Ka Kauwhau a Erihu mō te Tika o te Atua
1 I kōrero anō hoki a Erihu, i mea:
2 "Whakarongo ki āku kupu, e te hunga whakaaro nui;
kia whai taringa ki ahau, e te hunga mōhio.
3 E whakamātau ana hoki te taringa i te kupu,
e pērā ana me tā te māngai ki te reka o te kai.
4 Ko tā tātou e whiriwhiri ai mā tātou ko te mea tika;
kia mōhiotia hoki e tātou, e tēnei, e tēnei, ko te aha te mea pai.
5 "Kua mea nei hoki a Hopa, ‘He tika tāku,
ā, kua whakapeaua kētia e te Atua te whakawā mōku;
6 ahakoa kei ahau te tika ka kīia ahau he tangata teka;
e kore e mahu tōku werohanga, ahakoa kāhore ōku hē.’
7 Ko wai te tangata e rite ki a Hopa,
me te mea he wai te tāwai e inumia ana e ia?
8 Kua uru nei ki te tira o ngā kaimahi i te hē,
ā, e haere tahi ana me ngā tāngata kikino.
9 Kua mea hoki ia, ‘Kāhore he painga ki te tangata
ki te āhuareka atu ia ki te Atua.’
10 "Nō reira whakarongo mai ki ahau, e ngā tāngata ngākau mōhio;
e kore rawa te Atua e mahi i te kino;
e kore, rawa hoki te Kaha Rawa e mahi i te hē.
11 Ka utua hoki e ia te tangata mō tāna mahi,
ka rite hoki ki tō te tangata ara ngā mea e whakawhiwhia e ia ki a ia.
12 Tika rawa, e kore te Atua e kino,
e kore anō hoki te Kaha Rawa e whakaputa kē i te whakawā.
13 Nā wai ia i mea hei kaitirotiro mō te whenua?
Nā wai hoki i whakatakoto ngā tikanga mō te ao katoa?
14 Ki te anga mai tōna ngākau ki te tangata,
ki te kohia atu e ia ki a ia tōna wairua me tōna manawa;
15 ka hemo ngātahi ngā kikokiko katoa,
ā, ka hoki anō te tangata ki te puehu.
16 "Nā, ki te mea he ngākau mōhio tōu, whakarongo ki tēnei;
kia whai taringa mai ki te reo o āku kupu.
17 E whai kīngitanga rānei tētahi kotahi e kino ana ki te tika?
E whakakino rānei koe ki te tangata tika, kaha hoki?
18 E tau ana rānei te mea atu ki te kīngi, ‘He weriweri koe’?
ki ngā rangatira rānei, ‘He kino koutou’?
19 Kia iti rawa iho ki a ia e kore nei e whakapai ki te kanohi o ngā rangatira,
e kore nei e hira ake tōna pai ki te hunga whai rawa i ngā rawakore?
Nō te mea he mahi rātou katoa nā ōna ringa.
20 Kīhai i aha kua mate rātou;
kua mate i waenganui pō; ka wiri te iwi, ka pahemo atu,
ka riro te hunga nunui, kāhore hoki he ringa.
21 "Kei runga hoki i ngā ara o te tangata ōna kanohi,
ā, kitea ana e ia ōna hīkoinga katoa.
22 Kāhore he pōuri, kāhore he ātārangi o te mate
e piri ai ngā kaimahi i te kino.
23 E kore hoki e nui atu i te tika te mea e whakawahā e ia ki te tangata,
e haere ai ia ki te aroaro o te Atua ki te whakawā.
24 Ka wāwāhia e ia ngā tāngata nunui, tē mōhiotia ngā ara,
ā, whakatūria ake ētahi atu i muri i a rātou.
25 Nā, e mōhio ana ia ki ā rātou mahi,
ā, hurihia ake rātou e ia i te pō, ā, mongamonga noa rātou.
26 He hunga kino rātou, pākia iho e ia i te tirohanga a te tangata;
27 mō rātou i tahuri kē i te whai i a ia,
kīhai hoki i whakaaro ki tētahi o ōna ara –
28 nā rātou hoki i puta ai te tangi a te rawakore ki a ia,
ā, rongo ana ia ki te tangi a te hunga e tūkinotia ana.
29 Ki te meinga e ia kia āta noho, ko wai hei whakararuraru?
Ā, ki te hunā e ia tōna kanohi, ko wai e kite i a ia?
Ahakoa i meatia ki te iwi, ki te tangata rānei, rite tonu.
30 Kore ake te whakapono kore e whai kīngitanga,
kore ake te iwi e māhangatia.
31 "Kua mea atu rānei ki te Atua,
‘Kua pēhia ahau e te whiu;
e kore ahau e mahi i te hē ā muri nei?
32 Ko te mea kīhai i kitea e ahau māu e whakaatu mai ki ahau;
ki te mea i mahi ahau i te hē, ka mutu tāku.’
33 Kia rite rānei tāna utu ki tāu e mea ai,
i whakakāhoretia ai e koe?
Māu te whiriwhiri, kāhore māku;
nā, māu e kōrero mai tāu i mōhio ai.
34 "Ka kōrero mai ngā tāngata ngākau mahara ki ahau,
āe rā, ngā tāngata whakaaro nui e whakarongo ana ki ahau,
35 ‘Kāhore he mātauranga o Hopa i a ia i kōrero rā,
kāhore hoki he mahara i roto i āna kupu.’
36 He pai me i whakamātauria a Hopa ā te mutunga rā anō,
mō āna kupu i whakahokia mai nei e ia,
he mea i rite ki ā ngā tāngata kikino.
37 E tāpiritia ana hoki e ia te tutū ki runga ki tōna hara,
kei te pakipaki ia i ōna ringa i waenganui i a tātou,
ā, whakanuia ana e ia āna kupu ki te Atua."
Segundo discurso de Eliú
1 Respondeu mais Eliú, dizendo:
2 Ouvi, vós, sábios,
as minhas razões;
e vós, entendidos,
inclinai os ouvidos para mim.
3 Porque o ouvido prova as palavras,
como o paladar experimenta a comida.
4 O que é direito escolhamos
para nós;
e conheçamos
entre nós o que é bom.
O Senhor não corrompe o direito
5 Porque Jó disse: Sou justo,
e Deus tirou o meu direito.
6 Apesar do meu direito sou considerado mentiroso;
a minha ferida é incurável,
embora eu esteja
sem transgressão.
7 Que homem há como Jó,
que bebe a zombaria
como água?
8 E caminha em companhia dos que praticam a iniquidade,
e anda com homens ímpios?
9 Porque disse:
De nada aproveita ao homem o comprazer-se em Deus.
10 Portanto vós,
homens de entendimento,
escutai-me:
Longe de Deus esteja o praticar a maldade
e do Todo-Poderoso o cometer a perversidade!
11 Porque, segundo a obra do homem,
ele lhe paga;
e faz a cada um segundo o seu caminho.
12 Também, na verdade,
Deus não procede impiamente;
nem o Todo-Poderoso perverte o juízo.
13 Quem lhe entregou o governo da terra?
E quem fez todo o mundo?
14 Se ele pusesse o seu coração contra o homem,
e recolhesse
para si o seu espírito
e o seu fôlego,
15 Toda a carne juntamente expiraria,
e o homem voltaria
para o pó.
O Senhor é justo e poderoso
16 Se, pois,
há em ti entendimento,
ouve isto;
inclina os ouvidos ao som da minha palavra.
17 Porventura o que odiasse o direito se firmaria?
E tu condenarias aquele
que é justo
e poderoso?
18 Ou dir-se-á a um rei:
Oh! Vil?
Ou aos príncipes:
Oh! Ímpios?
19 Quanto menos àquele,
que não faz acepção das pessoas de príncipes,
nem estima o rico mais do que o pobre;
porque todos são obras de suas mãos.
20 Eles num momento morrem;
e até à meia-noite os povos são perturbados,
e passam,
e os poderosos serão tomados não por mão humana.
21 Porque os seus olhos estão
sobre os caminhos de cada um,
e ele vê todos os seus passos.
22 Não há trevas
nem sombra de morte,
onde se escondam os que praticam a iniquidade.
23 Porque Deus não sobrecarrega o homem mais do que é justo,
para o fazer ir a juízo diante dele.
24 Quebranta aos fortes,
sem que se possa inquirir,
e põe outros em seu lugar.
25 Ele conhece, pois,
as suas obras;
de noite os transtorna,
e ficam moídos.
26 Ele os bate
como ímpios que são, à vista dos espectadores;
27 Porquanto se desviaram dele,
e não compreenderam nenhum de seus caminhos,
28 De sorte que o clamor do pobre subisse até ele,
e que ouvisse o clamor dos aflitos.
29 Se ele aquietar,
quem então inquietará?
Se encobrir o rosto,
quem então o poderá contemplar?
Seja isto para com um povo,
seja para com um homem só,
30 Para que o homem hipócrita nunca mais reine,
e não haja laços no povo.
Prometeste cessar de praticar injustiça?
31 Na verdade,
quem a Deus disse:
Suportei castigo, não ofenderei mais.
32 O que não vejo,
ensina-me tu;
se fiz alguma maldade,
nunca mais a hei de fazer?
33 Virá de ti como há de ser a recompensa,
para que tu a rejeites?
Faze tu,
pois, e não eu,
a escolha;
fala logo o que sabes.
34 Os homens de entendimento dirão comigo,
e o homem sábio
que me ouvir:
35 Jó falou sem conhecimento;
e às suas palavras falta prudência.
36 Pai meu!
Meu desejo é
que Jó seja provado até ao fim,
pelas suas respostas a homens malignos.
37 Porque ao seu pecado acrescenta a transgressão;
entre nós bate palmas,
e multiplica
contra Deus as suas palavras.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!