1 Wir tun euch aber kund, Brüder, die Gnade Gottes, die in den Versammlungen Macedoniens gegeben worden ist, 2 daß bei großer Drangsalsprüfung die Überströmung ihrer Freude und ihre tiefe Armut übergeströmt ist in den Reichtum ihrer Freigebigkeit. 3 Denn nach Vermögen, ich bezeuge es, und über Vermögen waren sie aus eigenem Antriebe willig, 4 mit vielem Zureden uns um die Gnade und die Gemeinschaft des Dienstes für die Heiligen bittend. 5 Und nicht wie wir hofften, sondern sie gaben sich selbst zuerst dem Herrn und uns durch Gottes Willen, 6 so daß wir Titus zugeredet haben, daß er wie er zuvor angefangen hatte, also auch bei O. in Bezug auf euch auch diese Gnade vollbringen möchte.
7 Aber so wie ihr in allem überströmend seid: in Glauben und Wort und Erkenntnis und allem Fleiß und in eurer Liebe Eig. der Liebe von euch aus zu uns, daß ihr auch in dieser Gnade überströmend sein möget. 8 Nicht befehlsweise spreche ich, sondern wegen des Fleißes der anderen, und indem ich die Echtheit eurer Liebe prüfe. 9 Denn ihr kennet die Gnade unseres Herrn Jesu Christi, daß er, da er reich war, um euretwillen arm wurde, auf daß ihr durch seine Armut reich würdet. 10 Und ich gebe hierin eine Meinung; denn dies ist euch nützlich, die ihr nicht allein das Tun, sondern auch das Wollen vorher angefangen habt seit vorigem Jahre. 11 Nun aber vollbringet auch das Tun, damit, gleichwie die Geneigtheit zum Wollen, also auch das Vollbringen da sei nach dem, was ihr habt. 12 Denn wenn die Geneigtheit vorliegt, so ist einer annehmlich nach dem er O. so ist sie annehmlich (eig. wohlannehmlich od. wohlangenehm), nach dem man usw. hat, und nicht nach dem er nicht hat. 13 Denn nicht auf daß andere Erleichterung haben, ihr aber Bedrängnis, sondern nach der Gleichheit: 14 in der jetzigen Zeit diene euer Überfluß für den Mangel jener, auf daß auch jener Überfluß für euren Mangel diene, damit Gleichheit werde; wie geschrieben steht: 15 "Wer viel sammelte, hatte nicht Überfluß, und wer wenig sammelte, hatte nicht Mangel". 2. Mose 16,18
16 Gott aber sei Dank, der denselben Eifer für euch in das Herz des Titus gegeben hat; O. gibt17 denn er nahm zwar das Zureden an, aber weil er sehr eifrig war, ist er aus eigenem Antriebe zu euch gegangen. 18 Wir haben aber den Bruder mit ihm gesandt, dessen Lob im Evangelium durch alle Versammlungen verbreitet ist. 19 Aber nicht allein das, sondern er ist auch von den Versammlungen gewählt worden zu unserem Reisegefährten mit dieser Gnade, die von uns bedient wird zur Herrlichkeit des Herrn selbst und als Beweis unserer W. und zu unserer Geneigtheit; 20 indem wir dies verhüten, daß uns nicht jemand übel nachrede dieser reichen Gabe halben, die von uns bedient wird; 21 denn wir sind vorsorglich für das, was ehrbar ist, nicht allein vor dem Herrn, sondern auch vor den Menschen. 22 Wir haben aber unseren Bruder mit ihnen gesandt, den wir oft in vielen Stücken erprobt haben, daß er eifrig ist, nun aber noch viel eifriger durch große Zuversicht, die er zu euch hat. 23 Sei es, was Titus betrifft, er ist mein Genosse und in Bezug auf euch mein Mitarbeiter; seien es unsere Brüder, sie sind Gesandte der Versammlungen, Christi Herrlichkeit. 24 So beweiset nun gegen sie, angesichts der Versammlungen, den Beweis eurer Liebe und unseres Rühmens über euch.
Te Ohaoha Karaitiana
1 Nā, he whakarite atu tēnei nā mātou ki a koutou, e ōku tēina, i te aroha noa o te Atua kua hōmai nei ki ngā hāhi o Makeronia; 2 ahakoa he nui te whakamātautauranga a ngā mate, whakaputaina nuitia ana mai e te nui o tō rātou koa, i roto i tō rātou tino rawakoretanga, ngā tahua o tā rātou manaaki. 3 Ko ahau hei kaiwhakaatu, hihiko tonu rātou ki te tāpae i ngā mea i taea e rātou, āe rā, i ngā mea anō kīhai i taea e rātou; 4 me te nui o tā rātou tohe ki a mātou, kia manako mātou ki tēnei aroha noa, kia uru tahi hoki ki te mahi ki te hunga tapu. 5 Kīhai hoki rātou i pērā me tā mātou i whakaaro ai, engari i te tuatahi tuku ana rātou i a rātou anō ki te Ariki, ki a mātou hoki i runga i tā te Atua i pai ai. 6 Koia mātou i whakahau ai i a Taituha, nāna hoki tēnā mahi i tīmata, māna anō e whakaoti tēnei aroha noa hoki i roto i a koutou. 7 Nā, e hua nā i a koutou ngā mea katoa, te whakapono, te whai kupu, te mātauranga, te whakaaro hōhonu, me tō koutou aroha anō ki a mātou, kia hua anō hoki tēnei mahi aroha noa a koutou.
8 Ehara tāku i te kōrero ā-ture, engari he mea i te kakama o ērā atu, hei whakamātautau anō i te pono o tō koutou aroha. 9 E mātau ana hoki koutou ki te aroha noa o tō tātou Ariki, o Īhu Karaiti, arā, i a ia e whai taonga ana, whakarawakoretia iho ana ia, he whakaaro ki a koutou, kia whai taonga ai koutou i tōna rawakoretanga.
10 Ā, ka hoatu nei ahau i tōku whakaaro mō tēnei. He mea pai hoki tēnei mō koutou, ko koutou nā te tuatahi ki te tīmata i tērā tau, ehara i te mea ko te mahi anake, engari ko te hiahia anō hoki. 11 Nā, ināianei whakaotia hoki te mahi; i hihiko nā te whakaaro i mua, kia whai otinga hoki i roto i tō koutou kaha. 12 Ki te mea hoki kei konā te ngākau hihiko, ka whakaaroa ko ngā mea i te tangata, hāunga ngā mea kāhore i a ia.
13 Ehara tāku kōrero i tēnei, kia māmā ai ētahi, ā, ko koutou kia taimaha, 14 engari kia taurite; ko ngā mea a koutou i hira i tēnei wā hei mea mō tō rātou hapa, ā, ko ngā mea a rātou e hira hei mea mā koutou ina hapa; kia rite ai. 15 Kia pērā me te mea i tuhituhia, "Ko te tangata i nui tāna whakaemi kāhore he tuhene; ko te tangata i nohinohi tāna kīhai i hapa."
Ko Taituha me Ōna Hoa
16 Otiia, me whakawhetai atu ki te Atua, nāna nei i hōmai ki roto ki te ngākau o Taituha taua kakama mō koutou. 17 I tahuri mai hoki ia ki tā mātou whakahau; he nui nō tōna kakama i hihiko ai ia ki te haere atu ki a koutou. 18 Ā, nā mātou i tono tahi atu me ia te teina, kua pakū nei ki ngā hāhi katoa te whakamoemiti ki a ia i roto i te rongopai; 19 ā, ehara i te mea ko tērā anake, engari i whiriwhiria anō hoki ia hei hoa haere mō mātou, ki te kawe i tēnei aroha noa e mahia nei e mātou hei whakakorōria mō te Ariki, hei whakakite hoki i tō mātou hihiko.
20 Me te tūpato anō, kei whai kupu tētahi tangata ki a mātou mō ēnei taonga maha e whakahaerea nei e mātou; 21 e whakaaro ana hoki mātou ki ngā mea rangatira, ehara i te mea i te aroaro anake o te Ariki, engari i te aroaro anō o ngā tāngata.
22 Ā, kua tonoa atu anō e mātou hei hoa mō rāua tō mātou teina, kua maha nei ō mātou kitenga i tōna uaua i ngā mea maha, heoi nui kē atu tōna uaua ināianei, nā te nui o te ū o tōna whakaaro ki a koutou. 23 Ki te ui tētahi mō Taituha ko ia tōku hoa, he hoa mahi nōku ki a koutou; ki te ui rānei mō ō mātou tēina, he karere rātou nā ngā hāhi, he korōria nō te Karaiti. 24 Nā, whakakitea e koutou ki a rātou i te aroaro o ngā hāhi te tohu o tō koutou aroha, o tā mātou whakamanamana hoki mō koutou.