Lucas 14

1 And it came to pass, as he went into the house of one of the rulers, who was of the Pharisees, to eat bread on the sabbath, that they were watching him. 2 And behold, there was a certain dropsical man before him. 3 And Jesus answering spoke unto the doctors of the law and Pharisees, saying, Is it lawful to heal on the sabbath? 4 But they were silent. And taking him he healed him and let him go. 5 And answering he said to them, Of which of you shall an ass or ox fall into a well, that he does not straightway pull him up on the sabbath day? 6 And they were not able to answer him to these things.

7 And he spoke a parable to those that were invited, remarking how they chose out the first places, saying to them, 8 When thou art invited by any one to a wedding, do not lay thyself down in the first place at table, lest perhaps a more honourable than thou be invited by him, 9 and he who invited thee and him come and say to thee, Give place to this man, and then thou begin with shame to take the last place. 10 But when thou hast been invited, go and put thyself down in the last place, that when he who has invited thee comes, he may say to thee, Friend, go up higher: then shalt thou have honour before all that are lying at table with thee; 11 for every one that exalts himself shall be abased, and he that abases himself shall be exalted. 12 And he said also to him that had invited him, When thou makest a dinner or a supper, call not thy friends, nor thy brethren, nor thy kinsfolk, nor rich neighbours, lest it may be they also should invite thee in return, and a recompense be made thee. 13 But when thou makest a feast, call poor, crippled, lame, blind: 14 and thou shalt be blessed; for they have not the means to recompense thee; for it shall be recompensed thee in the resurrection of the just.

15 And one of those that were lying at table with them, hearing these things, said to him, Blessed is he who shall eat bread in the kingdom of God. 16 And he said to him, A certain man made a great supper and invited many. 17 And he sent his bondman at the hour of supper to say to those who were invited, Come, for already all things are ready. 18 And all began, without exception, to excuse themselves. The first said to him, I have bought land, and I must go out and see it; I pray thee hold me for excused. 19 And another said, I have bought five yoke of oxen, and I go to prove them; I pray thee hold me for excused. 20 And another said, I have married a wife, and on this account I cannot come. 21 And the bondman came up and brought back word of these things to his lord. Then the master of the house, in anger, said to his bondman, Go out quickly into the streets and lanes of the city, and bring here the poor and crippled and lame and blind. 22 And the bondman said, Sir, it is done as thou hast commanded, and there is still room. 23 And the lord said to the bondman, Go out into the ways and fences and compel to come in, that my house may be filled; 24 for I say to you, that not one of those men who were invited shall taste of my supper.

25 And great crowds went with him; and, turning round, he said to them, 26 If any man come to me, and shall not hate his own father and mother, and wife, and children, and brothers, and sisters, yea, and his own life too, he cannot be my disciple; 27 and whoever does not carry his cross and come after me cannot be my disciple. 28 For which of you, desirous of building a tower, does not first sit down and count the cost, if he have what is needed to complete it; 29 in order that, having laid the foundation of it, and not being able to finish it, all who see it do not begin to mock at him, 30 saying, This man began to build and was not able to finish? 31 Or what king, going on his way to engage in war with another king, does not, sitting down first, take counsel whether he is able with ten thousand to meet him coming against him with twenty thousand? 32 and if not, while he is yet far off, having sent an embassy, he asks for terms of peace. 33 Thus then every one of you who forsakes not all that is his own cannot be my disciple. 34 Salt then is good, but if the salt also has become savourless, wherewith shall it be seasoned? 35 It is proper neither for land nor for dung; it is cast out. He that hath ears to hear, let him hear.

1 Op een sabbat, toen Jezus bij een van de leiders van de farizeeën thuis was gaan eten, werd Hij nauwlettend in de gaten gehouden. 2 Recht voor Jezus stond iemand die aan oedeem leed. 3 Jezus reageerde door aan de Wetgeleerden en de farizeeën te vragen: "Is het toegestaan om op de sabbat te genezen? Of mag het niet?" 4 Zij zwegen. Jezus nam de persoon bij de hand, genas hem en liet hem gaan. 5 Tegen de anderen zei Hij: "Wie van jullie die een zoon of een os heeft die in een put valt, zou hem er niet meteen uit trekken, zelfs op de sabbat?" 6 Ook hierop hadden ze geen antwoord.

7 Jezus had gemerkt dat de gasten de ereplaatsen hadden gekozen en vertelde hun een parabel: 8 "Wanneer iemand jullie uitnodigt naar een huwelijksfeest, ga dan niet op de ereplaats zitten, want het is mogelijk dat hij iemand heeft uitgenodigd die meer voor hem betekent. 9 Dan zal de gastheer die jullie beiden had uitgenodigd, naar je toe komen en zeggen: ‘Sta je plaats af aan deze persoon.’ En dan moet je, tot je schaamte, genoegen nemen met de verste plaats aan tafel. 10 Dus als jullie zijn uitgenodigd, ga dan op de verste plaats zitten. Dan zal je gastheer naar je toe komen en tegen je zeggen: ‘Vriend, kom op een betere plaats zitten’. En dan ontvang je eer in de ogen van al je tafelgenoten. 11 Want ieder die zichzelf een eervolle plaats toebedeelt, zal een geringe plaats krijgen, en wie zichzelf een geringe plaats toebedeelt, zal een eervolle plaats krijgen."

12 Tegen de gastheer zei Jezus: "Wanneer je 's middags of 's avonds een feestmaal geeft, nodig dan niet je vrienden, broers en zussen, familie en rijke buren uit, met de bedoeling dat zij op hun beurt jou zullen uitnodigen en jij op die manier iets zult terugkrijgen. 13 Nee, wanneer je een feestmaal geeft, nodig dan de armen, de mensen met een handicap, de verlamden en de blinden uit. 14 Dan zal je gezegend zijn, want hoewel zij jou niets kunnen teruggeven, zal je worden beloond bij de verrijzenis van de mensen die met God in het reine zijn."

15 Eén van Jezus' tafelgenoten hoorde dat en zei: "Wat een zegen moet het zijn om te mogen deelnemen aan het feestmaal in Gods koninkrijk!" 16 Jezus antwoordde: "Iemand gaf eens een groot feestmaal en nodigde veel mensen uit. 17 Tegen het tijdstip waarop de maaltijd klaar was, stuurde hij zijn dienaar naar de genodigden met het bericht: ‘Kom, het is klaar.’ 18 Ze lieten zich echter allen verontschuldigen. De een zei: ‘Ik heb een akker gekocht en moet die gaan bekijken; wilt u mij verontschuldigen?’ 19 De ander zei: ‘Ik heb vijf paar ossen gekocht en ga ze uitproberen; wilt u mij verontschuldigen?’ 20 Nog een ander zei: ‘Ik ben pas getrouwd en daarom kan ik niet komen.’ 21 De dienaar ging naar zijn baas toe en vertelde het. De heer werd boos en zei tegen zijn dienaar: ‘Ga direct naar de straten en stegen van de stad en breng de armen, de mensen met een handicap, de blinden en de verlamden naar hier.’ 22 De dienaar zei: ‘Meneer, dat bevel is uitgevoerd en er is nog altijd plaats.’ 23 Toen zei de heer tegen de dienaar: ‘Ga naar de wegen en paden buiten de stad en dwing de mensen te komen, zodat mijn huis vol raakt. 24 Ik zeg jullie dat geen van de mensen die aanvankelijk waren uitgenodigd, van mijn feestmaal zal eten.’"

25 Er kwam nu een groot aantal mensen met Jezus mee. Hij keerde zich naar hen toe en zei: 26 "Als iemand bij Mij komt en Mij niet méér liefheeft dan zijn vader, moeder, vrouw, kinderen, broers en zussen en zelfs zijn eigen leven, dan kan hij niet mijn volgeling zijn. 27 Wie niet zijn kruis draagt en achter Mij aankomt, kan niet mijn volgeling zijn. 28 Wie van jullie zou een toren bouwen zonder eerst neer te zitten om uit te rekenen of hij voldoende geld heeft om de bouw af te maken? 29 Want als hij het fundament zou leggen en de bouw vervolgens niet zou kunnen afmaken, zou iedereen die het zag, hem uitlachen 30 en zeggen: die man is begonnen met bouwen maar kon het niet afmaken. 31 Of welke koning zou ten strijde trekken tegen een andere koning zonder eerst te overwegen of hij in staat is met tienduizend soldaten zijn tegenstander te verslaan, die met twintigduizend soldaten op hem afkomt? 32 En als hij weet dat hij zijn tegenstander niet zal kunnen verslaan, zal hij een delegatie sturen wanneer de ander nog ver weg is, en om vrede vragen. 33 Zo is het ook met jullie: wie niet al zijn bezittingen opgeeft, kan niet mijn volgeling zijn.

34 Zout is goed, maar als het zout smaakloos wordt, hoe kan het dan op smaak worden gebracht? 35 Het zout is zelfs ongeschikt geworden voor op de akker of de mesthoop; het wordt weggegooid. Als je oren hebt om te horen, luister dan!"