Josué 20

1 Kaj la Eternulo ekparolis al Josuo, dirante: 2 Diru al la Izraelidoj jene: Aranĝu al vi la urbojn de rifuĝo, pri kiuj Mi parolis al vi per Moseo, 3 por ke tien povu forkuri mortiginto, kiu mortigis homon per eraro kaj ne sciante; kaj ili estu ĉe vi rifuĝejo kontraŭ venĝanto pro sango. 4 Kaj li forkuros al unu el tiuj urboj, kaj stariĝos antaŭ la pordego de la urbo, kaj rakontos al la plejaĝuloj de tiu urbo sian aferon; kaj ili enprenos lin en la urbon al si, kaj donos al li lokon, por ke li loĝu ĉe ili. 5 Kaj kiam la sangovenĝanto postkuros lin, ili ne transdonu la mortiginton en liajn manojn; ĉar senintence li mortigis sian proksimulon, kaj ne estis malamiko de li de antaŭe. 6 Kaj li loĝos en tiu urbo, ĝis li stariĝos antaŭ la komunumo por juĝo, ĝis la morto de la granda pastro, kiu estos en tiu tempo. Tiam la mortiginto reiru, kaj venu en sian urbon kaj al sia domo, en la urbon, el kiu li forkuris. 7 Kaj ili konsekris la urbon Kedeŝ en Galileo, sur la monto de Naftali, kaj Ŝeĥem, sur la monto de Efraim, kaj Kirjat-Arba (tio estas Ĥebron), sur la monto de Jehuda. 8 Kaj transe de Jordan, oriente de Jeriĥo, ili donis: Becer, en la dezerto, sur la ebenaĵo, de la tribo de Ruben, kaj Ramot en Gilead, de la tribo de Gad, kaj Golan en Baŝan, de la tribo de Manase. 9 Tiuj urboj estis destinitaj por ĉiuj Izraelidoj, kaj por la fremduloj, kiuj loĝas inter ili, por ke tien povu forkuri ĉiu, kiu mortigis homon per eraro, kaj por ke li ne mortu de la mano de sangovenĝanto, ĝis li stariĝos antaŭ la komunumo.

Ngā Pā Whakaoranga

1 Nā, ka kōrero a Ihowā ki a Hohua, ka mea: 2 "Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu: Whakaritea e koutou ētahi pā whakaora, ko āku i kōrero ai, nā Mohi i whakapuaki ki a koutou; 3 hei rerenga atu mō te tangata whakamate, i patu nei i tētahi tangata, he mea urupā, ehara i te mea āta whakaaro; ā, ka waiho hei whakaora mō koutou, kei mate i te kaitakitaki toto.

4 "Ā, ka rere ia ki tētahi o ēnei pā, ka tū i te kūwaha o te tomokanga o te pā, nā, ka kōrero i āna kōrero ki ngā taringa o ngā kaumātua o tēnā pā. Ā, me tango atu ia e rātou ki roto ki te pā, ki roto ki a rātou, ka hōmai he wāhi ki a ia, ā, ka noho ia ki a rātou.

5 "Ā, ki te whāia atu ia e te kaitakitaki toto, kaua e tukua atu te tangata whakamate e rātou ki tōna ringa; nō te mea ehara i te mea āta whakaaro tāna patunga i tōna hoa, kīhai anō ia i kino ki a ia i mua ake. 6 Engari, me noho ia ki taua pā, kia tū rā anō ia ki mua i te whakaminenga whakawākia ai, ā, kia mate rā anō te tino tohunga o aua rā. Ko reira hoki ai te tangata whakamate, haere ai ki tōna pā, ki tōna whare hoki, ki te pā i rere atu nei ia i reira."

7 Nā, ka whakatapua e rātou ko Kerehe i Karirī, i te whenua pukepuke o Napatari, ko Hekeme i te whenua pukepuke o Ēparaima, ko Kiriata Arapa, arā ko Heperona, i te whenua pukepuke o Hūrā. 8 Nā, i tāwāhi o Horano, i te wāhi e anga ana ki Heriko whaka te rāwhiti ka whakaritea e rātou ko Pētere i te koraha i te mānia, nō te iwi o Reupena, ko Rāmoto i Kireara, nō te iwi o Kara, ko Korana hoki i Pahana, nō te iwi o Mānahi. 9 Ko ngā pā ēnei i whakaritea mō ngā tama katoa a Īharaira, mō te manene hoki e noho ana i roto i a rātou, hei rerenga atu mō ngā tāngata katoa i whakamatea ai tētahi tangata, he mea urupā, kei mate i te ringa o te kaitakitaki toto, kia tū rā anō i mua i te whakaminenga.