Kenehi 33

Ka Whakatau a Hākopa i a Ēhau

1 Ā, ka maranga ake ngā kanohi o Hākopa, nā, ka titiro atu ia, ā, ko Ēhau e haere mai ana, rātou ko ngā tāngata e whā rau. Nā, ka wehea e ia ngā tamariki ki a Rea, ki a Rahera, ki ngā pononga wāhine hoki tokorua. 2 I makā anō e ia ngā pononga wāhine me ā rāua tamariki ki mua, ko Rea rātou ko āna tamariki ki muri mai, ā, ko Rahera rāua ko Hōhepa ki muri rawa. 3 Nā, ko ia i haere ki mua i a rātou, ā, e whitu ōna pikonga ki te whenua, ā, whakatata noa ia ki tōna tuakana.

4 Nā, ka rere a Ēhau ki te whakatau i a ia, ā, ka awhi i a ia, ka hinga hoki ki runga ki tōna kakī, ka kihi i a ia; nā, ka tangi rāua. 5 Nā, ka maranga ōna kanohi, ka kite ia i ngā wāhine, rātou ko ngā tamariki; ā, ka mea, "Ko wai ēnei i a koe nei?"

Ā, ka mea ia, "Ko ngā tamariki, ko ngā ohaohatanga a te Atua ki tāu pononga."

6 Nā, ka whakatata ngā pononga wāhine, rāua ko ā rāua tamariki, ā, ka piko iho. 7 Nā, ka whakatata hoki a Rea, rātou ko āna tamariki, ā, ka piko iho; ā muri iho ka whakatata a Hōhepa rāua ko Rahera, ā, ka piko iho rāua.

8 Ā, ka mea ia, "Hei aha māu tēnei rōpū katoa i tūtaki nei ki ahau?"

Anō rā ko ia, "Kia manakohia mai ai ahau e tōku ariki."

9 Ā, ka mea a Ēhau, "He nui kei ahau; waiho anō i a koe tāu, e tōku teina."

10 Anō rā ko Hākopa, "Kaua rā; mehemea kua manakohia mai ahau e koe, nā, me tango e koe te hākari a tōku ringa. Ka kite atu nei hoki ahau i tōu kanohi, me te mea e titiro atu ana ki te kanohi o te Atua, ā, ka pai mai anō koe ki ahau. 11 Tangohia rā tāku manaaki i kawea atu nā ki a koe; kua atawhai mai nei hoki te Atua ki ahau, ā, e hua ana āku mea." Nā, ka tohe ia ki a ia, ā, ka tangohia e ia.

12 Nā, ka mea ia, "Hāpainga, tātou ka haere, me haere anō ahau i mua i a koe."

13 Ā, ka mea ia ki a ia, "E mōhio ana tōku ariki he kahakore ngā tamariki, ā, kei ahau hoki ngā kāhui me ngā kau whai kūao. Kia kotahi noa rangi e akiakina ana rātou, nā, ka mate katoa ngā kāhui. 14 Ko koe, ko tōku ariki, e haere i mua i tāna pononga; ā, ka rite tāku āta arataki ki te haere a ngā mea i tōku aroaro nei, ki te haere hoki a ngā tamariki, ā, kia tae rā anō ahau ki tōku ariki, ki Heira."

15 Nā, ka mea a Ēhau, "Kāti, me waiho e ahau ki a koe ētahi o ngā tāngata i ahau nei."

Ā, ka mea ia, "Hei aha koa? Kia manakohia mai ahau e tōku ariki."

16 Nā, ka hoki a Ēhau i taua rangi anō, ka haere ki Heira. 17 Ā, ka tūria atu e Hākopa ki Hukota, ka hangā e ia tētahi whare mōna, i hangā anō hoki e ia ētahi tīhokahoka mō āna kararehe. Nā reira i huaina ai te ingoa o taua wāhi ko Hukota.

Ka Tae a Hākopa ki Hareme

18 Ā, ka tae a Hākopa ki Hareme, ki tētahi pā o Hekeme, ki te whenua o Kanaana, i tōna haerenga mai i Paranārama; ā, ka noho ki te ritenga atu o te pā. 19 Nā, ka hokona e ia te wāhi whenua i tū ai tōna tēneti i te ringa o ngā tama a Hāmora, pāpā o Hekeme, ki ngā moni kotahi rau. 20 Nā, ka whakatūria e ia tētahi āta ki reira, ā, huaina iho e ia ko Erērohe Īharaira.

1 EN Jakob het sy oë opgeslaan, en toe hy meteens Esau sien aankom en vierhonderd man saam met hom, het hy die kinders onder Lea en Ragel en onder die twee slavinne verdeel.

2 En hy het die slavinne met hulle kinders eerste, en Lea met haar kinders daaragter, en Ragel en Josef laaste opgestel;

3 maar hy self het voor hulle uit gegaan en hom sewe maal na die aarde gebuig, totdat hy by sy broer gekom het.

4 Toe loop Esau hom tegemoet en omhels hom en val hom om die hals en soen hom; en hulle het geween.

5 Daarna het hy sy oë opgeslaan en die vroue en kinders gesien en gesê: Wie het jy daar by jou? En hy antwoord: Die kinders wat God uit genade aan u dienaar geskenk het.

6 En die slavinne het nader gekom, hulle en hulle kinders, en hul neergebuig.

7 En Lea het ook nader gekom met haar kinders en hul neergebuig; en daarna het Josef nader gekom en Ragel en hul neergebuig.

8 Daarop sê hy: Wat is jou bedoeling met daardie hele laer wat ek teëgekom het? En hy antwoord: Om guns te vind in die oë van my heer.

9 Maar Esau sê: Ek het baie, my broer! Wat joue is, laat dit joue bly!

10 Toe antwoord Jakob: Ag nee, as ek nou guns in u oë gevind het, neem dan my geskenk uit my hand aan. Want juis daarom het ek u aangesig te sien gekry soos 'n mens die aangesig van God sien, en u het behae in my gehad.

11 Neem tog my begroetingsgeskenk wat u aangebied is, want God het my genade bewys, en ek het volop. En hy het by hom aangehou, sodat hy dit aangeneem het.

12 Daarop sê hy: Laat ons opbreek en verder trek, en ek sal langs jou trek.

13 Maar hy antwoord hom: My heer weet dat die kinders swak is, en dat ek lammerooie en melkkoeie by my het; as 'n mens hulle net een dag ooreis, dan sterf al die kleinvee.

14 My heer moet maar voor sy dienaar uit trek, en ék sal op my gemak trek na die gang van die vee wat voor my uit gaan, en na die gang van die kinders, tot ek by my heer in Seïr aankom.

15 Toe sê Esau: Laat my tog van die manskappe wat by my is, by jou laat staan. En hy antwoord: Waarvoor dan? Laat my guns in die oë van my heer vind!

16 So het Esau dan dié dag teruggegaan padlangs na Seïr toe.

17 Maar Jakob het na Sukkot weggetrek en vir hom 'n huis gebou en takkrale vir sy vee gemaak. Daarom het hy die plek genoem Sukkot.

18 En Jakob het behoue aangekom by die stad Sigem wat in die land Kanaän is, toe hy van Paddan-Aram gekom het — hy het sy laer voor die stad opgeslaan

19 en die stuk grond gekoop waar hy sy tent opgeslaan het, van die seuns van Hemor, die vader van Sigem, vir honderd geldstukke.

20 Daar het hy ook 'n altaar opgerig en dit genoem: Die God van Israel is God.