1 Palaimintas žmogus, kuris nesielgia, kaip pataria bedieviai, nestoja į nusidėjėlių kelią, nesėdi su apjuokėjais,2 bet mėgsta Viešpaties įstatymą ir mąsto apie Jo įstatymą dieną ir naktį.3 Jis bus kaip medis, prie upelio pasodintas, kuris, metui atėjus, duoda derlių ir jo lapai nevysta; ką jis bedarytų, jam sekasi.4 Ne tokie yra bedieviai. Jie kaip pelai, sklaidomi vėjo.5 Todėl teisme neišstovės bedieviai, nė nusidėjėliai teisiųjų susirinkime.6 Nes Viešpats žino teisiojo kelią, o bedievių kelias pražus.

1 Feliz o homem que não procede conforme o conselho dos ímpios, não trilha o caminho dos pecadores, nem se assenta entre os escarnecedores.2 Feliz aquele que se compraz no serviço do Senhor e medita sua lei dia e noite.3 Ele é como a árvore plantada na margem das águas correntes: dá fruto na época própria, sua folhagem não murchará jamais. Tudo o que empreende, prospera.4 Os ímpios não são assim! Mas são como a palha que o vento leva.5 Por isso não suportarão o juízo, nem permanecerão os pecadores na assembléia dos justos.6 Porque o Senhor vela pelo caminho dos justos, ao passo que o dos ímpios leva à perdição.