Whakakitenga 16

Ngā Oko o te Riri o te Atua

1 Ā, ka rongo ahau i te reo nui he mea nō roto i te whare tapu e mea ana ki ngā anahera e whitu, "Haere koutou, ringihia ngā oko e whitu o te riri o te Atua ki te whenua!"

2 Nā, haere ana te tuatahi, ringihia ana e ia tāna oko ki te whenua; ā, kua pā he mariao kino whakarihariha ki ngā tāngata kei a rātou nei te tohu a te kararehe, ki te hunga hoki e koropiko ana ki tōna whakapakoko.

3 Nā, ka ringihia e te tuarua o ngā anahera tāna oko ki te moana; ā, ka meinga hei toto, ānō nō te tūpāpaku; ā, ka mate ngā wairua ora katoa i roto i te moana.

4 Nā, ka ringihia e te tuatoru o ngā anahera tāna oko ki ngā awa, ki ngā puna wai; ā, ka meinga hei toto. 5 Ā, ka rongo ahau i te anahera o ngā wai e mea ana,

"Tika tonu koe, e te Ariki, tēnei koe ināianei,

i mua anō koe, ko te Mea Tapu hoki koe,

nāu hoki ēnei whakawā.

6 I ringihia hoki e rātou ngā toto o te hunga tapu,

o ngā poropiti, ā, hoatu ana e koe he toto ki a rātou kia inumia;

he mea tika hoki mā rātou."

7 I rongo hoki ahau i te āta e mea ana,

"Āe rā, e te Ariki, e te Atua Kaha Rawa,

pono tonu, tika tonu āu whakawā."

8 Nā, ka ringihia e te tuawhā o ngā anahera tāna oko ki te rā; ā, ka hoatu ki a ia kia tunua ngā tāngata ki te ahi. 9 Nā, hunuhunua ana ngā tāngata e te wera nui; ā, ka kohukohu rātou ki te ingoa o te Atua, kei a ia nei te tikanga mō ēnei whiu. Kīhai hoki rātou i rīpenetā, i hoatu i te korōria ki a ia.

10 Nā, ka ringihia e te tuarima o ngā anahera tāna oko ki te torōna o te kararehe; ā, ka whakapōuritia tōna rangatiratanga; ā, ngaua ana e ngā tāngata ō rātou arero i te mamae, 11 kohukohua ana hoki e rātou te Atua o te rangi mō ō rātou mamae, mō ō rātou mariao, kīhai anō rātou i rīpenetā ki ā rātou mahi.

12 Nā, ka ringihia e te tuaono o ngā anahera tāna oko ki te awa nui, ki Uparati; ā, mimiti ake tōna wai, he mea kia rite ai te huarahi o ngā kīngi e haere mai i te rāwhiti. 13 Ā, i kite ahau i ngā wairua poke e toru, te rite kei te poroka, e puta mai ana i te māngai o te tarakona, i te māngai hoki o te kararehe, i te māngai anō hoki o te poropiti teka. 14 Ko ngā wairua hoki rātou o ngā rēwera, e mahi ana i ngā tohu, e haere atu ana ki ngā kīngi o te whenua, o te ao katoa, ki te huihui i a rātou ki te whawhai i taua rā nui o te Atua Kaha Rawa.

15 "Nanā, ka haere atu ahau, ānō he tāhae. Ka hari te tangata e mataara ana, e tiaki ana i ōna kākahu, kei haere tahanga ia, kei kitea tōna whakamā!"

16 Nā, ka huihuia rātou e ia ki te wāhi e huaina nei i te reo Hiperu ko Aramakerona.

17 Nā, ka ringihia e te anahera tuawhitu tāna oko ki te takiwā o te rangi, ā, ka puta mai he reo nui i te whare tapu o te rangi, i te torōna, e mea ana, "Kua oti!" 18 Ā, ka puta mai he uira, he reo, he whatitiri, ā, ka puta he rū nui, kāhore anō he rū i pērā mai o te nohoanga o te tangata ki te whenua, tōna nui, tōna kaha. 19 Nā, ka wehea te pā nui, e toru ngā wāhi, ā, ka horo ngā pā o ngā tauiwi. Ka maharatia hoki Papurōna nui i te aroaro o te Atua, hoatu ana ki a ia te kapu o te wāina o te āritarita o tōna riri. 20 Ā, rere atu ana ngā motu katoa, kīhai hoki i kitea ngā maunga. 21 I heke iho anō hoki i te rangi he whatu nui, ki runga ki ngā tāngata, kei tō te taranata te taimaha o te whatu kotahi; ā, ka kohukohu ngā tāngata i te Atua mō te whiu a te whatu; he nui rawa hoki tāna whiu.

1 EN ek het 'n groot stem uit die tempel aan die sewe engele hoor sê: Gaan gooi die skale van die grimmigheid van God op die aarde uit.

2 Toe gaan die eerste een weg en gooi sy skaal op die aarde uit, en kwaai en bose swere het aan die mense gekom wat die merk van die dier gehad het en sy beeld aanbid het.

3 En die tweede engel het sy skaal op die see uitgegooi, en dit het bloed geword soos van 'n dooie, en al die lewende wesens in die see het gesterwe.

4 En die derde engel het sy skaal uitgegooi op die riviere en op die waterfonteine, en dit het bloed geword.

5 En ek het die engel van die waters hoor sê: Regverdig, Here, is U wat is en wat was, U, die Heilige, omdat U hierdie oordeel uitgevoer het;

6 want hulle het die bloed van heiliges en profete vergiet, en U het aan hulle bloed gegee om te drink, want hulle het dit verdien.

7 En ek het 'n ander een uit die altaar hoor sê: Ja, Here God, Almagtige, waaragtig en regverdig is u oordele.

8 En die vierde engel het sy skaal op die son uitgegooi, en daaraan is dit gegee om die mense met vuur te skroei.

9 En die mense is geskroei met 'n groot hitte, en hulle het die Naam van God gelaster wat mag het oor hierdie plae, en hulle het hul nie bekeer om Hom heerlikheid te gee nie.

10 En die vyfde engel het sy skaal uitgegooi op die troon van die dier, en sy koninkryk is verduister, en hulle het hul tonge gekou van pyn;

11 en hulle het die God van die hemel gelaster oor hulle pyne en oor hulle swere, en het hulle nie bekeer van hul werke nie.

12 En die sesde engel het sy skaal uitgegooi op die groot rivier, die Eufraat, en sy water het opgedroog, sodat die pad van die konings wat van die ooste af kom, reggemaak kon word.

13 En ek het uit die bek van die draak en uit die bek van die dier en uit die mond van die valse profeet drie onreine geeste soos paddas sien kom.

14 Want dit is geeste van duiwels wat tekens doen, wat uitgaan na die konings van die aarde en die hele wêreld, om hulle te versamel vir die oorlog van daardie groot dag van die almagtige God.

15 Kyk, Ek kom soos 'n dief. Salig is hy wat waak en sy klere bewaar, sodat hy nie miskien naak rondloop en hulle sy skaamte sien nie.

16 En hulle het hul versamel op die plek wat in Hebreeus genoem word Armagéddon.

17 En die sewende engel het sy skaal uitgegooi in die lug, en 'n groot stem het uit die tempel van die hemel gekom, van die troon af, wat gesê het: Dit is verby!

18 En daar het stemme gekom en donderslae en bliksemstrale, en daar het 'n groot aardbewing gekom soos daar nog nie gewees het vandat die mense op die aarde was nie — so 'n geweldige groot aardbewing.

19 En die groot stad is in drie dele verdeel, en die stede van die nasies het geval. En die groot Babilon is in gedagtenis gebring voor God, om haar te gee die beker met die wyn van die grimmigheid van sy toorn.

20 En alle eilande het gevlug, en berge is daar nie gevind nie;

21 en groot hael, omtrent 'n talent swaar, het uit die hemel op die mense geval; en die mense het God gelaster oor die plaag van die hael, omdat sy plaag ontsettend groot was.