1 Nach diesem offenbarte Jesus sich wiederum den Jüngern am See von Tiberias. Er offenbarte sich aber also: 2 Simon Petrus und Thomas, genannt Zwilling, O. Didymus und Nathanael, der von Kana in Galiläa war, und die Söhne des Zebedäus und zwei andere von seinen Jüngern waren zusammen. Simon Petrus spricht zu ihnen: 3 Ich gehe hin fischen. Sie sprechen zu ihm: Auch wir gehen mit dir. Sie gingen hinaus und stiegen in das Schiff; und in jener Nacht fingen sie nichts. 4 Als aber schon der frühe Morgen anbrach, stand Jesus am Ufer; doch wußten die Jünger nicht, daß es Jesus sei. 5 Jesus spricht nun zu ihnen: Kindlein, habt ihr wohl etwas zu essen? Eig. etwas Zukost Sie antworteten ihm: Nein. 6 Er aber sprach zu ihnen: Werfet das Netz auf der rechten Seite des Schiffes aus, und ihr werdet finden. Da warfen sie es aus und vermochten es vor der Menge der Fische nicht mehr zu ziehen. 7 Da sagt jener Jünger, welchen Jesus liebte, zu Petrus: Es ist der Herr. Simon Petrus nun, als er hörte, daß es der Herr sei, gürtete das Oberkleid um (denn er war nackt) d. h. ohne Oberkleid und warf sich in den See. 8 Die anderen Jünger aber kamen in dem Schifflein, (denn sie waren nicht weit vom Lande, sondern bei zweihundert Ellen) und zogen das Netz mit den Fischen nach. 9 Als sie nun ans Land ausstiegen, sehen sie ein Kohlenfeuer liegen und Fisch darauf liegen und Brot. 10 Jesus spricht zu ihnen: Bringet her von den Fischen, die ihr jetzt gefangen habt. 11 Da ging Simon Petrus hinauf und zog das Netz voll großer Fische, hundertdreiundfünfzig, auf das Land; und wiewohl ihrer so viele waren, zerriß das Netz nicht. 12 Jesus spricht zu ihnen: Kommt her, frühstücket. Keiner aber von den Jüngern wagte ihn zu fragen: Wer bist du? da sie wußten, daß es der Herr sei. 13 Jesus kommt und nimmt das Brot und gibt es ihnen, und gleicherweise den Fisch. 14 Dies ist schon das dritte Mal, daß Jesus sich den Jüngern offenbarte, nachdem er aus den Toten auferweckt war.
15 Als sie nun gefrühstückt hatten, spricht Jesus zu Simon Petrus: Simon, Sohn Jonas’, liebst du mich mehr als diese? Er spricht zu ihm: Ja, Herr, du weißt, daß ich dich lieb habe. Spricht er zu ihm: Weide meine Lämmlein. 16 Wiederum spricht er zum zweiten Male zu ihm: Simon, Sohn Jonas’, liebst du mich? Er spricht zu ihm: Ja, Herr, du weißt, daß ich dich lieb habe. Spricht er zu ihm: Hüte meine Schafe. 17 Er spricht zum dritten Male zu ihm: Simon, Sohn Jonas’, hast du mich lieb? Petrus wurde traurig, daß er zum dritten Male zu ihm sagte: Hast du mich lieb? und sprach zu ihm: Herr, du weißt alles; du erkennst, daß ich dich lieb habe. Jesus spricht zu ihm: Weide meine Schafe. 18 Wahrlich, wahrlich, ich sage dir: Als du jünger warst, gürtetest du dich selbst und wandeltest, wohin du wolltest; wenn du aber alt geworden bist, wirst du deine Hände ausstrecken, und ein anderer wird dich gürten und hinbringen, wohin du nicht willst. 19 Dies aber sagte er, andeutend, mit welchem Tode er Gott verherrlichen sollte. Und als er dies gesagt hatte, spricht er zu ihm: Folge mir nach.
20 Petrus wandte sich um und sieht den Jünger nachfolgen, welchen Jesus liebte, der sich auch bei dem Abendessen an seine Brust gelehnt und gesagt hatte: Herr, wer ist es, der dich überliefert? 21 Als nun Petrus diesen sah, spricht er zu Jesu: Herr, was soll aber dieser? 22 Jesus spricht zu ihm: Wenn ich will, daß er bleibe, bis ich komme, was geht es dich an? Folge du mir nach. 23 Es ging nun dieses Wort unter die Brüder aus: Jener Jünger stirbt nicht. Und Jesus sprach nicht zu ihm, daß er nicht sterbe, sondern: wenn ich will, daß er bleibe, bis ich komme, was geht es dich an? 24 Dieser ist der Jünger, der von diesen Dingen zeugt und der dieses geschrieben hat; und wir wissen, daß sein Zeugnis wahr ist. 25 Es sind aber auch viele andere Dinge, die Jesus getan hat, und wenn diese alle einzeln niedergeschrieben würden, so würde, dünkt mich, selbst die Welt die geschriebenen Bücher nicht fassen.
Ka Kitea a Īhu e ngā Ākonga tokowhitu
1 Muri iho i ēnei mea ka whakakite a Īhu i a ia ki ngā ākonga i te moana o Taipiria; ko tāna whakakitenga tēnei. 2 E noho tahi ana a Haimona Pita, a Tamati, ko Ririmu nei tōna ingoa, a Natanahira o Kana o Karirī, ngā tama a Heperi, me tētahi tokorua atu anō o āna ākonga. 3 Ka mea a Haimona Pita ki a rātou, "Ka haere ahau ki te hao."
Ka mea rātou ki a ia, "Ko tātou tahi e haere." Haere ana rātou, eke ana ki runga ki te kaipuke; ā, i taua pō kīhai i mau tētahi mea.
4 Nā, ka pūao te ata, ko Īhu e tū ana i tātahi; otiia, kīhai ngā ākonga i mōhio ko Īhu ia. 5 Nā, ko te meatanga a Īhu ki a rātou, "E tama mā, kāhore ā koutou kai?"
Ka whakahokia e rātou ki a ia, "Kāhore."
6 Ka mea ia ki a rātou, "Makā te kupenga ki te taha matau o te kaipuke, ā, ka mau ētahi."
Nā, i tā rātou makanga atu, kīhai i taea te kukume i te tini o ngā ika.
7 Kātahi, ka mea te ākonga i arohaina e Īhu ki a Pita, "Ko te Ariki!" Ā, nō te rongonga o Haimona Pita, ko te Ariki, ka whītikiria tōna kākahu, e tū kau ana hoki ia, ā, rere ana ki te moana. 8 Ko ērā ākonga ia i hoe i runga i te poti, kīhai hoki i mamao atu i te whenua, me te mea e rua rau whatīanga, e kukume ana i te kupenga, i ngā ika. 9 Heoi, nō tō rātou ūnga ki uta, ka kite i te kāpura waro me ngā ika e takoto ana i runga, me tētahi taro. 10 Ka mea a Īhu ki a rātou, "Hōmai ētahi o ngā ika kua mau nā i a koutou."
11 Nā, haere ana a Haimona Pita, ā, kūmea ana e ia te kupenga ki uta, kī tonu i ngā ika nunui, kotahi rau e rima tekau mā toru; ā, ahakoa tini, kīhai i pakaru te kupenga. 12 Ka mea a Īhu ki a rātou, "Haere mai ki te kai." Heoi, kīhai tētahi o ngā ākonga i māia ki te ui ki a ia, "Ko wai koe?" I mōhio hoki ko te Ariki. 13 Nā, ka haere a Īhu, ka mau ki te taro, ā, hoatu ana e ia ki a rātou, me ngā ika.
14 Ko te toru tēnei o ngā putanga o Īhu ki āna ākonga, i muri i tōna aranga ake i te hunga mate.
Ko Īhu rāua ko Pita
15 Ā, ka mutu tā rātou kai, ka mea a Īhu ki a Haimona Pita, "E Haimona, tama a Hona, rahi atu rānei tōu aroha ki ahau i tō ēnei?"
Ka mea tērā ki a ia, "Āe, e te Ariki; e mōhio ana koe e aroha ana ahau ki a koe."
Ka mea ia ki a ia, "Whāngainga āku reme."
16 Ka mea anō ia ki a ia, ko te rua o ngā meatanga, "E Haimona, tama a Hona, e aroha ana koe ki ahau?"
Ka mea tērā ki a ia, "Āe, e te Ariki; e mōhio ana koe e aroha ana ahau ki a koe."
Ka mea ia ki a ia, "Hēparatia āku hipi."
17 Ka mea ia ki a ia, ko te toru o ngā meatanga, "E Haimona, tama a Hona, e aroha ana koe ki ahau?"
Ka pōuri a Pita nō te mea ka toru rawa āna meatanga ki a ia, "E aroha ana koe ki ahau?"
Ka mea anō ki a ia, "E te Ariki, e mōhio ana koe ki ngā mea katoa; e mōhio ana koe e aroha ana ahau ki a koe."
Ka mea a Īhu ki a ia, "Whāngainga āku hipi. 18 He pono, he pono tāku e mea nei ki a koe, i tōu tamarikitanga, i whītiki koe i a koe, i haere ki tāu wāhi i pai ai. Ka koroheketia koe, ka whakamārōtia e koe ōu ringa, he tangata kē hoki māna koe e whītiki, e kawe ki te wāhi e kore ai koe e pai." 19 (I kōrerotia tēnei e ia, hei tohu mō te mate e whakakorōria ai ia i te Atua.) Ā, ka puaki tēnei kupu ana, ka mea ia ki a ia, "Haere mai i muri i ahau."
Ko Īhu rāua ko tērā o ngā Ākonga
20 Nō te tahuritanga, o Pita, ka kite i te ākonga i aroha ai a Īhu e aru ana; ko tērā hoki i whakawhirinaki rā ki tōna uma i te hapa, i mea rā, "E te Ariki, ko wai te kaituku mōu?" 21 Ā, i te kitenga o Pita i a ia, ka mea ki a Īhu, "E te Ariki, e aha rā tēnei?"
22 Ka mea a Īhu ki a ia, "Ki te pai ahau kia noho tonu ia kia tae mai rā anō ahau, hei aha māu? Haere mai koe i muri i ahau." 23 Heoi, ka puta atu tēnei kupu ki ngā hoa, e kore taua ākonga e mate. Otiia, kīhai a Īhu i mea ki a ia, "E kore ia e mate"; engari, "Ki te pai ahau kia noho tonu ia kia tae mai rā anō ahau, hei aha māu?"
24 Ko taua ākonga tēnei e whakaatu nei i ēnei mea, ko te kaituhituhi hoki ia i ēnei mea; e mōhio ana anō mātou e tika ana tāna whakaatu.
Whakamutunga
25 Nā, tērā atu anō tōna tini o ngā mea i mea ai a Īhu me i tuhia katoatia, e mea ana ahau, e kore pea te ao nei e whai takotoranga mō ngā pukapuka e tuhia.