Kenehi 29

Ka Tae mai a Hākopa ki te Kāinga o Rāpana

1 Nā, ka tūria atu e Hākopa, ka haere ki te whenua o ngā tāngata o te rāwhiti. 2 Nā, ka titiro atu ia, ā, ka kite i tētahi poka i te pārae; nā, ko ētahi kāhui hipi e toru e takoto ana i te taha; i whakainumia hoki e rātou ngā kāhui ki te wai o taua poka. He nui hoki te kōhatu i te waha o te poka. 3 I huihuia hoki ki reira ngā kāhui katoa; ā, whakatakā atu ana e rātou te kōhatu i te waha o te poka, kia whakainumia ai ngā hipi, nā, ka whakahokia anō e rātou te kōhatu ki te waha o te poka, ki tōna wāhi.

4 Nā, ka mea a Hākopa ki a rātou, "E ōku tuākana, nō hea koutou?"

Ā, ka mea rātou, "Nō Harana mātou."

5 Nā, ka mea ia ki a rātou, "E mōhio ana ianei koutou ki a Rāpana, tama a Nahora?"

Ka mea rātou, "E mōhio ana anō mātou."

6 Ā, ka mea ia ki a rātou, "E ora ana rānei ia?"

Ka mea rātou, "E ora ana anō. Ko Rahera anō tēnei, ko tāna tamāhine, te haere mai nei me ngā hipi."

7 Nā, ka mea ia, "Nanā, he nui anō te rā, ehara tēnei i te wā hei huihuinga mai mō ngā kararehe. Whakainumia ngā hipi, haere hoki ki te whāngai."

8 Nā, ka mea rātou, "E kore e taea e mātou, kia huihuia mai rā anō ngā kāhui katoa, kia whakatakā hoki e rātou te kōhatu i te waha o te poka; kātahi ka whakainu mātou i ngā hipi."

9 I a ia anō e kōrero ana ki a rātou, ka puta mai a Rahera me ngā hipi a tōna pāpā; ko ia hoki te kaiwhāngai. 10 Ā, nō te kitenga o Hākopa i a Rahera tamāhine a Rāpana, tungāne o tōna whaea, me ngā hipi hoki a Rāpana, tungāne o tōna whaea, nā, ka haere a Hākopa, ā, whakatakā atu ana e ia te kōhatu i te waha o te poka, whakainumia ana e ia ngā hipi a Rāpana, tungāne o tōna whaea. 11 Nā, ka kihi a Hākopa i a Rahera, ā, nui atu tōna reo ki te tangi. 12 Nā, ka whakaaturia e Hākopa ki a Rahera ko ia te irāmutu o tōna pāpā, he tama hoki nā Ripeka, ā, ka rere ia ki te kōrero ki tōna pāpā.

13 Nā, i te taenga atu ki a Rāpana o te rongo o Hākopa, tama a tōna tuahine, ka rere ia ki te whakatau i a ia, ka awhi i a ia, ka kihi hoki i a ia, ā, kawea ana ki tōna whare. Ā, ka kōrerotia e ia ēnei mea katoa ki a Rāpana. 14 Nā, ka mea a Rāpana ki a ia, "He pono ko tōku wheua, ko tōku kikokiko koe." Ā, kotahi te marama i noho ai ia ki a ia.

Ka Mārena a Hākopa ngā Tamāhine ā Rāpana

15 Nā, ka mea a Rāpana ki a Hākopa, "Nō te mea ko tāku irāmutu koe, me mahi noa anō koe ki ahau? Kōrero mai ki ahau, me aha he utu mōu?"

16 Nā, tokorua ngā tamāhine a Rāpana; ko te ingoa o te tuakana ko Rea, ko te ingoa hoki o te teina ko Rahera. 17 He papahewa ngā kanohi o Rea; he mea āhuareka ia a Rahera, he ātaahua hoki ki te titiro atu. 18 Nā, i aroha a Hākopa ki a Rahera; ā, ka mea ia, "Kia whitu ngā tau e mahi ai ahau ki a koe mō Rahera, mō tāu tamāhine ō muri."

19 Nā, ka mea a Rāpana, "Engari te hoatu e ahau ki a koe, kei hoatu ki te tangata kē; e noho ki ahau." 20 Nā, e whitu ngā tau i mahi ai a Hākopa mō Rahera; ā, he rangi torutoru noa ake te rite o aua tau ki tōna whakaaro, i tōna aroha ki a ia.

21 Nā, ka mea a Hākopa ki a Rāpana, "Hōmai tāku wahine, kua rite nei hoki ōku rā, kia haere ahau ki roto, ki a ia."

22 Nā, ka huihuia mai e Rāpana ngā tāngata katoa o taua wāhi, ā, tukua ana e ia he hākari. 23 Ā, i te ahiahi ka mau ia ki a Rea ki tāna tamāhine, ā, kawea ana ia ki a ia; ā, ka haere ia ki roto, ki a ia. 24 Ā, i hoatu e Rāpana a Tiripa, tāna pononga wahine, hei pononga mā Rea, mā tāna tamāhine.

25 Ā, i te ata, nā, ko Rea ia; ā, ka mea ia ki a Rāpana, "He aha tēnei mahi āu ki ahau? Ehara ianei a Rahera i tāku i mahi ai ahau ki a koe? He aha rā koe i tinihanga, ai ki ahau?"

26 Nā, ko te meatanga a Rāpana, "Ehara tēnei i te tikanga o tō mātou whenua, kia hoatu te teina ki mua o te tuakana. 27 Whakatutukitia te wiki mō tēnei, ā, ka hoatu anō hoki tērā e mātou ki a koe mō te mahi e mahi ai koe ki ahau i ētahi atu tau e whitu."

28 Ā, pērā ana a Hākopa, ā, whakatutukitia ana e ia te wiki mō tēnei; ā, ka hōmai e ia a Rahera, tāna tamāhine, ki a ia hei wahine māna. 29 I hōmai anō e Rāpana a Piriha, tāna pononga wahine, ki a Rahera, ki tāna tamāhine, hei pononga māna. 30 Nā, ka haere anō hoki ia ki roto, ki a Rahera, ā, nui atu tōna aroha ki a Rahera i tōna ki a Rea; e whitu atu anō ngā tau i mahi ai ia ki a ia.

Ngā Tamariki ō Hākopa

31 Ā, ka kite a Ihowā e kinongia ana a Rea, ka whakatuwheratia e ia tōna kōpū; he pākoko ia a Rahera. 32 Nā, ka hapū a Rea, ā, ka whānau he tama, ā, huaina ana e ia tōna ingoa ko Reupena; i mea hoki ia, "Mō Ihowā hoki i titiro mai ki tōku tangihanga; tā te mea hoki ākuanei tāku tahu aroha ai ki ahau."

33 Nā, ka hapū anō ia, ā, ka whānau he tama; ā, ka mea ia, "I rongo hoki a Ihowā e kinongia ana ahau, koia i hōmai ai hoki e ia tēnei ki ahau." Ā, huaina ana e ia tōna ingoa ko Himiona.

34 Nā, ka hapū anō ia, ā, ka whānau he tama; ā, ka mea ia, "Kātahi anō tāku tahu ka piri mai ki ahau, nō te mea hoki ka tokotoru ā māua tama ka whānau"; nā reira i huaina ai e ia tōna ingoa ko Rīwai.

35 Nā, ka hapū anō ia, ā, ka whānau he tama; ā, ka mea ia, "Kātahi ahau ka whakamoemiti ki a Ihowā"; koia i huaina ai e ia tōna ingoa ko Hūrā; ā, ka mutu tāna whānau.

Jakob werk vir Laban. Hy trou met Lea en Ragel. Sy vroue het baie seuns, en hy word ryk.

1 TOE lig Jakob sy voete op en gaan na die land van die kinders van die Ooste.

2 En meteens sien hy 'n put in die veld en drie troppe kleinvee wat daarby lê, want uit dié put het hulle die vee laat drink; en daar was 'n groot klip op die opening van die put.

3 En as al die troppe daar bymekaarkom, rol hulle die klip weg van die opening van die put en laat die vee drink; daarna sit hulle die klip weer op die opening van die put op sy plek.

4 Toe sê Jakob vir hulle: My broers, waar is julle vandaan? En hulle antwoord: Ons kom van Haran.

5 En hy vra hulle: Ken julle vir Laban, die seun van Nahor? En hulle antwoord: Ons ken hom.

6 Verder sê hy vir hulle: Gaan dit goed met hom? En hulle antwoord: Dit gaan goed; en daar kom sy dogter Ragel aan met die vee.

7 En hy sê: Kyk, die dag is nog lank; dit is nie tyd om die vee bymekaar te maak nie. Laat die vee drink, en gaan heen, laat hulle wei.

8 Toe antwoord hulle: Ons kan nie voordat al die troppe bymekaar is nie; dan rol hulle die klip weg van die opening van die put, en ons laat die vee drink.

9 Terwyl hy nog met hulle praat, kom Ragel met die kleinvee van haar vader aan, want sy het hulle opgepas.

10 Toe Jakob Ragel sien, die dogter van Laban, sy moeder se broer, en die vee van Laban, sy moeder se broer, loop Jakob nader en rol die klip weg van die opening van die put, en hy laat die vee drink van Laban, sy moeder se broer.

11 En Jakob het Ragel gesoen en sy stem verhef en geween.

12 En Jakob het Ragel vertel dat hy haar vader se broer en die seun van Rebekka was. Daarop het sy geloop en dit aan haar vader vertel.

13 Toe Laban die tyding hoor van Jakob, die seun van sy suster, loop hy hom tegemoet en omhels hom en soen hom en bring hom in sy huis. En hy het aan Laban al hierdie dinge vertel.

14 Toe sê Laban vir hom: Waarlik, jy is my been en my vlees. En hy het by hom 'n volle maand gebly.

15 Daarop het Laban aan Jakob gevra: Sou jy my verniet dien, omdat jy my broer is? Sê my wat jou loon moet wees.

16 En Laban het twee dogters gehad — die naam van die oudste was Lea, en die naam van die jongste Ragel.

17 En Lea het dowwe oë gehad, maar Ragel was skoon van gestalte en mooi van aansien.

18 En Jakob het Ragel liefgehad, daarom het hy gesê: Ek sal u sewe jaar dien vir Ragel, u jongste dogter.

19 Toe antwoord Laban: Dit is beter dat ek haar aan jou gee as dat ek haar aan 'n ander man gee. Bly by my.

20 So het Jakob dan sewe jaar gedien vir Ragel; en hulle was in sy oë soos 'n paar dae, omdat hy haar liefgehad het.

21 Toe sê Jakob vir Laban: Gee tog my vrou, want my dienstyd is om, dat ek by haar kan ingaan.

22 Daarop het Laban al die manne van die plek versamel en 'n maaltyd berei.

23 Maar in die aand het hy sy dogter Lea geneem en haar na hom gebring; en hy het by haar ingegaan.

24 En Laban het aan haar sy slavin Silpa gegee, naamlik aan sy dogter Lea, as slavin.

25 En die anderdagmôre — daar was dit Lea! Daarom het hy aan Laban gesê: Wat het u my nou aangedoen? Was ek nie vir Ragel by u in diens nie? Waarom het u my dan bedrieg?

26 En Laban antwoord: Dit is hier by ons nie die gewoonte om die jongste voor die oudste weg te gee nie.

27 Hou die volle bruilofsweek met haar; dan sal ons jou die ander een ook gee vir die diens wat jy nóg sewe jaar by my moet volbring.

28 En Jakob het so gedoen: hy het die volle bruilofsweek met haar gehou. Toe gee hy sy dogter Ragel aan hom as vrou.

29 En Laban het aan sy dogter Ragel sy slavin Bilha gegee as slavin vir haar.

30 En hy het ook by Ragel ingegaan en Ragel ook meer liefgehad as Lea. En hy was by hom nóg sewe jaar in diens.

31 En toe die Here sien dat Lea die nie-geliefde was, het Hy haar skoot geopen; maar Ragel was onvrugbaar.

32 En Lea het bevrug geword en 'n seun gebaar en hom Ruben genoem; want sy het gesê: Gewis, die Here het my ellende aangesien, want nou sal my man my liefhê.

33 En sy het weer bevrug geword en 'n seun gebaar en gesê: Gewis, die Here het gehoor dat ek die nie-geliefde is en my hierdie een ook gegee. En sy het hom Símeon genoem.

34 En sy het weer bevrug geword en 'n seun gebaar en gesê: Nou eindelik sal my man aan my geheg wees, omdat ek vir hom drie seuns gebaar het. Daarom het sy hom Levi genoem.

35 En sy het weer bevrug geword en 'n seun gebaar en gesê: Dié keer sal ek die Here loof. Daarom het sy hom Juda genoem. En sy het opgehou met baar.