Pular para o conteúdo
Publicidade

Gênesis 34

ACF

Te Whakapōkea o Rina

1 , ka haere atu a Rina, tamāhine a Rea, i whānau nei i a rāua ko Hākopa, kia kite i ngā tamāhine o te whenua. 2 Ā, ka kite a Hekeme, tama a Hāmora Hiwi, rangatira o taua whenua, i a ia; ā, ka hopukia ia e ia, ā, ka takoto ki a ia, ka whakaiti hoki i a ia. 3 , ka piri tōna wairua ki a Rina, tamāhine a Hākopa, ā, ka aroha ia ki te kōtiro , ka whakamārie hoki i te ngākau o taua kōtiro. 4 , ka kōrero a Hekeme ki a Hāmora, ki tōna pāpā, ka mea, "Tīkina te kōtiro nei hei wahine māku."

5 , i rongo a Hākopa kua pōkea a Rina, tāna tamāhine, e ia; ā, i te pārae āna tama, i āna kararehe. , ka whakarongo puku a Hākopa, kia tae mai anō rātou.

6 , ka haere a Hāmora pāpā o Hekeme ki a Hākopa ki te kōrero ki a ia. 7 , ka haere mai ngā tama a Hākopa i te pārae, i rātou rongonga; ā, ka matangerengere aua tāngata, ka tino riri hoki, tāna mahi wairangi i roto i a Īharaira, i a ia i takoto ki te tamāhine a Hākopa; he mahi hoki kīhai i tika.

8 , ka kōrero a Hāmora ki a rātou, ka mea, "Ko Hekeme, ko tāku tama, piri tonu tōna wairua ki koutou tamāhine. Hōmai ia ki a ia, ? hei wahine. 9 Ā, kia mārenatia tātou ki a tātou; hōmai ā koutou tamāhine ki a mātou, ā, me tango hoki ā mātou tamāhine koutou. 10 Ā, me noho koutou ki a mātou; ā, ka takoto atu te whenua i mua i a koutou; e noho i reira, ka hokohoko i reira, ka whakatupu rawa koutou i reira."

11 Ā, ka mea a Hekeme ki tōna pāpā rātou ko ōna tungāne, "Kia manakohia mai ahau e koutou, ā, ko koutou e mai ai ki ahau ka hoatu e ahau. 12 Ahakoa pēhea te nui o te tāpākūhā me te hākari e meatia mai e koutou ki ahau, ka hoatu e ahau koutou e mai ai ki ahau; otirā hōmai te kōtiro hei wahine māku."

13 , ka whakahoki tinihanga, ngā tama a Hākopa ki a Hekeme rāua ko Hāmora, ko tōna pāpā, i mea hoki rātou Rina, rātou tuahine, whakapokea e ia; 14 ka mea rātou ki a rāua, "E kore tēnei mea e taea e mātou te mea, te hoatu i mātou tuahine ki te tangata kāhore i kotia; he tāwainga hoki tēnā mātou. 15 Tēnei ia te mea e whakaae ai mātou ki a koutou. Ki te pēneitia koutou me mātou, ki te kotia ō koutou tāne katoa. 16 Kātahi ka hoatu e mātou ā mātou tamāhine ki a koutou, ka tangohia mai hoki ā koutou tamāhine mātou, ā, ka noho mātou i roto i a koutou, ā, ka meinga tātou hei iwi kotahi. 17 Ki te kāhore ia koutou e rongo ki mātou, kia kotia koutou; , ka tango mātou i mātou tamāhine, ka haere."

18 , i pai ā rātou kupu ki a Hāmora, ki a Hekeme hoki, ki te tama a Hāmora, 19 ā, kīhai i whakaroa taua tamaiti ki te mea i taua mea, he matenui hoki nōna ki te tamāhine a Hākopa. He nui atu anō ia i ngā tāngata katoa o te whare o tōna pāpā. 20 , ka haere a Hāmora rāua ko Hekeme, ko tāna tama, ki te kūwaha o rāua , ā, ka kōrero ki ngā tāngata o rāua , ka mea, 21 "He hunga āta noho tēnei ki a tātou reira tukua rātou kia noho ki tēnei whenua, kia hokohoko ki konei. , ko te whenua nei, nanā, he nui noa atu rātou; me tango mai e tātou ā rātou tamāhine hei wāhine tātou, ka hoatu hoki i ā tātou tamāhine ki a rātou. 22 Kotahi anō ia te mea e whakaae mai ai aua tāngata ki a tātou, kia noho ki a tātou, kia waiho hei iwi kotahi, ki te kotia ō tātou tāne katoa, ki te pērātia me rātou kua kotia nei. 23 Ko ā rātou kararehe, ko ā rātou taonga, me ā rātou kīrehe katoa, e kore ianei ēnā e riro mai i a tātou? Erangi me whakaae atu tātou ki a rātou, ā, ka noho rātou ki a tātou."

24 Ā, i whakarongo ki a Hāmora rāua ko Hekeme, ko tāna tama, ngā tāngata katoa i haere atu i te kūwaha o tōna ; ā, i kotia katoatia ngā tāne, ngā tāngata katoa i haere atu i te kūwaha o tōna .

Ka Ngaki ngā Tungāne o Rina

25 Ā, i te toru o ngā , i a rātou e mamae ana, , ka tango ngā tama tokorua a Hākopa, a Himiona rāua ko Rīwai, ngā tungāne o Rina, i tāna hoari, i tāna hoari, ā, haere ohorere ana ki te , ā, patua iho e rāua ngā tāne katoa. 26 I patua anō hoki e rāua a Hāmora rāua ko Hekeme, ko tāna tama ki te mata o te hoari, ā, tangohia ana e rāua a Rina i roto i te whare o Hekeme, ā, haere ana. 27 , ka haere ngā tama a Hākopa ki te hunga i patua, ā, pāhuatia ana e rātou te , rātou tuahine i whakapokea e rātou. 28 I tangohia e rātou ā rātou hipi, ā rātou kau, ā rātou kāihe, me ngā mea hoki i te , me ngā mea anō hoki i te māra; 29 me ā rātou taonga katoa, ā, whakaraua ana ā rātou tamariki katoa, me ā rātou wāhine, i pāhuatia anō hoki ngā mea katoa i roto i te whare.

30 , ka mea a Hākopa ki a Himiona rāua ko Rīwai, "Ka raru ahau i a kōrua, ka meinga kia piro i roto i ngā tāngata whenua, i roto i ngā Kanaani rātou ko ngā Perihi, ā, ka huihui mai rātou ki ahau, ki te hunga tokoiti, ā, ka patua ahau; ā, ka ngaro ahau, ahau me tōku whare."

31 Ā, ka mea rāua, "Kia pērātia koia e ia mātou tuahine me te wahine kairau?"

Diná e os homens de Siquém

1 E saiu Diná, filha de Lia, que esta dera a Jacó, para ver as filhas da terra. 2 E Siquém, filho de Hamor, heveu, príncipe daquela terra, viu-a, e tomou-a, e deitou-se com ela, e humilhou-a. 3 E apegou-se a sua alma a Diná, filha de Jacó, e amou a moça e falou afetuosamente à moça. 4 Falou também Siquém a Hamor, seu pai, dizendo: Toma-me esta moça por mulher.

5 Quando Jacó ouviu que Diná, sua filha, fora violada, estavam os seus filhos no campo com o gado; e calou-se Jacó até que viessem. 6 E saiu Hamor, pai de Siquém, a Jacó, para falar com ele. 7 E vieram os filhos de Jacó do campo, ouvindo isso, e entristeceram-se os homens, e iraram-se muito, porquanto Siquém cometera uma insensatez em Israel, deitando-se com a filha de Jacó; o que não se devia fazer assim.

8 Então falou Hamor com eles, dizendo: A alma de Siquém, meu filho, está enamorada da vossa filha; dai-lha, peço-vos, por mulher; 9 E aparentai-vos conosco, dai-nos as vossas filhas, e tomai as nossas filhas para vós; 10 E habitareis conosco; e a terra estará diante de vós; habitai e negociai nela, e tomai possessão nela.

11 E disse Siquém ao pai dela, e aos irmãos dela: Ache eu graça em vossos olhos, e darei o que me disserdes; 12 Aumentai muito sobre mim o dote e a dádiva e darei o que me disserdes; dai-me somente a moça por mulher.

13 Então responderam os filhos de Jacó a Siquém e a Hamor, seu pai, enganosamente, e falaram, porquanto havia violado a Diná, sua irmã. 14 E disseram-lhe: Não podemos fazer isso, dar a nossa irmã a um homem não circuncidado; porque isso seria uma vergonha para nós; 15 Nisso, porém, consentiremos a vós: se fordes como nós; que se circuncide todo o homem entre vós; 16 Então dar-vos-emos as nossas filhas, e tomaremos nós as vossas filhas, e habitaremos convosco, e seremos um povo; 17 Mas se não nos ouvirdes, e não vos circuncidardes, tomaremos a nossa filha e ir-nos-emos.

18 E suas palavras foram boas aos olhos de Hamor, e aos olhos de Siquém, filho de Hamor. 19 E não tardou o jovem em fazer isto; porque a filha de Jacó lhe contentava; e ele era o mais honrado de toda a casa de seu pai.

20 Veio, pois, Hamor e Siquém, seu filho, à porta da sua cidade, e falaram aos homens da sua cidade, dizendo: 21 Estes homens são pacíficos conosco; portanto habitarão nesta terra, e negociarão nela; eis que a terra é larga de espaço para eles; tomaremos nós as suas filhas por mulheres, e lhes daremos as nossas filhas. 22 Nisto, porém, consentirão aqueles homens, em habitar conosco, para que sejamos um povo, se todo o homem entre nós se circuncidar, como eles são circuncidados. 23 E seu gado, as suas possessões, e todos os seus animais não serão nossos? Consintamos somente com eles e habitarão conosco.

24 E deram ouvidos a Hamor e a Siquém, seu filho, todos os que saíam da porta da cidade; e foi circuncidado todo o homem, de todos os que saíam pela porta da sua cidade.

A perfídia de Simeão e Levi

25 E aconteceu que, ao terceiro dia, quando estavam com a mais violenta dor, os dois filhos de Jacó, Simeão e Levi, irmãos de Diná, tomaram cada um a sua espada, e entraram afoitamente na cidade, e mataram todos os homens. 26 Mataram também ao fio da espada a Hamor, e a seu filho Siquém; e tomaram a Diná da casa de Siquém, e saíram. 27 Vieram os filhos de Jacó aos mortos e saquearam a cidade; porquanto violaram a sua irmã. 28 As suas ovelhas, e as suas vacas, e os seus jumentos, e o que havia na cidade e no campo, tomaram. 29 E todos os seus bens, e todos os seus meninos, e as suas mulheres, levaram presos, e saquearam tudo o que havia em casa. 30 Então disse Jacó a Simeão e a Levi: Tendes-me turbado, fazendo-me cheirar mal entre os moradores desta terra, entre os cananeus e perizeus; tendo eu pouco povo em número, eles ajuntar-se-ão contra mim e me ferirão, e serei destruído, eu e minha casa.

31 E eles disseram: Devia ele tratar a nossa irmã como a uma prostituta?

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também