Te Whakawhitinga Kōrero Tuarua
1 Nā, ka whakautua e Eripāta Temani, i mea ia:
2 "He horihori kau koia te mātauranga e whakapuakina e te tangata whakaaro,
kia whakakīia e ia tōna kōpū ki te hau marangai?
3 Me kōrero rānei ia ko ngā kupu kore hua hei ako,
ko ngā whaikōrero rānei kāhore nei e whai tikanga?
4 Āe, kua whakakorea atu nā e koe te wehi,
kei te pupuri mai koe i te īnoi i te aroaro o te Atua.
5 Nā, kei te whakaakona tōu māngai e tōu kino,
ā, kei te whiriwhiria e koe ko te arero o te hunga tinihanga.
6 Ehara i ahau, nā tōu māngai anō i hopu tōu kino;
ko ōu ngutu anō hei whakaatu i tōu hē.
7 "Ko koe ianei te tangata tuatahi kua whānau?
He mea hanga rānei koe nō mua atu i ngā pukepuke?
8 Kua rongo rānei koe i tō te Atua whakaaro puku?
Kei te kaiponu rānei koe i te whakaaro ki a koe anake?
9 Ko te aha te mōhiotia ana e koe, ā, kāhore e mōhiotia e mātou?
Ko tēhea whakaaro anō hoki ōu kāhore nei i a mātou?
10 Kei a mātou ngā upoko hina rātou tahi ko ngā tino koroheke,
kaumātua rawa ake i tōu pāpā.
11 He iti rawa rānei mōu ngā whakamārie a te Atua,
te kupu ngāwari e hoatu ana ki a koe?
12 He aha koe i kāhakina atu ai e tōu ngākau?
He aha hoki ōu kanohi i kimokimo ai,
13 i tahuri ai tōu wairua ki te whakahē i te Atua,
i puaki ai ēnā kupu i tōu māngai?
14 "He aha te tangata, e mā ai ia,
te whānau rānei a te wahine, e tika ai?
15 Nanā, kāhore ia e whakawhirinaki ki āna mea tapu;
kāhore hoki ngā rangi e mā ki tāna titiro.
16 Kātahi ia te hē rawa ko te mea whakarihariha,
ko te mea poke, ko te tangata e inu nei i te kino ānō he wai.
17 "Māku e whakaatu ki a koe, whakarongo mai ki ahau;
ko te mea kua kitea e ahau, māku e kōrero atu –
18 he mea kōrero mai nā ngā mōhio,
he whakarerenga iho nā ō rātou mātua;
kīhai hoki i hunā e rātou,
19 ki a rātou nei anake te hōmaitanga o te whenua;
kīhai hoki te tangata kē i tika i waenganui i a rātou.
20 E whakamamae ana te tangata kino i ōna rā katoa,
arā i te maha o ngā tau e haupū nei mō te kaitūkino.
21 He reo whakawehi kei roto i ōna taringa;
i te wā whai rawa ka tae mai te kaipāhua ki a ia.
22 Kāhore āna whakaaetanga ake tērā ia ka hoki ake i te pōuri,
e whanga ana anō hoki te hoari ki a ia.
23 E kōpikopiko noa ana ia ki te taro māna,
e mea ana, ‘Kei hea rā?’
E mōhio ana ia kua tata ki tōna ringa te rā o te pōuri.
24 Ko te ngākau mamae, me te tūmatatenga, hei whakawehi i a ia;
ka kaha ake rāua i a ia,
me te mea he kīngi kua rite ana mea mō te whawhai.
25 Kua totoro nei ōna ringa ki te whawhai ki te Atua,
kua whakatoatoa nei i a ia ki te whawhai ki te Kaha Rawa;
26 kua rere ki a ia me te kakī mārō,
me ngā puku mātotoru o āna whakangungu rākau.
27 "Kua kōpakina hoki tōna mata e tōna ngako,
ā, kua tupu te ngako o tōna hope.
28 Nā, i noho ia ki ngā pā mahue,
ki ngā whare kāhore i nohoia e te tangata,
meāke nei waiho hei pūranga.
29 E kore ia e whai taonga, e kore anō ōna rawa e mau,
e kore anō hoki tō rātou hua e tāupe ki te whenua.
30 E kore ia e puta i te pōuri, ōna peka ka maroke i te mura,
ka riro atu anō ia i te manawa o tōna māngai.
31 Kei whakawhirinaki ia ki te mea teka noa, kei tinihanga ki a ia anō;
nō te mea ko te teka noa hei utu ki a ia.
32 E kore tōna rā e taea, kua rite;
e kore anō tōna peka e whai rau.
33 Ka ruiruia e ia āna karepe kaiota ānō ko te wāina,
ā, ka makā tāna puāwai me te mea ko te ōriwa.
34 Ka pakoko hoki te whakaminenga o te hunga atuakore,
ka pau hoki i te ahi ngā tēneti o ngā utu whakapati.
35 He mahi nanakia te mea i hapū ki roto ki a rātou,
whānau ake he teka noa;
ko ō rātou kōpū anō hei hanga i te tinihanga."
Segundo discurso de Elifaz
A sua própria boca o sentencia
1 Então respondeu Elifaz o temanita, e disse:
2 Porventura proferirá o sábio vã sabedoria?
E encherá do vento oriental o seu ventre,
3 Arguindo com palavras
que de nada servem,
e com razões,
de que nada aproveita?
4 E tu tens feito vão o temor,
e diminuis os rogos diante de Deus.
5 Porque a tua boca declara a tua iniquidade;
e tu escolhes a língua dos astutos.
6 A tua boca te condena,
e não eu,
e os teus lábios testificam
contra ti.
7 És tu porventura o primeiro homem
que nasceu?
Ou foste formado
antes dos outeiros?
8 Ou ouviste o secreto conselho de Deus
e a ti só limitaste a sabedoria?
9 Que sabes tu,
que nós não saibamos?
Que entendes,
que não haja em nós?
10 Também há
entre nós encanecidos
e idosos,
muito mais idosos do que teu pai.
11 Porventura fazes pouco caso das consolações de Deus,
e da suave palavra
que te dirigimos?
12 Por que te arrebata o teu coração,
e por que piscam os teus olhos?
13 Para virares
contra Deus o teu espírito,
e deixares sair tais palavras da tua boca?
14 Que é o homem,
para que seja puro?
E o que nasce da mulher,
para ser justo?
15 Eis que ele não confia nos seus santos,
e nem os céus são puros aos seus olhos.
16 Quanto mais abominável
e corrupto é o homem
que bebe a iniquidade
como a água?
O ímpio padece todos os dias
17 Escuta-me, mostrar-te-ei;
e o que tenho visto te contarei
18 (O que os sábios anunciaram,
ouvindo-o de seus pais,
e o não ocultaram;
19 Aos quais somente se dera a terra,
e nenhum estranho passou por
entre eles):
20 Todos os dias o ímpio é atormentado,
e se reserva,
para o tirano,
um certo número de anos.
21 O sonido dos horrores está nos seus ouvidos;
até na paz lhe sobrevém o assolador.
22 Não crê que tornará das trevas,
mas que o espera a espada.
23 Anda vagueando por pão,
dizendo:
Onde está?
Bem sabe que já o dia das trevas lhe está preparado, à mão.
24 Assombram-no a angústia
e a tribulação;
prevalecem contra ele,
como o rei preparado
para a peleja;
25 Porque estendeu a sua mão
contra Deus,
e contra o Todo-Poderoso se embraveceu.
26 Arremete contra ele
com a dura cerviz,
e contra os pontos grossos dos seus escudos.
27 Porquanto cobriu o seu rosto
com a sua gordura,
e criou gordura nos lombos.
28 E habitou em cidades assoladas,
em casas em
que ninguém morava,
que estavam a ponto de fazer-se montões de ruínas.
29 Não se enriquecerá,
nem subsistirá a sua fazenda,
nem se estenderão pela terra as suas possessões.
30 Não escapará das trevas;
a chama do fogo secará os seus renovos,
e ao sopro da sua boca desaparecerá.
31 Não confie,
pois, na vaidade,
enganando-se a si mesmo,
porque a vaidade será a sua recompensa.
32 Antes do seu dia ela se consumará;
e o seu ramo não reverdecerá.
33 Sacudirá as suas uvas verdes,
como as da vide,
e deixará cair a sua flor
como a oliveira,
34 Porque a congregação dos hipócritas se fará estéril,
e o fogo consumirá as tendas do suborno.
35 Concebem a malícia,
e dão à luz a iniquidade,
e o seu ventre prepara enganos.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!