Levítico 22

1 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 2 Diru al Aaron kaj al liaj filoj, ke ili agu singarde koncerne la sanktaĵojn de la Izraelidoj, kaj ili ne malhonoru Mian sanktan nomon en tio, kion ili konsekras al Mi: Mi estas la Eternulo. 3 Diru al ili: Se iu en viaj generacioj el via tuta idaro aliros al la sanktaĵoj, kiujn la Izraelidoj konsekras al la Eternulo, kaj li havos sur si malpuraĵon, tiam tiu animo ekstermiĝos de antaŭ Mi: Mi estas la Eternulo. 4 Se iu el la idaro de Aaron havos lepron aŭ elfluon, tiu ne manĝu la sanktaĵojn, ĝis li puriĝos. Kiu ektuŝis iun, kiu malpuriĝis per mortinto, aŭ kiu havas elfluon de semo; 5 aŭ kiu ektuŝis ian rampaĵon, per kiu li malpuriĝis, aŭ iun homon, de kiu li malpuriĝis per ia lia malpuraĵo; 6 tiu, ektuŝinte tion, estos malpura ĝis la vespero, kaj li ne manĝu la sanktaĵojn, antaŭ ol li estos lavinta sian korpon per akvo. 7 Post la subiro de la suno li fariĝos pura, kaj tiam li povas manĝi la sanktaĵojn, ĉar tio estas lia manĝaĵo. 8 Kadavraĵon kaj ion, kion disŝiris bestoj, li ne manĝu, por ke li ne malpuriĝu per tio: Mi estas la Eternulo. 9 Kaj ili observu Miajn ordonojn, por ke ili ne portu sur si pekon kaj ne mortu en ĝi, se ili tion malhonoros: Mi estas la Eternulo, kiu ilin sanktigas. 10 Kaj neniu laiko manĝu sanktaĵon; loĝanto ĉe pastro kaj ankaŭ dungito ne manĝu sanktaĵon. 11 Se pastro aĉetis homon per sia mono, tiu povas manĝi tion; kaj tiuj, kiuj naskiĝis en lia domo, povas manĝi lian panon. 12 Se filino de pastro edziniĝis kun viro laika, ŝi ne manĝu el la levataj sanktaĵoj. 13 Sed se filino de pastro fariĝis vidvino aŭ eksedzino kaj ŝi ne havas infanojn, kaj ŝi revenis en la domon de sia patro, kiel ŝi estis en sia juneco, tiam ŝi povas manĝi la panon de sia patro; sed neniu laiko devas ĝin manĝi. 14 Se iu manĝis sanktaĵon per eraro, li aldonu al ĝi kvinonon de la valoro kaj redonu al la pastro la sanktaĵon. 15 Ili ne malhonoru la sanktaĵojn de la Izraelidoj, kiujn ili oferlevas al la Eternulo. 16 Kaj ili ne ŝarĝu sur sin la kulpon de la krimo, manĝante siajn sanktaĵojn; ĉar Mi estas la Eternulo, kiu ilin sanktigas.

17 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 18 Parolu al Aaron kaj al liaj filoj kaj al ĉiuj Izraelidoj, kaj diru al ili: Se iu el la domo de Izrael aŭ el la fremduloj inter Izrael alportas sian oferon, ĉu ĝi estas promesitaĵo aŭ ĉu ĝi estas ofero memvola, kiun ili alportas al la Eternulo kiel bruloferon, 19 tiam, por ke vi akiru plaĉon, ĝi devas esti sendifekta, virseksa, el grandaj brutoj, el ŝafoj, aŭ el kaproj. 20 Neniun beston, kiu havas difektaĵon, alportu, ĉar ĝi ne akirigos al vi plaĉon. 21 Kaj se iu alportas pacoferon al la Eternulo, por plenumi promeson aŭ memvole, el grandaj aŭ malgrandaj brutoj, ĝi estu sendifekta, por ke ĝi plaĉu; nenia difekto estu sur ĝi. 22 Beston blindan aŭ difektitan aŭ kriplan aŭ absceshavan aŭ aknohavan aŭ favan ne alportu al la Eternulo; kaj ne donu ilin kiel fajroferon sur la altaron de la Eternulo. 23 Bovon aŭ ŝafon, kiu havas tro longajn aŭ tro mallongajn membrojn, vi povas alporti kiel oferon memvolan, sed kiel promesita ofero ĝi ne akiros plaĉon. 24 Beston, kiu havas testikon kunpremitan, disbatitan, deŝiritan, aŭ fortranĉitan, ne alportu al la Eternulo, kaj en via lando ne faru tion. 25 Kaj el la manoj de alilandulo ne alportu tiajn kiel panon de via Dio; ĉar kriplaĵo estas sur ili, difektaĵo estas sur ili: ili ne akiros al vi plaĉon.

26 Kaj la Eternulo ekparolis al Moseo, dirante: 27 Kiam naskiĝos bovido aŭ ŝafido aŭ kaprido, tiam ĝi restu dum sep tagoj sub sia patrino, kaj de post la oka tago kaj plue ĝi povas akiri plaĉon kiel fajrofero al la Eternulo. 28 Sed nek bovon, nek ŝafon buĉu kun ĝia ido en unu tago. 29 Se vi alportas dankoferon al la Eternulo, oferu ĝin tiel, ke ĝi akiru por vi plaĉon. 30 En la sama tago oni devas ĝin manĝi; ne lasu iom el ĝi ĝis la mateno: Mi estas la Eternulo. 31 Kaj observu Miajn ordonojn kaj plenumu ilin: Mi estas la Eternulo. 32 Kaj ne malhonoru Mian sanktan nomon, kaj Mi estu sankta inter la Izraelidoj: Mi estas la Eternulo, kiu sanktigas vin, 33 kiu elkondukis vin el la lando Egipta, por esti por vi Dio. Mi estas la Eternulo.

He Tapu ngā Whakahere

1 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea, 2 "Kōrero ki a Ārona rātou ko āna tama kia wehea rātou i ngā mea tapu a ngā tama a Īharaira, e whakatapua ana e rātou māku kei noa tōku ingoa tapu. Ko Ihowā ahau.

3 "Mea atu ki a rātou: Ki te whakatata tētahi o ō koutou uri katoa, puta noa i ō koutou whakatupuranga, ki ngā mea tapu e whakatapua ana e ngā tama a Īharaira mā Ihowā, me te mau anō tōna poke, ka hātepea atu taua wairua i tōku aroaro. Ko Ihowā ahau.

4 "Ki te mea he repera tētahi o ngā uri o Ārona, ki te mea rānei he rere tōna; kei kainga e ia ngā mea tapu; kia kore rā anō ōna poke. Ki te pā hoki tētahi ki te mea i poke i te tūpāpaku, ki te tangata rānei kua paheke atu tōna purapura moenga; 5 ki te pā rānei tētahi ki te mea ngōki, e poke ai ia, ki te tangata rānei e poke ai ia, ahakoa he aha rānei, he aha rānei, tōna poke. 6 Ka poke ā ahiahi noa te tangata i pā ki taua mea, kaua anō hoki ia e kai i ngā mea tapu, ki te kāhore i horoia e ia tōna kikokiko ki te wai. 7 Ā, ka tō te rā, ka kore ōna poke; ā muri iho, ka kai i ngā mea tapu, nō te mea ko tāna kai tēnā. 8 He mea mate māori, i haea rānei e te kīrehe, kaua tēnā e kainga e ia, kei poke. Ko Ihowā ahau. 9 Inā, kia mau rātou ki tāku i whakarite ai, kei whai hara, ā, ka mate ki te whakanoatia e rātou. Ko Ihowā ahau te whakatapu nei i a rātou.

10 "Kaua tētahi manene e kai i te mea tapu. Kaua te tangata e noho ana ki te tohunga, te kaimahi rānei, e kai i te mea tapu. 11 Otiia, ki te hokona tētahi tangata e te tohunga ki tāna moni, e kai anō ia; me ngā tāngata anō i whānau ki tōna whare, e kai anō rātou i tāna kai. 12 He tamāhine hoki nā te tohunga kua riro i te tangata iwi kē, kaua ia e kai i te whakahere poipoi o ngā mea tapu. 13 Otiia, ki te mea he pouaru te tamāhine a te tohunga, i whakarērea atu rānei, ā, kāhore āna tamariki, kua hoki mai anō ki te whare o tōna pāpā, kua pērā me ia i tōna taitamāhinetanga, e kai anō ia i te kai a tōna pāpā; kaua ia te tangata kē e kai.

14 "Ā, ki te kai pōhēhē te tangata i te mea tapu, me tāpiri e ia te whakarima o taua mea, ā, ka hōmai tahi me te mea tapu ki te tohunga. 15 Kei whakanoatia e rātou ngā mea tapu a ngā tama a Īharaira, e whakaherea ana mā Ihowā; 16 kei meinga rātou kia whakawaha i te kino o te hē, ina kai i ā rātou mea tapu. Ko Ihowā hoki ahau te whakatapu nei i a rātou."

He Whakahere Pai

17 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea, 18 "Kōrero ki a Ārona, ki āna tama, ki ngā tama katoa anō a Īharaira, mea atu ki a rātou: Ko te tangata o te whare o Īharaira, o ngā manene rānei i roto i a Īharaira, e mea ana ki te tāpae i tāna whakahere, he kī taurangi, he mea tuku noa rānei nāna, tā rātou e tāpae ai ki a Ihowā hei tahunga tinana; 19 kia manakohia ai koutou, ko tā koutou e tāpae ai hei te toa kohakore, nō roto i ngā kau, i ngā hipi rānei, i ngā koati rānei. 20 Kaua rawa ia e whakaherea tētahi mea he koha tōna; nō te mea e kore e manakohia hei mea mā koutou.

21 "Ki te whakaherea anō hoki e tētahi he patunga mō te pai ki a Ihowā, hei whakamana mō te kī taurangi, hei whakahere tuku noa ake rānei, he kau, he hipi rānei, hei te mea kohakore, kia manakohia ai; kei whai koha. 22 He matapō, he whati, he kopa, kua whai puku, he pāpaka, he mea hakihaki rānei – kaua ēnā e whakaherea mā Ihowā, kaua anō e hōmai hei whakahere ahi ki runga ki te āta mā Ihowā. 23 He pūru he reme rānei, e hira ake ana, kua kore rānei tētahi wāhi ōna, e whakaherea anō tēnā e koe hei whakahere noa ake; otiia e kore e manakohia mō te kī taurangi. 24 Kaua e whakaherea mā Ihowā te mea i romia, te mea rānei i kurua, i unuhia rānei, i pokaia rānei; kaua anō hoki e pēnā i tō koutou whenua. 25 Kaua anō hoki tētahi o ēnei e tāpaea hei kai mā tō koutou Atua, ina hōmai e te tangata iwi kē; he whakahē hoki kei roto, he koha kei roto. E kore ēnei e manakohia hei mea mā koutou."

26 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea, 27 "Ka whānau he kau, he hipi, he koati rānei, kia whitu ngā rā e waiho ai ki tōna whaea; ā, i te waru o ngā rā, i ō muri iho hoki, ka manakohia hei whakahere ahi mā Ihowā. 28 Otiia, ahakoa he kau, he hipi rānei, kaua rāua ko tāna kūao e patua i te rangi kotahi.

29 "Ka patua anō e koutou he patunga whakawhetai ki a Ihowā, hei te patunga e manakohia ai koutou. 30 Me kai i taua rangi anō; kaua e waiho tētahi wāhi ki te ata. Ko Ihowā ahau.

31 "Nā, kia mau ki āku whakahau, mahia hoki. Ko Ihowā ahau. 32 Kaua anō e whakanoatia tōku ingoa tapu; engari me whakatapu ahau i roto i ngā tama a Īharaira. Ko Ihowā ahau te whakatapu nei i a koutou, 33 i whakaputa mai nei hoki i a koutou i te whenua o Īhipa, kia waiho ai hei Atua mō koutou. Ko Ihowā ahau."