1 Al la ĥorestro. Por korda instrumento. De David. Aŭskultu, ho Dio, mian krion; Atentu mian preĝon.2 De la fino de la tero mi vokas al Vi en la malĝojo de mia koro: Sur rokon tro altan por mi suprenkonduku min.3 Ĉar Vi estis mia rifuĝejo, Fortika turo kontraŭ malamiko.4 Lasu min loĝi eterne en Via tendo, Havi rifuĝon sub la kovro de Viaj flugiloj. Sela.5 Ĉar Vi, ho Dio, aŭdis miajn promesojn; Vi donis al mi la heredon de tiuj, kiuj timas Vian nomon.6 Aldonu tagojn al la tagoj de la reĝo, Ke liaj jaroj daŭru multajn generaciojn.7 Li restu eterne antaŭ Dio; Boneco kaj vero laŭ Via volo lin gardu.8 Tiel mi prikantos Vian nomon eterne, Plenumante miajn promesojn ĉiutage.

1 Ouve, ó Deus, o meu clamor; atende à minha oração.2 Desde a extremidade da terra clamo a ti, estando abatido o meu coração; leva-me para a rocha que é mais alta do que eu.3 Pois tu és o meu refúgio, uma torre forte contra o inimigo.4 Deixa-me habitar no teu tabernáculo para sempre; dá que me abrigue no esconderijo das tuas asas.5 Pois tu, ó Deus, ouviste os meus votos; deste-me a herança dos que temem o teu nome.6 Prolongarás os dias do rei; e os seus anos serão como muitas gerações.7 Ele permanecerá no trono diante de Deus para sempre; faze que a benignidade e a fidelidade o preservem.8 Assim cantarei louvores ao teu nome perpetuamente, para pagar os meus votos de dia em dia.