1 Psaume de David, lorsqu'il était dans le désert de Juda. Ô Dieu! tu es mon [Dieu] Fort, je te cherche au point du jour; mon âme a soif de toi, ma chair te souhaite en cette terre déserte, altérée, [et] sans eau.2 Pour voir ta force et ta gloire, ainsi que je t'ai contemplé dans ton Sanctuaire.3 Car ta gratuité est meilleure que la vie; mes lèvres te loueront.4 Et ainsi je te bénirai durant ma vie, [et] j'élèverai mes mains en ton Nom.5 Mon âme est rassasiée comme de mœlle et de graisse; et ma bouche te loue avec un chant de réjouissance.6 Quand je me souviens de toi dans mon lit, je médite de toi durant les veilles de la nuit.7 Parce que tu m'as été en secours, à cause de cela je me réjouirai à l'ombre de tes ailes.8 Mon âme s'est attachée à toi pour te suivre, [et] ta droite me soutient.9 Mais ceux-ci qui demandent que mon âme tombe en ruine, entreront au plus bas de la terre.10 On les détruira à coups d'épée; ils seront la portion des renards.11 Mais le Roi se réjouira en Dieu; [et] quiconque jure par lui s'en glorifiera; car la bouche de ceux qui mentent sera fermée.

1 Psalmo de David, kiam li estis en la dezerto de Judujo. Ho Dio, mia Dio, Vin mi fervore serĉas; Soifas pri Vi mia animo, sopiras pri Vi mia karno, En lando seka, sensuka, kaj senakva.2 Mi volus vidi Vin en Via sanktejo, Vidi Vian forton kaj gloron.3 Ĉar Via favoro estas pli bona ol vivo; Miaj lipoj Vin gloras.4 Tiel mi Vin gloradus en la daŭro de mia vivo, Levadus miajn manojn pro Via nomo.5 Kvazaŭ de graso kaj oleo satiĝus mia animo, Kaj per vortoj de kanto Vin gloradus mia buŝo.6 Kiam mi rememoras Vin sur mia lito, En ĉiuj partoj de la nokto mi meditas pri Vi.7 Ĉar Vi estis por mi helpo, Kaj en la ombro de Viaj flugiloj mi ĝojas.8 Mia animo algluiĝis al Vi; Min subtenas Via dekstra mano.9 Kaj tiuj, kiuj penas pereigi mian animon, Iros en la profundon subteran.10 Ili estos mortigitaj per glavo, Fariĝos akiro de vulpoj.11 Kaj la reĝo ĝojos per Dio; Triumfos ĉiu, kiu ĵuras al Li; Ĉar ŝtopiĝos la buŝo de tiuj, kiuj parolas malveron.