1 ထို​သ​တင်း​ကို ဟာ​ဇော်​မင်း​ကြီး​ယာ​ဘိန်​သည် ကြား​သော​အ​ခါ၊ မာ​ဒုန်​မင်း​ကြီး​ယော​ဗပ်၊ ရှိ​မြုန်​မင်း​ကြီး၊ အာ​ခ​ရှပ်​မင်း​ကြီး​တို့​ထံ​သို့​လည်း​ကောင်း၊ 2 တောင်​ရိုး​မြောက်​ဘက်​အ​ရပ်၊ ဂင်္နေ​သ​ရက်​မြို့ တောင်​ဘက်​လွင်​ပြင်​အ​ရပ်၊ ချိုင့်​ထဲ​အ​ရပ်၊ အ​နောက်​မျက်​နှာ ဒေါ​ရ​ပြည်​နယ်၌​ရှိ​သော မင်း​ကြီး​များ​ထံ​သို့​လည်း​ကောင်း၊ 3 အ​ရှေ့​အ​နောက်၌​နေ​သော ခါ​န​နိ​လူ၊ တောင်​ပေါ်​မှာ​နေ​သော အာ​မော​ရိ​လူ၊ ဟိ​တ္တိ​လူ၊ ဖေ​ရ​ဇိ​လူ၊ ယေ​ဗု​သိ​လူ၊ မိ​ဇ​ပါ​ပြည်၊ ဟေ​ရ​မုန်​တောင်​ခြေ​ရင်း၌​နေ​သော ဟိ​ဝိ​လူ​တို့​ရှိ​ရာ​သို့​လည်း​ကောင်း​စေ​လွှတ်၍၊ 4 ထို​မင်း​ကြီး​များ​တို့​သည် အ​ရေ​အ​တွက်​အား​ဖြင့် သ​မု​ဒ္ဒ​ရာ​သဲ​လုံး​နှင့်​အ​မျှ အ​လွန်​များ​စွာ​သော ဗိုလ်​ပါ​အ​ပေါင်း၊ မြင်း​များ၊ ရ​ထား​များ​အ​ပေါင်း​တို့​နှင့်​တ​ကွ ထွက်​လာ​ကြ၏။ 5 ထို​မင်း​ကြီး​အ​ပေါင်း​တို့​သည် စည်း​ဝေး​လျက်၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ကို တိုက်​ခြင်း​ငှာ​ချီ​လာ၍၊ မေ​ရုံ​အိုင်​နား​မှာ တစ်​စု​တည်း တပ်​ချ​လျက်​နေ​ကြ၏။ 6 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ သူ​တို့​ကို မ​ကြောက်​နှင့်။ ငါ​သည် နက်​ဖြန်​နေ့ ယ​ခု​အ​ချိန်၌ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ရှေ့​မှာ၊ ထို​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို အ​သေ​အပ်​မည်။ မြင်း​တို့၏ ခြေ​ကြော​ကို​ဖြတ်​ရ​မည်။ ရ​ထား​တို့​ကို​မီး​ရှို့​ရ​မည်​ဟု ယော​ရှု​အား​မိန့်​တော်​မူ၏။ 7 ယော​ရှု​သည်​လည်း၊ မိ​မိ​စစ်​သူ​ရဲ​အ​ပေါင်း​တို့​နှင့်​တ​ကွ မေ​ရုံ​အိုင်​နား​သို့ အ​မှတ်​တ​မဲ့ စစ်​ချီ၍​တိုက်​လေ၏။ 8 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သူ​တို့​ကို ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​လက်၌ အပ်​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ သူ​တို့​ကို​လုပ်​ကြံ၍ ဇိ​ဒုန်​ရ​ဗ္ဗာ​မြို့၊ မိ​သ​ရ​ဖော​သ​မိမ်​မြို့ အ​ရှေ့​မျက်​နှာ မိ​ဇ​ပါ​ချိုင့်​တိုင်​အောင်​လိုက်၍ တစ်​ယောက်​ကို​မျှ မ​ကျန်​ကြွင်း​စေ​ခြင်း​ငှာ လုပ်​ကြံ​ကြ၏။ 9 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မှာ​ထား​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ ယော​ရှု​သည် မြင်း​တို့၏​ခြေ​ကြော​ကို​ဖြတ်၍ ရ​ထား​တို့​ကို မီး​ရှို့​လေ၏။ 10 ထို​အ​ခါ ယော​ရှု​သည်​ပြန်၍ ဟာ​ဇော်​မြို့​ကို တိုက်​ယူ​သ​ဖြင့်၊ မင်း​ကြီး​ကို ဓား​နှင့်​ကွပ်​မျက်​လေ၏။ ရှေး​ကာ​လ၌ ဟာ​ဇော်​မြို့​သည် ထို​ပြည်​များ​တို့​ကို အုပ်​စိုး​ရ​သ​တည်း။ 11 ထို​မြို့​သူ​မြို့​သား​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ဓား​နှင့်​ကွပ်​မျက်​သ​ဖြင့် တစ်​ယောက်​ကို​မျှ အ​သက်​ရှင်​စေ​ခြင်း​ငှာ​မ​ထား။ ရှင်း​ရှင်း​ဖျက်​ဆီး၍ မြို့​ကို​လည်း​မီး​ရှို့​လေ၏။ 12 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​ကျွန် မော​ရှေ​မှာ​ထား​သည်​အ​တိုင်း၊ ထို​မင်း​ကြီး​များ​အ​စိုး​ရ​သော မြို့​ရှိ​သ​မျှ​တို့​နှင့် မင်း​ကြီး​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ယော​ရှု​တိုက်​ယူ၍ ဓား​နှင့်​လုပ်​ကြံ​သ​ဖြင့် ရှင်း​ရှင်း​ဖျက်​ဆီး​လေ၏။ 13 သို့​ရာ​တွင်၊ ဟာ​ဇော်​မြို့​မှ​တစ်​ပါး၊ တောင်​ပေါ်၌​တည်​သော​မြို့​တို့​ကို ဣ​သ​ရေ​လ​လူ​တို့​သည် မီး​မ​ရှို့​ကြ။ ဟာ​ဇော်​မြို့​တစ်​မြို့​ကို​သာ ယော​ရှု​မီး​ရှို့​သ​တည်း။ 14 ထို​မြို့​များ၌ လက်​ရ​ဥ​စ္စာ​နှင့် တိ​ရ​စ္ဆာန်​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို ဣ​သ​ရေ​လ​လူ​တို့​သည် ကိုယ်​အ​ဖို့​သိမ်း​ယူ​ကြ၏။ လူ​တို့​ကို မ​ဖျက်​ဆီး​မီ​တိုင်​အောင် ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို ဓား​နှင့်​လုပ်​ကြံ​ကြ၏။ တစ်​ယောက်​ကို​မျှ အ​ရှင်​မ​ကျန်​ကြွင်း​စေ​ကြ။ 15 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မိ​မိ​ကျွန်​မော​ရှေ​ကို မှာ​ထား​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ မော​ရှေ​သည် ယော​ရှု​ကို​ဆင့်​ဆို၏။ ယော​ရှု​လည်း ထို​သို့​ပြု​လေ၏။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မော​ရှေ​ကို​မှာ​ထား​တော်​မူ​သ​မျှ​သော အ​မှု​တစ်​စုံ​တစ်​ခု​ကို လှပ်၍​မ​ထား။

16 ထို​သို့ စိ​ရ​လမ်း​တွင်​ရှိ​သော ဟာ​လက်​တောင်​မှ​စ၍ ဟေ​ရ​မုန်​တောင်​ခြေ​ရင်း၊ 17 လေ​ဗ​နုန်​ချိုင့်၌​ရှိ​သော ဗာ​လ​ဂဒ်​မြို့​တိုင်​အောင်၊ တောင်​ပေါ်​အ​ရပ်၊ တောင်​မျက်​နှာ​အ​ရပ်၊ ဂေါ​ရှင်​ပြည်၊ ချိုင့်​များ၊ လွင်​ပြင်​များ၊ ဣ​သ​ရေ​လ​တောင်၊ ဣ​သ​ရေ​လ​ချိုင့်​နှင့်​တ​ကွ ထို​ပြည်​အ​လုံး​စုံ​ကို ယော​ရှု​သည်​သိမ်း​ယူ၍၊ မင်း​ကြီး​အ​ပေါင်း​တို့​ကို​အောင်​သ​ဖြင့် လုပ်​ကြံ​ကွပ်​မျက်​လေ၏။ 18 ထို​မင်း​ကြီး​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ကာ​လ​ကြာ​မြင့်​စွာ စစ်​တိုက်​ရ၏။ 19 ဟိ​ဝိ​လူ၊ ဂိ​ဗောင်​မြို့​သား​မှ​တစ်​ပါး ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​နှင့် မိတ်​သ​ဟာ​ယ​ဖွဲ့​သော မြို့​တစ်​မြို့​မျှ​မ​ရှိ။ အ​ခြား​သော​မြို့​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို တိုက်၍ အ​နိုင်​သိမ်း​ယူ​ရ​ကြ၏။ 20 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မော​ရှေ​ကို​မှာ​ထား​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ ထို​လူ​မျိုး​တို့​ကို ကျေး​ဇူး​မ​ပြု၊ အ​ကုန်​အ​စင် သုတ်​သင်​ပယ်​ရှင်း​စေ​မည်​အ​ကြောင်း၊ သူ​တို့​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို​ဆီး၍ တိုက်​ဝံ့​သည်​တိုင်​အောင် သူ​တို့​စိတ်​နှ​လုံး​ခိုင်​မာ​စေ​ခြင်း​ငှာ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား အ​လို​ရှိ​တော်​မူ​သ​တည်း။*တ​ရား၊၇:၁၆။21 ထို​ကာ​လ​အ​ခါ ယော​ရှု​သည် ချီ​သွား၍၊ အာ​န​က​လူ​တို့​ကို တောင်​ပေါ်​အ​ရပ် ဟေ​ဗြုန်​မြို့၊ ဒေ​ဗိ​ရ​မြို့၊ အာ​နပ်​မြို့၊ ယု​ဒ​တောင်၊ ဣ​သ​ရေ​လ​တောင်​ရှိ​သ​မျှ​တို့​မှ ပယ်​ရှား၍၊ သူ​တို့​မြို့​များ​နှင့်​တ​ကွ ရှင်း​ရှင်း​ဖျက်​ဆီး​လေ၏။ 22 ဂါ​ဇ​မြို့၊ ဂါ​သ​မြို့၊ အာ​ဇုတ်​မြို့​မှ​တစ်​ပါး၊ ဣ​သ​ရေ​လ​တိုင်း​နိုင်​ငံ​တွင် ကျန်​ကြွင်း​သော အာ​န​က​လူ တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ရှိ။ 23 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မော​ရှေ​ကို မိန့်​တော်​မူ​သ​မျှ​အ​တိုင်း၊ ယော​ရှု​သည် ထို​ပြည်​တစ်​လျှောက်​လုံး​ကို သိမ်း​ယူ၍ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​အ​နွယ် အ​သီး​အ​သီး​တို့​အား အ​မွေ​ပေး​သ​ဖြင့်၊ တစ်​ပြည်​လုံး​စစ်​ငြိမ်း​လေ၏။

1 Quando Iabin, re di Asor, ebbe udito queste cose, mandò dei messaggeri a Iobab re di Madon, al re di Simron, al re di Acsaf, 2 ai re che erano al nord nella regione montuosa, nella pianura al sud di Chinneret, nella regione bassa e sulle alture di Dor a occidente, 3 ai Cananei d’oriente e di occidente, agli Amorei, agli Ittiti, ai Ferezei, ai Gebusei nella regione montuosa, agli Ivvei ai piedi dell’Ermon nel paese di Mispa. 4 E quelli uscirono, con tutti i loro eserciti, formando un popolo innumerevole come la sabbia che è sulla riva del mare, e con cavalli e carri in grandissima quantità. 5 Tutti questi re si riunirono e andarono ad accamparsi assieme presso le acque di Merom per combattere contro Israele. 6 E l’Eterno disse a Giosuè: "Non li temere, perché domani, a quest’ora, io farò in modo che saranno tutti uccisi davanti a Israele; tu taglierai i garretti ai loro cavalli e darai fuoco ai loro carri". 7 Giosuè dunque, con tutta la sua gente di guerra, marciò all’improvviso contro di essi alle acque di Merom e piombò loro addosso; 8 e l’Eterno li diede nelle mani degli Israeliti, i quali li batterono e li inseguirono fino a Sidone la grande, fino a Misrefot-Maim e fino alla valle di Mispa, verso oriente; li batterono così da non lasciare nessun superstite. 9 E Giosuè li trattò come gli aveva detto l’Eterno: tagliò i garretti ai loro cavalli e diede fuoco ai loro carri. 10 Al suo ritorno, e in quello stesso tempo, Giosuè prese Asor e uccise con la spada il suo re; poiché Asor era stata nel passato la capitale di tutti quei regni. 11 Mise anche a fil di spada tutte le persone che vi si trovavano, votandole allo sterminio; non restò anima viva, e diede Asor alle fiamme. 12 Giosuè prese pure tutte le città di quei re e tutti i loro re, e li mise a fil di spada e li votò allo sterminio, come aveva ordinato Mosè, servo dell’Eterno. 13 Ma Israele non bruciò nessuna delle città poste in collina, salvo Asor, la sola che Giosuè incendiò. 14 E i figli d’Israele si tennero per sé tutto il bottino di quelle città e il bestiame, ma misero a fil di spada tutti gli uomini fino al loro completo sterminio, senza lasciare anima viva. 15 Come l’Eterno aveva comandato a Mosè suo servo, così Mosè ordinò a Giosuè, e così fece Giosuè, il quale non trascurò nessuno degli ordini che l’Eterno aveva dato a Mosè. 16 Giosuè dunque prese tutto quel paese, la regione montuosa, tutto il mezzogiorno, tutto il paese di Goscen, la regione bassa, la pianura, la contrada montuosa d’Israele e le sue regioni basse, 17 dal monte Olac che si eleva verso Seir, fino a Baal-Gad nella valle del Libano ai piedi del monte Ermon; prese tutti i loro re, li colpì e li mise a morte. 18 Giosuè fece per lungo tempo guerra a tutti quei re. 19 Non ci fu città che facesse pace con i figli d’Israele, eccetto gli Ivvei che abitavano Gabaon; le presero tutte, combattendo; 20 perché l’Eterno faceva in modo che il loro cuore si ostinasse a dare battaglia a Israele, affinché Israele li votasse allo sterminio senza che ci fosse pietà per loro, e li distruggesse come l’Eterno aveva comandato a Mosè. 21 In quello stesso tempo, Giosuè si mise in marcia e sterminò gli Anachiti della regione montuosa, di Ebron, di Debir, di Anab, di tutta la regione montuosa di Giuda e di tutta la regione montuosa d’Israele; Giosuè li votò allo sterminio con le loro città. 22 Non rimasero più Anachiti nel paese dei figli d’Israele; non ne restarono che alcuni in Gaza, in Gat e in Asdod. 23 Giosuè dunque prese tutto il paese, esattamente come l’Eterno aveva detto a Mosè; e Giosuè lo diede in eredità a Israele, tribù per tribù, secondo la parte che toccava a ciascuna. E il paese ebbe riposo dalla guerra.