Kenehi 49

I Manaakitia ngā Iwi Kotahi Tekau mā Rua o Īharaira e Hākopa

1 Nā, ka karanga a Hākopa ki āna tamariki, ka mea, "Huihui mai, ā, ka kōrerotia e ahau ki a koutou ngā mea e pono ki a koutou i ngā rā ō muri.

2 Huihui mai, whakarongo hoki, e ngā tama a Hākopa;

whakarongo hoki ki a Īharaira, ki tō koutou pāpā.

3 "E Reupena, ko koe tāku mātāmua,

tōku pakaritanga, me te tīmatanga o tōku kaha;

te hiranga ake o te korōria, te hiranga ake hoki o te kaha.

4 He mea pōkarekare, ānō he wai, e kore koe e kake;

mō tōu pikitanga i te moenga o tōu pāpā;

pōkea iho e koe a reira – i pikitia e ia tōku takotoranga!

5 "He tuakana, he teina, a Himiona rāua ko Rīwai;

he rākau riri kino ā rāua hoari.

6 Kaua e tomo, e tōku wairua, ki tō rāua rūnanga;

kaua e huihuia, e tōku korōria, ki tō rāua whakaminenga –

i patu tangata hoki rāua i a rāua e riri ana,

ā, he hīkaka nō rāua i kopa ai te kau.

7 Kia kangā tō rāua riri, i kaha nei;

me tō rāua āritarita, nō te mea he nanakia!

Ka wehea atu rāua e ahau ki roto ki a Hākopa,

ka whakamararatia hoki rāua ki roto ki a Īharaira.

8 "E Hūrā, ko koe e whakamoemititia e ōu tuākana, e ōu tēina;

ka ū tōu ringa ki te kakī o ōu hoariri;

ka piko ki a koe ngā tama a tōu pāpā.

9 He kūao raiona a Hūrā;

i kake atu koe, e tāku tama, i te haenga.

I piko, i tāpapa ia, i pērā me te raiona,

i pērā hoki me te raiona kātua – mā wai ia e whakaoho?

10 E kore e riro kē te hēpeta i a Hūrā,

me te tokotoko o te kāwana i waenganui o ōna waewae,

kia tae mai rā anō a Hiro;

ā, ka rongo ngā iwi katoa ki a ia.

11 Ka herea e ia tana kūao ki te wāina,

te tama hoki a tana kāihe ki te wāina pai rawa;

ka horoia e ia ōna kākahu ki te wāina,

ōna weruweru hoki ki te toto o te karepe.

12 Ka mumura hoki ōna kanohi i te wāina,

ka mā ōna niho i te waiū.

13 "Ka noho a Hepurona ki te wahapū o te moana;

hei wahapū anō ia mō ngā kaipuke;

ka tutuki atu hoki tōna rohe ki Hairona.

14 "He kāihe kaha a Ihākara,

e tāpapa ana i waenga o ngā moenga hipi e rua;

15 ā, i tōna kitenga i te okiokinga he pai,

i te whenua hoki he āhuareka;

nā, ka tukua iho e ia tōna pokohiwi ki te pīkaunga,

ā, meinga ana ia hei pononga hōmai takoha.

16 "Ka whakawā a Rāna i tōna iwi,

ka pērā ānō me tētahi o ngā iwi o Īharaira.

17 Hei nākahi a Rāna ki te ara,

hei neke hoki ki te huarahi,

e ngau ai i te rekereke o te hōiho,

ā, ka taka whakamuri tōna kaieke.

18 "Kua tatari atu ahau ki tāu whakaoranga, e Ihowā.

19 "Ko Kara, ka āki te ope ki runga ki a ia;

otiia ka āki ia ki tō rātou rekereke.

20 "Ko tā Āhera, ka mōmona tāna taro,

ā, he kai kīngi ōna hua.

21 "Ko Napatari, he hāta kua tukua kia haere;

e hōmai ana e ia ngā kupu papai.

22 "Ko Hōhepa he peka hua,

he peka hua i te taha o te puna;

e toro atu ana ōna manga ki tua o te taiepa.

23 I whakatupu kino ngā kaikōpere i a ia,

i pere mai hoki, i kino hoki ki a ia.

24 Otiia, i mau tāna kōpere i runga i te kaha,

ā, i whakapakaritia ngā tākakau o ōna ringa

e ngā ringa o te Mea Kaha o Hākopa,

nō reira nei te hēpara, te kāmaka o Īharaira,

25 arā e te Atua o tōu pāpā, māna anō koe e āwhina;

e te Kaha Rawa hoki, māna e tuku mai ki a koe

ngā manaaki o te rangi i runga,

ngā manaaki hoki o te rire e takoto ana i raro,

ngā manaaki o ngā ū, o te kōpū hoki.

26 Hira ake ngā manaaki a tōu pāpā

i ngā manaaki a ōku tūpuna,

tae atu ana ki tērā taha rawa o ngā pukepuke tū tonu;

ka tau iho ēnā mea ki runga ki te mātenga o Hōhepa,

ki te tumuaki hoki ōna i motuhia atu nei i ōna tuākana.

27 "Ka haehae a Pineamine ānō he wuruhi,

ka kainga e ia te tūpāpaku i te ata,

ā, i te ahiahi ka tuwhaina e ia ngā taonga parakete."

28 Ko ēnei katoa ngā iwi kotahi tekau mā rua o Īharaira, ko te kōrero hoki tēnei a tō rātou pāpā ki a rātou, ko tāna manaaki i a rātou, i manaakitia rātou e ia, tēnei, tēnei, me tōna manaaki anō.

Te Matenga me te Tanumanga o Hākopa

29 Ā, i whakahau ia ki a rātou, i mea ki a rātou, "Ka kohia atu ahau ki tōku iwi. Tanumia ahau ki ōku mātua, ki te ana i te pārae o Eperona Hiti, 30 ki te ana i te pārae o Makapera, i te ritenga o Mamere, i te whenua o Kanaana, i hokona, me te pārae anō, e Āperahama i a Eperona Hiti, kia puritia hei tanumanga. 31 I tanumia a Āperahama rāua ko Hara, ko tāna wahine, ki reira; i tanumia a Īhaka rāua ko Ripeka, ko tāna wahine, ki reira; i tanumia hoki a Rea e ahau ki reira. 32 I hokona te pārae me te ana i reira i ngā tama a Hete."

33 Ā, ka mutu te whakahau a Hākopa ki āna tama, ka pēpeke ake ōna waewae ki roto ki te moenga, ā, ka hemo, ka kohia atu ki tōna iwi.

Jakob seën sy seuns. Daarna sterwe hy.

1 DAARNA het Jakob sy seuns geroep en gesê: Kom bymekaar, dat ek julle kan verkondig wat julle aan die einde van die dae sal wedervaar.

2 Versamel en hoor, seuns van Jakob, en luister na Israel, julle vader!

3 Ruben, jy is my eersgeborene, my krag en die eersteling van my sterkte; die vernaamste in hoogheid en die vernaamste in mag!

4 Opbruising soos van waters — jy sal die vernaamste nie wees nie, want jy het die bed van jou vader beklim; toe het jy dit ontheilig. Hy het my bed beklim.

5 Símeon en Levi is broers. Hulle wapens is werktuie van geweld.

6 Laat my siel nie kom in hulle raad nie, laat my eer nie eens wees met hulle vergadering nie. Want in hul toorn het hulle manne doodgeslaan, en in hulle moedswilligheid het hulle beeste vermink.

7 Vervloek is hulle toorn, want dit is heftig; en hulle grimmigheid, want dit is hard. Ek sal hulle verdeel in Jakob en hulle verstrooi in Israel.

8 Juda, jy is dit! Jou sal jou broers loof. Jou hand sal op die nek van jou vyande wees; voor jou sal die seuns van jou vader hulle neerbuig.

9 Juda is 'n jong leeu; van die roof af het jy opgeklim, my seun. Hy buig hom, hy gaan lê soos 'n leeu en soos 'n leeuin; wie sal hom opjaag?

10 Die septer sal van Juda nie wyk nie, nòg die veldheerstaf tussen sy voete uit totdat Silo kom; en aan Hom sal die volke gehoorsaam wees.

11 Hy maak sy jong esel vas aan die wingerdstok en die vul van sy eselin aan die edelste wynstok; Hy was sy kleed in wyn en sy gewaad in druiwebloed.

12 Hy is donkerder van oë as wyn en witter van tande as melk.

13 Sébulon sal woon by die strand van die see; en hy sal by die strand van die skepe wees, met die sykant na Sidon toe.

14 Íssaskar is 'n sterkgebeende esel wat tussen die veekrale lê.

15 Toe hy sien dat die rus goed en die land lieflik is, het hy sy skouer gebuig om te dra, en hy moes dwangarbeid verrig.

16 Dan sal aan sý volk reg verskaf net soos enigeen van die stamme van Israel.

17 Laat Dan 'n slang wees op die weg, 'n horingslang op die pad, wat die perd aan die hakskene byt, sodat sy ruiter agteroorval.

18 Op u verlossing wag ek, Here!

19 Gad — 'n bende sal hom aanval, maar hý sal hulle aan die hakskeen gryp.

20 Aser, sy spys is vet, en hý lewer koninklike lekkernye.

21 Náftali is soos 'n wildsbok so vry, hy wat mooi woorde laat hoor.

22 Josef is 'n jong vrugteboom, 'n jong vrugteboom by 'n fontein; sy takke klim oor die muur.

23 Die boogskutters het hom wel geprikkel en hom beskiet en hom bestry,

24 maar sy boog het sterk gebly, en die arms van sy hande was buigsaam, deur die hande van die Magtige van Jakob — daarvandaan waar die Herder, die Steen van Israel, is,

25 van die God van jou vader, wat jou help, en met die hulp van die Almagtige wat jou seën met seëninge van die hemel daarbo, met seëninge van die watervloed wat daaronder lê, met seëninge van borste en moederskoot.

26 Die seëninge wat jou vader ontvang het, oortref die seëninge van die ewige berge, die kostelike gawes van die ewige heuwels. Dit sal wees op die hoof van Josef en op die hoofskedel van die uitverkorene onder sy broers.

27 Benjamin is 'n wolf wat verskeur; in die môre eet hy sy prooi, en in die aand deel hy buit uit.

28 Húlle almal is die twaalf stamme van Israel; en dit is wat hulle vader aan hulle gesê het, en hy het hulle geseën; hy het hulle geseën, elkeen volgens sy besondere seën.

29 Daarna het hy hulle bevel gegee en aan hulle gesê: Ek word versamel by my volk. Begrawe my by my vaders in die spelonk wat op die stuk grond van Efron, die Hetiet, is;

30 in die spelonk wat op die stuk grond van Magpéla is, wat oos van Mamre lê, in die land Kanaän; die stuk grond wat Abraham van Efron, die Hetiet, as eiendomsgraf gekoop het.

31 Daar het hulle Abraham begrawe en Sara, sy vrou; daar het hulle Isak begrawe en Rebekka, sy vrou; en daar het ek Lea begrawe —

32 die stuk grond en die spelonk wat daarin is, wat gekoop is van die seuns van Het.

33 Toe Jakob klaar sy bevele aan sy seuns gegee het, trek hy sy voete terug op die bed en blaas die asem uit; en hy is by sy volksgenote versamel.