Apocalipse 13

1 kaj ĝi staris sur la sablo de la maro.

Kaj mi vidis beston suprenirantan el la maro, havantan dek kornojn kaj sep kapojn, kaj sur siaj kornoj dek diademojn, kaj sur siaj kapoj nomojn de blasfemo. 2 Kaj la besto, kiun mi vidis, estis simila al leopardo, kaj ĝiaj piedoj estis kiel de urso, kaj ĝia buŝo kiel buŝo de leono; kaj la drako donis al ĝi sian potencon kaj sian tronon kaj grandan aŭtoritaton. 3 Kaj mi vidis unu el ĝiaj kapoj kvazaŭ morte vunditan; kaj la morta vundo saniĝis; kaj la tuta tero miris post la besto; 4 kaj ili adorkliniĝis al la drako, ĉar ĝi donis sian aŭtoritaton al la besto; kaj ili adorkliniĝis al la besto, dirante: Kiu estas simila al la besto? kaj kiu povas militi kontraŭ ĝi? 5 kaj estis donita al ĝi buŝo, parolanta grandaĵojn kaj blasfemaĵojn; kaj estis donita al ĝi aŭtoritato agadi dum kvardek du monatoj. 6 Kaj ĝi malfermis la buŝon por blasfemoj kontraŭ Dio, por blasfemi Lian nomon kaj Lian tabernaklon kaj la loĝantojn de la ĉielo. 7 Kaj estis donite al ĝi fari militon kontraŭ la sanktuloj, kaj venki ilin; kaj estis donita al ĝi aŭtoritato sur ĉiu tribo kaj popolo kaj lingvo kaj nacio. 8 Kaj adorkliniĝos al ĝi ĉiuj loĝantoj de la tero, kies nomo ne estas skribita en la libro de vivo, libro de la Ŝafido oferita jam de la fondo de la mondo. 9 Se iu havas orelon, tiu aŭskultu. 10 Se iu malliberigas, en malliberecon li iras; se iu per la glavo mortigos, li devas per la glavo esti mortigita. Ĉi tie estas la pacienco kaj la fido de la sanktuloj.

11 Kaj mi vidis alian beston suprenirantan el la tero; kaj ĝi havis du kornojn, simile al ŝafido, kaj ĝi parolis kiel drako. 12 Kaj ĝi ekzercas la tutan aŭtoritaton de la unua besto antaŭ ĝi. Kaj ĝi devigas la teron kaj la loĝantojn sur ĝi adorkliniĝi al la unua besto, kies morta vundo saniĝis. 13 Kaj ĝi faras grandajn signojn, devigante eĉ fajron malsupreniri el la ĉielo sur la teron antaŭ la homoj. 14 Kaj ĝi trompas la loĝantojn de la tero per la signoj, kiujn estis donite al ĝi fari antaŭ la besto; dirante al la loĝantoj sur la tero, ke ili faru bildon al la besto, kiu havis la glavovundon kaj vivis. 15 Kaj estis donite, ke ĝi donu spiron al la bildo de la besto, por ke eĉ parolu la bildo de la besto, kaj faru, ke ĉiuj, kiuj ne volas adorkliniĝi al la bildo de la besto, estu mortigitaj. 16 Kaj ĝi devigas ĉiujn, la malgrandajn kaj la grandajn, la riĉajn kaj la malriĉajn, la liberajn kaj la sklavajn, ricevi markon sur la dekstra mano aŭ sur la frunto; 17 por ke neniu povu aĉeti aŭ vendi, krom tiuj, kiuj havas la markon, la nomon de la besto, aŭ la numeron de ĝia nomo. 18 Ĉi tie estas saĝeco. Kiu havas prudenton, tiu kalkulu la numeron de la besto; ĉar ĝi estas la numero de homo; kaj ĝia numero estas sescent sesdek ses.

Ngā Kararehe e Rua

1 Nā, i te tū ahau i te one o te moana. Ā, ka kite ahau i tētahi kararehe e haere ake ana i te moana, e whitu ōna māhunga, tekau ngā haona, tekau hoki ngā karauna i runga i ōna haona, i runga anō i ōna māhunga ko te ingoa kohukohu. 2 Rite tonu hoki te kararehe i kite ai ahau ki te reparo, ko ōna waewae kei o te pea, ko tōna māngai kei te māngai o te raiona. Ā, ka hoatu e te tarakona tōna kaha ki a ia, tōna torōna, me te mana nui. 3 I kite anō ahau i tētahi o ōna mātenga me te mea kua marū, he mea e mate rawa ai; heoi, kua ora ia i tōna patunga e mate ai ia. Nā, kei te mīharo te ao katoa i muri mai i te kararehe; 4 nā, koropiko ana rātou ki te tarakona nāna nei i hoatu te mana ki te kararehe. Koropiko ana hoki ki te kararehe; i mea rātou, "Ko wai te rite ana ki te kararehe? Ko wai te kaha ana ki te whawhai ki a ia?"

5 Ā, i hoatu ki a ia he māngai, e kōrero ana i ngā kōrero nunui, i ngā kohukohu; i hoatu hoki ki a ia he kaha, e mahi ai ia ā taka noa ngā marama e whā tekau mā rua. 6 Ā, ka puaki i tōna māngai he kohukohu ki te Atua, he kohukohu ki tōna ingoa, ki tōna nohoanga, ki te hunga hoki e noho ana i te rangi. 7 I tukua anō ki a ia kia whawhai ki te hunga tapu, kia taea hoki rātou e ia. I hoatu anō ki a ia he mana ki ngā hapū katoa, ki ngā reo, ki ngā iwi. 8 Ā, ko te hunga katoa e noho ana i te whenua, ka koropiko ki a ia, ngā tāngata katoa kāhore nei ō rātou ingoa i tuhituhia ki te pukapuka ora a te Reme, nō te tīmatanga iho rā anō o te ao tōna whakamatenga.

9 Ki te mea he taringa tō tētahi, kia rongo ia!

10 Ko te tangata hopu taurekareka,

ka riro anō ia hei taurekareka;

ko te tangata e patu ana ki te hoari,

ka patua anō ia ki te hoari.

Ko tēnei te manawanui me te whakapono o te hunga tapu.

11 I kite anō ahau i tētahi atu kararehe e haere ake ana i te whenua; e rua ōna haona rite tonu ki ō te reme, ko tāna kōrero hoki i rite ki tā te tarakona. 12 Kei a ia anō ngā mana katoa o te kararehe tuatahi hei mahi ki tōna aroaro, e mea ana hoki ia i te whenua me te hunga hoki e noho ana i reira kia koropiko ki te kararehe tuatahi, kua ora nei tōna patunga e mate ai ia. 13 He nui hoki ngā tohu e meatia ana e ia, e mea ana ia i te kāpura kia heke iho i te rangi ki te whenua i te tirohanga a ngā tāngata. 14 E whakapōhēhē ana hoki ia i te hunga e noho ana i te whenua, ki ngā tohu ka hoatu nei ki a ia kia mahia ki te aroaro o te kararehe; e mea ana ia ki te hunga e noho ana i te whenua, kia hangā he whakapakoko mō te kararehe i patua nei ki te hoari, ā, kua ora nei anō.

15 I hoatu anō ki a ia kia hoatu he wairua ora ki te whakapakoko o te kararehe, e kōrero ai te whakapakoko o te kararehe, e mea ai hoki i te hunga e kore e koropiko ki te whakapakoko o te kararehe kia whakamatea. 16 I mea anō hoki ia i te hunga katoa, i te iti, i te rahi, i te hunga whai taonga, i te hunga rawakore, i ngā rangatira, i ngā pononga, kia meatia ki a rātou he tohu ki ō rātou ringaringa matau, ki ō rātou rae rānei. 17 Kia kaua hoki tētahi e āhei te hoko mai te hoko atu rānei, ko te tangata anake kei a ia nei te tohu, te ingoa rānei o te kararehe, te whika rānei o tōna ingoa.

18 Tēnei te mātauranga. Mā te tangata whai whakaaro e tatau te whika o te kararehe! He whika tangata hoki. Nā, ko tōna whika, e ono rau e ono tekau mā ono.