1 Kanto de suprenirado. De David. Mi ekĝojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.2 Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,3 Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu ĉio kuniĝis.4 Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laŭ la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.5 Ĉar tie staris tronoj de juĝo, Tronoj de la domo de David.6 Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.7 Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.8 Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.9 Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.

1 Alegrei-me quando me disseram: Vamos à casa do Senhor.2 Os nossos pés estão parados dentro das tuas portas, ó Jerusalém!3 Jerusalém, que és edificada como uma cidade compacta,4 aonde sobem as tribos, as tribos do Senhor, como testemunho para Israel, a fim de darem graças ao nome do Senhor.5 Pois ali estão postos os tronos de julgamento, os tronos da casa de Davi.6 Orai pela paz de Jerusalém; prosperem aqueles que te amam.7 Haja paz dentro de teus muros, e prosperidade dentro dos teus palácios.8 Por causa dos meus irmãos e amigos, direi: Haja paz dentro de ti.9 Por causa da casa do Senhor, nosso Deus, buscarei o teu bem.