1 Per il Maestro del coro. Salmo di Davide.

O Eterno tu mi hai investigato e mi conosci.

2 Tu sai quando mi siedo e quando mi alzo,

tu comprendi da lontano il mio pensiero.

3 Tu mi scruti quando cammino e quando mi giaccio,

e conosci a fondo tutte le mie vie.

4 Poiché la parola non è ancora sulla mia lingua,

che tu, o Eterno, già la conosci appieno.

5 Tu mi cingi di dietro e davanti,

e poni la tua mano su di me.

6 Una tale conoscenza è troppo meravigliosa per me,

tanto alta che io non posso arrivarci.

7 Dove me ne andrò lontano dal tuo spirito?

e dove fuggirò dal tuo cospetto?

8 Se salgo in cielo tu vi sei;

se mi metto a giacere nel soggiorno dei morti, eccoti là.

9 Se prendo le ali dell’alba

e vado ad abitare all’estremità del mare,

10 anche là mi condurrà la tua mano,

e mi afferrerà la tua destra.

11 Se dico: "Certo le tenebre mi nasconderanno,

e la luce diventerà notte intorno a me",

12 le tenebre stesse non possono nasconderti nulla,

e la notte risplende come il giorno;

le tenebre e la luce sono uguali per te.

13 Poiché sei tu che hai formato le mie reni,

che mi hai intessuto nel seno di mia madre.

14 Io ti celebrerò, perché sono stato fatto

in modo meraviglioso, stupendo.

Meravigliose sono le tue opere,

e l’anima mia lo sa molto bene.

15 Le mie ossa non ti erano nascoste,

quand’io fui formato in segreto

e intessuto nelle parti più basse della terra.

16 I tuoi occhi videro la massa informe del mio corpo;

e nel tuo libro erano tutti scritti

i giorni che mi erano destinati,

quando nessuno d’essi era sorto ancora.

17 Oh, quanto mi sono preziosi i tuoi pensieri, o Dio!

Quant’è grande la somma d’essi!

18 Se li voglio contare, sono più numerosi della sabbia;

quando mi sveglio sono ancora con te.

19 Certo, tu ucciderai l’empio, o Dio;

perciò allontanatevi da me uomini sanguinari.

20 Essi parlano contro di te malvagiamente;

i tuoi nemici usano il tuo nome per sostenere la menzogna.

21 O Eterno, non odio forse quelli che ti odiano?

E non detesto io quelli che insorgono contro di te?

22 Io li odio di un odio perfetto;

li tengo per miei nemici.

23 Investigami, o Dio, e conosci il mio cuore.

Provami e conosci i miei pensieri.

24 Vedi se c’è in me qualche via iniqua

e guidami per la via eterna.

Al la ĥorestro. Psalmo de David.

1 Ho Eternulo, Vi min esploras kaj min konas.

2 Vi scias, kiam mi sidas kaj kiam mi leviĝas;

Vi komprenas mian penson de malproksime.

3 Kiam mi iras kaj kiam mi ripozas, Vi estas ĉirkaŭ mi,

Kaj ĉiujn miajn vojojn Vi konas.

4 Ĉar antaŭ ol troviĝas vorto sur mia lango,

Jen, ho Eternulo, Vi ĉion jam scias.

5 De malantaŭe kaj de antaŭe Vi ĉirkaŭbaris min

Kaj metis sur min Vian manon.

6 Mirinda estas por mi tia sciado, tro alta;

Mi ĝin ne povas kompreni.

7 Kien mi iros for de Via spirito?

Kaj kien mi kuros for de Via vizaĝo?

8 Se mi leviĝos al la ĉielo, Vi estas tie;

Se mi kuŝiĝos en Ŝeol, jen Vi tie estas.

9 Ĉu mi okupos la flugilojn de la matenruĝo,

Ĉu mi loĝiĝos sur la rando de la maro:

10 Ankaŭ tie Via mano min kondukos,

Kaj Via dekstra mano min tenos.

11 Se mi diros: Mallumo min kovros,

Kaj la lumo ĉirkaŭ mi fariĝos nokto:

12 Eĉ mallumo ne mallumas antaŭ Vi,

Kaj la nokto lumas kiel tago;

Mallumo fariĝas kiel lumo.

13 Ĉar Vi kreis mian internaĵon,

Formis min en la ventro de mia patrino.

14 Mi gloras Vin, ĉar mi estas mirinde kreita;

Mirindaj estas Viaj kreitaĵoj,

Kaj mia animo tion bone konscias.

15 Ne estis kaŝitaj antaŭ Vi miaj ostoj,

Kiam mi estis kreata en kaŝiteco,

Kiam mi estis formata en la profundo de la tero.

16 Mian embrion vidis Viaj okuloj,

Kaj en Via libro estis enskribitaj ĉiuj tagoj destinitaj,

Kiam ankoraŭ eĉ unu ne ekzistis.

17 Kiel grandvaloraj estas por mi Viaj pensoj, ho Dio!

Kiel granda estas ilia nombro!

18 Se mi ilin kalkulus, ili estus pli multaj ol la sablo;

Kiam mi vekiĝas, mi estas ankoraŭ kun Vi.

19 Mortigu, ho Dio, la malvirtulojn,

Kaj sangaviduloj foriĝu de mi!

20 Ili parolas pri Vi malice,

Kaj Viaj malamikoj leviĝas por trompo.

21 Viajn malamantojn, ho Eternulo, mi ja malamas,

Kaj Viajn kontraŭulojn mi abomenas.

22 Per ekstrema malamo mi ilin malamas;

Ili fariĝis por mi malamikoj.

23 Esploru min, ho Dio, kaj konu mian koron;

Provu min kaj sciu miajn pensojn.

24 Kaj rigardu, ĉu mi estas sur malbona vojo,

Kaj gvidu min sur la vojo de eterneco.