Pular para o conteúdo
Publicidade

Jó 15

ACF

Te Whakawhitinga Kōrero Tuarua

1 , ka whakautua e Eripāta Temani, i mea ia:

2 "He horihori kau koia te mātauranga e whakapuakina e te tangata whakaaro,

kia whakakīia e ia tōna kōpū ki te hau marangai?

3 Me kōrero rānei ia ko ngā kupu kore hua hei ako,

ko ngā whaikōrero rānei kāhore nei e whai tikanga?

4 Āe, kua whakakorea atu e koe te wehi,

kei te pupuri mai koe i te īnoi i te aroaro o te Atua.

5 , kei te whakaakona tōu māngai e tōu kino,

ā, kei te whiriwhiria e koe ko te arero o te hunga tinihanga.

6 Ehara i ahau, tōu māngai anō i hopu tōu kino;

ko ōu ngutu anō hei whakaatu i tōu .

7 "Ko koe ianei te tangata tuatahi kua whānau?

He mea hanga rānei koe mua atu i ngā pukepuke?

8 Kua rongo rānei koe i te Atua whakaaro puku?

Kei te kaiponu rānei koe i te whakaaro ki a koe anake?

9 Ko te aha te mōhiotia ana e koe, ā, kāhore e mōhiotia e mātou?

Ko tēhea whakaaro anō hoki ōu kāhore nei i a mātou?

10 Kei a mātou ngā upoko hina rātou tahi ko ngā tino koroheke,

kaumātua rawa ake i tōu pāpā.

11 He iti rawa rānei mōu ngā whakamārie a te Atua,

te kupu ngāwari e hoatu ana ki a koe?

12 He aha koe i kāhakina atu ai e tōu ngākau?

He aha hoki ōu kanohi i kimokimo ai,

13 i tahuri ai tōu wairua ki te whakahē i te Atua,

i puaki ai ēnā kupu i tōu māngai?

14 "He aha te tangata, e ai ia,

te whānau rānei a te wahine, e tika ai?

15 Nanā, kāhore ia e whakawhirinaki ki āna mea tapu;

kāhore hoki ngā rangi e ki tāna titiro.

16 Kātahi ia te rawa ko te mea whakarihariha,

ko te mea poke, ko te tangata e inu nei i te kino ānō he wai.

17 "Māku e whakaatu ki a koe, whakarongo mai ki ahau;

ko te mea kua kitea e ahau, māku e kōrero atu

18 he mea kōrero mai ngā mōhio,

he whakarerenga iho ō rātou mātua;

kīhai hoki i hunā e rātou,

19 ki a rātou nei anake te hōmaitanga o te whenua;

kīhai hoki te tangata i tika i waenganui i a rātou.

20 E whakamamae ana te tangata kino i ōna katoa,

arā i te maha o ngā tau e haupū nei te kaitūkino.

21 He reo whakawehi kei roto i ōna taringa;

i te whai rawa ka tae mai te kaipāhua ki a ia.

22 Kāhore āna whakaaetanga ake tērā ia ka hoki ake i te pōuri,

e whanga ana anō hoki te hoari ki a ia.

23 E kōpikopiko noa ana ia ki te taro māna,

e mea ana, Kei hea ?

E mōhio ana ia kua tata ki tōna ringa te o te pōuri.

24 Ko te ngākau mamae, me te tūmatatenga, hei whakawehi i a ia;

ka kaha ake rāua i a ia,

me te mea he kīngi kua rite ana mea te whawhai.

25 Kua totoro nei ōna ringa ki te whawhai ki te Atua,

kua whakatoatoa nei i a ia ki te whawhai ki te Kaha Rawa;

26 kua rere ki a ia me te kakī mārō,

me ngā puku mātotoru o āna whakangungu rākau.

27 "Kua kōpakina hoki tōna mata e tōna ngako,

ā, kua tupu te ngako o tōna hope.

28 , i noho ia ki ngā mahue,

ki ngā whare kāhore i nohoia e te tangata,

meāke nei waiho hei pūranga.

29 E kore ia e whai taonga, e kore anō ōna rawa e mau,

e kore anō hoki rātou hua e tāupe ki te whenua.

30 E kore ia e puta i te pōuri, ōna peka ka maroke i te mura,

ka riro atu anō ia i te manawa o tōna māngai.

31 Kei whakawhirinaki ia ki te mea teka noa, kei tinihanga ki a ia anō;

te mea ko te teka noa hei utu ki a ia.

32 E kore tōna e taea, kua rite;

e kore anō tōna peka e whai rau.

33 Ka ruiruia e ia āna karepe kaiota ānō ko te wāina,

ā, ka makā tāna puāwai me te mea ko te ōriwa.

34 Ka pakoko hoki te whakaminenga o te hunga atuakore,

ka pau hoki i te ahi ngā tēneti o ngā utu whakapati.

35 He mahi nanakia te mea i hapū ki roto ki a rātou,

whānau ake he teka noa;

ko ō rātou kōpū anō hei hanga i te tinihanga."

Segundo discurso de Elifaz

A sua própria boca o sentencia

1 Então respondeu Elifaz o temanita, e disse:

2 Porventura proferirá o sábio sabedoria?

E encherá do vento oriental o seu ventre,

3 Arguindo com palavras

que de nada servem,

e com razões,

de que nada aproveita?

4 E tu tens feito vão o temor,

e diminuis os rogos diante de Deus.

5 Porque a tua boca declara a tua iniquidade;

e tu escolhes a língua dos astutos.

6 A tua boca te condena,

e não eu,

e os teus lábios testificam

contra ti.

7 És tu porventura o primeiro homem

que nasceu?

Ou foste formado

antes dos outeiros?

8 Ou ouviste o secreto conselho de Deus

e a ti limitaste a sabedoria?

9 Que sabes tu,

que nós não saibamos?

Que entendes,

que não haja em nós?

10 Também

entre nós encanecidos

e idosos,

muito mais idosos do que teu pai.

11 Porventura fazes pouco caso das consolações de Deus,

e da suave palavra

que te dirigimos?

12 Por que te arrebata o teu coração,

e por que piscam os teus olhos?

13 Para virares

contra Deus o teu espírito,

e deixares sair tais palavras da tua boca?

14 Que é o homem,

para que seja puro?

E o que nasce da mulher,

para ser justo?

15 Eis que ele não confia nos seus santos,

e nem os céus são puros aos seus olhos.

16 Quanto mais abominável

e corrupto é o homem

que bebe a iniquidade

como a água?

O ímpio padece todos os dias

17 Escuta-me, mostrar-te-ei;

e o que tenho visto te contarei

18 (O que os sábios anunciaram,

ouvindo-o de seus pais,

e o não ocultaram;

19 Aos quais somente se dera a terra,

e nenhum estranho passou por

entre eles):

20 Todos os dias o ímpio é atormentado,

e se reserva,

para o tirano,

um certo número de anos.

21 O sonido dos horrores está nos seus ouvidos;

até na paz lhe sobrevém o assolador.

22 Não crê que tornará das trevas,

mas que o espera a espada.

23 Anda vagueando por pão,

dizendo:

Onde está?

Bem sabe que o dia das trevas lhe está preparado, à mão.

24 Assombram-no a angústia

e a tribulação;

prevalecem contra ele,

como o rei preparado

para a peleja;

25 Porque estendeu a sua mão

contra Deus,

e contra o Todo-Poderoso se embraveceu.

26 Arremete contra ele

com a dura cerviz,

e contra os pontos grossos dos seus escudos.

27 Porquanto cobriu o seu rosto

com a sua gordura,

e criou gordura nos lombos.

28 E habitou em cidades assoladas,

em casas em

que ninguém morava,

que estavam a ponto de fazer-se montões de ruínas.

29 Não se enriquecerá,

nem subsistirá a sua fazenda,

nem se estenderão pela terra as suas possessões.

30 Não escapará das trevas;

a chama do fogo secará os seus renovos,

e ao sopro da sua boca desaparecerá.

31 Não confie,

pois, na vaidade,

enganando-se a si mesmo,

porque a vaidade será a sua recompensa.

32 Antes do seu dia ela se consumará;

e o seu ramo não reverdecerá.

33 Sacudirá as suas uvas verdes,

como as da vide,

e deixará cair a sua flor

como a oliveira,

34 Porque a congregação dos hipócritas se fará estéril,

e o fogo consumirá as tendas do suborno.

35 Concebem a malícia,

e dão à luz a iniquidade,

e o seu ventre prepara enganos.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também