Pular para o conteúdo
Publicidade

Neemias 13

ACF

Te Wehenga i ngā Tauiwi

1 I taua i kōrerotia i te Pukapuka a Mohi, me te whakarongo anō te iwi, ā, ka kitea te mea i tuhituhia ki reira kia kaua te Āmoni me te Moapi e tapoko ki te whakaminenga a te Atua ā ake ake; 2 te mea kīhai i maua mai e rātou he taro, he wai, hei tukunga mai ngā tama a Īharaira; engari, utua ana e rātou a Paraama hei hoariri rātou, hei kanga rātou. Heoi, whakaputaina kētia ake e tātou Atua te kanga hei manaaki. 3 , i rātou rongonga i te ture, ka wehea atu e rātou ngā whakauru katoa i roto i a Īharaira.

Ngā Hanganga Hou a Nehemia

4 , i mua ake o tēnei ko Eriahipi, tohunga, kaitiaki i ngā rūma o te whare o tātou Atua, he whanaunga Tōpia, 5 whakapaia ana e tēnei he rūma nui mōna, ko te wāhi i whakatakotoria nei i mua ngā whakahere totokore, te parakihe, ngā oko, me te whakatekau o te wīti, o te wāina hou, o te hinu, ko te mea i kīia iho ngā Rīwaiti, rātou ko ngā kaiwaiata, ko ngā kaitiaki tatau, me ngā whakahere hapahapai ngā tohunga.

6 Otiia i tēnei katoa kāhore ahau i Hiruhārama; te toru tekau rua nei hoki o ngā tau o Arataherehe kīngi o Papurōna i tae ai ahau ki te kīngi, ā, maha noa ngā , ka īnoitia e ahau i te kīngi. 7 , ka tae mai ahau ki Hiruhārama, ā, ka mōhio ki Eriahipi mahi kino, ki tāna Tōpia, i a ia i whakapai i tētahi rūma mōna i ngā marae o te whare o te Atua. 8 , kino rawa ki ahau; ākiritia atu ana e ahau ngā mea katoa o te whare o Tōpia i roto i taua rūma. 9 Kātahi ahau ka kōrero, ā, tahia ana e rātou ngā rūma. , whakahokia ana e ahau ki reira ngā oko o te whare o te Atua, ngā whakahere totokore me te parakihe. 10 I kite anō ahau kīhai ngā wāhi ngā Rīwaiti i hoatu, , oma ana rātou ki tāna māra, ki tāna māra, ngā Rīwaiti, ngā kaiwaiata i mahia ai te mahi. 11 Kātahi ka whawhaitia e ahau ngā rangatira, i mea ahau, "He aha i whakarērea ai te whare o te Atua?" , huihuia ana rātou e ahau, whakatūria ana ki rātou tūranga.

12 Kātahi ka kawea mai e Hūrā katoa ngā whakatekau o te wīti, o te wāina hou, o te hinu, ki ngā whare taonga. 13 , ka whakaritea e ahau he kaitiaki ngā taonga, ko Heremia tohunga, ko Hāroko karaipi, ā, o ngā Rīwaiti ko Peraia; i rātou taha ko Hanana tama a Tākuru tama a Matania; i kīia hoki rātou he hunga pono; ā, ko rātou, he tuwha ō rātou tuākana, tēina.

14 Kia mahara, e tōku Atua, ki tēnei mea āku, kaua hoki e horoia atu tēnei tikanga pai āku i puta nei ki te whare o tōku Atua, ki ngā ritenga mahi anō reira.

Ka Tīmata ngā Hanganga Hou o te Hāpati

15 I aua ka kitea e ahau ētahi i roto i a Hūrā e takahi ana i ngā takahanga wāina i te hāpati, e kawe ana mai i ngā paihere wīti, e whakawaha ana i ngā kāihe; me te wāina anō, me ngā karepe, me ngā piki, me ngā pīkaunga katoa, e kawea mai ana e rātou ki Hiruhārama i te o te hāpati. , whakaaturia ana e ahau rātou i te i hoko ai rātou i te kai. 16 I reira anō e noho ana ētahi tāngata o Tāira, he ika te kawenga, me ngā mea hoko katoa, ā, hokona ana e rātou i te hāpati ki ngā tama a Hūrā, i roto anō i Hiruhārama. 17 Kātahi ka whawhaitia e ahau ngā rangatira o Hūrā, i mea ahau ki a rātou, "He aha tēnei mea kino e mea nei koutou, i a koutou ka whakapoke nei i te hāpati? 18 Kāhore ianei ō koutou mātua i pēnei, ā, kawea mai ana e tātou Atua tēnei kino katoa ki runga ki a tātou, ki runga anō i tēnei ? , ko koutou hei whakaneke ake i te riri Īharaira, i te mea ka whakapokea nei te hāpati."

19 , pōuriuri kau ngā kūwaha o Hiruhārama i mua ake o te hāpati, ka mea ahau, kia tūtakina ngā kēti; i mea anō ahau kia kaua e whakatuwheratia, kia taka anō te hāpati. I whakatūria anō e ahau ētahi o āku tāngata ki ngā kūwaha, kei kawea mai ki roto he pīkaunga i te o te hāpati. 20 Heoi, kotahi, e rua ngā moenga i waho o Hiruhārama, o ngā tāngata i ngā taonga, o ngā kaihoko i ngā tini mea. 21 Kātahi ahau ka whakaatu i rātou , ā, ka mea ki a rātou, "He aha koutou i moe ai i te aronga o te taiepa? Ki te pēnā anō koutou, ka totoro atu tōku ringa ki a koutou." taua anō i kore ai rātou haere mai i te hāpati. 22 I atu anō ahau ki ngā Rīwaiti kia purea rātou, kia haere hoki ki te tiaki i ngā kūwaha hei whakatapu te hāpati.

Maharatia anō tēnei āku, e tōku Atua; tohungia hoki ahau, kia rite ki te nui o tōu atawhai.

Te Aukati ki te Mārena ki ngā Tauiwi

23 I aua anō ka kite ahau i ngā Hūrai kei a rātou e noho ana ētahi wāhine o Aharoro, o Āmona, o Moapa; 24 ko ā rātou tama hoki, ko tētahi wāhi o te reo Aharoro, kīhai rātou i mōhio ki ngā Hūrai reo; heoi i rite ki te reo o tētahi iwi, o tētahi iwi. 25 , whawhaitia iho e ahau, kangā iho, patua ana ētahi o rātou, hutihutia ana ō rātou makawe, whakaoatitia ana ki te Atua: "Kaua e hoatu ā koutou tamāhine ki ā rātou tama, kaua anō hoki e tangohia mai ā rātou tamāhine ā koutou tama, koutou rānei. 26 He teka ianei ēnei mea i hara ai a Horomona kīngi o Īharaira? He maha ngā iwi, kāhore rawa ō rātou kīngi hei rite mōna, he mea aroha ia tōna Atua, ā, meinga ana e te Atua hei kīngi Īharaira katoa; ahakoa ko ia, i meinga ia e ngā wāhine kia hara. 27 , kia rongo rānei mātou ki a koutou, kia mahi i tēnei nui katoa, kia tutū ki tātou Atua, kia mārena ki ngā wāhine ?"

28 , he hunaonga Hanaparata Horoni tētahi o ngā tama a Ioiara tama a Eriahipi tino tohunga; , peia ana ia e ahau i tōku taha.

29 Kia mahara ki a rātou, e tōku Atua, rātou i whakapoke i te tohungatanga, i te kawenata anō o te tohungatanga, o ngā Rīwaiti anō hoki.

30 Heoi, kua rātou i ahau i te poke o ngā tāngata , whakaritea ana hoki e ahau te mahi tiaki a ngā tohunga, a ngā Rīwaiti, te mahi a tēnei, a tēnei, 31 me te tikanga anō te whakahere wahie i ngā i whakaritea; ngā mātāmua anō.

Maharatia ahau e tōku Atua te pai.

Os estrangeiros são apartados de Israel

1 Naquele dia leu-se no livro de Moisés, aos ouvidos do povo; e achou-se escrito nele que os amonitas e os moabitas não entrassem jamais na congregação de Deus, 2 Porquanto não tinham saído ao encontro dos filhos de Israel com pão e água; antes contra eles assalariaram a Balaão para os amaldiçoar; porém o nosso Deus converteu a maldição em bênção. 3 Sucedeu, pois, que, ouvindo eles esta lei, apartaram de Israel todo o elemento misto.

Tobias é lançado fora do templo

4 Ora, antes disto, Eliasibe, sacerdote, que presidia sobre a câmara da casa do nosso Deus, se tinha aparentado com Tobias; 5 E fizera-lhe uma câmara grande, onde dantes se depositavam as ofertas de alimentos, o incenso, os utensílios, os dízimos do grão, do mosto e do azeite, que se ordenaram para os levitas, cantores e porteiros, como também a oferta alçada para os sacerdotes. 6 Mas durante tudo isto não estava eu em Jerusalém, porque no ano trinta e dois de Artaxerxes, rei de Babilônia, fui ter com o rei; mas após alguns dias tornei a alcançar licença do rei. 7 E voltando a Jerusalém, compreendi o mal que Eliasibe fizera para Tobias, fazendo-lhe uma câmara nos pátios da casa de Deus. 8 O que muito me desagradou; de sorte que lancei todos os móveis da casa de Tobias fora da câmara. 9 E, ordenando-o eu, purificaram as câmaras; e tornei a trazer para ali os utensílios da casa de Deus, com as ofertas de alimentos e o incenso.

Restaura-se o sustento dos levitas

10 Também entendi que os quinhões dos levitas não se lhes davam, de maneira que os levitas e os cantores, que faziam a obra, tinham fugido cada um para a sua terra. 11 Então contendi com os magistrados, e disse: Por que se desamparou a casa de Deus? Porém eu os ajuntei, e os restaurei no seu posto.

12 Então todo o Judá trouxe os dízimos do grão, do mosto e do azeite aos celeiros. 13 E por tesoureiros pus sobre os celeiros a Selemias, o sacerdote, e a Zadoque, o escrivão e a Pedaías, dentre os levitas; e com eles Hanã, filho de Zacur, o filho de Matanias; porque foram achados fiéis; e se lhes encarregou a eles a distribuição para seus irmãos.

14 Por isto, Deus meu, lembra-te de mim e não risques as beneficências que eu fiz à casa de meu Deus e às suas observâncias.

A guarda do sábado é restaurada

15 Naqueles dias vi em Judá os que pisavam lagares ao sábado e traziam feixes que carregavam sobre os jumentos; como também vinho, uvas e figos, e toda a espécie de cargas, que traziam a Jerusalém no dia de sábado; e protestei contra eles no dia em que vendiam mantimentos.

16 Também habitavam em Jerusalém tírios que traziam peixe e toda a mercadoria, que vendiam no sábado aos filhos de Judá, e em Jerusalém. 17 E contendi com os nobres de Judá, e lhes disse: Que mal é este que fazeis, profanando o dia de sábado?

18 Porventura não fizeram vossos pais assim, e não trouxe o nosso Deus todo este mal sobre nós e sobre esta cidade? E vós ainda mais acrescentais o ardor de sua ira sobre Israel, profanando o sábado.

19 Sucedeu, pois, que, dando sombra nas portas de Jerusalém antes do sábado, ordenei que as portas fossem fechadas; e mandei que não as abrissem até passado o sábado; e pus às portas alguns de meus servos, para que nenhuma carga entrasse no dia de sábado. 20 Então os negociantes e os vendedores de toda a mercadoria passaram a noite fora de Jerusalém, uma ou duas vezes. 21 Protestei, pois, contra eles, e lhes disse: Por que passais a noite defronte do muro? Se outra vez o fizerdes, hei de lançar mão de vós. Daquele tempo em diante não vieram no sábado.

22 Também disse aos levitas que se purificassem, e viessem guardar as portas, para santificar o dia do sábado. Nisto também, Deus meu, lembra-te de mim e perdoa-me segundo a abundância da tua benignidade.

Reprovação do casamento misto

23 Vi também naqueles dias judeus que tinham casado com mulheres asdoditas, amonitas e moabitas. 24 E seus filhos falavam meio asdodita, e não podiam falar judaico, senão segundo a língua de cada povo. 25 E contendi com eles, e os amaldiçoei e espanquei alguns deles, e lhes arranquei os cabelos, e os fiz jurar por Deus, dizendo: Não dareis mais vossas filhas a seus filhos, e não tomareis mais suas filhas, nem para vossos filhos nem para vós mesmos.

26 Porventura não pecou nisto Salomão, rei de Israel, não havendo entre muitas nações rei semelhante a ele, e sendo ele amado de seu Deus, e pondo-o Deus rei sobre todo o Israel? E contudo as mulheres estrangeiras o fizeram pecar. 27 E dar-vos-íamos nós ouvidos, para fazermos todo este grande mal, prevaricando contra o nosso Deus, casando com mulheres estrangeiras?

28 Também um dos filhos de Joiada, filho de Eliasibe, o sumo sacerdote, era genro de Sambalate, o horonita, por isso o afugentei de mim.

29 Lembra-te deles, Deus meu, pois contaminaram o sacerdócio, como também a aliança do sacerdócio e dos levitas.

As restaurações de Neemias

30 Assim os limpei de todo o estrangeiro, e designei os cargos dos sacerdotes e dos levitas, cada um na sua obra. 31 Como também para com as ofertas de lenha em tempos determinados, e para com as primícias; lembra-te de mim, Deus meu, para bem.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também