1 ထို​အ​ခါ ယေ​ရော​ဗောင်​သည် နံ့​သာ​ပေါင်း​ကို မီး​ရှို့​ခြင်း​ငှာ ယဇ်​ပ​လ္လင်​နား​မှာ​ရပ်​နေ​စဉ်​တွင်၊ ဘု​ရား​သ​ခင်၏ လူ​တစ်​ယောက်​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ နှုတ်​က​ပတ်​တော်​အ​တိုင်း၊ ယု​ဒ​ပြည်​မှ ဗေ​သ​လ​မြို့​သို့ ရောက်​လာ၍၊ 2 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ နှုတ်​က​ပတ်​တော်​အ​တိုင်း ယဇ်​ပ​လ္လင်​တစ်​ဖက်၌ ကြွေး​ကြော်​လျက်၊ အို​ယဇ်​ပ​လ္လင်၊ ယဇ်​ပ​လ္လင်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ ဒါ​ဝိဒ်​မင်း​မျိုး၌ ယော​ရှိ​အ​မည်​ရှိ​သော​သူ​ကို ဖွား​မြင်​လိမ့်​မည်။ သင့်​အ​ပေါ်​မှာ နံ့​သာ​ပေါင်း​ကို​မီး​ရှို့၍၊ မြင့်​သော​အ​ရပ်၌ ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​လုပ်​သော​သူ​တို့​ကို ထို​သူ​သည် သင့်​အ​ပေါ်​မှာ​ပူ​ဇော်၍၊ လူ​သေ​အ​ရိုး​တို့​ကို​မီး​ရှို့​လိမ့်​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို ဆင့်​ဆို၏။*၄​ရာ၊ ၂၃: ၁၅-၁၆။3 ထို​နေ့​ချင်း​တွင် ပု​ပ္ပ​နိ​မိတ်​ကို​လည်း​ပေး၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ​သော ပု​ပ္ပ​နိ​မိတ်​ဟူ​မူ​ကား၊ ယဇ်​ပ​လ္လင်​သည်​ကွဲ၍ ပ​လ္လင်​ပေါ်​မှာ​ရှိ​သော​ပြာ​လည်း ယို​ကျ​လိမ့်​မည်​ဟု ဟော​လေ၏။ 4 ထို​သို့ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​သည် ဗေ​သ​လ​မြို့ ယဇ်​ပ​လ္လင်​တစ်​ဖက်၌ ကြွေး​ကြော်​သော​စ​ကား​ကို ယေ​ရော​ဗောင်​မင်း​ကြီး​သည် ကြား​လျှင်၊ ယဇ်​ပ​လ္လင်​ပေါ်​မှာ​ရှိ​သော မိ​မိ​လက်​ကို​ဆန့်၍ ထို​သူ​ကို​ဖမ်း​ဆီး​ကြ​ဟု​ဆို​လျက်၊ ဆန့်​သော​လက်​သည် သွေ့​ခြောက်၍ နောက်​တစ်​ဖန်​မ​ရုပ်​နိုင်။ 5 ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​နှုတ်​က​ပတ်​တော်​အ​တိုင်း ပေး​သော​ပု​ပ္ပ​နိ​မိတ်​နှင့်​အ​ညီ ယဇ်​ပ​လ္လင်​ကွဲ၍၊ ပြာ​သည်​လည်း ပ​လ္လင်​ပေါ်​က ယို​ကျ​လေ၏။ 6 ရှင်​ဘု​ရင်​က​လည်း၊ ငါ့​လက်၌ ရောက်​သော​ရော​ဂါ​ကို ပျောက်​စေ​မည်​အ​ကြောင်း၊ ငါ့​အ​တွက်​ပ​တ္ထ​နာ​ပြု၍ သင်၏​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်၌ တောင်း​ပန်​ပါ​လော့​ဟု ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​ကို​ပြော​ဆို၏။ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို တောင်း​ပန်​သ​ဖြင့်၊ ရှင်​ဘု​ရင်​လက်​သည် ရော​ဂါ​ပျောက်၍ ပ​က​တိ​အ​တိုင်း​ဖြစ်​လေ၏။ 7 ရှင်​ဘု​ရင်​က​လည်း၊ ငါ​နှင့်​အ​တူ​လိုက်၍ အား​ဖြည့်​လော့။ လက်​ဆောင်​ပေး​မည်​ဟု ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​အား​ဆို​လျှင်၊ 8 ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​က၊ နန်း​တော်​တစ်​ဝက်​ကို ပေး​သော်​လည်း သင်​နှင့်​အ​တူ ငါ​မ​လိုက်။ ဤ​အ​ရပ်၌ မုန့်​ကို​မ​စား၊ ရေ​ကို​လည်း မ​သောက်​ရ။ 9 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​နှုတ်​က​ပတ်​တော်​က၊ မုန့်​ကို မ​စား​နှင့်။ ရေ​ကို မ​သောက်​နှင့်။ လာ​သော​လမ်း​ဖြင့် မ​ပြန်​နှင့်​ဟု ငါ့​အား​ပ​ညတ်​တော်​မူ​ပြီ​ဟု ရှင်​ဘု​ရင်​အား ပြော​ဆို၏။ 10 ထို​နောက် ဗေ​သ​လ​မြို့​သို့ လာ​သော​လမ်း​ကို​ရှောင်၍ အ​ခြား​သော​လမ်း​ဖြင့် ပြန်​သွား၏။

11 ထို​ကာ​လ၌ ဗေ​သ​လ​မြို့​တွင် အ​သက်​ကြီး​သော ပ​ရော​ဖက်​တစ်​ယောက်​ရှိ၏။ သူ၏​သား​တို့​သည်​လာ၍ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​သည် ထို​နေ့၌ ဗေ​သ​လ​မြို့​မှာ ပြု​သော​အ​မှု​ရှိ​သ​မျှ​နှင့် ရှင်​ဘု​ရင်​အား​ပြော​သော​စ​ကား​များ​ကို အ​ဘ​အား​ပြန်​ကြား​လျှင်၊ 12 ယု​ဒ​ပြည်​မှ​လာ​သော ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​သည် အ​ဘယ်​လမ်း​ဖြင့် ပြန်​သွား​သည်​ကို မြင်​ကြ​သော​ကြောင့်၊ အ​ဘ​က ထို​သူ​သည် အ​ဘယ်​လမ်း​ဖြင့် ပြန်​သွား​သ​နည်း​ဟု မေး​ပြီး​လျှင်၊ 13 မြည်း​ကို ကုန်း​နှီး​တင်​ကြ​လော့​ဟု ဆို​သည်​အ​တိုင်း၊ သား​တို့​သည် မြည်း​ကို​ကုန်း​နှီး​တင်၍ အ​ဘ​သည် စီး​သွား​လျက်၊ 14 ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​ကို​လိုက်​လေ၏။ သ​ပိတ်​ပင်​အောက်​မှာ ထိုင်​လျက်​ရှိ​သည်​ကို တွေ့​လျင်၊ သင်​သည် ယု​ဒ​ပြည်​မှ​လာ​သော ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ မှန်​သ​လော​ဟု​မေး​သော်၊ ငါ​မှန်​သည်​ဟု ပြန်​ဆို၏။ 15 ပ​ရော​ဖက်​က​လည်း၊ ငါ​နှင့်​အ​တူ ငါ့​အိမ်​သို့​လိုက်၍ မုန့်​ကို​စား​ပါ​လော့​ဟု ခေါ်​ပင့်​လျှင်၊ 16 ငါ​သည် သင်​နှင့်​အ​တူ မ​လိုက်​ရ၊ သင့်​အိမ်​သို့ မ​ဝင်​ရ။ ဤ​အ​ရပ်၌ မုန့်​ကို​မ​စား၊ ရေ​ကို​လည်း မ​သောက်​ရ။ 17 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က၊ ထို​အ​ရပ်၌ မုန့်​ကို​မ​စား​နှင့်။ ရေ​ကို မ​သောက်​နှင့်။ လာ​သော​လမ်း​ဖြင့် မ​ပြန်​နှင့်​ဟု ငါ့​အား​မိန့်​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို ပြော​ဆို၏။ 18 ပ​ရော​ဖက်​က​လည်း၊ ငါ​သည် သင်​ကဲ့​သို့​ပ​ရော​ဖက်​ဖြစ်၏။ သင်​သည် မုန့်​ကို​စား၍ ရေ​ကို​သောက်​စေ​ခြင်း​ငှာ သင့်​ကို​ငါ့​အိမ်​သို့ ခေါ်​ရ​မည်​အ​ကြောင်း၊ ကောင်း​ကင်​တ​မန်​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​နှုတ်​က​ပတ်​တော်​အား​ဖြင့် မှာ​ထား​ပြီ​ဟု မု​သား​သုံး၍​ပြော​ဆို၏။ 19 ထို​ကြောင့် ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​သည် ပ​ရော​ဖက်​နှင့်​အ​တူ​ပြန်​လာ၍၊ သူ၏​အိမ်​မှာ မုန့်​ကို​စား၏။ ရေ​ကို​လည်း သောက်၏။ 20 ထို​သူ​နှစ်​ပါး​တို့​သည် စား​ပွဲ​နား​မှာ​ထိုင်​စဉ်​တွင်၊ ခေါ်​ခဲ့​သော ပ​ရော​ဖက်​သို့ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​နှုတ်​က​ပတ်​တော်​သည်​ရောက်၍၊ 21 ယု​ဒ​ပြည်​မှ​လာ​သော ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​အား၊ သင်​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​နှုတ်​တော်​ထွက်​ကို နား​မ​ထောင်၊ သင်၏ ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ထား​တော်​မူ​သော ပ​ညတ်​တော်​ကို​မ​စောင့်၊ 22 ဤ​မည်​သော​အ​ရပ်၌ မုန့်​ကို​မ​စား​နှင့်။ ရေ​ကို​မ​သောက်​နှင့်​ဟု ပ​ညတ်​တော်​မူ​သော​အ​ရပ်​သို့ ပြန်​လာ၍ မုန့်​နှင့်​ရေ​ကို စား​သောက်​သော​ကြောင့်၊ သင်၏​အ​လောင်း​သည် ဘိုး​ဘေး​တို့၏​သင်္ချိုင်း​သို့ မ​ရောက်​ရ​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မိန့်​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို အော်​ဟစ်၍​ဆင့်​ဆို၏။ 23 မုန့်​နှင့်​ရေ​ကို စား​သောက်​ပြီး​မှ၊ ထို​ပ​ရော​ဖက်​သည် ပြန်​လာ​သော ပ​ရော​ဖက်​အ​ဖို့ မိ​မိ​မြည်း​ကို​ကုန်း​နှီး​တင်၍ လွှတ်​လိုက်​လေ၏။ 24 လမ်း​မှာ ခြင်္သေ့​တွေ့၍​သတ်၏။ အ​သေ​ကောင်​သည် လမ်း၌​လဲ၍၊ မြည်း​နှင့်​ခြင်္သေ့​သည် အ​နား​မှာ​ရပ်​နေ၏။ 25 အ​သေ​ကောင်​သည် လမ်း၌​လဲ၍ မြည်း​နှင့်​ခြင်္သေ့​သည် အ​နား​မှာ​ရပ်​နေ​သည်​ကို ခ​ရီး​သွား​သော​သူ​တို့​သည် မြင်​လျှင်၊ အ​သက်​ကြီး​သော ပ​ရော​ဖက်​နေ​သော​မြို့​သို့​လာ၍ သ​တင်း​ပြော​ကြ၏။ 26 ခေါ်​ခဲ့​သော​ပ​ရော​ဖက်​သည် ထို​သ​တင်း​ကို​ကြား​လျှင်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ အ​မိန့်​တော်​ကို နား​မ​ထောင်​သော ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ ဖြစ်​လိမ့်​မည်။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ထို​သူ​အား​မိန့်​တော်​မူ​သော​စ​ကား​အ​တိုင်း၊ သူ့​ကို​ခြင်္သေ့၌ အပ်​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ ခြင်္သေ့​သည် ကိုက်​သတ်​လေ​ပြီ​တ​ကား​ဟု ဆို​လျက်၊ 27 မြည်း​ပေါ်​မှာ ကုန်း​နှီး​ကို​တင်​ကြ​လော့​ဟု သား​တို့​အား​ဆို​သည်​အ​တိုင်း သူ​တို့​သည် ကုန်း​နှီး​တင်​ကြ၏။ 28 ပ​ရော​ဖက်​သွား၍ အ​သေ​ကောင်​သည် လမ်း၌​လဲ​လျက်၊ မြည်း​နှင့်​ခြင်္သေ့​သည် အ​နား​မှာ ရပ်​နေ​လျက်​ရှိ​သည်​ကို တွေ့၏။ ခြင်္သေ့​သည် အ​သေ​ကောင်​ကို မ​စား၊ မြည်း​ကို​လည်း မ​ကိုက်။ 29 အ​သက်​ကြီး​သော​ပ​ရော​ဖက်​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်၏ လူအလောင်း​ကောင်​ကို မြည်း​ပေါ်​သို့​ချီ၍ တင်​ပြီး​လျှင် ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​ခြင်း​ကို ပြု၍၊ သင်္ဂြိုဟ်​ခြင်း​ငှာ မိ​မိ​မြို့​သို့ ဆောင်​သွား၏။ 30 အ​လောင်း​ကောင်ကို မိ​မိ​သင်္ချိုင်း​တွင်း၌ ထား​လျက်၊ အို​ငါ့​ညီ​ဟူ၍ ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​ခြင်း​ကို ပြု၏။ 31 သင်္ဂြိုဟ်​ပြီး​မှ သား​တို့​ကို​ခေါ်၍၊ ငါ​သေ​သော​အ​ခါ ဘု​ရား​သ​ခင်၏ လူ​သင်္ချိုင်း​တွင်း၌ သင်္ဂြိုဟ်​ကြ​လော့။ ငါ့​အ​ရိုး​တို့​ကို သူ့​အ​ရိုး​တို့​အ​နား​မှာ ထား​ကြ​လော့။ 32 ဗေ​သ​လ​မြို့ ယဇ်​ပ​လ္လင်​တစ်​ဖက် ရှ​မာ​ရိ​မြို့​ရွာ​တွင်၊ မြင့်​သော​အ​ရပ်​ပေါ်​မှာ ဆောက်​သော အိမ်​များ​တစ်​ဖက်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ နှုတ်​က​ပတ်​တော်​အ​တိုင်း ကြွေး​ကြော်​သော​စ​ကား​သည် စင်​စစ်​ပြည့်​စုံ​လိမ့်​မည်​ဟု မှာ​ထား​လေ၏။

33 ထို​နောက်​မှ ယေ​ရော​ဗောင်​သည် မိ​မိ​အ​ဓ​မ္မ​လမ်း​ကို မ​ရှောင်။ သာ​မ​ည​လူ​တို့​ကို မြင့်​သော​အ​ရပ်​တွင် ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​အ​ရာ၌ ထပ်၍​ခန့်​ထား၏။ ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​လုပ်​ချင်​သော​သူ​ရှိ​သ​မျှ​ကို ချီး​မြှောက်​သ​ဖြင့်၊ သူ​တို့​သည် မြင့်​သော​အ​ရပ်​တွင် ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ် ဖြစ်​ကြ၏။ 34 ထို​သို့​ပြု​သော​ကြောင့် ယေ​ရော​ဗောင်​အ​မျိုး​ကို မြေ​ကြီး​ပြင်​မှ သုတ်​သင်​ပယ်​ရှင်း​စေ​သော​အ​ပြစ် ရောက်​သ​တည်း။

1 Ed ecco che un uomo di Dio giunse da Giuda a Betel per ordine dell’Eterno, mentre Geroboamo stava presso l’altare per bruciare l’incenso; 2 e per ordine dell’Eterno si mise a gridare contro l’altare e a dire: "Altare, altare! così dice l’Eterno: ‘Ecco, alla casa di Davide nascerà un figlio, di nome Giosia, il quale sacrificherà su di te i sacerdoti degli alti luoghi che su di te bruciano incenso, e si bruceranno su di te ossa umane’". 3 E quello stesso giorno diede un segno miracoloso dicendo: "Questo è il segno che l’Eterno ha parlato: ecco, l’altare si spaccherà, e la cenere che c’è sopra si spanderà". 4 Quando il re Geroboamo udì la parola che l’uomo di Dio aveva gridato contro l’altare di Betel, stese la mano dall’alto dell’altare, e disse: "Prendetelo!". Ma la mano che Geroboamo aveva steso contro di lui si seccò, e non poté più ritirarla a sé. 5 L’altare si spaccò e la cenere che c’era sopra si disperse, secondo il segno che l’uomo di Dio aveva dato per ordine dell’Eterno. 6 Allora il re si rivolse all’uomo di Dio, e gli disse: "Ti prego, implora la grazia dell’Eterno, del tuo Dio, e prega per me affinché mi sia restituita la mano". E l’uomo di Dio implorò la grazia dell’Eterno, e il re riebbe la sua mano, che tornò com’era prima. 7 E il re disse all’uomo di Dio: "Vieni con me a casa; ti ristorerai, e io ti farò un regalo". 8 Ma l’uomo di Dio rispose al re: "Anche se tu mi dessi la metà della tua casa, io non entrerò da te, e non mangerò pane né berrò acqua in questo luogo; 9 poiché questo è l’ordine che mi è stato dato dall’Eterno: ‘Tu non mangerai pane né berrai acqua, e non tornerai per la strada che avrai fatto all’andata’". 10 Così egli se ne andò per un’altra strada, e non tornò per quella che aveva fatto, venendo a Betel.

11 C’era un vecchio profeta che abitava a Betel; e uno dei suoi figli andò a raccontargli tutte le cose che l’uomo di Dio aveva fatto in quel giorno a Betel, e le parole che aveva detto al re. Il padre, quando udì il racconto, 12 disse ai suoi figli: "Per quale via se n’è andato?". Poiché i suoi figli avevano visto la via per la quale se n’era andato l’uomo di Dio venuto da Giuda. 13 Egli disse ai suoi figli: "Sellatemi l’asino". Quelli gli sellarono l’asino; ed egli vi montò su, 14 andò dietro all’uomo di Dio, e lo trovò seduto sotto un terebinto, e gli disse: "Sei tu l’uomo di Dio venuto da Giuda?". Egli rispose: "Sono io". 15 Allora il vecchio profeta gli disse: "Vieni con me a casa mia e prendi un po’ di cibo". 16 Ma egli rispose: "Io non posso tornare indietro con te, né entrare da te; e non mangerò pane né berrò acqua con te in questo luogo; 17 poiché mi è stato detto, per ordine dell’Eterno: ‘Tu non mangerai là pane, né berrai acqua, e non tornerai per la strada che avrai fatto all’andata’". 18 L’altro gli disse: "Anch’io sono profeta come lo sei tu; e un angelo mi ha parlato per ordine dell’Eterno, dicendo: ‘Riportalo con te in casa tua, affinché mangi del pane e beva dell’acqua’". Costui gli mentiva. 19 Così, l’uomo di Dio tornò indietro con l’altro, e mangiò del pane e bevve dell’acqua in casa sua. 20 Mentre sedevano a mensa, la parola dell’Eterno fu rivolta al profeta che aveva fatto tornare indietro l’altro; 21 ed egli gridò all’uomo di Dio che era venuto da Giuda: "Così parla l’Eterno: ‘Poiché tu ti sei ribellato all’ordine dell’Eterno, e non hai osservato il comandamento che l’Eterno, il tuo Dio, ti aveva dato, 22 sei tornato indietro e hai mangiato del pane e bevuto dell’acqua nel luogo del quale egli ti aveva detto: Non mangiare del pane e non bere dell’acqua, il tuo cadavere non entrerà nel sepolcro dei tuoi padri’". 23 Quando l’uomo di Dio ebbe mangiato e bevuto, il vecchio profeta, che lo aveva fatto tornare indietro, gli sellò l’asino. 24 L’uomo di Dio se ne andò, e un leone lo incontrò per strada, e lo uccise. Il suo cadavere restò disteso sulla strada; l’asino se ne stava vicino a lui e il leone pure vicino al cadavere. 25 Quando ecco passarono degli uomini che videro il cadavere disteso sulla strada e il leone che stava vicino al cadavere, e vennero a riferire la cosa nella città dove abitava il vecchio profeta. 26 E quando il profeta che aveva fatto tornare indietro l’uomo di Dio ebbe udito ciò, disse: "È l’uomo di Dio, che è stato ribelle all’ordine dell’Eterno; perciò l’Eterno lo ha dato in balìa di un leone, che lo ha sbranato e ucciso, secondo la parola che l’Eterno gli aveva detto". 27 Poi si rivolse ai suoi figli, e disse loro: "Sellatemi l’asino". E quelli glielo sellarono. 28 Ed egli andò, trovò il cadavere disteso sulla strada, e l’asino e il leone che stavano vicino al cadavere; il leone non aveva divorato il cadavere né sbranato l’asino. 29 Il profeta prese il cadavere dell’uomo di Dio, lo pose sull’asino, e lo portò indietro; il vecchio profeta rientrò in città per piangerlo e per dargli sepoltura. 30 Depose il cadavere nel proprio sepolcro; ed egli e i suoi figli lo piansero, dicendo: 31 "Ahi fratello mio!". E quando lo ebbe seppellito, il vecchio profeta disse ai suoi figli: "Quando sarò morto, seppellitemi nel sepolcro dove è sepolto l’uomo di Dio; ponete le mie ossa accanto alle sue. 32 Poiché la parola da lui gridata per ordine dell’Eterno contro l’altare di Betel e contro tutte le case degli alti luoghi che sono nelle città di Samaria, si verificherà certamente". 33 Dopo questo fatto, Geroboamo non si tirò indietro dalla sua cattiva strada; anzi creò di nuovo dei sacerdoti degli alti luoghi, prendendoli qua e là fra il popolo; chiunque voleva, era da lui consacrato e diventava sacerdote degli alti luoghi. 34 Quella fu, per la casa di Geroboamo, un’occasione di peccato, che attirò su di lei la distruzione e lo sterminio dalla faccia della terra.