1 Ko te tangata he maha nei nga riringa i tona he, a ka whakapakeke i tona kaki, ka whatiia ohoreretia ia; te taea te rongoa.2 Ka whakanuia te hunga tika, ka koa te iwi; ka kingi te tangata kino, ka aue te iwi.3 Ko te tangata e matenui ana ki te whakaaro nui e whakahari ana i tona papa; ko te tangata ia e piri ana ki nga wahine kairau, he maumau taonga tana.4 Ma te whakawa a te kingi e mau ai te whenua; ka whakataka ia e te tangata e tango ana i nga mea homai noa.5 Ko te tangata e whakapati ana ki tona hoa, e whakatakoto kupenga ana mo ona waewae.6 He rore kei roto i te he o te tangata kino; ko te tangata tika ia he waiata tana, he koa.7 E mahara ana te tangata tika ki te take a te rawakore: kahore o te tangata kino whakaaro kia mohiotia e ia.8 Ma nga tangata whakahi e tahu te pa kia mura: ko ta te hunga whakaaro nui ia he whakatahuri atu i te riri.9 Ki te totohe te tangata whakaaro nui ki te tangata wairangi, ahakoa riri ia, kata ranei, kahore he tanga.10 E mauahara ana te tangata whakaheke toto ki te tangata i te ngakau tapatahi: tena ko te hunga tika, ka whai ratou kia whakaorangia ia.11 E tuakina ana e te wairangi tona riri katoa ki waho: e puritia mai ana ia e te tangata whakaaro nui, e pehia ana.12 Ki te whakarongo te rangatira ki te teka, he kino katoa ana tangata.13 E tutaki ana te rawakore raua ko te kaitukino ki a raua; ko Ihowa te kaiwhakamarama o nga kanohi o raua tokorua.14 Ko te kingi e pono ana tana whakawa mo nga rawakore, ka whakapumautia tona torona ake ake.15 Ko te whiu, ko te riri i te he, he mea homai era i te whakaaro nui: tena ko te tamaiti mahue noa, ka whakama i a ia tona whaea.16 Ka tokomaha te hunga kino, ka nui te he: ka kite ia te hunga tika i to ratou hinganga.17 Pakia tau tama, a ka whai okiokinga koe i a ia; ae ra, he ahuareka tana e homai ai ki tou wairua.18 Ki te kahore he whakakitenga, ka kore te iwi e tupato: ko te kaipupuri ia i te ture, ka hari ia.19 Ehara te kupu i te papaki mo te pononga: ahakoa hoki ia matau, e kore ia e rongo.20 Ka kite ranei koe i te tangata kaika ki te korero? engari te wairangi ka totika ake i a ia.21 Ko te tangata e penapena ana i tana pononga mai o te tamarikitanga, ka waiho ia e ia i te mutunga hei tama tupu.22 He whakaoho whawhai ta te tangata pukuriri: he nui rawa hoki te he o te tangata aritarite.23 Ka whakaititia iho te tangata e tona whakapehapeha: ka whai honore ia te tangata ngakau papaku.24 Ko te tangata e whakauru ana ki ta te tahae, e kino ana ki tona ake wairua: e rongo ana ia i te kanga, kahore e kiki.25 He rore e homai ana e te wehi ki te tangata: ko te tangata ia e whakawhirinaki ana ki a Ihowa ka mawhiti.26 He tokomaha e whai ana kia paingia e te rangatira: otiia i ahu mai i a Ihowa te whakawa mo te tangata.27 He mea whakarihariha ki te hunga tika te tangata whakahaere he; a he mea whakarihariha hoki ki te tangata kino te tangata he tika tona ara.
1 O homem que, apesar das admoestações, se obstina será logo irremediavelmente arruinado.2 Quando dominam os justos, alegra-se o povo; quando governa o ímpio, o povo geme.3 Quem ama a sabedoria alegra seu pai; o que freqüenta as prostitutas dissipa sua fortuna.4 É pela justiça que um rei firma seu país, mas aquele que o sobrecarrega com muitos impostos, o arruína.5 O homem que adula seu próximo estende redes aos seus pés.6 No delito do ímpio há um ardil, mas o justo corre alegremente.7 O justo conhece a causa dos pobres; o ímpio a ignora.8 Os escarnecedores ateiam fogo na cidade, mas os sábios acalmam o furor.9 Discute um sábio com um tolo? Que ele se zangue ou que ele se ria, não terá paz.10 Os homens sanguinários odeiam o íntegro, mas os homens retos tomam cuidado com sua vida.11 O insensato desafoga toda sua ira, mas o sábio a domina e a recalca.12 Quando um soberano presta atenção às mentiras, todos os seus servidores tornam-se maus.13 O pobre e o opressor se encontram: é o Senhor que ilumina os olhos de cada um.14 Um rei que julga com eqüidade os humildes terá seu trono firmado para sempre.15 Vara e correção dão a sabedoria; menino abandonado à sua vontade se torna a vergonha da mãe.16 Quando se multiplicam os ímpios, multiplica-se o crime, mas os justos contemplarão sua queda.17 Corrige teu filho e ele te dará repouso e será as delícias de tua vida.18 Por falta de visão, o povo vive sem freios; ditoso o que observa a instrução!19 Não é com palavras que se corrige um escravo, porque ele compreende, mas não se atém a elas.20 Viste um homem precipitado no falar: há mais esperança num tolo do que nele.21 Um escravo mimado desde sua juventude, acaba por se tornar desobediente.22 Um homem irascível excita contendas; o colérico acumula as faltas.23 O orgulho de um homem leva-o à humilhação, mas o humilde de espírito obtém a glória.24 Quem partilha com o ladrão, odeia-se a si mesmo; ouve a maldição e nada denuncia.25 O temor dos homens prepara um laço, mas quem confia no Senhor permanece seguro.26 Muitos buscam o favor dum príncipe, mas é do Senhor que cada homem alcança justiça27 O homem iníquo é abominado pelos justos; o ímpio abomina aquele que anda pelo caminho certo.