Levítico 7

1 Kaj jen estas la leĝo pri la kulpofero: plejsanktaĵo ĝi estas. 2 Sur la loko, sur kiu estas buĉata la brulofero, oni buĉu la kulpoferon, kaj per ĝia sango oni aspergu la altaron ĉirkaŭe. 3 Kaj ĝian tutan sebon oni alportu el ĝi ofere, la voston, kaj la sebon, kiu kovras la internaĵojn, 4 kaj ambaŭ renojn, kaj la sebon, kiu estas sur ili, kiu estas ĉe la lumbo, kaj la reton sur la hepato, kune kun la renoj oni ĝin apartigu. 5 Kaj la pastro bruligu ilin sur la altaro kiel fajroferon al la Eternulo; ĝi estas kulpofero. 6 Ĉiu virseksulo el la pastroj povas ĝin manĝi; sur sankta loko ĝi estu manĝata; ĝi estas plejsanktaĵo. 7 Kiel por la pekofero, tiel ankaŭ por la kulpofero estu la sama leĝo; al la pastro, kiu pekliberigas per ĝi, al li ĝi apartenu. 8 Al la pastro, kiu plenumas ies bruloferon, al tiu pastro apartenu la felo de la brulofero, kiun li plenumis. 9 Kaj ĉiu farunofero, kiu estas bakita en forno aŭ pretigita en kaserolo aŭ sur pato, apartenu al la pastro, kiu prezentis ĝin. 10 Kaj ĉiu farunofero, miksita kun oleo aŭ seka, apartenu al ĉiuj Aaronidoj, al ĉiuj egale.

11 Kaj jen estas la leĝo pri la pacofero, kiu estas alportata al la Eternulo: 12 se iu ĝin alportas kiel dankon, li alportu kun la danka ofero nefermentintajn kukojn, miksitajn kun oleo, kaj nefermentintajn flanojn, ŝmiritajn per oleo, kaj el delikata faruno kukojn frititajn, miksitajn kun oleo. 13 Kune kun kukoj el pano fermentinta li alportu sian oferon, ĉe sia danka pacofero. 14 Kaj li alportu unu el ili, el ĉiu ofero, kiel oferdonon al la Eternulo; al la pastro, kiu aspergas la sangon de la pacofero, ĝi apartenu. 15 Kaj la viando de la danka pacofero estu manĝata en la tago de la oferado; oni ne devas restigi iom el ĝi ĝis la mateno. 16 Sed se lia ofero estas sankta promeso aŭ memvola ofero, ĝi estu manĝata en la tago de la alportado de la ofero; kaj ankaŭ en la sekvanta tago oni povas manĝi tion, kio restis el ĝi. 17 Kaj kio restis el la viando de la ofero ĝis la tria tago, tio estu forbruligata per fajro. 18 Se iu manĝos el la viando de sia pacofero en la tria tago, ĝi ne akiros plaĉon; kiu alportos ĝin, al tiu ĝi ne estos kalkulata; ĝi estos abomenindaĵo, kaj kiu ĝin manĝos, tiu havos pekon. 19 La viando, kiu ektuŝis ion malpuran, ne estu manĝata, oni ĝin forbruligu per fajro. La ceteran viandon povas manĝi ĉiu purulo. 20 Se iu, havante sur si malpuraĵon, manĝos viandon el la pacofero, kiu estis destinita por la Eternulo, ties animo ekstermiĝos el sia popolo. 21 Se iu ektuŝos ion malpuran, ĉu malpuraĵon de homo, ĉu malpuran beston, ĉu ian malpuran abomenindaĵon, kaj manĝos el la viando de pacofero, kiu estis destinita por la Eternulo, ties animo ekstermiĝos el sia popolo.

22 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 23 Diru al la Izraelidoj jene: Sebon de bovo kaj de ŝafo kaj de kapro neniam manĝu. 24 La sebon de kadavraĵo kaj la sebon de besto disŝirita oni povas uzi por ĉia laboro, sed manĝi ĝin vi ne devas. 25 Ĉar ĉiu, kiu manĝos sebon de brutoj, el kiuj oni alportas fajroferon al la Eternulo, la manĝinto ekstermiĝos el sia popolo. 26 Kaj nenian sangon manĝu en ĉiuj viaj loĝejoj, nek el birdoj, nek el brutoj. 27 Ĉiu, kiu manĝos ian sangon, ekstermiĝos el sia popolo.

28 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 29 Diru al la Izraelidoj jene: Kiu alportas sian pacoferon al la Eternulo, tiu alportu mem al la Eternulo tion, kio apartenas el liaj pacoferoj; 30 propramane li alportu la fajroferon al la Eternulo; la sebon kune kun la brustaĵo li alportu; la brustaĵon, por skui ĝin kiel skuoferon antaŭ la Eternulo. 31 Kaj la pastro bruligos la sebon sur la altaro, kaj la brustaĵo estos por Aaron kaj por liaj filoj. 32 Kaj la dekstran femuron el viaj pacoferoj donu kiel levoferon al la pastro. 33 Kiu el la Aaronidoj alportas la sangon de la pacoferoj kaj la sebon, al tiu apartenu la dekstra femuro kiel lia parto: 34 ĉar la brustaĵon-skuoferon kaj la femuron-levoferon Mi prenis de la Izraelidoj el iliaj pacoferoj, kaj Mi donis ilin al la pastro Aaron kaj al liaj filoj kiel eternan destinitaĵon de la flanko de la Izraelidoj.

35 Tio estas la sankta parto de Aaron kaj la sankta parto de liaj filoj el la fajroferoj de la Eternulo de post la tago, en kiu ili estis aligitaj, por esti pastroj al la Eternulo, 36 parto, kiun la Eternulo ordonis doni al ili de la Izraelidoj en la tago, en kiu Li sanktoleis ilin. Tio estas eterna leĝo en iliaj generacioj. 37 Tio estas la leĝo pri la brulofero, pri la farunofero, pri la pekofero, pri la kulpofero, pri la ofero de konsekro, kaj pri la pacofero; 38 kiun la Eternulo donis al Moseo sur la monto Sinaj, kiam Li ordonis al la Izraelidoj en la dezerto Sinaja, ke ili alportadu siajn oferojn al la Eternulo.

Te Ture mō te Whakahere mō te Hē

1 "Nā, ko te ture tēnei mō te whakahere mō te hē; he tino tapu tēnā. 2 Hei te wāhi e patua ai te tahunga tinana patua ai e rātou te whakahere mō te hē; me tāuhiuhi anō e ia ōna toto ki te āta, ā tawhio noa. 3 Me whakahere anō e ia ōna ngako katoa; ko te hiawero mōmona me te ngako e whiwhiwhiwhi ana ki ngā whēkau, 4 me ngā whatukuhu e rua, me tō reira ngako, tērā i te hope, me te taupā i te ate, me ngā whatukuhu, me tango tērā e ia. 5 Ā, mā te tohunga e tahu ki runga ki te āta, hei whakahere ahi ki a Ihowā; he whakahere mō te hē tēnā. 6 Mā ngā tāne katoa i roto i ngā tohunga e kai tēnā; me kai ki te wāhi tapu; he mea tapu rawa tēnā.

7 "Ko te whakahere hara, ko te whakahere mō te hē, rite tonu rāua. Kotahi anō te ture mō ēnā; ka riro mā te tohunga nāna tēnā i mea hei whakamārie. 8 Ā, ko te tohunga nāna i whakahere te tahunga tinana a tētahi tangata, mā taua tohunga anō te hiako o te tahunga tinana i whakaherea e ia. 9 Me te whakahere totokore katoa, ngā mea e tunua ana ki te oumu, me ngā mea katoa e parāipanatia ana, e meatia ana rānei ki te pāraharaha, mā te tohunga ēnā nāna i whakahere. 10 Ko ngā whakahere totokore katoa ia i kōnatunatua ki te hinu, ngā mea maroke rānei, mā ngā tama katoa a Ārona; kia rite te wāhi mā tētahi, mā tētahi."

Te Ture mō te Patunga mō Te Pai

11 "Ā, ko te ture tēnei mō te patunga mō te pai e tāpaea ana ki a Ihowā.

12 "Ki te whakaherea hei whakawhetai, nā, me tāpae tahi me te patunga whakawhetai ngā keke rēwenakore i kōnatunatua ki te hinu, me ētahi mea angiangi anō hoki, hei ngā mea rēwenakore i pania ki te hinu, me ētahi keke parāoa pai i kōnatunatua ki te hinu, ā, tunua iho. 13 Me tāpae anō e ia, hei tāpiri mō ngā keke, ētahi taro rēwena hei whakahere māna, i runga anō i te patunga whakawhetai o āna whakahere mō te pai. 14 Ā, me tāpae tētahi o tēnā, arā o te whakahere katoa, hei whakahere hapahapai ki a Ihowā, ā, mā te tohunga tēnā, mā te kaitāuhiuhi o te toto o ngā whakahere mō te pai. 15 Nā, ko te kikokiko o āna whakahere mō te pai, arā whakawhetai, me kai i te rā anō i tāpaea ai; kei whakatoea tētahi wāhi mō te ata.

16 "Ki te mea ia he kupu taurangi te patunga o tāna whakahere, he whakahere noa ake rānei, me kai i te rā anō i whakaherea ai e ia tāna patunga; ā, i te aonga ake me kai te toenga. 17 Ko te wāhi ia o te kikokiko o te patunga i toe ki te rā tuatoru, me tahu ki te ahi. 18 Nā, ki te kainga he kikokiko o te patunga o āna whakahere mō te pai i te toru o ngā rā, e kore e manakohia, e kore anō e kīia nā te kaiwhakahere. Ka waiho hei mea whakarihariha, ā, ka waha tōna kino e te tangata nāna i kai.

19 "E kore anō hoki e kainga te kikokiko i pā ki te mea poke; me tahu ki te ahi. Ko te kikokiko ia me kai e ngā tāngata pokekore katoa, 20 ki te kainga ia e tētahi te kikokiko o te patunga mō te pai a Ihowā, me te mau anō tōna poke, ka hātepea atu tēnā wairua i roto i tōna iwi. 21 Me te tangata anō i pā ki te mea poke – ki te poke tangata, ki te kararehe poke rānei, ki tētahi poke whakarihariha rānei – ā, ka kai i te kiko o te patunga mō te pai a Ihowā, ka hātepea atu taua wairua i roto i tōna iwi."

22 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea: 23 "Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu: Kei kainga tētahi ngako, o te kau, o te hipi, o te koati. 24 Me te ngako o te mea mate māori, me te ngako o te mea i haea e te kīrehe, ka waiho mō ngā tini meatanga kē atu; e kore rawa ia e kainga. 25 Ā, ko te tangata e kai ana i te ngako o ngā kararehe, e meinga nei hei whakahere ahi mā Ihowā, inā, ka hātepea atu i roto i tōna iwi taua wairua nāna nei i kai. 26 Kaua anō te toto e kainga, o te manu, o te kararehe rānei, i ō koutou nohoanga katoa. 27 Ki te kai tētahi i te toto, ka hātepea atu taua wairua i roto i tōna iwi."

28 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea: 29 "Kī atu ki ngā tama a Īharaira, mea atu: Ki te tāpae tētahi i tāna patunga mō te pai ki a Ihowā, me kawe tāna whakahere ki a Ihowā, he wāhi nō tāna patunga mō te pai, 30 mā ōna ringa ake e kawe ngā whakahere ahi mā Ihowā; ko te ngako me te uma, me kawe tēnā e ia kia poipoia ai te uma hei whakahere poipoi ki te aroaro o Ihowā. 31 Ā, me tahu te ngako e te tohunga ki runga ki te āta; ko te uma ia mā Ārona rātou ko āna tama. 32 Ko te hūhā matau o ā koutou patunga mō te pai me hoatu ki te tohunga, hei whakahere hapahapai. 33 Me waiho te hūhā matau hei wāhi mā te tama a Ārona, māna nei e tāpae te toto me te ngako o ngā whakahere mō te pai. 34 Kua tangohia nei hoki e ahau i ngā tama a Īharaira te uma poipoi me te peke hapahapai, i roto i ā rātou patunga mō te pai, ā, kua hoatu ki te tohunga ki a Ārona rātou ko āna tama, i roto i te wāhi a ngā tama a Īharaira; he tikanga tūturu tēnei."

35 Nō te whakawahinga tēnei o Ārona, nō te whakawahinga hoki o āna tama, nō ngā whakahere ahi a Ihowā, o te rā i meinga ai rātou e ia kia whakatata ki a Ihowā, ki te mahi tohunga. 36 Ko ngā mea i whakahaua mai e Ihowā kia hōmai ki a rātou e ngā tama a Īharaira i te rā i whakawahia ai rātou e ia. Hei tikanga mau tonu tēnei i ō rātou whakatupuranga.

37 Ko te ture tēnei mō te tahunga tinana, mō te whakahere totokore, mō te whakahere hara, mō te whakahere mō te hē, mō ngā whakatohungatanga, mō ngā patunga mō te pai. 38 Ko tā Ihowā hoki i whakahau nei i Maunga Hinai ki a Mohi, i te rā i whakahaua ai e ia ngā tama a Īharaira kia tāpaea ā rātou whakahere ki a Ihowā, i te koraha o Hinai.