1 Und Korah, der Sohn Jizhars, des Sohnes Kehaths, des Sohnes Levis, unternahm es, und mit ihm Dathan und Abiram, die Söhne Eliabs, und On, der Sohn Pelets, die Söhne Rubens, 2 und sie standen auf gegen Mose, mit 250 Männern von den Kindern Israel, Fürsten der Gemeinde, Berufene S. die Anm. zu Kap. 1,16 der Versammlung, Männer von Namen. 3 Und sie versammelten sich wider Mose und wider Aaron und sprachen zu ihnen: Laßt es genug sein! Denn die ganze Gemeinde, sie allesamt, sind heilig, und Jehova ist in ihrer Mitte! Und warum erhebet ihr euch über die Versammlung Jehovas? 4 Als Mose es hörte, fiel er auf sein Angesicht. 5 Und er redete zu Korah und zu seiner ganzen Rotte und sprach: Morgen, da wird Jehova kundtun, wer sein ist und wer heilig Eig. der Heilige ist, daß er ihn zu sich nahen lasse; und wen er erwählt, den wird er zu sich nahen lassen. 6 Dieses tut: Nehmet euch Räucherpfannen, Korah und seine ganze Rotte, 7 und morgen tut Feuer darein und leget Räucherwerk darauf vor Jehova; und es soll geschehen, der Mann, den Jehova erwählen wird, der sei der Heilige. Laßt es genug sein, ihr Söhne Levis! 8 Und Mose sprach zu Korah: Höret doch, ihr Söhne Levis! 9 Ist es euch zu wenig, daß der Gott Israels euch aus der Gemeinde Israel ausgesondert hat, um euch zu sich nahen zu lassen, damit ihr den Dienst der Wohnung Jehovas verrichtet, und vor der Gemeinde stehet, um sie zu bedienen, 10 daß er dich und alle deine Brüder, die Söhne Levis, mit dir hat herzunahen lassen? Und ihr trachtet auch nach dem Priestertum! 11 Darum rottet ihr euch zusammen, du und deine ganze Rotte, wider Jehova; denn Aaron, was ist er, daß ihr wider ihn murret?
12 Und Mose sandte hin, um Dathan und Abiram, die Söhne Eliabs, zu rufen. Aber sie sprachen: Wir kommen nicht hinauf! 13 Ist es zu wenig, daß du uns aus einem Lande, das von Milch und Honig fließt, heraufgeführt hast, um uns in der Wüste sterben zu lassen, daß du dich auch gar zum Herrscher über uns aufwirfst? 14 Du hast uns keineswegs in ein Land gebracht, das von Milch und Honig fließt, noch uns Äcker und Weinberge als Erbteil gegeben! Willst du diesen Leuten die Augen ausstechen? Wir kommen nicht hinauf! 15 Da ergrimmte Mose sehr und sprach zu Jehova: Wende dich nicht zu ihrer Opfergabe! nicht einen Esel habe ich von ihnen genommen, und keinem einzigen unter ihnen ein Leid getan. 16 Und Mose sprach zu Korah: Du und deine ganze Rotte, ihr sollt morgen vor Jehova erscheinen, W. sein du und sie und Aaron. 17 Und nehmet ein jeder seine Räucherpfanne und leget Räucherwerk darauf, und bringet ein jeder seine Räucherpfanne dar vor Jehova, 250 Räucherpfannen; und du und Aaron, ein jeder seine Räucherpfanne. 18 Und sie nahmen ein jeder seine Räucherpfanne und taten Feuer darauf und legten Räucherwerk darauf; und sie traten hin an den Eingang des Zeltes der Zusammenkunft, auch Mose und Aaron. 19 Und Korah versammelte wider sie die ganze Gemeinde an den Eingang des Zeltes der Zusammenkunft. Da erschien die Herrlichkeit Jehovas vor der ganzen Gemeinde. 20 Und Jehova redete zu Mose und zu Aaron und sprach: 21 Sondert euch ab aus der Mitte dieser Gemeinde, und ich will sie vernichten in einem Augenblick! 22 Und sie fielen auf ihr Angesicht und sprachen: Gott, El du Gott der Geister alles Fleisches! der eine Mann sündigt, und du solltest über die ganze Gemeinde zürnen?
23 Und Jehova redete zu Mose und sprach: 24 Rede zu der Gemeinde und sprich: Hebet euch ringsum weg von der Wohnung Korahs, Dathans und Abirams. 25 Da stand Mose auf und ging zu Dathan und Abiram, und ihm nach gingen die Ältesten Israels. 26 Und er redete zu der Gemeinde und sprach: Weichet doch von den Zelten dieser gesetzlosen Männer und rühret nichts an, was ihnen gehört, daß ihr nicht weggerafft werdet in allen ihren Sünden! 27 Und sie hoben sich ringsum weg von der Wohnung Korahs, Dathans und Abirams. Und Dathan und Abiram traten heraus und standen am Eingang ihrer Zelte mit ihren Weibern und ihren Söhnen und ihren Kindlein. 28 Und Mose sprach: Daran sollt ihr erkennen, daß Jehova mich gesandt hat, alle diese Taten zu tun, daß ich nicht aus meinem Herzen gehandelt habe: 29 Wenn diese sterben, wie alle Menschen sterben, und mit der Heimsuchung aller Menschen heimgesucht werden, so hat Jehova mich nicht gesandt; 30 wenn aber Jehova ein Neues W. eine Schöpfung, d. h. etwas noch nie Geschehenes schafft, und der Erdboden seinen Mund auftut und sie verschlingt mit allem, was ihnen angehört, und sie lebendig in den Scheol hinabfahren, so werdet ihr erkennen, daß diese Männer Jehova verachtet haben. - 31 Und es geschah, als er alle diese Worte ausgeredet hatte, da spaltete sich der Erdboden, der unter ihnen war, 32 und die Erde tat ihren Mund auf und verschlang sie und ihre Familien W. ihre Häuser und alle Menschen, die Korah angehörten, und die ganze Habe. 33 Und sie fuhren, sie und alles, was ihnen angehörte, lebendig in den Scheol hinab; und die Erde bedeckte sie, und sie wurden mitten aus der Versammlung vertilgt. 34 Und ganz Israel, das rings um sie her war, floh bei ihrem Geschrei; denn sie sprachen: Daß die Erde uns nicht verschlinge!
35 Und Feuer ging aus von Jehova und fraß die 250 Männer, die das Räucherwerk dargebracht hatten. 36 Und Jehova redete zu Mose und sprach: 37 Sprich zu Eleasar, dem Sohne Aarons, dem Priester, O. des Priesters daß er die Räucherpfannen aus dem Brande herausnehme; und streue das Feuer hinweg, denn sie sind heilig. 38 Die Räucherpfannen dieser Männer, welche wider ihre Seele gesündigt haben, -man mache daraus breitgeschlagene Bleche zum Überzug für den Altar; denn sie haben sie vor Jehova dargebracht, und so sind sie heilig; und sie sollen den Kindern Israel zum Zeichen sein. 39 Und Eleasar, der Priester, nahm die ehernen Räucherpfannen, welche die Verbrannten dargebracht hatten, und man schlug sie breit zum Überzug für den Altar, 40 als ein Gedächtnis für die Kinder Israel, auf daß kein Fremder, der nicht vom Samen Aarons ist, herzunahe, um Räucherwerk vor Jehova zu räuchern, und es ihm nicht ergehe wie Korah und seiner Rotte, -so wie Jehova durch Mose zu ihm d. h. zu Eleasar geredet hatte.
41 Und die ganze Gemeinde der Kinder Israel murrte am anderen Morgen wider Mose und wider Aaron und sprach: Ihr habt das Volk Jehovas getötet! 42 Und es geschah, als die Gemeinde sich wider Mose und wider Aaron versammelte, da wandten sie sich zu dem Zelte der Zusammenkunft, und siehe, die Wolke bedeckte es, und die Herrlichkeit Jehovas erschien. 43 Da gingen Mose und Aaron vor das Zelt der Zusammenkunft. 44 Und Jehova redete zu Mose und sprach: 45 Hebet euch weg aus der Mitte dieser Gemeinde, und ich will sie vernichten in einem Augenblick! Da fielen sie auf ihr Angesicht. 46 Und Mose sprach zu Aaron: Nimm die Räucherpfanne und tue Feuer vom Altar darauf und lege Räucherwerk auf, und bringe es eilends zu der Gemeinde und tue Sühnung für sie; denn der Zorn ist ausgegangen von Eig. von her Jehova, die Plage hat begonnen. 47 Und Aaron nahm die Räucherpfanne, so wie Mose geredet hatte, und lief mitten unter die Versammlung, und siehe, die Plage hatte unter dem Volke begonnen; und er legte das Räucherwerk auf und tat Sühnung für das Volk. 48 Und er stand zwischen den Toten und den Lebendigen, und der Plage ward gewehrt. 49 Und es waren derer, die an der Plage starben, 14700, außer denen, die Korahs wegen gestorben waren. 50 Und Aaron kam wieder zu Mose an den Eingang des Zeltes der Zusammenkunft, als der Plage gewehrt war.
Te Whawhai a Koraha mā
1 Nā, ka tango tāngata a Koraha tama a Itihara, tama a Kohata, tama a Rīwai, rātou ko Ratana, ko Āpirama, tama a Eriapa, ko Ono hoki, tama a Perete, he tama nā Reupena; 2 ā, ka whakatika rātou ki te aroaro o Mohi, me ētahi o ngā tama a Īharaira, e rua rau e rima tekau, he rangatira nō te whakaminenga, e rangona ana i roto i te huihui, he hunga whai ingoa. 3 Ka whakahuihui rātou i a rātou ki a Mohi rāua ko Ārona, ka mea ki a rāua, "He kaha rawa tā kōrua tango tikanga, he tapu kau nei te whakaminenga katoa, kei waenganui anō hoki a Ihowā i a rātou. He aha rā kōrua i whakanui ai i a kōrua ki runga ake i te whakaminenga a Ihowā?"
4 Ā, nō te rongonga o Mohi, ka hinga tāpapa iho ia; 5 ā, ka kōrero ki a Koraha rātou ko tāna hui katoa, ka mea: "Ā te ata ka whakaaturia mai e Ihowā ko wai tāna, ko wai te mea tapu; ka meinga anō e ia kia whakatata ki a ia. Ko tāna i whiriwhiri ai, ko ia tāna e mea ai kia whakatata ki a ia. 6 Ko tēnei tā koutou e mea ai: Tīkina ētahi tahu kakara mā koutou, e Koraha rātou ko tāna hui katoa; 7 ka makā hoki he ahi ki roto, ka mea ai i te whakakakara ki runga, ki te aroaro o Ihowā āpōpō, ā, ko te tangata e whiriwhiri ai a Ihowā, ko ia te mea tapu; kāti tā koutou, e ngā tama a Rīwai."
8 I mea anō a Mohi ki a Koraha, "Nā, whakarongo mai, e ngā tama a Rīwai! 9 He mea iti ianei ki tā koutou kia wehea koutou e te Atua o Īharaira i roto i te huihui o Īharaira, kia meinga kia whakatata ki a ia, kia mahi i te mahi o te tapenākara o Ihowā, kia tū hoki ki te aroaro o te hui, hei minita mā rātou? 10 Kua meinga anō koe e ia kia tata, koutou tahi ko ōu tēina katoa, ko ngā tama a Rīwai; nā, me whai anō hoki e koutou te tohungatanga? 11 Koia koutou ko tāu hui katoa ka huihui nei ki a Ihowā; ko Ārona hoki, he aha ia, i amuamu ai koutou ki a ia?"
12 Nā, ka tono tāngata a Mohi hei karanga i a Ratana rāua ko Āpirama, i ngā tama a Eriapa; ā, ka mea rāua, "E kore māua e haere atu. 13 He mea iti ianei tāu kawe mai i a mātou i te whenua e rerengia ana e te waiū, e te honi, kia mate ai mātou ki te koraha, ā, ka mea rawa hoki koe i a koe hei rangatira ki runga i a mātou? 14 Kāhore anō hoki koe i kawe i a mātou ki te whenua e rerengia ana e te waiū, e te honi, i hōmai rānei i ngā māra, i ngā kāri, hei kāinga. Ka pokaia rānei e koe ngā kanohi o ngā tāngata nei? E kore mātou e haere atu!"
15 Nā, ko te tino riringa o Mohi, ka mea ki a Ihowā, "Kaua e tahuri ki tā rātou whakahere. Kāhore anō kia kotahi te kāihe i tangohia e ahau i a rātou, kāhore anō ahau i kino noa ki tētahi o rātou."
16 Nā, ka mea a Mohi ki a Koraha, "Puta mai koutou ko tāu hui katoa ki te aroaro o Ihowā āpōpō, a koe, me rātou ko Ārona, āpōpō. 17 Ā, me mau e tēnei, e tēnei o koutou tāna tahu kakara, ka mea he whakakakara ki runga, ka kawe ai tēnā i tāna tahu kakara, i tāna ki te aroaro o Ihowā, kia rua rau kia rima tekau ngā tahu kakara; ā, koe me tāu tahu kakara, a Ārona hoki me tāna."
18 Nā, ka mau rātou ki tāna tahu kakara, ki tāna tahu kakara, ā, hoatu ana he ahi ki roto, meatia ana hoki he whakakakara ki runga, ā, ka tū tahi me Mohi rāua ko Ārona ki te whatitoka o te tapenākara o te whakaminenga. 19 Nā, ka tāwhiua e Koraha te whakaminenga katoa ki a rāua ki te whatitoka o te tapenākara o te whakaminenga; ā, ka puta mai te korōria o Ihowā ki te whakaminenga katoa. 20 Nā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi rāua ko Ārona, ka mea, 21 "Wehea atu kōrua i roto i tēnei whakaminenga, e kore hoki e aha ka pau rātou i ahau."
22 Nā, ka tāpapa rāua, ka mea, "E te Atua, e te Atua o ngā wairua o ngā kikokiko katoa, kia hara rānei te tangata kotahi, ā, ka riri koe ki te whakaminenga katoa?"
23 Nā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, ka mea, 24 "Kōrero ki te whakaminenga, mea atu: ‘Whakatika i te tapenākara o Koraha, o Ratana, o Āpirama.’ "
25 Nā, ka whakatika a Mohi, ka haere ki a Ratana rāua ko Āpirama; me te whai tahi anō ngā kaumātua o Īharaira i a ia. 26 Nā, ka kōrero ia ki te whakaminenga, ka mea, "Tēnā, mawehe mai i ngā tēneti o ēnei tāngata kikino, kaua hoki e pā ki tētahi mea a rātou, kei ngaro koutou i roto i ō rātou hara katoa." 27 Nā, ka whakatika rātou i ngā taha katoa o te tapenākara o Koraha, o Ratana, o Āpirama.
Ā, ka puta a Ratana rāua ko Āpirama, ka tū ki ngā whatitoka o ō rāua tēneti, rātou ko ā rātou wāhine, ko ā rātou tama, ko ā rātou kōhungahunga hoki.
28 Nā, ka mea a Mohi, "Mā tēnei e mōhio ai koutou nā Ihowā ahau i unga mai ki te mahi i ēnei mahi katoa; ā, ehara i te mea whakaaro noa ake nāku. 29 Ki te mea ko te mate o ngā tāngata katoa te mate mō ēnei, ko te whiu rānei o ngā tāngata katoa te whiu mō rātou, kāhore ahau i ungā mai e Ihowā. 30 Tēnā ko tēnei, ka pokaia houtia e Ihowā he mahi hou, ā, ka hāmama te waha o te oneone, ā, ka horomia rātou me ā rātou mea katoa, ā, ka heke ora rātou ki te rua; kātahi koutou ka mōhio i whakahāwea ēnei tāngata ki a Ihowā."
31 Ā mutu kau tāna kōrero i ēnei kōrero katoa, ko te tino kowheratanga o te oneone i raro i a rātou; 32 nā, hāmama ana te waha o te whenua, horomia ake hoki rātou me ō rātou whare, me ngā tāngata katoa o Koraha, me ō rātou rawa katoa. 33 Ā, heke ora ana rātou me ā rātou mea katoa ki te rua, nā, ka taupokina iho rātou e te whenua; ā, ngaro iho rātou i roto i te whakaminenga. 34 Nā, rere ana a Īharaira katoa i ngā taha katoa o rātou i tō rātou auē; i mea hoki, "Kei horomia hoki tātou e te whenua."
35 Nā, ka puta mai he ahi i a Ihowā, ā, pau ake ngā tāngata e rua rau e rima tekau i whakahere nei i te whakakakara.
36 Nā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, ka mea, 37 "Mea atu ki a Ereātara tama a te tohunga, a Ārona, kia tangohia ake e ia ngā tahu kakara i roto i te tahunga, ā, rukerukea atu hoki e koe te ahi ki kō; he tapu hoki ēnā; 38 ko ngā tahu kakara anō a taua hunga i hara rā ki ō rātou wairua, me hangā hei papa pāraharaha, hei kōpaki mō te āta. I tāpaea hoki ki te aroaro o Ihowā, koia i tapu ai; ā, ka waiho hei tohu ki ngā tama a Īharaira."
39 Nā, tīkina atu ana e te tohunga, e Ereātara, ngā tahu kakara parāhi i tāpaea e te hunga i tahuna rā, ā, ka hangā hei papa pāraharaha, hei kōpaki mō te āta. 40 Hei whakamahara mō ngā tama a Īharaira, kei whakatata he tangata kē, ehara nei i te uri nō Ārona, ki te tahu whakakakara ki te aroaro o Ihowā. Kei rite ki a Koraha rātou ko tāna hui; ko tā Ihowā tēnei i kōrerotia e Mohi ki a ia.
41 Otiia, i te aonga ake ka amuamu te whakaminenga katoa o ngā tama a Īharaira ki a Mohi rāua ko Ārona, ka mea, "Nā kōrua i mate ai te iwi a Ihowā."
42 Ā, i te huihuinga o te whakaminenga katoa ki a Mohi rāua ko Ārona, i tō rātou tahuritanga ake ki te tapenākara o te whakaminenga, e! Kua taupokina e te kapua, ā, ka kitea te korōria o Ihowā. 43 Nā, ka haere a Mohi rāua ko Ārona ki mua i te tapenākara o te whakaminenga. 44 Ā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, ka mea, 45 "Whakatika atu kōrua i roto i tēnei whakaminenga, e kore e aha ka pau rātou i ahau." Nā, ka tāpapa iho rāua.
46 Nā, ka mea a Mohi ki a Ārona, "E mau ki te tahu kakara, meatia iho hoki he ahi i te āta, ka hoatu ai i te whakakakara ki runga, ā, kia hohoro te haere ki te whakaminenga, te whakamārie mō rātou; kua puta he riri i te aroaro o Ihowā; kua tīmata te whiu."
47 Nā, tīkina ana e Ārona, pērātia ana me tā Mohi i kī ai, ā, rere ana ia ki waenganui o te whakaminenga; nā, kua tīmata tēnā te whiu i roto i te iwi. Nā, ka makā iho e ia he whakakakara, ā, ka whakamārie mō te iwi. 48 Nā, tū ana ia i waenganui o te hunga mate, o te hunga ora; ā, ka mutu te whiu. 49 Nā, ko ngā tāngata i mate i te whiu, kotahi tekau mā whā mano e whitu rau, hāunga ērā i mate i tō Koraha rā. 50 Nā, hoki ana a Ārona ki a Mohi, ki te whatitoka o te tapenākara o te whakaminenga, ā mutu iho te whiu.