Apocalipse 20

1 Kaj mi vidis anĝelon malsuprenirantan el la ĉielo, havantan la ŝlosilon de la abismo kaj grandan katenon en sia mano. 2 Kaj li ekkaptis la drakon, la antikvan serpenton, kiu estas la Diablo kaj Satano, kaj enkatenis lin por mil jaroj, 3 kaj ĵetis lin en la abismon kaj fermis ĝin kaj sigelis ĝin super li, por ke li ne plu trompu la naciojn, ĝis finiĝos la mil jaroj; post tio li devos esti malligita por kelka tempo.

4 Kaj mi vidis tronojn, kaj oni sidis sur ili, kaj juĝo estis donita al ili; kaj mi vidis la animojn de la senkapigitaj pro la atesto de Jesuo kaj pro la vorto de Dio, kaj tiujn, kiuj ne adorkliniĝis al la besto, nek al ĝia bildo, kaj ne ricevis la markon sur sia frunto kaj sur sia mano; kaj ili vivis, kaj ili reĝis kun Kristo mil jarojn. 5 La ceteraj mortintoj ne vivis, ĝis finiĝos la mil jaroj. Tio estas la unua releviĝo. 6 Feliĉa kaj sankta estas la partoprenanto en la unua releviĝo; super tiuj la dua morto havas nenian aŭtoritaton; sed ili estos pastroj de Dio kaj de Kristo, kaj reĝos kun li mil jarojn.

7 Kaj kiam finiĝos la mil jaroj, Satano estos ellasita el sia malliberejo, 8 kaj eliros, por trompi la naciojn en la kvar anguloj de la tero, Gog kaj Magog, por kolekti ilin por la milito; ilia nombro estas kiel la sablo de la maro. 9 Kaj ili supreniris laŭlarĝe de la tero kaj ĉirkaŭis la tendaron de la sanktuloj kaj la amatan urbon; kaj fajro malsupreniris el la ĉielo, kaj ekstermis ilin. 10 Kaj la diablo, kiu trompis ilin, estis ĵetita en la lagon fajran kaj sulfuran, kie troviĝas la besto kaj la falsa profeto; kaj ili estos turmentataj tage kaj nokte por ĉiam kaj eterne.

11 Kaj mi vidis grandan blankan tronon, kaj la Sidanton sur ĝi, antaŭ kies vizaĝo forflugis la tero kaj la ĉielo; kaj ne troviĝis loko por ili. 12 Kaj mi vidis la mortintojn, grandajn kaj malgrandajn, starantajn antaŭ la trono; kaj libroj estis malfermitaj; kaj estis malfermita alia libro, kiu estas la libro de vivo; kaj la mortintoj estis juĝataj el la skribitaĵoj en la libroj, laŭ siaj faroj. 13 Kaj la maro liveris la mortintojn, kiuj estis en ĝi; kaj la morto kaj Hades liveris la mortintojn, kiuj estis en ili; kaj ĉiu estis juĝata laŭ siaj faroj. 14 Kaj la morto kaj Hades estis ĵetitaj en la fajran lagon. Tio estas la dua morto — la fajra lago. 15 Kaj se iu ne troviĝis skribita en la libro de vivo, tiu estis ĵetita en la fajran lagon.

Ngā Tau Kotahi Mano

1 Ā, ka kite ahau i tētahi anahera e heke iho ana i te rangi, kei a ia te kī o te poka tōrere, me tētahi mekameka nui i tōna ringaringa. 2 Nā, ka mau ia ki te tarakona, ki te nākahi onamata, ko te Rēwera nei ia, ko Hātana hoki, ka herehere i a ia kotahi mano ngā tau. 3 Ka maka i a ia ki te poka tōrere, uakina ana, whakapiri rawa te hīri ki runga ki a ia, kei whakapōhēhē ia i ngā tauiwi i muri iho, kia taka rā anō ngā tau kotahi mano, ā muri iho i ēnei mea me wewete ia, he tāima iti kau ia.

4 I kite anō ahau i ngā torōna, e noho ana hoki rātou i runga, i hoatu anō hoki te whakawā ki a rātou. I ngā wairua hoki o te hunga i pōutoa mō te whakaaturanga i a Īhu, mō te kupu hoki a te Atua, te hunga kāhore i koropiko ki te kararehe, ki tōna whakapakoko rānei, kīhai hoki i meatia te tohu ki ō rātou rae, ki ō rātou ringaringa. Nā, ka ora rātou, ka kīngi tahi me te Karaiti, kotahi mano tau. 5 (Kīhai ia i ora ake te toenga o ngā tūpāpaku, ā taka noa ngā tau kotahi mano.) Ko te aranga tuatahi tēnei. 6 Hari tonu, tapu tonu te tangata he wāhi nei tōna i te aranga tuatahi. E kore te matenga tuarua e whai mana ki a rātou; engari hei tohunga rātou mā te Atua, mā te Karaiti hoki, ā, kotahi mano ngā tau e kīngi tahi ai rātou me ia.

Te Hinganga o Hātana

7 Ā, nō ka pahemo ngā tau kotahi mano, ka wetekina a Hātana i roto i tōna whare herehere. 8 Ā, ka haere ia ki te whakapōhēhē i ngā tauiwi i ngā pito e whā o te whenua, i a Koka rāua ko Makoko, e huihui ai rātou ki te taua; ko te tokomaha o rātou rite tonu ki te onepū o te moana. 9 Nā, haere ana rātou ki te whānui o te whenua, karapotia ana e rātou te nohoanga o te hunga tapu, me te pā e arohaina ana. Nā, ko te hekenga iho o te kāpura i te Atua i te rangi, pau ake rātou. 10 Nā, ko te rēwera i whakapōhēhē nei i a rātou, pangā ana ia ki te roto kāpura whānāriki, ki te wāhi kei reira nei te kararehe me te poropiti teka, ā, ka whakamamaetia rātou i te ao, i te pō, ake ake.

Te Whakawātanga Whakamutunga

11 Ā, ka kite ahau i tētahi torōna nui, mā, i tētahi hoki e noho ana i runga, rere ana te whenua me te rangi i tōna kanohi; kāhore hoki i kitea he wāhi mō rāua. 12 I kite anō ahau i te hunga mate, i te hunga nunui, i te hunga ririki, e tū ana i mua o te torōna. Nā, kua whakatuwheratia ngā pukapuka; kua whakatuwheratia anō hoki tētahi atu pukapuka, ko te pukapuka o te ora. Kei ngā mea hoki i tuhituhia ki aua pukapuka he whakawā mō te hunga mate, he mea whakarite tonu ki ā rātou mahi. 13 I tukua mai anō e te moana te hunga mate i roto i a ia; i tukua mai hoki e te mate, e te pō, te hunga mate i roto i a rāua. Nā, ka whakawākia tēnā tangata, tēnā, he mea whakarite ki ā rātou mahi. 14 Nā, ka pangā te mate me te pō ki te roto ahi. Ko te tuarua tēnei o ngā mate, arā ko te roto ahi. 15 Ā, ki te kitea tētahi kīhai i tuhituhia ki te pukapuka o te ora, i pangā ia ki te roto ahi.