Pular para o conteúdo
Publicidade

Gênesis 48

ACF

Ka Manaakitia a Ēparaima rāua ko Mānahi e Hākopa

1 , i muri i ēnei mea, ka kōrerotia ki a Hōhepa, "Nanā, e mate ana tōu pāpā." Ā, ka tango ia i āna tamariki tokorua, i a Mānahi rāua ko Ēparaima, hei hoa mōna. 2 Ā, ka kōrerotia ki a Hākopa, ka meatia, ", ko Hōhepa, ko tāu tama, tēnei te haere mai nei ki a koe," , ka whakakaha ake a Īharaira i a ia, ā, ka noho ki runga i te moenga.

3 , ka mea a Hākopa ki a Hōhepa, "I puta mai te Atua Kaha Rawa ki ahau i Rutu, i te whenua o Kanaana, i manaaki i ahau, 4 i mea anō ki ahau, , ka meinga koe e ahau kia hua, ka whakanui ahau i a koe, ka meinga hoki koe e ahau hei huinga iwi; ā, ka hoatu e ahau tēnei whenua ki ōu uri i muri i a koe hei kāinga pūmau.

5 ", ko āu tama tokorua, ko Ēparaima rāua ko Mānahi, i whānau nei māu ki te whenua o Īhipa i mua ake o tōku taenga mai ki a koe, ki Īhipa, māku ēnā; ka riro mai rāua i ahau, ka pērā anō me Reupena rāua ko Himiona. 6 Ā, ko tāu whānau e whānau māu i muri i a rāua, māu ēnā; ka huaina ki a rātou te ingoa o ō rātou tuākana i rātou kāinga pūmau. 7 Ko ahau hoki, i tōku haerenga mai i Parana, ka mate a Rahera ki tōku taha, ki te whenua o Kanaana, ki te ara, e takoto mai ana he wāhi e haere atu ai ki Ēparata; ā, tanumia ana e ahau ki reira ki te ara ki Ēparata" (arā ki Pēterehema).

8 Ā, ka kite a Īharaira i ngā tama a Hōhepa, ka mea, "Ko wai ēnei?"

9 Ā, ka mea a Hōhepa ki tōna pāpā, "Ko āku tama ēnei i hōmai e te Atua ki ahau i konei."

Ka mea ia, "Nekehia mai nei ki ahau, kia manaaki ai ahau i a rāua."

10 , he atarua ngā kanohi o Īharaira, , te koroheke hoki, kīhai ia i āhei te kite atu. , ka whakatata ia i a rāua ki a ia, ā, ka kihi ia i a rāua, ka awhi hoki i a rāua.

11 , ka mea a Īharaira ki a Hōhepa, "Kīhai ahau i mea ka kite ahau i tōu mata. Kua whakakitea mai nei anō hoki e te Atua ōu uri ki ahau."

12 , ka nekehia atu rāua e Hōhepa i roto i ōna turi, ā, ka piko tōna mata ki te whenua. 13 , ka puritia rāua e Hōhepa, a Ēparaima e tōna ringa matau ki te mauī o Īharaira, a Mānahi e tōna mauī ki te matau o Īharaira, ā, ka whakatata atu ia i a rāua ki a ia. 14 , ka torona e Īharaira tōna ringa matau, ā, whakatakotoria ana e ia ki runga ki te mātenga o Ēparaima, ko ia anō hoki te teina, me tōna ringa mauī hoki ki runga ki te mātenga o Mānahi, he āta whakatakoto hoki nāna i ōna ringa, ko Mānahi hoki te mātāmua.

15 , ka manaaki ia i a Hōhepa, ka mea,

"te Atua i hāereere nei ōku mātua,

a Āperahama rāua ko Īhaka i tōna aroaro,

te Atua nāna nei ahau i whāngai i ahau

i ora nei ā taea noatia tēnei ,

16 te anahera nāna nei ahau i whakaora i roto i ngā katoa,

e manaaki ēnei tamariki;

ā, kia huaina tōku ingoa ki a rāua,

me te ingoa hoki o ōku mātua,

o Āperahama rāua ko Īhaka;

ā, kia tino nui haere rāua i waenganui i te whenua."

17 Ā, te kitenga o Hōhepa kua whakatakotoria e tōna pāpā tōna matau ki runga ki te mātenga o Ēparaima, ka kino ki tāna titiro; ā, ka whakarewaina ake e ia te ringa o tōna pāpā, kia nekehia atu e ia i te mātenga o Ēparaima ki runga ki te mātenga o Mānahi. 18 Ā, ka mea a Hōhepa ki tōna pāpā, "Kaua e pēnā, e tōku pāpā; ko te tuakana hoki tēnei; whakatakotoria tōu matau ki runga ki tōna mātenga."

19 , ka whakakāhore tōna pāpā, ka mea, "E mōhio ana ahau, e tāku tama, e mōhio ana ahau. Ka whakatupu iwi anō tēnei, ka nui anō hoki ia. Otiia, ka nui atu tōna teina i a ia, ā, ka waiho ōna uri hei iwi maha." 20 , ka manaaki ia i a rāua i taua rangi, ka mea,

"Ko koe Īharaira manaakitanga,

ā, ka kōrerotia,

Kia meinga koe e te Atua kia rite ki a Ēparaima,

kia rite hoki ki a Mānahi."

, ka makā e ia a Ēparaima ki mua i a Mānahi.

21 , ka mea a Īharaira ki a Hōhepa, "Ka mate tēnei ahau; hei a koutou ia te Atua, māna hoki koutou e whakahoki ki te whenua o ō koutou mātua. 22 , kotahi te wāhi ka hoatu nei e ahau mōu, e hira ake ai tōu i ōu tuākana, ko tāku hoki i tango ai i ngā Amori ki tāku hoari, ki tāku kōpere."

Jacó adoece

1 E aconteceu, depois destas coisas, que alguém disse a José: Eis que teu pai está enfermo. Então tomou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim. 2 E alguém participou a Jacó, e disse: Eis que José teu filho vem a ti. E esforçou-se Israel, e assentou-se sobre a cama. 3 E Jacó disse a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou. 4 E me disse: Eis que te farei frutificar e multiplicar, e tornar-te-ei uma multidão de povos e darei esta terra à tua descendência depois de ti, em possessão perpétua. 5 Agora, pois, os teus dois filhos, que te nasceram na terra do Egito, antes que eu viesse a ti no Egito, são meus: Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão; 6 Mas a tua geração, que gerarás depois deles, será tua; segundo o nome de seus irmãos serão chamados na sua herança. 7 Vindo, pois, eu de Padã, morreu-me Raquel no caminho, na terra de Canaã, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata; e eu a sepultei ali, no caminho de Efrata, que é Belém.

8 E Israel viu os filhos de José, e disse: Quem são estes?

9 E José disse a seu pai: Eles são meus filhos, que Deus me tem dado aqui. E ele disse: Peço-te, traze-mos aqui, para que os abençoe.

10 Os olhos de Israel, porém, estavam carregados de velhice, não podia ver; e fê-los chegar a ele, e beijou-os, e abraçou-os.

Jacó abençoa José e seus filhos

11 E Israel disse a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver também a tua descendência.

12 Então José os tirou dos joelhos de seu pai, e inclinou sua face à terra. 13 E tomou José a ambos, a Efraim na sua mão direita, à esquerda de Israel, e Manassés na sua mão esquerda, à direita de Israel, e fê-los chegar a ele. 14 Mas Israel estendeu a sua mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, que era o menor, e a sua esquerda sobre a cabeça de Manassés, dirigindo as suas mãos propositadamente, não obstante Manassés ser o primogênito. 15 E abençoou a José, e disse: O Deus, em cuja presença andaram os meus pais Abraão e Isaque, o Deus que me sustentou, desde que eu nasci até este dia; 16 O anjo que me livrou de todo o mal, abençoe estes rapazes, e seja chamado neles o meu nome, e o nome de meus pais Abraão e Isaque, e multipliquem-se como peixes, em multidão, no meio da terra.

17 Vendo, pois, José que seu pai punha a sua mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi mau aos seus olhos; e tomou a mão de seu pai, para a transpor de sobre a cabeça de Efraim à cabeça de Manassés. 18 E José disse a seu pai: Não assim, meu pai, porque este é o primogênito; põe a tua mão direita sobre a sua cabeça.

19 Mas seu pai recusou, e disse: Eu o sei, meu filho, eu o sei; também ele será um povo, e também ele será grande; contudo o seu irmão menor será maior que ele, e a sua descendência será uma multidão de nações.

20 Assim os abençoou naquele dia, dizendo: Em ti abençoará Israel, dizendo: Deus te faça como a Efraim e como a Manassés. E pôs a Efraim diante de Manassés. 21 Depois disse Israel a José: Eis que eu morro, mas Deus será convosco, e vos fará tornar à terra de vossos pais. 22 E eu tenho dado a ti um pedaço da terra a mais do que a teus irmãos, que tomei com a minha espada e com o meu arco, da mão dos amorreus.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também