1 Psaume de David, [donné] au maître chantre. Je me suis retiré vers l'Eternel; comment [donc] dites-vous à mon âme : Fuis-t'en en votre montagne, oiseau?2 En effet, les méchants bandent l'arc, ils ont ajusté leur flèche sur la corde, pour tirer en secret contre ceux qui sont droits de cœur.3 Puisque les fondements sont ruinés, que fera le juste?4 L'Eternel est au palais de sa Sainteté; l'Eternel a son Trône aux cieux; ses yeux contemplent, [et] ses paupières sondent les fils des hommes.5 L'Eternel sonde le juste et le méchant; et son âme hait celui qui aime la violence.6 Il fera pleuvoir sur les méchants des filets, du feu, et du souffre; et un vent de tempête sera la portion de leur breuvage.7 Car l'Eternel juste aime la justice, ses yeux contemplent l'homme droit.

1 Al la ĥorestro. De David. Ĉe la Eternulo mi rifuĝas. Kial vi diras al mia animo: Flugu kiel birdo sur vian monton?2 Ĉar jen la malbonuloj streĉis pafarkon, Almetis sagon sian al la tendeno, Por pafi kaŝe kontraŭ la honestajn korojn.3 Kiam la fundamentoj estas detruitaj, Kion povas fari la justulo?4 La Eternulo estas en Sia sankta templo; La trono de la Eternulo estas en la ĉielo; Liaj okuloj vidas, Liaj palpebroj esploras la homidojn.5 La Eternulo elprovas justulon; Sed malpiulon kaj perfortemulon Lia animo malamas.6 Sur la malpiulojn Li pluvigos brulantajn karbojn, fajron kaj sulfuron; Brula vento estos kaliko, destinita por ili.7 Ĉar la Eternulo estas justa, Li amas justecon; La piulo vidos Lian vizaĝon.