1 Sitten naemalainen Soofar lausui ja sanoi:

2 "Jäisikö suulas puhe vastausta vaille,

ja saisiko suupaltti olla oikeassa?

3 Saattaisivatko jaarituksesi miehet vaikenemaan,

niin että saisit pilkata,

kenenkään sinua häpeään häätämättä?

4 Sanoithan: 'Minun opetukseni on selkeä,

ja minä olen puhdas sinun silmissäsi'.

5 Mutta jospa Jumala puhuisi

ja avaisi huulensa sinua vastaan

6 ja ilmaisisi sinulle viisauden salaisuudet,

että hänellä on ymmärrystä monin verroin!

Silloin huomaisit, että Jumala on painanut unhoon

montakin pahaa tekoasi.

7 *Jes. 40:13; Room. 11:33Sinäkö käsittäisit Jumalan tutkimattomuuden

tahi pääsisit Kaikkivaltiaan täydellisyydestä perille?

8 *Jer. 23:23; Ef. 3:18Se on korkea kuin taivas — mitä voit tehdä,

syvempi kuin tuonela — mitä voit ymmärtää?

9 Se on pitempi kuin maa

ja laveampi kuin meri.

10 *Job 12:14Jos hän liitää paikalle ja vangitsee

ja kutsuu oikeuden kokoon,

niin kuka voi häntä estää?

11 Sillä hän tuntee valheen miehet,

vääryyden hän näkee tarkkaamattakin.

12 Onttopäinen mies voi viisastua

ja villiaasin varsa ihmistyä.

13 Jos sinäkin valmistat sydämesi

ja ojennat kätesi hänen puoleensa —

14 mutta jos kädessäsi on vääryys, heitä se kauas

äläkä anna petoksen asua majoissasi —

15 silloin saat kohottaa kasvosi

ilman häpeän tahraa,

olet kuin vaskesta valettu etkä mitään pelkää.

16 Silloin unhotat onnettomuutesi,

muistelet sitä kuin vettä, joka on virrannut pois.

17 *Ps. 37:6; Jes. 58:10Elämäsi selkenee kirkkaammaksi keskipäivää,

pimeänkin aika on niinkuin aamunkoitto.

18 Silloin olet turvassa, sillä sinulla on toivo;

tähystelet — käyt turvallisesti levolle,

19 *3. Moos. 26:6asetut makaamaan, kenenkään peljättämättä,

ja monet etsivät sinun suosiotasi.

20 *Job 8:13; Ps. 112:10; Sananl. 11:23Mutta jumalattomain silmät raukeavat;

turvapaikka on heiltä mennyt,

ja heidän toivonsa on huokaus."

1 Kaj ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:

2 Ĉu kontraŭ multe da vortoj oni ne povas doni respondon?

Kaj ĉu tiu, kiu multe parolas, estas prava?

3 Ĉu via senenhava parolado devas silentigi la homojn,

Por ke vi mokinsultu kaj neniu vin hontigu?

4 Vi diras: Mia opinio estas ĝusta,

Kaj mi estas pura antaŭ Viaj okuloj.

5 Sed ho, se Dio ekparolus,

Kaj malfermus antaŭ vi Siajn lipojn,

6 Kaj malkaŝus antaŭ vi la sekretojn de la saĝo,

Kiu havas multoblan forton!

Sciu, ke ne ĉiujn viajn pekojn Dio rememoras.

7 Ĉu vi povas eltrovi la esencon de Dio?

Ĉu vi povas plene kompreni la perfektecon de la Plejpotenculo?

8 Tio estas pli alta ol la ĉielo;

Kion vi povas fari?

Tio estas pli profunda ol Ŝeol;

Kion vi povas ekscii?

9 Pli longa ol la tero estas ĝia mezuro,

Kaj pli larĝa ol la maro.

10 Se Li preteriros, kaj fermos, kaj faros juĝon,

Tiam kiu repuŝos Lin?

11 Ĉar Li konas la homojn malvirtajn;

Li vidas la malbonagojn, kiujn oni ne rimarkas.

12 Eĉ vanta homo devas kompreni,

Eĉ homo, kiu naskiĝis sovaĝulo.

13 Se vi aranĝas vian koron

Kaj etendas al Li viajn manojn;

14 Se vi forigas la malvirton, kiu estas en via mano,

Kaj vi ne permesos al malbonaĵoj resti en via tendo:

15 Tiam vi povos levi vian vizaĝon sen difekto;

Vi estos firma kaj ne timos.

16 Tiam vi forgesos mizeron;

Vi rememoros ĝin kiel forfluintan akvon.

17 Kaj via vivo leviĝos pli hele ol la tagmezo,

La mallumo fariĝos kiel mateno.

18 Kaj vi estos trankvila, ĉar ekzistas espero;

Vi rigardos ĉirkaŭen, kaj iros dormi en sendanĝereco.

19 Vi kuŝos, kaj neniu vin timigos;

Kaj multaj serĉos vian favoron.

20 Sed la okuloj de malpiuloj konsumiĝos,

Pereos por ili la rifuĝo,

Kaj ilia espero elspiros sian vivon.