 21 Blessed ye that hunger now, for ye shall be filled. Blessed ye that weep now, for ye shall laugh. 22 Blessed are ye when men shall hate you, and when they shall separate you from them, and shall reproach you, and cast out your name as wicked, for the Son of man’s sake: 23 rejoice in that day and leap for joy, for behold, your reward is great in the heaven, for after this manner did their fathers act toward the prophets. 24 But woe to you rich, for ye have received your consolation. 25 Woe to you that are filled, for ye shall hunger. Woe to you who laugh now, for ye shall mourn and weep. 26 Woe, when all men speak well of you, for after this manner did their fathers to the false prophets.

27 But to you that hear I say, Love your enemies; do good to those that hate you; 28 bless those that curse you; pray for those who use you despitefully. 29 To him that smites thee on the cheek, offer also the other; and from him that would take away thy garment, forbid not thy body-coat also. 30 To every one that asks of thee, give; and from him that takes away what is thine, ask it not back. 31 And as ye wish that men should do to you, do ye also to them in like manner. 32 And if ye love those that love you, what thank is it to you? for even sinners love those that love them. 33 And if ye do good to those that do good to you, what thank is it to you? for even sinners do the same. 34 And if ye lend to those from whom ye hope to receive, what thank is it to you? for even sinners lend to sinners that they may receive the like. 35 But love your enemies, and do good, and lend, hoping for nothing in return, and your reward shall be great, and ye shall be sons of the Highest; for he is good to the unthankful and wicked. 36 Be ye therefore merciful, even as your Father also is merciful.

37 And judge not, and ye shall not be judged; condemn not, and ye shall not be condemned. Remit, and it shall be remitted to you. 38 Give, and it shall be given to you; good measure, pressed down, and shaken together, and running over, shall be given into your bosom: for with the same measure with which ye mete it shall be measured to you again. 39 And he spoke also a parable to them: Can a blind man lead a blind man? shall not both fall into the ditch? 40 The disciple is not above his teacher, but every one that is perfected shall be as his teacher. 41 But why lookest thou on the mote which is in the eye of thy brother, but perceivest not the beam which is in thine own eye? 42 or how canst thou say to thy brother, Brother, allow me, I will cast out the mote that is in thine eye, thyself not seeing the beam that is in thine eye? Hypocrite, cast out first the beam out of thine eye, and then thou shalt see clear to cast out the mote which is in the eye of thy brother. 43 For there is no good tree which produces corrupt fruit, nor a corrupt tree which produces good fruit; 44 for every tree is known by its own fruit, for figs are not gathered from thorns, nor grapes vintaged from a bramble. 45 The good man, out of the good treasure of his heart, brings forth good; and the wicked man out of the wicked, brings forth what is wicked: for out of the abundance of the heart his mouth speaks. 46 And why call ye me, Lord, Lord, and do not the things that I say? 47 Every one that comes to me, and hears my words and does them, I will shew you to whom he is like. 48 He is like a man building a house, who dug and went deep, and laid a foundation on the rock; but a great rain coming, the stream broke upon that house, and could not shake it, for it had been founded on the rock. 49 And he that has heard and not done, is like a man who has built a house on the ground without a foundation, on which the stream broke, and immediately it fell, and the breach of that house was great.

1 Op een sabbat, toen Jezus tussen de graanvelden door wandelde, plukten zijn leerlingen enkele aren, wreven die fijn tussen hun handen, en aten ze op. 2 Sommige van de farizeeën zeiden: "Waarom doen jullie iets dat op de sabbat niet is toegestaan?" 3 Jezus antwoordde: "Hebben jullie niet gelezen wat David deed toen hij en zijn mannen honger hadden? 4 Hij ging het huis van God binnen, nam de gewijde broden waarvan enkel de priesters mochten eten, at en gaf ervan aan zijn mannen." 5 Hij zei tegen hen: "De Mensenzoon is baas over de sabbat."

6 Op een andere sabbat, toen Hij naar de synagoge ging om te onderwijzen, was daar iemand met een verlamde rechterhand. 7 De Schriftgeleerden en de farizeeën hielden Jezus in de gaten om te zien of Hij op de sabbat zou genezen. Ze zochten namelijk iets waarvan ze Hem konden beschuldigen. 8 Hij wist echter wat ze dachten en zei tegen de man met de verlamde hand: "Kom in het midden staan." De man kwam daar staan. 9 Jezus zei tegen hen: "Ik zal jullie eens iets vragen. Wat is toegestaan op de sabbat: goed doen of kwaad doen, een leven redden of het vernietigen?" 10 Hij keek om zich heen, naar hen allen, en zei tegen de man: "Steek je hand uit." Dat deed de man en zijn hand genas. 11 Zij werden echter woedend en bespraken onder elkaar wat ze met Jezus zouden doen.

12 Het was in die periode dat Jezus de berg op ging om te bidden en de hele nacht doorbracht in gebed tot God. 13 Toen het dag werd, riep Hij zijn leerlingen bij zich. Hij koos twaalf van hen uit en noemde hen apostelen: 14 Simon, die ook Petrus wordt genoemd, zijn broer Andreas, Jakobus, Johannes, Filippus, Bartolomeüs, 15 Matteüs, Tomas, Jakobus, de zoon van Alfeüs, Simon die de Zeloot wordt genoemd, 16 Judas, de zoon van Jakobus, en Judas Iskariot, die een verrader werd.

17 Jezus daalde met hen de berg af en ging op een vlak terrein staan, samen met een grote groep van zijn leerlingen en een groot aantal mensen uit heel Judea, Jeruzalem en de kuststrook van Tyrus en Sidon. 18 Zij waren gekomen om naar Hem te luisteren en van hun ziekten te worden genezen. Ook wie werd gekweld door onreine geesten, werd genezen. 19 Iedereen in de menigte probeerde Hem aan te raken, omdat er kracht van Hem uitging en Hij hen allen genas.

20 Hij keek zijn leerlingen aan en zei: "Jullie die arm zijn, zijn gezegend, want Gods koninkrijk behoort jullie toe. 21 Jullie die nu honger hebben, zijn gezegend, want je zal verzadigd worden. Jullie die nu wenen, zijn gezegend, want je zal lachen. 22 Jullie zijn gezegend wanneer de mensen je haten en wanneer ze je buitensluiten en bespotten en je naam bezoedelen omwille van de Mensenzoon. 23 Wanneer dat gebeurt, verheug je dan en spring op van blijdschap, want jullie beloning in de hemel zal groot zijn. De profeten werden namelijk ook zo behandeld door de voorouders van deze mensen. 24 Maar wee jullie rijken, want jullie hebben je troost reeds ontvangen. 25 Wee jullie die nu voldoende te eten hebben, want je zal hongerlijden. Wee jullie die nu lachen, want je zal rouwen en wenen. 26 Wee jullie wanneer alle mensen positief over je spreken, want hun voorouders deden dat met de valse profeten.

27 Maar tegen jullie die luisteren, zeg Ik: heb je vijanden lief, doe goed aan wie jullie haten. 28 Zegen wie jullie verwensen, bid voor wie jullie beledigen. 29 Als iemand jou op de wang slaat, bied hem dan ook je andere wang aan; als iemand je mantel afneemt, ontzeg hem dan niet je hemd. 30 Geef aan iedereen die iets van je wil hebben en als iemand iets van je afneemt, eis het dan niet terug. 31 Behandel de mensen op de manier waarop jullie door hen behandeld willen worden. 32 Als jullie liefdevol behandelen wie jullie liefdevol behandelt, is dat toch geen verdienste? Zelfs de zondaars hebben lief wie hen liefheeft. 33 En als jullie goed behandelen wie jullie goed behandelt, is dat toch geen verdienste? Zelfs de zondaars doen dat. 34 En als je leent aan diegenen van wie jullie hopen terug te krijgen, dan is dat toch geen verdienste? Zelfs de zondaars lenen aan zondaars om hetzelfde bedrag terug te krijgen. 35 Heb je vijanden lief en doe goed en leen aan anderen zonder tegenprestaties te verwachten. Dan zal je beloning groot zijn en zullen jullie kinderen van de Allerhoogste zijn, want Hij is goed voor de mensen die ondankbaar en slecht zijn. 36 Toon medeleven, zoals jullie Vader medeleven toont.

37 Oordeel niet over anderen, dan zal er over jou niet worden geoordeeld. Veroordeel anderen ook niet, dan zal je zelf niet worden veroordeeld. Vergeef, dan zal jou worden vergeven. 38 Geef, dan zal aan jou worden gegeven. Een maatbak vol – aangedrukt, geschud en overvol – zal je worden toebedeeld, want de maat die jij hanteert, zal op jou worden toegepast."

39 Hij vertelde hun nog een parabel: "Een blinde kan toch geen blinde leiden? Dan vallen ze toch allebei in een kuil?

40 Een leerling staat niet boven zijn leraar, maar ieder die volleerd is, zal zijn zoals zijn leraar.

41 Hoe is het mogelijk dat je wel de splinter in het oog van je naaste ziet, maar de balk in je eigen oog niet opmerkt? 42 Hoe kan je tegen je naaste zeggen: broer, laat mij die splinter uit je oog verwijderen, terwijl je de balk in jouw oog niet ziet? Hypocriet, verwijder eerst de balk uit je eigen oog. Dan zal je goed genoeg zien om de splinter uit het oog van je naaste te verwijderen.

43 Er is geen goede boom die slechte vruchten oplevert, en ook geen slechte boom die goede vruchten oplevert. 44 Want elke boom is herkenbaar aan zijn vruchten. Men kan toch geen vijgen oogsten van een doornstruik, of druiven plukken van een stekelplant? 45 Een goed mens haalt uit de voorraad goedheid in zijn hart goede dingen tevoorschijn, en een slecht mens haalt slechte dingen tevoorschijn uit zijn voorraad slechtheid. Want waar het hart vol van is, daarvan spreekt de mond.

46 Waarom spreken jullie Mij aan met ‘Heer, Heer’, maar doen jullie niet wat Ik zeg? 47 Ieder die naar Mij toe komt, mijn woorden hoort en ze in praktijk brengt – Ik zal jullie uitleggen waarop hij lijkt. 48 Hij lijkt op iemand die een huis bouwde en eerst een diepe sleuf groef om het fundament op rotsgrond te leggen. Toen er een overstroming kwam en het water tegen dat huis beukte, konden die het huis niet doen wankelen, omdat het stevig was gebouwd. 49 Maar wie mijn woorden hoort en ze niet in praktijk brengt, is als iemand die een huis bouwde zonder fundament, los op de aarde. Toen het water ertegenaan beukte, stortte het meteen in en was het volledig verwoest."