Pular para o conteúdo
Publicidade

Jó 24

ACF

Te Whakahāwini o te Hunga Rawakore

1 "He aha ngā te whakapūrangatia ai e te Kaha Rawa?

Ā, he aha hoki te hunga e mōhio ana ki a ia kite ai i ōna ?

2 Tērā ētahi e whakaneke atu ana i ngā rohe;

e kāhakina ana e rātou ngā kāhui, whāngaia iho e rātou.

3 E āia atu ana e rātou te kāihe a ngā pani,

e tangohia ana hei taunaha te kau a te pouaru.

4 Whakapekaia kētia ana e rātou ngā rawakore i te ara;

huihui ana ngā ware o te whenua, piri ana.

5 Nanā, rite tonu rātou ki te kāihe mohoao i te koraha,

haere atu ana ki rātou mahi,

e whai ana ki te kai;

hei kai te koraha rātou, ā rātou tamariki.

6 E kotia ana e rātou rātou wīti i te māra;

e kohia ana e rātou ngā wāina a te hunga tutū.

7 E takoto tahanga ana rātou i te roa, kāhore he kākahu,

kāhore hoki he hīpoki i te māeke.

8 Mākū iho rātou i te āwhā o ngā maunga,

ā, ka kore he rerenga, ka awhi i te kāmaka.

9 "Tērā te hunga, e tangohia mai ana e rātou te pani i te ū,

e tango ana i te rawakore taunaha.

10 Koia ka haere tahanga rātou, kāhore he kākahu,

ā, i te matekai ka hari i ngā paihere wīti;

11 e mahi nei i te hinu i roto i ngā taiepa a aua tāngata;

e takahi nei i ā rātou poka wāina, me te mate i te wai.

12 E auē ana ngā tāngata i roto i te ,

e karanga ana hoki te wairua o te hunga i patua;

kāhore anō ia a te Atua whakakūware ki a rātou.

13 "te hunga rātou e whakakeke ana ki te mārama;

kāhore ō rātou mōhio ki ōna ara,

e kore anō rātou e noho ki ōna huarahi.

14 E maranga ana te kaikōhuru i te mea ka mārama,

patua iho e ia te ware me te rawakore;

ā, i te ka pēnā ia i te tāhae.

15 E tatari ana te kanohi o te tangata pūremu kia nehunehu iho,

e mea ana, E kore te kanohi e kite i ahau;

e huna ana ia i tōna mata.

16 E keri ana rātou i ngā whare i te pōuri;

i te awatea e ana rātou i a rātou;

kāhore rātou e mōhio ki te mārama.

17 Ki a rātou katoa hoki e rite ana te ata ki te ātārangi o te mate;

e mātau ana hoki rātou ki ngā whakamataku o te ātārangi o te mate.

18 "Tere tonu ia ki runga ki te mata o ngā wai;

he mea kanga rātou wāhi i runga i te whenua;

e kore ia e anga mai ki te ara ki ngā māra wāina.

19 Ka riro ngā wai o te hukarere i te tauraki, i te wera;

te hunga hara anō hoki i te rēinga.

20 Ka wareware te kōpū ki a ia;

he kai reka ia te iro;

e kore ia e maharatia i muri iho;

ka whati hoki te kino ānō he rākau.

21 "E tūkinotia ana e ia te pākoko kīhai nei i whānau;

kāhore hoki āna mahi pai ki te pouaru.

22 E kūmea atu ana hoki e ia ngā mārohirohi ki tōna kaha;

ka whakatika ake ia, kāhore he tangata e ū ki te ora.

23 I hōmai anō e te Atua ki a rātou kia au te noho,

ā, ka whakawhirinaki rātou ki reira;

kei runga hoki i ō rātou huarahi ōna kanohi.

24 E whakanekehia ake ana rātou; otiia wāhi iti nei, kua kāhore noa iho rātou;

āe , ka whakaitia rātou,

ka whakawāteatia atu pērā i ērā atu katoa,

ā, ka tapahia atu ānō ko ngā kāuru o ngā puku wīti.

25 "Ki te mea he teka tēnei, ko wai hei whakateka ki ahau,

hei whakakāhore i tāku kōrero?"

Os ímpios roubam

1 Visto que do Todo-Poderoso não se encobriram os tempos,

por que,

os que o conhecem,

não veem os seus dias?

2 Até os limites removem;

roubam os rebanhos,

e os apascentam.

3 Do órfão levam o jumento;

tomam em penhor o boi da viúva.

4 Desviam do caminho os necessitados;

e os pobres da terra juntos se escondem.

Os pobres são oprimidos pelos ímpios

5 Eis que,

como jumentos monteses no deserto,

saem à sua obra,

madrugando

para a presa;

a campina mantimento a eles

e aos seus filhos.

6 No campo segam o seu pasto,

e vindimam a vinha do ímpio.

7 Ao nu fazem passar a noite

sem roupa,

não tendo ele coberta contra o frio.

8 Pelas chuvas das montanhas são molhados e,

não tendo refúgio,

abraçam-se

com as rochas.

9 Ao orfãozinho arrancam dos peitos,

e tomam o penhor do pobre.

10 Fazem com que os nus vão

sem roupa

e aos famintos tiram as espigas.

11 Dentro das suas paredes espremem o azeite;

pisam os lagares,

e ainda têm sede.

12 Desde as cidades gemem os homens,

e a alma dos feridos exclama,

e contudo Deus lho não imputa como loucura.

Ímpios, homicidas, adúlteros e ladrões

13 Eles estão

entre os que se opõem à luz;

não conhecem os seus caminhos,

e não permanecem nas suas veredas.

14 De madrugada se levanta o homicida,

mata o pobre

e necessitado,

e de noite é como o ladrão.

15 Assim como o olho do adúltero aguarda o crepúsculo,

dizendo:

Não me verá olho nenhum;

e oculta o rosto,

16 Nas trevas minam as casas,

que de dia se marcaram;

não conhecem a luz.

17 Porque a manhã

para todos eles é

como sombra de morte;

pois, sendo conhecidos,

sentem os pavores da sombra da morte.

O Senhor observa o ímpio

18 É ligeiro

sobre a superfície das águas;

maldita é a sua parte

sobre a terra;

não volta pelo caminho das vinhas.

19 A secura e o calor desfazem as águas da neve;

assim desfará a sepultura aos que pecaram.

20 A madre se esquecerá dele,

os vermes o comerão gostosamente;

nunca mais haverá lembrança dele;

e a iniquidade se quebrará

como uma árvore.

21 Aflige à estéril que não à luz,

e à viúva não faz bem.

22 Até aos poderosos arrasta

com a sua força;

se ele se levanta,

não vida segura.

23 Se Deus lhes descanso,

estribam-se nisso;

seus olhos

porém estão nos caminhos deles.

24 Por um pouco se exaltam,

e logo desaparecem;

são abatidos,

encerrados como todos os demais;

e cortados como as cabeças das espigas.

25 Se agora não é assim, quem me desmentirá

e desfará as minhas razões?

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também