Pular para o conteúdo
Publicidade

Apocalipse 19

ACF

1 , muri iho i ēnei mea ka rangona e ahau he reo nui me te mea te mano tini i te rangi, e mea ana,

"Areruia!

Ko te whakaoranga, ko te korōria, ko te hōnore,

ko te kaha, kei te Ariki, kei tātou Atua;

2 he pono hoki, he tika āna whakawā.

Kua whakawākia hoki e ia te wahine kairau, te mea nui,

i ai te whenua i tōna moepuku,

kua rapua anō e ia he utu i a ia ngā toto o āna pononga."

3 , ka tuaruatia anō ā rātou meatanga,

"Areruia!

Heoi, kake ake ana te paoa o taua ake ake."

4 Ā, takoto ana ngā kaumātua e rua tekau whā me ngā mea ora e whā, koropiko ana ki te Atua e noho ana i runga i te torōna, mea ana,

"Āmine. Areruia!"

Te Hākari Mārena o te Reme

5 Ā, ka puta mai he reo i te torōna, e mea ana,

"Whakamoemiti ki tātou Atua,

e āna pononga katoa,

e te hunga hoki e wehi ana i a ia,

e te hunga iti,

e te hunga nunui."

6 , ka rangona e ahau me te mea he reo te mano tini, me te mea he haruru ngā wai maha, me te mea he haruru ngā whatitiri kaha, e mea ana,

"Areruia!

Ka kīngi hoki te Ariki, tātou Atua,

te Kaha Rawa.

7 Kia hari tātou, kia nui rawa te koa,

kia hoatu he korōria ki a ia.

Kua taea hoki te mārena o te Reme,

kua oti anō te whakapai a tāna wahine i a ia anō.

8 I tukua hoki ki a ia kia whakakākahuria ia

ki te rīnena pai, ki te rīnena kanapa, parukore."

(, ko te rīnena pai , ko ngā mahi tika a te hunga tapu.)

9 I mea mai anō ia ki ahau, "Tuhituhia: Ka hari te hunga kua karangatia ki te hapa o te mārena o te Reme." Ka mea mai anō ia ki ahau, "Ko ngā kupu pono ēnei a te Atua."

10 , ka takoto ahau ki mua i ōna waewae, ka mea kia koropiko ki a ia. Ā, ka mea mai ia ki ahau, "Kauaka! He hoa pononga hoki ahau koutou ko ōu tuākana kei a rātou nei te whakaatu o Īhu. Me koropiko ki te Atua."

Ko te whakaatu hoki i a Īhu te wairua o te poropititanga.

Ko te Kainoho i runga i te Hōiho

11 Ā, ka kite ahau i te rangi e tuwhera ana, , he hōiho . Ko te ingoa hoki o tōna kainoho ko te Pono, ko te Tika, kei runga i te tika tāna whakawā, tāna whawhai. 12 Ā, ko ōna kanohi, ānō he mura ahi, ā, i runga i tōna mātenga ngā karauna maha. He ingoa hoki tōna kua oti te tuhituhi, e kore nei tētahi e mātau, ko ia anake. 13 Ko te kākahu i kākahuria e ia he mea tuku ki te toto, ko te ingoa i huaina ai ia ko "Te Kupu a te Atua." 14 Ā, ko ngā taua kei te rangi e aru ana i a ia i runga i ngā hōiho , he mea whakakākahu rātou ki te rīnena pai, he mea , parukore. 15 E puta mai ana hoki i roto i tōna māngai he hoari koi, hei patu māna i ngā tauiwi. He rino anō hoki te tokotoko e tohutohu ai ia i a rātou. E takahi ana hoki ia i te takahanga wāina o te āritarita o te riri o te Atua Kaha Rawa. 16 He ingoa anō tōna, tuhituhi rawa ki tōna kākahu, ki tōna hūhā:

KO TE KĪNGI O NGĀ KĪNGI, KO TE ARIKI O NGĀ ARIKI.

17 I kite anō ahau i tētahi anahera e ana i te ; he nui anō tōna reo ki te karanga, i mea ia ki ngā manu katoa e rere ana i waenganui o te rangi, "Haere mai, me huihui mai ki te hapa nui a te Atua; 18 ki te kai i ngā kikokiko o ngā kīngi, i ngā kikokiko o ngā rangatira mano, i ngā kikokiko o te hunga kaha, i ngā kikokiko o ngā hōiho, o ō rātou kainoho hoki, i ngā kikokiko o ngā tāngata katoa, o ngā mea ehara nei i te pononga, o ngā pononga anō hoki, o te hunga nonohi, o te hunga nunui."

19 Ā, ka kite ahau i te kararehe, me ngā kīngi o te whenua, me ā rātou taua, kua huihuia ki te whawhai ki tērā e noho i runga i te hōiho, ki tāna taua hoki. 20 , ka hopukina te kararehe rāua tahi ko te poropiti teka i mahi i ngā tohu ki tōna aroaro, i pōhēhē ai te hunga i tango i te tohu a te kararehe, i koropiko hoki ki tōna whakapakoko. , pangā oratia ana rāua tokorua ki te roto kāpura e ana i te whānāriki. 21 , ko te hunga i toe, i whakamatea ki te hoari a tērā e noho i runga i te hōiho, ki te hoari e puta mai nei i roto i tōna māngai. Ā, mākona ana ngā manu katoa i ō rātou kikokiko.

1 E, depois destas coisas ouvi no céu uma grande voz de uma grande multidão, que dizia: Aleluia! A salvação, e a glória, e a honra, e o poder pertencem ao Senhor nosso Deus;

2 Porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua fornicação, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.

3 E outra vez disseram: Aleluia! E a fumaça dela sobe para todo o sempre.

4 E os vinte e quatro anciãos, e os quatro animais, prostraram-se e adoraram a Deus, que estava assentado no trono, dizendo: Amém. Aleluia!

As núpcias do Cordeiro

5 E saiu uma voz do trono, que dizia: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, assim pequenos como grandes.

6 E ouvi como que a voz de uma grande multidão, e como que a voz de muitas águas, e como que a voz de grandes trovões, que dizia: Aleluia! Pois o Senhor Deus Todo-Poderoso reina.

7 Regozijemo-nos, e alegremo-nos, e demos-lhe glória; porque vindas são as bodas do Cordeiro, e a sua esposa se aprontou.

8 E foi-lhe dado que se vestisse de linho fino, puro e resplandecente; porque o linho fino são as justiças dos santos.

9 E disse-me: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E disse-me: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.

10 E eu lancei-me a seus pés para o adorar; mas ele disse-me: Olha não faças tal; sou teu conservo, e de teus irmãos, que têm o testemunho de Jesus. Adora a Deus; porque o testemunho de Jesus é o espírito de profecia.

Cristo, vencedor da besta e do falso profeta

11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele chama-se Fiel e Verdadeiro; e julga e peleja com justiça. 12 E os seus olhos eram como chama de fogo; e sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito, que ninguém sabia senão ele mesmo. 13 E estava vestido de uma veste tingida em sangue; e o nome pelo qual se chama é A Palavra de Deus. 14 E seguiam-no os exércitos no céu em cavalos brancos, e vestidos de linho fino, branco e puro. 15 E da sua boca saía uma aguda espada, para ferir com ela as nações; e ele as regerá com vara de ferro; e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor e da ira do Deus Todo-Poderoso. 16 E no manto e na sua coxa tem escrito este nome: Rei dos reis, e Senhor dos senhores.

17 E vi um anjo que estava no sol, e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde, e ajuntai-vos à ceia do grande Deus;

18 Para que comais a carne dos reis, e a carne dos tribunos, e a carne dos fortes, e a carne dos cavalos e dos que sobre eles se assentam; e a carne de todos os homens, livres e servos, pequenos e grandes.

19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos, para fazerem guerra àquele que estava assentado sobre o cavalo, e ao seu exército. 20 E a besta foi presa, e com ela o falso profeta, que diante dela fizera os sinais, com que enganou os que receberam o sinal da besta, e adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre. 21 E os demais foram mortos com a espada que saía da boca do que estava assentado sobre o cavalo, e todas as aves se fartaram das suas carnes.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também