1 Kanto de suprenirado. El profundo mi vokas Vin, ho Eternulo.2 Mia Sinjoro, aŭskultu mian voĉon; Viaj oreloj atentu la voĉon de mia petego.3 Se vi, ho Eternulo, kalkulus la pekojn, Kiu povus stari, ho mia Sinjoro?4 Sed Vi estas pardonema, Por ke Vi estu respektata.5 Mi esperis al la Eternulo, esperis mia animo, Kaj Lian vorton mi fidis.6 Mia animo atendas mian Sinjoron pli, Ol la gardantoj atendas la matenon, La gardantoj la matenon.7 Izrael fidu la Eternulon; Ĉar ĉe la Eternulo estas favorkoreco Kaj ĉe Li estas granda liberigo.8 Kaj Li liberigos Izraelon De ĉiuj liaj pekoj.

1 Das profundezas clamo a ti, ó Senhor.2 Senhor, escuta a minha voz; estejam os teus ouvidos atentos à voz das minhas súplicas.3 Se tu, Senhor, observares as iniqüidades, Senhor, quem subsistirá?4 Mas contigo está o perdão, para que sejas temido.5 Aguardo ao Senhor; a minha alma o aguarda, e espero na sua palavra.6 A minha alma anseia pelo Senhor, mais do que os guardas pelo romper da manhã, sim, mais do que os guardas pela manhã.7 Espera, ó Israel, no Senhor! pois com o Senhor há benignidade, e com ele há copiosa redenção;8 e ele remirá a Israel de todas as suas iniqüidades.