2 Crônicas 1

1 Salomono, filo de David, fortikiĝis en sia regno; kaj la Eternulo, lia Dio, estis kun li kaj levis lin alte. 2 Kaj Salomono kunvokis la tutan Izraelon, la milestrojn kaj centestrojn, la juĝistojn, kaj ĉiujn estrojn en la tuta Izrael, la ĉefojn de la patrodomoj. 3 Kaj Salomono kune kun la tuta komunumo iris al la altaĵo en Gibeon, ĉar tie estis la tabernaklo de kunveno de Dio, tiu, kiun faris Moseo, servanto de la Eternulo, en la dezerto. 4 Sed la keston de Dio David estis transportinta el Kirjat-Jearim sur tiun lokon, kiun David pretigis por ĝi; ĉar li aranĝis por ĝi tendon en Jerusalem. 5 La kupra altaro, kiun faris Becalel, filo de Uri, filo de Ĥur, estis tie, antaŭ la tabernaklo de la Eternulo; kaj Salomono kaj la komunumo ĝin serĉis. 6 Kaj Salomono supreniris tie antaŭ la Eternulo sur la kupran altaron, kiu estis antaŭ la tabernaklo de kunveno, kaj alportis sur ĝi mil bruloferojn.

7 En tiu nokto Dio aperis al Salomono, kaj diris al li: Petu, kion Mi donu al vi. 8 Kaj Salomono diris al Dio: Vi estis tre favorkora al mia patro David, kaj Vi faris min reĝo anstataŭ li; 9 nun, ho Dio Eternulo, plenumiĝu do Via vorto al mia patro David. Ĉar Vi faris min reĝo super popolo grandnombra kiel la polvo de la tero, 10 tial donu al mi nun saĝecon kaj sciadon, por ke mi povosciu eliradi kaj eniradi antaŭ tiu popolo; ĉar kiu povas regi tiun Vian grandan popolon? 11 Tiam Dio diris al Salomono: Pro tio, ke ĉi tio estis en via koro, kaj vi ne petis riĉecon, nek havaĵojn, nek gloron, nek la animon de viaj malamikoj, kaj eĉ longan vivon vi ne petis, sed vi petis por vi saĝecon kaj sciadon, por regi Mian popolon, super kiu Mi faris vin reĝo: 12 pro tio saĝeco kaj sciado estas donataj al vi; sed ankaŭ riĉecon, havaĵojn, kaj gloron Mi donos al vi en tia grado, kiun ne havis la reĝoj antaŭ vi, kaj ankaŭ post vi oni tion ne havos. 13 Kaj Salomono revenis de la altaĵo en Gibeon, de la tabernaklo de kunveno, en Jerusalemon. Kaj li reĝis super Izrael.

14 Kaj Salomono kolektis al si ĉarojn kaj rajdistojn. Li havis mil kvarcent ĉarojn kaj dek du mil rajdistojn; kaj li lokis ilin en la urboj de ĉaroj kaj ĉe la reĝo en Jerusalem. 15 Kaj la reĝo atingis tion, ke la arĝento kaj oro estis en Jerusalem kiel ŝtonoj, kaj la cedroj estis en tiel granda kvanto, kiel la sikomoroj sur la malaltaj lokoj. 16 La ĉevalojn al Salomono oni venigadis el Egiptujo; kaj societo de komercistoj de la reĝo aĉetadis ilin amase laŭ difinita prezo. 17 Ili liveradis el Egiptujo ĉiun ĉaron pro sescent sikloj da arĝento, kaj ĉiun ĉevalon pro cent kvindek; tiel same ili estis liverataj per iliaj manoj al ĉiuj reĝoj de la Ĥetidoj kaj al la reĝoj de Sirio.

Ka Īnoi a Kīngi Horomona mō te Mātauranga

1 Nā, kua ū a Horomona tama a Rāwiri ki tōna rangatiratanga; i a ia anō a Ihowā, tōna Atua, ā, whakanuia rawatia ana ia e ia.

2 Kātahi a Horomona ka kōrero ki a Īharaira katoa, ki ngā rangatira o ngā mano, o ngā rau, ki ngā kaiwhakawā, ki ngā kāwana katoa o Īharaira katoa, ki ngā upoko hoki o ngā whare o ngā mātua. 3 Heoi, haere ana a Horomona rātou ko te whakaminenga katoa ki te wāhi tiketike i Kipeono; i reira hoki te tapenākara o te whakaminenga a te Atua, i hangā nei e Mohi pononga a te Atua ki te koraha. 4 (Ko te āka ia a te Atua, i mauria mai tērā e Rāwiri i Kiriata Tearimi, ki te wāhi i whakapaia e Rāwiri; kua whakatūria hoki e ia he tēneti mō taua āka ki Hiruhārama.) 5 Ko te āta parāhi anō hoki i hangā e Petarēre tama a Uri, tama a Huru, i reira tērā i mua i te tapenākara o Ihowā; ā, rapua ana he tikanga i reira e Horomona rātou ko te whakaminenga. 6 Nā, haere ana a Horomona ki reira ki te āta parāhi i te aroaro o Ihowā, ki tērā i te tapenākara o te whakaminenga, ā, whakaekea ana e ia ki reira kotahi mano ngā tahunga tinana.

7 I taua pō ka puta te Atua ki a Horomona, ā, ka mea ki a ia, "Īnoi mai ki ahau ko te aha kia hoatu e ahau ki a koe."

8 Nā, ka mea a Horomona ki te Atua, "Nui atu te aroha i whakaputaina e koe ki tōku pāpā, ki a Rāwiri; ā, meinga ana ahau e koe hei kīngi i muri i a ia. 9 Heoi, e Ihowā, e te Atua, whakamanā tāu kupu ki tōku pāpā, ki a Rāwiri; kua meinga nei hoki ahau e koe hei kīngi mō te iwi e rite ana ki te onepū o te whenua te tini. 10 Nā, hōmai ki ahau he ngākau mahara, he mōhio, mō tōku haere atu, haere mai, i te aroaro o tēnei iwi; ko wai hoki hei whakarite mō tēnei iwi nui āu?"

11 Anō rā ko te Atua ki a Horomona, "Nā, i te mea ko tā tōu ngākau tēnei, kīhai hoki koe i tono ki te taonga mōu, ki te rawa, ki te korōria, ki ōu hoariri rānei kia mate, kīhai hoki koe i tono kia maha ōu rā; heoi tāu i tono ai, he ngākau mahara, he mōhio, kia whakarite ai koe mō tāku iwi, kua oti nā koe te mea e ahau hei kīngi mō rātou; 12 tēnei ka hoatu nei ki a koe he ngākau mahara, he mōhio. Ā, ka hoatu e ahau ki a koe he taonga, he rawa, he korōria, kāhore i rite tō ngā kīngi i mua i a koe, e kore anō e rite i muri i a koe."

13 Heoi, ka tae a Horomona i tāna haere ki te wāhi tiketike i Kipeono, i mua i te tapenākara o te whakaminenga, ki Hiruhārama, ā, kīngi ana ki a Īharaira.

Te Mana me ngā Rawa a Kingi Horomona

14 Nā, ka huihuia he hāriata e Horomona, he kaieke hōiho; kotahi mano e whā rau ana hāriata, kotahi tekau mā rua mano āna kaieke hōiho, waiho iho e ia ki ngā pā hāriata, ki te kīngi anō ki Hiruhārama. 15 Nā, ka meinga e te kīngi te hiriwa me te kōura o Hiruhārama kia rite ki te kōhatu, i meinga anō e ia ngā hīta kia rite ki te hikamora i te raorao; te tini. 16 Ko ngā hōiho i a Horomona he mea mau ake i Īhipa; i riro rōpū mai i ngā kaihoko a te kīngi, he rōpū me tōna utu. 17 Nā, e ono rau ngā hekere hiriwa i riro mai ai te hāriata, i puta mai ai i Īhipa, kotahi rau e rima tekau i riro ai te hōiho. Ko rātou anō hei kawe hōiho mō ngā kīngi katoa o ngā Hiti, mō ngā kīngi anō o Hīria.