Pular para o conteúdo
Publicidade

Jó 32

ACF

Ka Kōhete a Erihu i ngā Hoa o Hōpa

1 Heoi, mutu ake te whakahoki kupu a ēnei tāngata tokotoru ki a Hopa, te mea he tika ia ki tōna nei whakaaro. 2 , kua mura te riri o Erihu tama a Parakere Puti, te whānau i a Rame. Mura ana tōna riri ki a Hopa, te mea ki tāna tika rawa ia i te Atua. 3 I mura anō tōna riri ki ōna hoa tokotoru, te mea kīhai i kitea e rātou he kupu hei whakahokinga atu, heoi kei te whakahē anō rātou i a Hopa. 4 , i tatari a Erihu kia kōrero ia ki a Hopa, te mea he kaumātua ake rātou i a ia. 5 Ā, te kitenga o Erihu kāhore he kupu i ngā māngai o aua tāngata tokotoru hei whakahokinga atu, mura ana tōna riri.

6 , ka oho a Erihu tama a Parakere Puti, ka mea:

"He taitamariki ahau, ko koutou ia he koroheke rawa;

koia ahau i hopohopo ai,

i wehi ai ki te whakaatu

i tōku whakaaro ki a koutou.

7 I mea ahau, ngā te kōrero,

ngā tau kua maha e whakaatu te whakaaro nui.

8 Otiia, he wairua anō te tangata,

te manawa anō o te Kaha Rawa rātou i whai mahara ai.

9 Ko ngā tāngata nunui, kāhore ō rātou whakaaro nui,

ko ngā kaumātua, kāhore e mātau ki te whakawā.

10 Koia ahau i mea ai, Whakarongo ki ahau;

ka whakakite hoki ahau i tōku whakaaro.

11 "Nanā, i tatari ahau ki ā koutou kupu;

i whai taringa atu ki ō koutou whakaaro mōhio

i a koutou e rapu kupu ana.

12 Nanā, mahara tonu atu ahau ki a koutou,

ā, kīhai tētahi o koutou i whakaatu i te o Hopa,

i whakahoki kupu rānei ki āna kōrero.

13 Kei mea koutou, Kua kitea e mātou te mōhio,

te Atua ia i turaki, ehara i te tangata.

14 , kīhai āna kupu i anga mai ki ahau;

e kore anō tāna e utua e ahau ki ā koutou kupu.

15 "Pōrahurahu kau ana rātou, kore ake ā rātou kupu whakahoki;

mutu ake ā rātou kōrero.

16 Kia tatari ahau, te mea kāhore rātou e kōrero,

te mea e kau ana rātou, kāhore e whakahoki atu?

17 Me kōrero atu hoki e ahau āku kupu,

māku anō e whakaatu tōku whakaaro.

18 tonu hoki ahau i te kōrero;

e akiakina ana ahau e te wairua i roto i ahau.

19 Nanā, ko tōku kōpū rite tonu ki te wāina kāhore nei ōna putanga;

ki te ipu hou e tata ana ia te pakaru.

20 Me kōrero ahau, kia ai tōku manawa;

ka puaki tōku māngai, ka whakahoki kupu ahau.

21 , kaua ahau e whakapai ki te kanohi tangata;

e kore hoki ahau e hoatu ingoa whakapaipai ki te tangata.

22 Kāhore hoki ahau e mōhio ki te whakapati

pēnei kua riro wawe ahau i tōku Kaihanga."

1 Então aqueles três homens cessaram de responder a ; porque era justo aos seus próprios olhos. 2 E acendeu-se a ira de Eliú, filho de Baraquel, o buzita, da família de Rão; contra se acendeu a sua ira, porque se justificava a si mesmo, mais do que a Deus. 3 Também a sua ira se acendeu contra os seus três amigos, porque, não achando que responder, todavia condenavam a . 4 Eliú, porém, esperou para falar a , porquanto tinham mais idade do que ele. 5 Vendo, pois, Eliú que não havia resposta na boca daqueles três homens, a sua ira se acendeu.

Primeiro discurso de Eliú

O sopro de Deus concede entendimento

6 E respondeu Eliú, filho de Baraquel, o buzita, dizendo: Eu sou de menos idade, e vós sois idosos; receei-me e temi de vos declarar a minha opinião.

7 Dizia eu:

Falem os dias,

e a multidão dos anos ensine a sabedoria.

8 Na verdade,

um espírito no homem,

e a inspiração do Todo-Poderoso o faz entendido.

9 Os grandes não são os sábios,

nem os velhos entendem o que é direito.

10 Assim digo:

Dai-me ouvidos,

e também eu declararei a minha opinião.

O Senhor pode vencê-lo, e não o homem

11 Eis que aguardei as vossas palavras,

e dei ouvidos às vossas considerações,

até que buscásseis razões.

12 Atentando,

pois, para vós,

eis que nenhum de vós

que possa convencer a ,

nem que responda às suas razões;

13 Para que não digais:

Achamos a sabedoria;

Deus o derrubou,

e não homem algum.

14 Ora ele não dirigiu

contra mim palavra alguma,

nem lhe responderei

com as vossas palavras.

Direi o meu parecer

15 Estão pasmados,

não respondem mais,

faltam-lhes as palavras.

16 Esperei, pois,

mas não falam;

porque pararam,

e não respondem mais.

17 Também eu responderei pela minha parte;

também eu declararei a minha opinião.

18 Porque estou cheio de palavras;

o meu espírito me constrange.

19 Eis que dentro de mim sou

como o mosto,

sem respiradouro,

prestes a arrebentar,

como odres novos.

20 Falarei, para que ache alívio;

abrirei os meus lábios,

e responderei.

21 Que não faça eu acepção de pessoas,

nem use de palavras lisonjeiras

com o homem!

22 Porque não sei usar de lisonjas;

em breve me levaria o meu Criador.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também