1 Job vastasi ja sanoi:

2 "Totisesti, te yksin olette kansa,

ja teidän mukananne kuolee viisaus!

3 *Job 13:2Onhan minullakin ymmärrystä

yhtä hyvin kuin teillä;

en ole minä teitä huonompi,

ja kuka ei moisia tietäisi?

4 Ystävänsä pilkkana on hän,

jota Jumala kuuli, kun hän häntä huusi,

hurskas, nuhteeton on pilkkana.

5 Turvassa olevan mielestä

sopii onnettomuudelle ylenkatse;

se on valmiina niille, joiden jalka horjuu.

6 *Job 21:7; Ps. 73:3; Jer. 12:1; Hab. 1:11Ja rauhassa ovat väkivaltaisten majat,

turvassa ne, jotka ärsyttävät Jumalaa,

ne, jotka kantavat jumalansa kourassaan." —

7 "Mutta kysypä eläimiltä, niin ne opettavat sinua,

ja taivaan linnuilta, niin ne ilmoittavat sinulle;

8 tahi tutkistele maata, niin se opettaa sinua,

ja meren kalat kertovat sinulle.

9 Kuka kaikista näistä ei tietäisi,

että Herran käsi on tämän tehnyt,

10 *4. Moos. 16:22; Ap. t. 17:28hänen, jonka kädessä on kaiken

elävän sielu ja kaikkien ihmisolentojen henki?" —

11 *Job 34:3"Eikö korva koettele sanoja

ja suulaki maista ruuan makua?"

12 "Vanhuksilla on viisautta,

ja pitkä-ikäisillä ymmärrystä." —

13 "Jumalalla on viisaus ja voima,

hänellä neuvo ja ymmärrys.

14 *Ilm. 3:7Jos hän repii maahan, niin ei rakenneta jälleen;

kenen hän telkeää sisälle, sille ei avata.

15 Katso, hän salpaa vedet, ja syntyy kuivuus;

hän laskee ne irti, ja ne mullistavat maan.

16 Hänen on väkevyys ja ymmärrys;

hänen on niin eksynyt kuin eksyttäjäkin.

17 *Jes. 3:2Hän vie neuvosmiehet pois

paljaiksi riistettyinä

ja tekee tuomarit tyhmiksi.

18 Kuningasten kurituksesta hän kirvoittaa

ja köyttää köyden heidän omiin vyötäisiinsä.

19 Hän vie papit pois paljaiksi riistettyinä,

ja ikimahtavat hän kukistaa.

20 Hän hämmentää luotettavain puheen

ja ottaa pois vanhoilta taidon.

21 *Ps. 107:40Hän vuodattaa ylenkatsetta ruhtinasten päälle

ja aukaisee virtojen padot.

22 *Matt. 10:26; 2. Kor. 4:6Hän paljastaa syvyydet pimeyden peitosta

ja tuo valoon pilkkopimeän.

23 *Ps. 107:38Hän korottaa kansat,

ja hän hävittää ne,

hän laajentaa kansakunnat,

ja hän kuljettaa ne pois.

24 Maan kansan päämiehiltä

hän ottaa ymmärryksen

ja panee heidät harhailemaan tiettömissä autioissa.

25 He haparoivat pimeässä valoa vailla,

ja hän panee heidät hoipertelemaan kuin juopuneet."

1 Kaj Ijob respondis kaj diris:

2 Certe, vi solaj estas homoj,

Kaj kun vi mortos la saĝo.

3 Mi ankaŭ havas koron, kiel vi;

Mi ne estas malpli valora ol vi;

Kiu ne povas paroli tiele?

4 Mi fariĝis mokataĵo por mia amiko,

Mi, kiu vokadis al Dio kaj estis aŭskultata;

Virtulo kaj senkulpulo fariĝis mokataĵo;

5 Malestimata lucerneto li estas antaŭ la pensoj de feliĉuloj,

Pretigita por migrantoj.

6 Bonstataj estas la tendoj de rabistoj,

Kaj sendanĝerecon havas la incitantoj de Dio,

Tiuj, kiuj portas Dion en sia mano.

7 Vere, demandu la brutojn, kaj ili instruos vin;

La birdojn de la ĉielo, kaj ili diros al vi;

8 Aŭ parolu kun la tero, kaj ĝi klarigos al vi;

Kaj rakontos al vi la fiŝoj de la maro.

9 Kiu ne ekscius el ĉio ĉi tio,

Ke la mano de la Eternulo tion faris,

10 De Tiu, en kies mano estas la animo de ĉio vivanta

Kaj la spirito de ĉiu homa karno?

11 La orelo esploras ja la parolon,

Kaj la palato gustumas al si la manĝaĵon.

12 La maljunuloj posedas saĝon,

Kaj la grandaĝuloj kompetentecon.

13 Ĉe Li estas la saĝo kaj la forto;

Ĉe Li estas konsilo kaj kompetenteco.

14 Kion Li detruas, tio ne rekonstruiĝas;

Kiun Li enŝlosos, tiu ne liberiĝos.

15 Kiam Li digas la akvon, ĝi elsekiĝas;

Kiam Li fluigas ĝin, ĝi renversas la teron.

16 Ĉe Li estas potenco kaj forto;

Lia estas tiu, kiu eraras, kaj tiu, kiu erarigas.

17 Li irigas konsilistojn kiel erarvagantojn,

Kaj la juĝistojn Li faras malsaĝaj.

18 La ligilojn de reĝoj Li malligas,

Kaj Li ligas per zono iliajn lumbojn.

19 Li erarvagigas la pastrojn

Kaj faligas la potenculojn.

20 Li mutigas la lipojn de fidinduloj

Kaj forprenas de maljunuloj la prudenton.

21 Li verŝas honton sur eminentulojn

Kaj malfirmigas la zonon de potenculoj.

22 Li malkovras profundaĵon el meze de mallumo,

Kaj mortan ombron Li elirigas en la lumon.

23 Li grandigas naciojn kaj pereigas ilin,

Disvastigas naciojn kaj forpelas ilin.

24 Li senkuraĝigas la ĉefojn de la popolo de la lando

Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja;

25 Ili palpas en mallumo, en senlumeco;

Kaj Li ŝanceliĝigas ilin kiel ebriuloj.