Apocalipse 11

1 Kaj estis donita al mi kano, simila al bastono; kaj iu diris: Leviĝu, kaj mezuru la templon de Dio, kaj la altaron, kaj la adorantojn en ĝi. 2 Kaj la korton ekster la templo preterlasu, kaj ne mezuru ĝin, ĉar ĝi estas donita al la nacioj; kaj la sanktan urbon ili piedpremos kvardek du monatojn. 3 Kaj mi donos komision al miaj du atestantoj, kaj ili profetos mil ducent sesdek tagojn, vestite per sakaĵo. 4 Ili estas la du olivarboj kaj la du lampingoj, starantaj antaŭ la Sinjoro de la tero. 5 Kaj se iu volas difekti ilin, fajro elvenas el ilia buŝo kaj formanĝas iliajn malamikojn; kaj se iu volas difekti ilin, tiamaniere li devas esti mortigita. 6 Ili havas la povon fermi la ĉielon, por ke ne pluvu dum la tagoj de ilia profetado; kaj ili havas povon super la akvoj, por ŝanĝi ilin en sangon, kaj frapi la teron per ĉia plago ĉiufoje, kiam ili volos. 7 Kaj kiam ili finos sian ateston, la besto, kiu suprenvenas el la abismo, faros militon kontraŭ ili kaj venkos ilin kaj mortigos ilin. 8 Kaj iliaj kadavroj kuŝas sur la strato de la granda urbo, kiu nomiĝas laŭspirite Sodom kaj Egiptujo, kie ankaŭ ilia Sinjoro estis krucumita. 9 Kaj el la popoloj kaj triboj kaj lingvoj kaj nacioj oni rigardas iliajn kadavrojn dum tri tagoj kaj duono, kaj ne lasas meti iliajn kadavrojn en tombon. 10 Kaj la loĝantoj sur la tero ĝojas pri ili, kaj gajiĝas; kaj ili sendos donacojn unu al la alia; ĉar tiuj du profetoj turmentadis la loĝantojn sur la tero. 11 Kaj post la tri tagoj kaj duono la spirito de vivo el Dio eniris en ilin, kaj ili stariĝis sur siaj piedoj; kaj granda timo falis sur tiujn, kiuj ilin rigardis. 12 Kaj ili aŭdis grandan voĉon el la ĉielo, dirantan al ili: Suprenvenu ĉi tien. Kaj ili supreniris en la ĉielon en la nubo; kaj iliaj malamikoj rigardis ilin. 13 Kaj en tiu horo fariĝis granda tertremo, kaj dekono de la urbo falis; kaj en la tertremo mortis sep mil homoj; kaj la ceteraj pleniĝis de timo, kaj donis laŭdon al la Dio de la ĉielo.

14 La dua Veo jam pasis; jen la tria Veo rapide venas.

15 Kaj la sepa anĝelo trumpetis; kaj fariĝis grandaj voĉoj en la ĉielo, dirante: La regno de la mondo fariĝis regno de nia Sinjoro kaj de Lia Kristo; kaj li reĝos por ĉiam kaj eterne. 16 Kaj la dudek kvar presbiteroj, kiuj antaŭ Dio sidas sur siaj tronoj, falis sur la vizaĝon kaj adorkliniĝis al Dio, 17 dirante: Ni dankas Vin, ho Dio, la Sinjoro, la Plejpotenca, kiu estas kaj estis; ĉar Vi alprenis Vian grandan potencon kaj reĝis. 18 Kaj la nacioj furiozis, kaj venis Via kolero, kaj la tempo de la mortintoj, por esti juĝataj, kaj la tempo doni la rekompencon al Viaj servistoj, la profetoj, kaj al la sanktuloj, kaj al la timantoj de Via nomo, malgrandaj kaj grandaj, kaj pereigi la detruantojn de la tero.

19 Kaj malfermiĝis la enĉiela templo de Dio, kaj vidiĝis en Lia templo la kesto de Lia interligo; kaj fariĝis fulmoj kaj voĉoj kaj tondroj kaj tertremo kaj granda hajlo.

Ngā Kaiwhakaatu Tokorua

1 Nā, kua hōmai ki ahau he kākaho e rite ana ki te tokotoko, ā, ka mea mai tētahi, "E ara, ka whanganga i te whare o te Atua, me te āta, me te hunga e koropiko ana i roto. 2 Me whakarere ia ki waho te marae i te taha ki waho o te whare tapu, kaua tērā e whangangatia; kua hoatu hoki ki ngā tauiwi; ā, e takatakahia e rātou te pā tapu, e whā tekau mā rua ngā marama. 3 Ā, māku e hoatu he tikanga ki āku kaiwhakaatu tokorua, e poropiti hoki rāua, kotahi mano e rua rau e ono tekau ngā rā, he taratara anō te kākahu."

4 Ko ngā ōriwa e rua ēnei, me ngā tūranga rama e rua, e tū nei i te aroaro o te Ariki o te whenua. 5 Ā, ki te mea tētahi ki te tūkino i a rāua, ka puta mai he kāpura i ō rāua māngai, e pau ai ō rāua hoariri. Ki te mea hoki tētahi ki te tūkino i a rāua, ko te whakamatenga tēnei mōna. 6 Kei a rāua te tikanga mō te kōpani i te rangi, kia kaua e ua te ua i ngā rā o tā rāua poropititanga. Kei a rāua anō te tikanga mō te whakaputa kē i ngā wai hei toto, mō te patu anō i te whenua ki ngā patunga katoa, i ngā wā e pai ai rāua.

7 Ā, nō ka mutu tā rāua whakaatu, ka whawhai ki a rāua te kararehe e haere ake ana i roto i te poka tōrere, ā, e taea rāua e ia, e whakamatea rāua. 8 Ka takoto anō ō rāua tinana ki te huarahi o te pā nui, e huaina wairuatia nei ko Horoma, ko Īhipa, ki te wāhi hoki i rīpekatia ai tō rāua Ariki. 9 Ā, e toru ngā rā me te hāwhe e tirohia ai ō rāua tinana e ngā huihuinga tāngata, e ngā hapū, e ngā reo, e ngā iwi, e kore anō hoki e tukua ō rāua tinana kia hoatu ki te urupā. 10 Ka koa hoki ki a rāua te hunga e noho ana i te whenua, ka harakoa, ka tāpae taonga tētahi ki tētahi; nō te mea i whakamamae ēnei poropiti tokorua i te hunga e noho ana ki te whenua.

11 Ā muri iho i aua rā e toru me te hāwhe, ka uru te manawa ora ki a rāua, he mea nā te Atua, ā, ka tū ō rāua waewae ki runga; nui atu hoki te wehi i pā ki te hunga e titiro ana ki a rāua. 12 Ā, ka rongo rāua i te reo nui i te rangi e mea ana ki a rāua, "Haere ake kōrua ki konei." Nā, haere atu ana rāua ki te rangi i roto i te kapua; me te mātakitaki anō ō rāua hoariri ki a rāua.

13 I taua hāora anō ka puta he rū nui, ka hinga te wāhi whakatekau o te pā; ko ngā tāngata i mate i taua rū e whitu mano; ā, ka wehi ērā atu, ā, hoatu ana e rātou he korōria ki te Atua o te rangi.

14 Kua pahemo te rua o ngā Auē! Nā, ka hohoro te toru o ngā Auē te haere mai!

Te Tētere Tuawhitu

15 Nā, ka whakatangi te whitu o ngā anahera; ā, ka whai i muri ngā reo nunui i te rangi, e mea ana:

"Kua riro te rangatiratanga o te ao hei rangatiratanga mō tō tātou Ariki, mō tāna Karaiti hoki;

ko ia anō hei kīngi ake ake."

16 Nā, ko ngā kaumātua e rua tekau mā whā, e noho rā i te aroaro o te Atua i runga i ō rātou torōna, ka takoto rātou, ko ō rātou kanohi ki raro, ka koropiko ki te Atua, 17 ka mea:

"Ko tā mātou whakawhetai tēnei ki a koe,

e te Ariki, e te Atua Kaha Rawa;

tēnei koe ināianei, ā, i mua anō koe,

ā, kei te haere mai anō;

nō te mea kua riro i a koe tōu mana nui,

kua kīngi anō koe.

18 I riri hoki ngā iwi, ā, kua tae mai tōu riri

me te wā mō ngā tūpāpaku e whakawākia ai.

Te wā hoki e hoatu ai e koe he utu ki āu pononga,

ki ngā poropiti, ki te hunga tapu anō hoki,

ki te hunga anō e wehi ana i tōu ingoa,

ki te hunga nonohi, ki te hunga nunui;

e whakangaromia ai hoki te hunga e whakangaro nei i te whenua."

19 Ā, i whakapuaretia anō te whare o te Atua i roto i te rangi, ā, ka kitea te āka o tāna kawenata i roto i tōna whare; nā, he uira tērā, me ngā reo, me ngā whatitiri, me te rū, me te whatu nui.