Whakakitenga 18

Te Horo a Papurōna

1 Ā muri iho i ēnei mea ka kite ahau i tētahi atu anahera e heke iho ana i te rangi, he mana nui tōna; mārama tonu hoki te ao i tōna korōria. 2 He nui hoki tōna reo ki te karanga, ki te mea:

"Kua horo, kua horo a Papurōna nui.

Kua meinga hei kāinga rēwera,

hei whare herehere hoki mō ngā wairua poke katoa,

hei whare herehere mō ngā manu poke katoa,

mō ngā manu whakarihariha.

3 Nā te wāina hoki o te riri o tōna moepuku i horo ai ngā tauiwi katoa;

i moepuku hoki ngā kīngi o te whenua ki a ia,

ā, kua whiwhi nui ngā kaihoko o te ao i te taonga

i te nui o āna mea whakaahuareka."

4 I rongo anō ahau i tētahi atu reo i te rangi, e mea ana:

"Puta mai koutou i roto i a ia,

e tōku iwi, kei uru tahi koutou ki ōna hara,

kei pāngia koutou e ōna whiu.

5 Kua tutuki hoki ōna hara ki te rangi,

kua mahara te Atua ki āna mahi hē.

6 Hoatu ki a ia tāna i hōmai ai ki a koutou,

takiruatia ngā mea mōna, kia rite ki āna mahi.

Ko te kapu i whakakīia e ia

kia rua ā koutou whakakīnga mōna.

7 Nā, kia rite ki tāna whakanuinga i a ia,

ki tōna tōreretanga ki āna mea whakaahuareka,

kia pērā anō te mamae me te pōuri e hoatu e koutou ki a ia.

E mea ana hoki ia i tōna ngākau:

‘E noho ana ahau hei kuīni!

Ehara hoki ahau i te pouaru,

e kore anō hoki ahau e kite i te pōuri.’

8 Mō konei anō ka tae mai ōna whiu i te rā kotahi,

te mate, te pōuri, te matekai;

ā, ka tahuna ia kia pau rawa i te ahi.

He kaha hoki te Ariki, te Atua, e whakawā nei i a ia."

9 Ā, ko ngā kīngi o te ao i moepuku nei ki a ia, i tōrere ngātahi nei ki āna mea whakaahuareka, tērā e tangi ki a ia, e auē ki a ia, ina kite rātou i te paoa o tōna tahunga. 10 Ka tū mai rātou i tawhiti i te wehi ki tōna whakamamae, ka mea,

"Auē, auē, te pā nui, Papurōna, te pā kaha!

Kua tae mai hoki tōu whakawā i te hāora kotahi."

11 Ka tangi anō hoki ngā kaihoko o te whenua, ka auē ki a ia; nō te mea kāhore atu he tangata hei hoko i tā rātou utanga; 12 i te utanga o te kōura, o te hiriwa, o te kōhatu utu nui, o te peara, o te rīnena pai, o te pāpura, o te hiraka, o te kahu whero; me ngā rākau taina katoa, me ngā tini oko rei, me ngā tini oko rākau utu nui whakaharahara, oko parāhi, rino, mapere, 13 me te hinamona, me ngā mea kakara, me te hinu kakara, me te parakihe, me te wāina, me te hinu, me te parāoa pai, me te wīti, me ngā kararehe, me ngā hipi; me te utanga o ngā hōiho, o ngā hāriata, o ngā pononga; me ngā wairua tāngata.

14 "Heoi, ko ngā hua i matea nuitia e tōu ngākau kua mawehe atu i a koe, ā, kua mahue hoki koe i ngā mea reka katoa, i ngā mea papai, ā, heoi anō te kitenga o aua mea e te tangata."

15 Ko ngā kaihoko o ēnei mea, kua whai taonga nei i a ia, ka tū mai rātou i tawhiti i te wehi ki tōna whakamamae, me te tangi, me te auē anō rātou, 16 me te kī:

"Auē, auē, te pā nui,

i kākahuria ki te rīnena pai, ki te pāpura,

ki te whero, i tātaitia ki te kōura,

ki te kōhatu utu nui, ki ngā peara!

17 Kotahi tonu hoki te hāora a mōtī rawa iho taua taonga nui."

Nā, ko ngā rangatira kaipuke katoa, ko te hunga katoa e rere ana rā te kaipuke ki ia wāhi, ko ngā kaiwhakatere kaipuke, me te hunga katoa anō kei te moana ā rātou mahi, tū mai ana rātou i tawhiti, 18 me te karanga anō rātou i tō rātou kitenga i te paoa o tōna tahunga, me te kī, "Ko tēhea pā i rite ki tēnei pā nui?" 19 Opehia ana hoki e rātou he puehu ki ō rātou māhunga, kei te karanga rātou, me te tangi, me te auē, kei te mea,

"Auē, auē, te pā nui,

i whai taonga ai i ōna utu nui te hunga katoa

he kaipuke a rātou i te moana!

Kotahi tonu nei hoki te hāora ā mōtī rawa iho!

20 Kia hari ki a ia, e te rangi,

e te hunga tapu, e ngā āpōtoro, e ngā poropiti anō hoki;

kua whakaritea nei hoki e te Atua tā koutou whakawā i a ia!"

21 Kātahi, ka hāpaingia ake e tētahi anahera kaha he kāmaka i rite nei ki tētahi kāmaka rahi nō te mira, ā, makā ana e ia ki te moana, me te kī anō ia:

"Ka pēneitia a Papurōna, te pā nui,

ka makā whakareretia atu,

e kore anō hoki e kitea i muri nei.

22 Nā, heoi anō, rongonga i roto i a koe ki te reo o ngā kaiwhakatangi hāpa,

o ngā kaiwhakatakoto rangi waiata,

o ngā kaiwhakatangi i ngā pūtōrino, i ngā tētere;

e kore anō hoki e kitea i ngā wā i muri nei tētahi kaimahi o ngā tini mahi i roto i a koe;

e kore anō hoki e rangona i ngā wā i muri nei

te haruru o te kōhatu mira i roto i a koe.

23 E kore anō hoki e whiti i ngā wā i muri nei te mārama o te rama i roto i a koe;

e kore anō hoki e rangona i ngā wā i muri nei te reo o te tāne mārena hou,

o te wahine mārena hou, i roto i a koe;

ōu kaihokohoko hoki ko ngā tāngata nunui o te ao;

nā āu mahi mākutu anō hoki i pōhēhē ai ngā iwi katoa.

24 I kitea anō hoki i roto i a ia ngā toto o ngā poropiti, o te hunga tapu,

o te hunga katoa hoki i whakamatea ki runga ki te whenua."

Val van Babilon. Klaagtone op die aarde.

1 EN ná hierdie dinge het ek 'n engel sien neerdaal uit die hemel, met groot mag, en die aarde is verlig deur sy heerlikheid.

2 En hy het met 'n groot stem kragtig uitgeroep en gesê: Geval, geval het die groot Babilon, en dit het geword 'n woonplek van duiwels en 'n versamelplek van allerhande onreine geeste en 'n versamelplek van allerhande onreine en haatlike voëls,

3 omdat al die nasies gedrink het van die wyn van die grimmigheid van haar hoerery, en die konings van die aarde met haar gehoereer het, en die handelaars van die aarde ryk geword het deur die mag van haar weelderigheid.

4 En ek het 'n ander stem uit die hemel hoor sê: Gaan uit haar uit, my volk, sodat julle nie gemeenskap met haar sondes mag hê en van haar plae ontvang nie.

5 Want haar sondes reik tot aan die hemel, en God het haar ongeregtighede onthou.

6 Vergeld haar soos sy ook julle vergeld het, en verdubbel dit vir haar volgens haar werke. Skink vir haar dubbel in die beker waarin sy geskink het.

7 Namate sy haarself verheerlik het en weelderig geleef het, na dié mate moet julle haar pyniging en droefheid aandoen. Omdat sy in haar hart sê: Ek sit as koningin en is geen weduwee nie, en droefheid sal ek nooit sien nie —

8 daarom sal haar plae op een dag kom: dood en droefheid en honger; en met vuur sal sy verbrand word, want sterk is die Here God wat haar oordeel.

9 En die konings van die aarde wat met haar gehoereer en weelderig geleef het, sal oor haar ween en oor haar weeklaag wanneer hulle die rook van haar verbranding sien,

10 terwyl hulle ver weg staan uit vrees vir haar pyniging, en sê: Wee, wee jou, o groot stad Babilon, o sterk stad, want in een uur het jou oordeel gekom!

11 En die handelaars van die aarde sal ween en rou bedrywe oor haar, omdat niemand hulle koopware meer koop nie,

12 koopware van goud en silwer en edelgesteente en pêrels en fyn linne en purper en sy en skarlaken; en allerhande geurige hout en allerhande voorwerpe van ivoor en allerhande voorwerpe van die kosbaarste hout en van koper en yster en marmer

13 en kaneel en reukwerk en salf en wierook en wyn en olyfolie en fynmeel en koring en grootvee en skape; en van perde en waens en slawe en mensesiele.

14 En die vrugte wat jou siel begeer, het van jou gewyk, en al die blinkende en die skitterende dinge het van jou gewyk, en jy sal dit nooit weer kry nie.

15 Die handelaars in hierdie dinge, wat van haar ryk geword het, sal ver weg staan uit vrees vir haar pyniging, terwyl hulle ween en rou bedrywe

16 en sê: Wee, wee die groot stad wat bekleed was met fyn linne en purper en skarlaken en versierd met goud en edelgesteente en pêrels, omdat in een uur soveel rykdom verwoes is!

17 En elke stuurman en die hele menigte op die skepe, en die matrose en almal wat die see bevaar, het ver weg gaan staan

18 en het uitgeroep toe hulle die rook van haar verbranding sien, en gesê: Watter stad is soos die groot stad?

19 En hulle het stof op hul hoofde gegooi en onder geween en weeklag uitgeroep en gesê: Wee, wee die groot stad waarin almal wat skepe op die see het, deur haar kostelike skatte ryk geword het; want dit is in een uur verwoes!

20 Verbly jou oor haar, o hemel, en o heilige apostels en profete, omdat God julle oordeel aan haar voltrek het!

21 En een sterk engel het 'n klip opgetel soos 'n groot meulsteen en dit in die see gegooi en gesê: So, met 'n vaart, sal Babilon, die groot stad, neergegooi word en nooit meer gevind word nie.

22 En die stem van siterspelers en sangers en fluitspelers en basuinblasers sal nooit meer in jou gehoor word nie, en geen kunstenaar van enige kuns sal ooit weer in jou gevind word nie, en die geluid van die meul sal nooit meer in jou gehoor word nie.

23 En die lig van 'n lamp sal nooit meer in jou skyn nie, en die stem van bruidegom en bruid sal nooit meer in jou gehoor word nie; want jou handelaars was die grotes van die aarde; want deur jou towery is al die nasies verlei.

24 En die bloed van profete en heiliges is in haar gevind, en van almal wat op die aarde gedood is.