Pular para o conteúdo
Publicidade

Jó 5

ACF

Ka Whakatika tonu a Eripata

1 "Tēnā , karanga; ka whakaō rānei tētahi ki a koe?

Ā, ka anga atu koe ki a wai o te hunga tapu?

2 E patua ana hoki te kūware e te āritarita,

e whakamatea ana te whakaarokore e te hae.

3 I kite ahau i te kūware e hou ana ōna pakiaka;

kitea rawatia ake kua kangā e ahau tōna nohoanga.

4 Kei tawhiti atu āna tama i te ora,

mongamonga noa rātou i te kūwaha,

kāhore hoki he kaiwhakaora.

5 Ko āna hua ka kainga e te tangata matekai,

ka riro i a ia ahakoa i roto i te tātarāmoa,

ā, ka hāmama te māhanga ki ō rātou rawa.

6 , e kore te e puta ake i te puehu,

e kore anō te raruraru e tupu ake i te oneone;

7 i whānau te tangata ki te raruraru,

tōna rite kei ngā korakora e rere nei whakarunga.

8 "Ko ahau ia ka rapu i te Atua;

me tuku atu tāku kōrero ki te Atua.

9 E mahi nei i ngā mea nunui e kore nei e taea te rapu atu,

i ngā mea whakamīharo e kore nei e taea te tatau.

10 E hōmai nei i te ua ki te mata o te whenua,

e unga nei i te wai ki te mata o ngā pārae;

11 e whakanoho nei i te hunga iti ki te wāhi tiketike,

ā, whakanekehia ake ana te hunga pōuri ki te ora.

12 E haukoti nei i ngā whakaaro o te hunga tinihanga,

taea e ō rātou ringa rātou i mea ai.

13 Mau ake i a ia te hunga whakaaro i rātou tinihanga:

pororaru iho ngā whakaaro o te hunga kotiti .

14 I te awatea nei, tūtaki ana rātou ki te pōuri;

whāwhā ana rātou i te poutūmārōtanga, ānō ko te .

15 Otiia, e whakaorangia ana e ia te rawakore i te hoari, i rātou māngai,

i te ringa anō o te tangata kaha.

16 Ka ai anō he tūmanakohanga atu te ware;

kokopi tonu ia te māngai o te kino.

17 "Nanā, ka hari te tangata e ākona ana e te Atua;

, kaua e whakahāwea ki te papaki a te Kaha Rawa.

18 He whakamamae hoki tāna, he takai anō;

e patu ana ia, ā, ko ōna ringa anō hei whakaora.

19 E ono ngā matenga e whakaora ai ia i a koe;

ahakoa e whitu, e kore te e ki a koe.

20 I te matekai ka hokona koe e ia kei mate;

i te tatauranga anō, kei pāngia e te hoari.

21 Ka huna koe i te whiu a te arero,

e kore anō koe e wehi i te whakangaromanga ina tae mai.

22 E kata anō koe ki te whakangaromanga rāua ko te hemokai;

e kore hoki koe e wehi i ngā kīrehe o te whenua.

23 te mea ka takoto tāu kawenata ki ngā kōhatu o te pārae;

ka mau anō koutou rongo ko ngā kīrehe o te pārae.

24 Ka mōhio anō koe e ana tōu tēneti i te āionuku,

ka hāereere anō koe ki tōu nohoanga, ai he hara.

25 Ka mōhio anō koe he nui ōu uri,

he pērā anō tōu whānau me te tarutaru o te whenua.

26 Ka āta rite ōu tau ina tae koe ki te urupā,

ka pērā anō me te pūranga wīti e hikitia ake ana i tōna e rite ai.

27 "Nanā, tēnei, he mea rapu mātou, ko te mea tika hoki ia;

whakarangona mai, ka mōhio iho hei pai mōu."

O homem nasce para a aflição

1 Chama agora;

alguém

que te responda?

E para qual dos santos te virarás?

2 Porque a ira destrói o louco;

e o zelo mata o tolo.

3 Bem vi eu o louco lançar raízes;

porém logo amaldiçoei a sua habitação.

4 Seus filhos estão longe da salvação;

e são despedaçados às portas,

e não quem os livre.

5 A sua messe,

o faminto a devora,

e até dentre os espinhos a tira;

e o salteador traga a sua fazenda.

6 Porque do não procede a aflição,

nem da terra brota o trabalho.

7 Mas o homem nasce

para a tribulação,

como as faíscas se levantam

para voar.

Esperança para os pobres

8 Porém eu buscaria a Deus;

e a ele entregaria a minha causa.

9 Ele faz coisas grandes

e inescrutáveis,

e maravilhas

sem número.

10 Ele a chuva sobre a terra,

e envia águas sobre os campos.

11 Para pôr aos abatidos num lugar alto;

e para que os enlutados se exaltem na salvação.

12 Ele aniquila as imaginações dos astutos,

para que as suas mãos não possam levar coisa alguma a efeito.

13 Ele apanha os sábios na sua própria astúcia;

e o conselho dos perversos se precipita.

14 Eles de dia encontram as trevas;

e ao meio-dia andam às apalpadelas

como de noite.

15 Porém ao necessitado livra da espada,

e da boca deles,

e da mão do forte.

16 Assim esperança

para o pobre;

e a iniquidade tapa a sua boca.

As mãos de Deus trazem cura

17 Eis que bem-aventurado é o homem a quem Deus repreende;

não desprezes,

pois, a correção do Todo-Poderoso.

18 Porque ele faz a chaga,

e ele mesmo a liga;

ele fere, e as suas mãos curam.

19 Em seis angústias te livrará;

e na sétima o mal não te tocará.

20 Na fome te livrará da morte;

e na guerra,

da violência da espada.

21 Do açoite da língua estarás encoberto;

e não temerás a assolação,

quando vier.

22 Da assolação

e da fome te rirás,

e os animais da terra não temerás.

23 Porque até

com as pedras do campo terás o teu acordo,

e as feras do campo serão pacíficas contigo.

24 E saberás

que a tua tenda está em paz;

e visitarás a tua habitação,

e não pecarás.

25 Também saberás

que se multiplicará a tua descendência

e a tua posteridade

como a erva da terra,

26 Na velhice irás à sepultura,

como se recolhe o feixe de trigo a seu tempo.

27 Eis que isto o havemos inquirido,

e assim é;

ouve-o, e medita nisso

para teu bem.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também