Eclesiastes 3

1 Por ĉio estas sezono, kaj tempo difinita estas por ĉiu afero sub la suno; 2 estas tempo por naskiĝi, kaj tempo por morti; estas tempo por planti, kaj tempo por elŝiri la plantitaĵon; 3 estas tempo por mortigi, kaj tempo por kuraci; estas tempo por detrui, kaj tempo por konstrui; 4 estas tempo por plori, kaj tempo por ridi; estas tempo por ĝemi, kaj tempo por danci; 5 estas tempo por disĵeti ŝtonojn, kaj tempo por kolekti ŝtonojn; estas tempo por ĉirkaŭbraki, kaj tempo por foriri de ĉirkaŭbrakado; 6 estas tempo por serĉi, kaj tempo por perdi; estas tempo por konservi, kaj tempo por forĵeti; 7 estas tempo por disŝiri, kaj tempo por kunkudri; estas tempo por silenti, kaj tempo por paroli; 8 estas tempo por ami, kaj tempo por malami; estas tempo por milito, kaj tempo por paco. 9 Kian profiton havas faranto de tio, kion li laboras? 10 Mi vidis la penemecon, kiun Dio donis al la homidoj, por ke ili turmentiĝu per ĝi. 11 Ĉion Li kreis bela ĝiatempe; kaj scion pri la mondo Li enmetis en ilian koron, sed tiel, ke homo ne povas kompreni la farojn, kiujn faris Dio de la komenco ĝis la fino. 12 Mi scias, ke ekzistas nenia bono por ili, krom ĝoji kaj fari bonon en sia vivo. 13 Kaj se homo manĝas kaj trinkas kaj ĝuas bonon de sia tuta laborado, tio estas dono de Dio. 14 Mi scias, ke ĉio, kion faras Dio, restas eterne; al ĝi oni nenion povas aldoni, kaj de ĝi oni nenion povas depreni; kaj Dio tion faris, ke oni Lin timu. 15 Kio fariĝis, tio ekzistas de longe; kaj kio estas fariĝonta, tio antaŭ longe jam estis, kaj Dio revokas pasintaĵon.

16 Ankoraŭ mi vidis sub la suno: en la loko de juĝo, ke tie estas maljusteco; en la loko de vero, ke tie estas malico. 17 Mi diris en mia koro: Piulon kaj malpiulon juĝos Dio; ĉar estas tempo por ĉiu afero, kaj por ĉio, kio fariĝas tie. 18 Mi diris en mia koro: Ĉi tio estas pri la homidoj, ke Dio ilin elprovu, kaj ke ili vidu, ke ili estas bruto per si mem. 19 Ĉar la sorto de homidoj kaj la sorto de bruto estas sorto egala: kiel ĉi tiuj mortas, tiel mortas ankaŭ tiuj, kaj sama spirito estas en ĉiuj; kaj supereco de homo kontraŭ bruto ne ekzistas, ĉar ĉio estas vantaĵo. 20 Ĉiuj iras al unu loko: ĉiuj fariĝis el polvo, kaj ĉiuj refariĝos polvo. 21 Kiu scias, ĉu la spirito de homidoj leviĝas supren, kaj ĉu la spirito de bruto malleviĝas malsupren en la teron? 22 Kaj mi ekvidis, ke ekzistas nenio pli bona, ol ke homo ĝuu plezuron de siaj faroj, ĉar tia estas lia sorto; ĉar kiu alkondukos lin, por vidi, kio estas post li?

Allt har sin tid

1 *Pred 8:6, 9:11. Allt har sin tid,

det finns en tid för

allt som sker under himlen:

2 *1 Mos 8:22, Job 14:5, Ps 139:16. en tid att födas

och en tid att dö,

en tid att plantera

och en tid att rycka upp

det planterade,

3 en tid att dräpa

och en tid att hela,

en tid att riva ner

och en tid att bygga upp,

4 *Rom 12:15. en tid att gråta

och en tid att skratta,

en tid att sörja

och en tid att dansa,

5 en tid att kasta bort stenar

och en tid att samla stenar,

en tid att ta i famn

och en tid att avstå från famntag,

6 en tid att söka upp

och en tid att tappa bort,

en tid att förvara

och en tid att kasta bort,

7 *Kol 4:6. en tid att riva sönder

och en tid att sy ihop,

en tid att tiga

och en tid att tala,

8 en tid att älska

och en tid att hata,*3:8en tid att hataT ex det onda (Ps 97:10, Ords 8:13).

en tid för krig

och en tid för fred.

9 *Pred 1:3, 2:22. Vad vinner då den som arbetar med sitt slit? 10 Jag såg den möda som Gud har gett människors barn att sträva med. 11 *Job 37:23, Pred 11:5. Allt har han gjort skönt i sin tid. Även evigheten har han lagt i människornas hjärtan. Ändå kan de inte förstå Guds verk från början till slut.

12 *Pred 2:1, 8:15, Jes 22:13. Jag insåg att det inte finns något bättre för dem än att vara glada och göra det goda så länge de lever. 13 *Pred 5:18. Och när en människa äter och dricker och ser det goda i sin möda, då är det en Guds gåva.

14 *Ps 33:11, Jes 46:10. Jag insåg att allt som Gud gör består för evigt. Till det kan inget läggas, och från det kan inget dras. Så har Gud gjort för att man ska frukta honom. 15 *Pred 1:9f. Det som är har redan varit. Det som kommer att hända har också hänt förut. Gud kallar fram det förflutna*3:15det förflutnaAnnan översättning (Septuaginta): "den som är förföljd"..

Människans förgänglighet

16 Vidare såg jag under solen: På domarsätet rådde ogudaktighet, på rättfärdighetens plats den ogudaktige. 17 *Ps 82:1f, Jes 10:1f. Då tänkte jag: Både den rättfärdige och den ogudaktige ska Gud döma. Det finns en tid för allt som sker och allt som görs. 18 Jag tänkte: Det sker för människornas skull, för att Gud ska pröva dem och för att de ska se att de i sig själva är som djuren.

19 *Ps 39:6, 12, 49:13, 21, 78:39, Pred 8:8, Jak 4:14. Det går ju människors barn som det går djuren, det går dem alla lika. Den enes död är som den andres. Alla har samma livsande. Människan har inte mer att komma med än djuren. Allt är förgängligt. 20 *1 Mos 2:19, 3:19, Job 34:15, Ps 104:29, 146:4, Pred 6:6, 12:7. Alla går till en och samma plats. Alla har kommit av jord, alla vänder åter till jord. 21 Vem vet om människans ande stiger uppåt eller om djurens ande går ner till jorden?

22 *Pred 2:24, 5:17f, 6:12, 8:7, 10:14. Jag såg att inget är bättre för människan än att hon har glädje i sin gärning, för det är hennes del. För vem kan låta henne se*3:22låta henne seAnnan översättning: "hämta tillbaka henne så att hon ser". det som ska ske efter henne?