Kenehi 48

Ka Manaakitia a Ēparaima rāua ko Mānahi e Hākopa

1 Nā, i muri i ēnei mea, ka kōrerotia ki a Hōhepa, "Nanā, e mate ana tōu pāpā." Ā, ka tango ia i āna tamariki tokorua, i a Mānahi rāua ko Ēparaima, hei hoa mōna. 2 Ā, ka kōrerotia ki a Hākopa, ka meatia, "Nā, ko Hōhepa, ko tāu tama, tēnei te haere mai nei ki a koe," nā, ka whakakaha ake a Īharaira i a ia, ā, ka noho ki runga i te moenga.

3 Nā, ka mea a Hākopa ki a Hōhepa, "I puta mai te Atua Kaha Rawa ki ahau i Rutu, i te whenua o Kanaana, i manaaki i ahau, 4 i mea anō ki ahau, ‘Nā, ka meinga koe e ahau kia hua, ka whakanui ahau i a koe, ka meinga hoki koe e ahau hei huinga iwi; ā, ka hoatu e ahau tēnei whenua ki ōu uri i muri i a koe hei kāinga pūmau.’

5 "Nā, ko āu tama tokorua, ko Ēparaima rāua ko Mānahi, i whānau nei māu ki te whenua o Īhipa i mua ake o tōku taenga mai ki a koe, ki Īhipa, māku ēnā; ka riro mai rāua i ahau, ka pērā anō me Reupena rāua ko Himiona. 6 Ā, ko tāu whānau e whānau māu i muri i a rāua, māu ēnā; ka huaina ki a rātou te ingoa o ō rātou tuākana i tō rātou kāinga pūmau. 7 Ko ahau hoki, i tōku haerenga mai i Parana, ka mate a Rahera ki tōku taha, ki te whenua o Kanaana, ki te ara, e takoto mai ana he wāhi e haere atu ai ki Ēparata; ā, tanumia ana e ahau ki reira ki te ara ki Ēparata" (arā ki Pēterehema).

8 Ā, ka kite a Īharaira i ngā tama a Hōhepa, ka mea, "Ko wai ēnei?"

9 Ā, ka mea a Hōhepa ki tōna pāpā, "Ko āku tama ēnei i hōmai e te Atua ki ahau i konei."

Ka mea ia, "Nekehia mai nei ki ahau, kia manaaki ai ahau i a rāua."

10 Nā, he atarua ngā kanohi o Īharaira, nā, te koroheke hoki, kīhai ia i āhei te kite atu. Nā, ka whakatata ia i a rāua ki a ia, ā, ka kihi ia i a rāua, ka awhi hoki i a rāua.

11 Nā, ka mea a Īharaira ki a Hōhepa, "Kīhai ahau i mea ka kite ahau i tōu mata. Kua whakakitea mai nei anō hoki e te Atua ōu uri ki ahau."

12 Nā, ka nekehia atu rāua e Hōhepa i roto i ōna turi, ā, ka piko tōna mata ki te whenua. 13 Nā, ka puritia rāua e Hōhepa, a Ēparaima e tōna ringa matau ki te mauī o Īharaira, a Mānahi e tōna mauī ki te matau o Īharaira, ā, ka whakatata atu ia i a rāua ki a ia. 14 Nā, ka torona e Īharaira tōna ringa matau, ā, whakatakotoria ana e ia ki runga ki te mātenga o Ēparaima, ko ia anō hoki te teina, me tōna ringa mauī hoki ki runga ki te mātenga o Mānahi, he āta whakatakoto hoki nāna i ōna ringa, ko Mānahi hoki te mātāmua.

15 Nā, ka manaaki ia i a Hōhepa, ka mea,

"Mā te Atua i hāereere nei ōku mātua,

a Āperahama rāua ko Īhaka i tōna aroaro,

mā te Atua nāna nei ahau i whāngai i ahau

i ora nei ā taea noatia tēnei rā,

16 mā te anahera nāna nei ahau i whakaora i roto i ngā hē katoa,

e manaaki ēnei tamariki;

ā, kia huaina tōku ingoa ki a rāua,

me te ingoa hoki o ōku mātua,

o Āperahama rāua ko Īhaka;

ā, kia tino nui haere rāua i waenganui i te whenua."

17 Ā, nō te kitenga o Hōhepa kua whakatakotoria e tōna pāpā tōna matau ki runga ki te mātenga o Ēparaima, ka kino ki tāna titiro; ā, ka whakarewaina ake e ia te ringa o tōna pāpā, kia nekehia atu e ia i te mātenga o Ēparaima ki runga ki te mātenga o Mānahi. 18 Ā, ka mea a Hōhepa ki tōna pāpā, "Kaua e pēnā, e tōku pāpā; ko te tuakana hoki tēnei; whakatakotoria tōu matau ki runga ki tōna mātenga."

19 Nā, ka whakakāhore tōna pāpā, ka mea, "E mōhio ana ahau, e tāku tama, e mōhio ana ahau. Ka whakatupu iwi anō tēnei, ka nui anō hoki ia. Otiia, ka nui atu tōna teina i a ia, ā, ka waiho ōna uri hei iwi maha." 20 Nā, ka manaaki ia i a rāua i taua rangi, ka mea,

"Ko koe tā Īharaira manaakitanga,

ā, ka kōrerotia,

‘Kia meinga koe e te Atua kia rite ki a Ēparaima,

kia rite hoki ki a Mānahi.’ "

Nā, ka makā e ia a Ēparaima ki mua i a Mānahi.

21 Nā, ka mea a Īharaira ki a Hōhepa, "Ka mate tēnei ahau; hei a koutou ia te Atua, māna hoki koutou e whakahoki ki te whenua o ō koutou mātua. 22 Nā, kotahi te wāhi ka hoatu nei e ahau mōu, e hira ake ai tōu i tō ōu tuākana, ko tāku hoki i tango ai i ngā Amori ki tāku hoari, ki tāku kōpere."

Jakob seën die seuns van Josef.

1 NÁ hierdie dinge het hulle aan Josef meegedeel: Kyk, u vader is siek. Toe neem hy sy twee seuns, Manasse en Efraim, met hom saam.

2 En hulle het aan Jakob berig gebring en gesê: Kyk, u seun Josef kom na u toe. Daarop het Jakob sy krag versamel en op die bed gaan sit.

3 En Jakob het vir Josef gesê: God, die Almagtige, het aan my verskyn by Lus, in die land Kanaän, en my geseën

4 en vir my gesê: Kyk, Ek sal jou vrugbaar maak en jou vermeerder en jou tot 'n menigte van volke maak, en Ek sal aan jou nageslag ná jou hierdie land as ewige besitting gee.

5 Nou dan, jou twee seuns wat vir jou in Egipteland gebore is voordat ek in Egipte na jou gekom het, is myne. Efraim en Manasse sal myne wees net soos Ruben en Símeon.

6 Maar jou nakomelinge wat jy ná hulle verwek het, sal joue wees. Hulle sal na die naam van hulle broers genoem word in dié se erfdeel.

7 En toe ek van Paddan gekom het, het Ragel by my gesterwe in die land Kanaän, op die reis toe daar nog 'n kort ent pad was om by Efrat te kom; en ek het haar daar begrawe langs die pad na Efrat, dit is Betlehem.

8 Toe Israel die seuns van Josef sien, sê hy: Wie is dit?

9 En Josef antwoord sy vader: Dit is my seuns wat God my hier gegee het. En hy sê: Bring hulle tog by my, dat ek hulle kan seën.

10 Maar Israel se oë was swaar van ouderdom, hy kon nie sien nie. En toe hy hulle by hom bring, het hy hulle gesoen en hulle omhels.

11 En Israel sê vir Josef: Ek het geen gedagte gehad om jou aangesig te sien nie, en kyk, God het my ook jou nageslag laat sien.

12 Daarop laat Josef hulle van sy knieë af weggaan, en hy buig hom met sy aangesig na die aarde toe.

13 En Josef neem hulle twee, Efraim met sy regterhand, links van Israel, en Manasse met sy linkerhand, regs van Israel en hy bring hulle by hom.

14 Toe steek Israel sy regterhand uit en lê dit op die hoof van Efraim, hoewel hy die jongste was, en sy linkerhand op die hoof van Manasse: hy het sy hande oorkruis gehou, want Manasse was die eersgeborene.

15 En hy het Josef geseën en gesê: Die God voor wie se aangesig my vaders Abraham en Isak gewandel het, die God wat my as Herder my lewe lank gelei het tot vandag toe,

16 die Engel wat my uit elke teëspoed verlos het — mag Hy die seuns seën, en mag deur hulle my naam genoem word en die naam van my vaders Abraham en Isak, en mag hulle vermeerder in die land in menigte.

17 Toe Josef sien dat sy vader sy regterhand op die hoof van Efraim gelê het, was dit verkeerd in sy oë; en hy het die hand van sy vader gegryp om dit van die hoof van Efraim op die hoof van Manasse oor te bring.

18 En Josef sê aan sy vader: Nie so nie, my vader; want hierdie een is die eersgeborene: lê u regterhand op sy hoof.

19 Maar sy vader weier en sê: Ek weet, my seun, ek weet. Hy sal ook 'n volk word, en hy sal ook groot word; nogtans sal sy jongste broer groter wees as hy, en sý nageslag sal 'n menigte van nasies word.

20 So het hy hulle dan dié dag geseën en gesê: Met jou sal Israel 'n seën toewens, met die woorde: Mag God jou maak soos Efraim en soos Manasse! So het hy dan Efraim voor Manasse gestel.

21 Daarop sê Israel vir Josef: Kyk, ek gaan sterwe, maar God sal met julle wees, en Hy sal julle terug laat gaan na die land van julle vaders.

22 En ék gee jou een stuk land bo jou broers, wat ek met my swaard en my boog van die Amoriete afgeneem het.