1 Dieve, Tu esi mano Dievas! Nuo ankstaus ryto Tavęs ieškau, Tavęs trokšta mano siela, kūnas ilgisi Tavęs kaip sausa ir nualinta žemė be vandens.2 Šventykloje ieškojau Tavęs, pamačiau Tavo galybę ir šlovę.3 Tavo malonė yra geresnė už gyvenimą, todėl mano lūpos girs Tave.4 Šlovinsiu Tave, kol gyvensiu, Tavo vardą minėdamas, kelsiu į Tave rankas.5 Mano siela bus pasotinta kaip kaulų smegenimis ir riebalais, lūpos džiaugsmingai girs Tave,6 kai prisiminsiu Tave savo lovoje, mąstysiu apie Tave budėdamas naktį.7 Tu buvai man pagalba, todėl aš džiūgausiu Tavo sparnų pavėsyje.8 Mano siela įsikibo į Tave; Tavo dešinė palaiko mane.9 Kurie siekia atimti man gyvybę, nueis į žemės gelmes.10 Jie kris nuo kardo ir taps grobiu šakalams.11 O karalius džiaugsis Dievu. Girsis kiekvienas, kuris prisiekia Juo, bet melagių burna bus užkimšta.

1 Salmo de Davi, quando se achava no deserto de Judá. Ó Deus, vós sois o meu Deus, com ardor vos procuro. Minha alma está sedenta de vós, e minha carne por vós anela como a terra árida e sequiosa, sem água.2 Quero vos contemplar no santuário, para ver vosso poder e vossa glória.3 Porque vossa graça me é mais preciosa do que a vida, meus lábios entoarão vossos louvores.4 Assim vos bendirei em toda a minha vida, com minhas mãos erguidas vosso nome adorarei.5 Minha alma saciada como de fino manjar, com exultante alegria meus lábios vos louvarão.6 Quando, no leito, me vem vossa lembrança, passo a noite toda pensando em vós.7 Porque vós sois o meu apoio, exulto de alegria, à sombra de vossas asas.8 Minha alma está unida a vós, sustenta-me a vossa destra.9 Quanto aos que me procuram perder, cairão nas profundezas dos abismos,10 serão passados a fio de espada, e se tornarão pasto dos chacais.11 O rei, porém, se alegrará em Deus. Será glorificado todo o que jurar pelo seu nome, enquanto aos mendazes lhes será tapada a boca.