Ka Whakatika tonu a Eripata
1 "Tēnā rā, karanga; ka whakaō rānei tētahi ki a koe?
Ā, ka anga atu koe ki a wai o te hunga tapu?
2 E patua ana hoki te kūware e te āritarita,
e whakamatea ana te whakaarokore e te hae.
3 I kite ahau i te kūware e hou ana ōna pakiaka;
kitea rawatia ake kua kangā e ahau tōna nohoanga.
4 Kei tawhiti atu āna tama i te ora,
mongamonga noa rātou i te kūwaha,
kāhore hoki he kaiwhakaora.
5 Ko āna hua ka kainga e te tangata matekai,
ka riro i a ia ahakoa i roto i te tātarāmoa,
ā, ka hāmama te māhanga ki ō rātou rawa.
6 Nā, e kore te hē e puta ake i te puehu,
e kore anō te raruraru e tupu ake i te oneone;
7 i whānau te tangata ki te raruraru,
tōna rite kei ngā korakora e rere nei whakarunga.
8 "Ko ahau ia ka rapu i tā te Atua;
me tuku atu tāku kōrero ki te Atua.
9 E mahi nei i ngā mea nunui e kore nei e taea te rapu atu,
i ngā mea whakamīharo e kore nei e taea te tatau.
10 E hōmai nei i te ua ki te mata o te whenua,
e unga nei i te wai ki te mata o ngā pārae;
11 e whakanoho nei i te hunga iti ki te wāhi tiketike,
ā, whakanekehia ake ana te hunga pōuri ki te ora.
12 E haukoti nei i ngā whakaaro o te hunga tinihanga,
tē taea e ō rātou ringa tā rātou i mea ai.
13 Mau ake i a ia te hunga whakaaro i tō rātou tinihanga:
pororaru iho ngā whakaaro o te hunga kotiti kē.
14 I te awatea nei, tūtaki ana rātou ki te pōuri;
whāwhā ana rātou i te poutūmārōtanga, ānō ko te pō.
15 Otiia, e whakaorangia ana e ia te rawakore i te hoari, i tō rātou māngai,
i te ringa anō o te tangata kaha.
16 Ka ai anō he tūmanakohanga atu mō te ware;
kokopi tonu ia te māngai o te kino.
17 "Nanā, ka hari te tangata e ākona ana e te Atua;
nā, kaua e whakahāwea ki te papaki a te Kaha Rawa.
18 He whakamamae hoki tāna, he takai anō;
e patu ana ia, ā, ko ōna ringa anō hei whakaora.
19 E ono ngā matenga e whakaora ai ia i a koe;
ahakoa e whitu, e kore te hē e pā ki a koe.
20 I te matekai ka hokona koe e ia kei mate;
i te tatauranga anō, kei pāngia e te hoari.
21 Ka huna koe i te whiu a te arero,
e kore anō koe e wehi i te whakangaromanga ina tae mai.
22 E kata anō koe ki te whakangaromanga rāua ko te hemokai;
e kore hoki koe e wehi i ngā kīrehe o te whenua.
23 Nō te mea ka takoto tāu kawenata ki ngā kōhatu o te pārae;
ka mau anō tā koutou rongo ko ngā kīrehe o te pārae.
24 Ka mōhio anō koe e tū ana tōu tēneti i te āionuku,
ka hāereere anō koe ki tōu nohoanga, tē ai he hara.
25 Ka mōhio anō koe he nui ōu uri,
he pērā anō tōu whānau me te tarutaru o te whenua.
26 Ka āta rite ōu tau ina tae koe ki te urupā,
ka pērā anō me te pūranga wīti e hikitia ake ana i tōna wā e rite ai.
27 "Nanā, tēnei, he mea rapu nā mātou, ko te mea tika hoki ia;
whakarangona mai, ka mōhio iho hei pai mōu."
O homem nasce para a aflição
1 Chama agora;
há alguém
que te responda?
E para qual dos santos te virarás?
2 Porque a ira destrói o louco;
e o zelo mata o tolo.
3 Bem vi eu o louco lançar raízes;
porém logo amaldiçoei a sua habitação.
4 Seus filhos estão longe da salvação;
e são despedaçados às portas,
e não há quem os livre.
5 A sua messe,
o faminto a devora,
e até dentre os espinhos a tira;
e o salteador traga a sua fazenda.
6 Porque do pó não procede a aflição,
nem da terra brota o trabalho.
7 Mas o homem nasce
para a tribulação,
como as faíscas se levantam
para voar.
Esperança para os pobres
8 Porém eu buscaria a Deus;
e a ele entregaria a minha causa.
9 Ele faz coisas grandes
e inescrutáveis,
e maravilhas
sem número.
10 Ele dá a chuva sobre a terra,
e envia águas sobre os campos.
11 Para pôr aos abatidos num lugar alto;
e para que os enlutados se exaltem na salvação.
12 Ele aniquila as imaginações dos astutos,
para que as suas mãos não possam levar coisa alguma a efeito.
13 Ele apanha os sábios na sua própria astúcia;
e o conselho dos perversos se precipita.
14 Eles de dia encontram as trevas;
e ao meio-dia andam às apalpadelas
como de noite.
15 Porém ao necessitado livra da espada,
e da boca deles,
e da mão do forte.
16 Assim há esperança
para o pobre;
e a iniquidade tapa a sua boca.
As mãos de Deus trazem cura
17 Eis que bem-aventurado é o homem a quem Deus repreende;
não desprezes,
pois, a correção do Todo-Poderoso.
18 Porque ele faz a chaga,
e ele mesmo a liga;
ele fere, e as suas mãos curam.
19 Em seis angústias te livrará;
e na sétima o mal não te tocará.
20 Na fome te livrará da morte;
e na guerra,
da violência da espada.
21 Do açoite da língua estarás encoberto;
e não temerás a assolação,
quando vier.
22 Da assolação
e da fome te rirás,
e os animais da terra não temerás.
23 Porque até
com as pedras do campo terás o teu acordo,
e as feras do campo serão pacíficas contigo.
24 E saberás
que a tua tenda está em paz;
e visitarás a tua habitação,
e não pecarás.
25 Também saberás
que se multiplicará a tua descendência
e a tua posteridade
como a erva da terra,
26 Na velhice irás à sepultura,
como se recolhe o feixe de trigo a seu tempo.
27 Eis que isto já o havemos inquirido,
e assim é;
ouve-o, e medita nisso
para teu bem.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!