Pular para o conteúdo
Publicidade

Neemias 4

ACF

Ka Tautohetia e ngā Hoariri te Hanga anō

1 te rongonga ia o Hanaparata kei te hanga mātou i te taiepa, ka riri, nui atu te riri, ka whakahī ki ngā Hūrai. 2 , ka kōrero ia i te aroaro o ōna tēina, o te ope anō o Hamaria, ka mea; "E aha ana ēnei Hūrai ngoikore? E hanga rānei rātou? E mea patunga tapu rānei rātou? E oti rānei i a rātou i te kotahi? E whakaorangia ake rānei e rātou ngā kōhatu i roto i ngā pūranga paru kua oti te tahu?"

3 , i tōna taha a Tōpia Āmoni, ā, ka mea ia, "Ko taua mea e hangā e rātou, ki te piki atu he pokiha, ka pakaru rātou taiepa kōhatu."

4 Whakarongo, e mātou Atua, e whakahāweatia ana hoki mātou; whakahokia iho anō rātou taunu ki runga ki rātou upoko; hoatu hoki rātou hei taonga parakete ki te whenua e whakaraua ai. 5 Ā, kei hīpokina rātou , kaua anō rātou hara e murua i tōu aroaro; rātou i whakapātaritari i a koe i te aroaro o ngā kaihanga.

6 , hangā ana e mātou te taiepa; ā, ka honoa te taiepa katoa, kia tae ki te hāwhe anō o tōna tiketike; he ngākau hoki te iwi ki te mahi.

7 I te rongonga ia o Hanaparata, o Tōpia, o ngā Ārapi, o ngā Āmoni, o ngā Aharori, kua neke haere te hanga o ngā taiepa o Hiruhārama, ā, kua tīmata ngā wāhi pakaru te kapi, , nui atu rātou riri. 8 , ka whakatupu ngātahi rātou i te , kia haere mai ki te whawhai ki Hiruhārama, whakaware ai. 9 Heoi, īnoi ana mātou ki mātou Atua, whakatūria ana e mātou he atiati rātou, i te ao, i te , i te wehi hoki i a rātou.

10 , ka mea a Hūrā, "Kua hemo te kaha o ngā kaipīkau, e nui ana hoki te paru; , e kore mātou e kaha ki te hanga i te taiepa."

11 I mea anō ō mātou hoariri, "E kore rātou e mōhio, e kore e kite, kia tae atu anō tātou ki waenganui i a rātou, ko reira tātou tukituki ai i a rātou, whakamutu ai hoki i te mahi."

12 Ā, te taenga mai o ngā Hūrai e noho ana i rātou taha, tekau ā rātou meatanga mai ki a mātou, "I ngā wāhi katoa, me hoki mai koutou ki a mātou."

13 reira, i whakatūria ai e ahau ki ngā wāhi o raro, ki tua mai o te taiepa, ki ngā wāhi tuwhera anō hoki, whakatūria ana e ahau te iwi, tēnei hapū, tēnei hapū, o rātou, i a rātou anō ā rātou hoari, ā rātou tao, ā rātou kōpere. 14 , ka titiro ahau, ka whakatika ki runga, ka mea ki ngā rangatira, ki ngā tāngata nunui, ki ērā atu anō o te iwi, "Kaua e wehi ki a rātou. Kia mahara ki te Ariki, ki te mea nui e wehingia ana, ka whawhai kia ora ai ō koutou tuākana, tēina, ā koutou tama, ā koutou tamāhine, ā koutou wāhine, me ō koutou whare."

15 Ā, ka rongo ō mātou hoariri ka mōhiotia tērā e mātou, ā, kua whakatakā nei e te Atua ō rātou whakaaro, , hoki ana mātou katoa ki te taiepa ki tāna mahi, ki tāna mahi.

16 taua anō ko tētahi tānga o āku tāngata hei mahi i te mahi, ā, ko tētahi tānga o rātou hei pupuri i ngā tao, i ngā whakangungu rākau, i ngā kōpere, i ngā pukupuku; ko ngā rangatira, i muri rātou i te whare katoa o Hūrā. 17 Ko ngā kaihanga i te taiepa, me ngā kaiwaha i ngā pīkaunga, whakawaha ana rātou, ā, kotahi te ringa o tēnei, o tēnei, ki te mahi i te mahi, kotahi hei pupuri i te patu. 18 , ko ngā kaihanga, whītiki rawa tāna hoari ki tōna taha, ki tōna taha; , hanga ana rātou. I tōku taha anō hoki ko te kaiwhakatangi tētere.

19 I mea anō ahau ki ngā rangatira, ki ngā tāngata nunui, ki ērā atu anō o te iwi, "He nui te mahi, he tātahi, kua tohatoha noa atu anō tātou ki te taiepa, matara noa tētahi i tētahi. 20 Ko te wāhi e rongo ai koutou i te tangi o te tētere, me huihui ki a mātou ki reira. tātou Atua tātou pakanga."

21 Heoi, mahia ana e mātou te mahi; , ko tētahi tānga ki te pupuri tao, te huakanga ake anō o te ata ā puta noa ngā whetū. 22 I mea anō ahau ki te iwi i taua , "Kia moe tēnei tangata, tēnei tangata, me tāna pononga anō, ki roto ki Hiruhārama, ā, ka ai rātou hei kaitiaki tātou i te , hei mahi anō i te awatea." 23 Heoi, ko ahau, ko ōku tēina, ko āku pononga, me ngā kaitiaki i whai mai nei i ahau, kīhai i whakarērea atu ō mātou kākahu. Mau tonu te patu a tēnei, a tēnei, i te haerenga ki te wai.

A defesa diante dos adversários

1 E sucedeu que, ouvindo Sambalate que edificávamos o muro, ardeu em ira, e se indignou muito; e escarneceu dos judeus. 2 E falou na presença de seus irmãos, e do exército de Samaria, e disse: Que fazem estes fracos judeus? Permitir-se-lhes-á isto? Sacrificarão? Acabá-lo-ão num dia? Vivificarão dos montões do as pedras que foram queimadas?

3 E estava com ele Tobias, o amonita, e disse: Ainda que edifiquem, contudo, vindo uma raposa, derrubará facilmente o seu muro de pedra.

4 Ouve, ó nosso Deus, que somos tão desprezados, e torna o seu opróbrio sobre a sua cabeça, e dá-os por presa, na terra do cativeiro. 5 E não cubras a sua iniquidade, e não se risque de diante de ti o seu pecado, pois que te irritaram na presença dos edificadores.

6 Porém edificamos o muro, e todo o muro se fechou até sua metade; porque o coração do povo se inclinava a trabalhar.

7 E sucedeu que, ouvindo Sambalate e Tobias, e os árabes, os amonitas, e os asdoditas, que tanto ia crescendo a reparação dos muros de Jerusalém, que as roturas se começavam a tapar, iraram-se sobremodo, 8 E ligaram-se entre si todos, para virem guerrear contra Jerusalém, e para os desviarem do seu intento. 9 Porém nós oramos ao nosso Deus e pusemos uma guarda contra eles, de dia e de noite, por causa deles.

10 Então disse Judá: desfaleceram as forças dos carregadores, e o é muito, e nós não poderemos edificar o muro.

11 Disseram, porém, os nossos inimigos: Nada saberão disto, nem verão, até que entremos no meio deles, e os matemos; assim faremos cessar a obra.

12 E sucedeu que, vindo os judeus que habitavam entre eles, dez vezes nos disseram: De todos os lugares, tornarão contra nós.

13 Então pus guardas nos lugares baixos por detrás do muro e nos altos; e pus ao povo pelas suas famílias com as suas espadas, com as suas lanças, e com os seus arcos. 14 E olhei, e levantei-me, e disse aos nobres, aos magistrados, e ao restante do povo: Não os temais; lembrai-vos do grande e temível Senhor, e pelejai pelos vossos irmãos, vossos filhos, vossas filhas, vossas mulheres e vossas casas.

15 E sucedeu que, ouvindo os nossos inimigos que o sabíamos, e que Deus tinha dissipado o conselho deles, todos voltamos ao muro, cada um à sua obra. 16 E sucedeu que, desde aquele dia, metade dos meus servos trabalhava na obra, e metade deles tinha as lanças, os escudos, os arcos e as couraças; e os líderes estavam por detrás de toda a casa de Judá. 17 Os que edificavam o muro, os que traziam as cargas e os que carregavam, cada um com uma das mãos fazia a obra e na outra tinha as armas. 18 E os edificadores cada um trazia a sua espada cingida aos lombos, e edificavam; e o que tocava a trombeta estava junto comigo. 19 E disse eu aos nobres, aos magistrados e ao restante do povo: Grande e extensa é a obra, e nós estamos apartados do muro, longe uns dos outros.

20 No lugar onde ouvirdes o som da trombeta, ali vos ajuntareis conosco; o nosso Deus pelejará por nós.

21 Assim trabalhávamos na obra; e metade deles tinha as lanças desde a subida da alva até ao sair das estrelas. 22 Também naquele tempo disse ao povo: Cada um com o seu servo fique em Jerusalém, para que à noite nos sirvam de guarda, e de dia na obra.

23 E nem eu, nem meus irmãos, nem meus servos, nem os homens da guarda que me seguiam largávamos as nossas vestes; cada um tinha suas armas e água.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também