1 Canto. Salmo di Asaf.

O Dio, non tacere;

non restare in silenzio e inerte, o Dio!

2 Poiché, ecco, i tuoi nemici si agitano rumorosamente,

e quelli che ti odiano alzano la testa.

3 Complottano contro il tuo popolo

e ordiscono trame contro quelli che tu proteggi.

4 Dicono: "Venite, distruggiamoli come nazione,

e il nome d’Israele non sia più ricordato".

5 Poiché si sono accordati con uno stesso sentimento,

fanno un patto contro di te:

6 le tende di Edom e gli Ismaeliti;

Moab e gli Agareni;

7 Ghebal, Ammon e Amalec;

la Filistia con gli abitanti di Tiro;

8 anche l’Assiria si è aggiunta a loro;

prestano il loro braccio ai figli di Lot. [Pausa]

9 Fa’ a loro come facesti a Madian,

a Sisera, a Iabin presso al torrente di Chison,

10 i quali furono distrutti a En-Dor,

e servirono di concime alla terra.

11 Rendi i loro capi simili a Oreb e Zeeb,

e tutti i loro prìncipi simili a Zeba e Salmunna;

12 poiché dicono: "Impossessiamoci

delle dimore di Dio".

13 Dio mio, rendili simili al turbine,

simili a stoppia dispersa dal vento.

14 Come il fuoco brucia la foresta,

e come la fiamma incendia i monti,

15 così inseguili con la tua tempesta

e spaventali con il tuo uragano.

16 Copri la loro faccia di vergogna,

perché cerchino il tuo nome, o Eterno!

17 Siano delusi e confusi per sempre,

siano svergognati e periscano!

18 E conoscano che tu, il cui nome è l’Eterno,

tu solo sei l’Altissimo su tutta la terra.

Kanto-psalmo de Asaf.

1 Ho Dio, ne silentu;

Ne estu senparola kaj ne restu trankvila, ho Dio!

2 Ĉar jen Viaj malamikoj ekbruis,

Kaj Viaj malamantoj levis la kapon.

3 Kontraŭ Via popolo ili sekrete konspiras,

Kaj ili konsiliĝas kontraŭ Viaj gardatoj.

4 Ili diris: Ni iru, kaj ni ekstermu ilin el inter la popoloj,

Ke oni ne plu rememoru la nomon de Izrael.

5 Ĉar ili unuanime interkonsentis,

Ili faris interligon kontraŭ Vi:

6 La tendoj de Edom kaj la Iŝmaelidoj,

Moab kaj la Hagaridoj,

7 Gebal kaj Amon kaj Amalek,

La Filiŝtoj kun la loĝantoj de Tiro;

8 Ankaŭ Asirio aliĝis al ili

Kaj fariĝis helpo al la idoj de Lot. Sela.

9 Faru al ili, kiel al Midjan,

Kiel al Sisera, kiel al Jabin ĉe la torento Kiŝon,

10 Kiuj estis ekstermitaj en En-Dor

Kaj fariĝis sterko por la tero.

11 Agu kun iliaj princoj kiel kun Oreb kaj Zeeb,

Kaj kun ĉiuj iliaj estroj kiel kun Zebaĥ kaj Calmuna,

12 Kiuj diris: Ni ekposedu la loĝejon de Dio!

13 Ho mia Dio, similigu ilin al turniĝanta polvo,

Al pajlrestaĵo antaŭ vento.

14 Kiel fajro bruligas arbaron,

Kaj kiel flamo bruldezertigas montojn,

15 Tiel pelu ilin per Via ventego,

Kaj per Via fulmotondro ilin timigu.

16 Plenigu ilian vizaĝon per malhonoro,

Por ke ili turniĝu al Via nomo, ho Eternulo.

17 Ili estu hontigitaj kaj timigitaj por ĉiam,

Ili malhonoriĝu kaj pereu.

18 Kaj ili eksciu, ke Vi, kies nomo estas ETERNULO,

Estas sola Plejaltulo super la tuta tero.