1 Psaume de David au sujet de sa fuite de devant Absalom son fils. Ô Eternel! Combien sont multipliés ceux qui me pressent! beaucoup de gens s'élèvent contre moi.2 Plusieurs disent de mon âme : il n'y a point en Dieu de délivrance pour lui. Sélah.3 Mais toi, ô Eternel! tu es un bouclier autour de moi, tu es ma gloire, et tu es celui qui me fais lever la tête.4 J'ai crié de ma voix à l'Eternel, et il m'a répondu de la montagne de sa sainteté. Sélah.5 Je me suis couché, je me suis endormi, je me suis réveillé; car l'Eternel me soutient.6 Je ne craindrai point plusieurs milliers de peuples, quand ils se rangeraient contre moi tout à l'entour.7 Lève-toi, Eternel mon Dieu! délivre-moi. Certainement tu as frappé en la joue tous mes ennemis; tu as cassé les dents des méchants.8 La délivrance vient de l'Eternel; ta bénédiction est sur ton peuple. Sélah.

1 Psalmo de David, kiam li forkuris de sia filo Abŝalom. Ho Eternulo, kiel multaj estas miaj premantoj, Multaj leviĝis kontraŭ mi!2 Multaj diradas pri mia animo: Ne ekzistas por li savo de Dio. Sela.3 Sed Vi, ho Eternulo, estas ŝildo por mi, Mia honoro kaj levanto de mia kapo.4 Per mia voĉo mi vokas al la Eternulo, Kaj Li respondas al mi de Sia sankta monto. Sela.5 Mi kuŝiĝas kaj endormiĝas, Kaj mi vekiĝas, ĉar la Eternulo min subtenas.6 Mi ne timas miriadojn da kontraŭuloj, Kiuj estas ĉirkaŭ mi.7 Leviĝu, ho Eternulo, savu min, mia Dio; Ĉar Vi frapis al ĉiuj miaj malamikoj la vangojn, La dentojn de la malpiuloj Vi frakasis.8 Ĉe la Eternulo estas la savo; Super Via popolo estu Via beno. Sela.