Kenehi 15

He Kawenata a Ihowā ki a Āperama

1 Muri iho i ēnei mea ka puta moemoeā mai te kupu a Ihowā ki a Āperama, ka mea:

"Kaua e wehi, e Āperama.

Ko ahau tōu whakangungu rākau,

tōu utu nui whakaharahara."

2 Nā, ka mea a Āperama, "E te Ariki, e Ihowā, ko te aha e hōmai e koe ki ahau, e haere urikore nei ahau, ā, ko te taunga o tōku whare hei tēnei Eriētera o Ramahiku?" 3 I mea anō a Āperama, "Titiro hoki, kāhore nei i hōmai e koe he uri ki ahau; ā, ākuanei, kei tētahi tamaiti i whānau ki tōku whare te mahuetanga iho o ōku taonga."

4 Nā, kua puta mai te kupu a Ihowā ki a ia, i mea ia, "E kore e mahue iho ōu taonga mō tēnā; engari, ka mahue iho mō tētahi e puta mai i roto i ōu whēkau." 5 Nā, ka kawea ia e ia ki waho, ā, ka mea mai, "Tēnā tirohia atu te rangi, taua hoki ngā whetū, ki te taea ēnā e koe te tatau." Ā, ka mea ia ki a ia, "Ka pērā tōu uri."

6 I whakapono hoki ia ki a Ihowā, ā, ka whakairia ki a ia hei tika.

7 I mea anō ia ki a ia, "Ko Ihowā ahau, nāna nei koe i kawe mai i Uru o ngā Karari, kia hoatu ai ki a koe tēnei whenua hei kāinga pūmau."

8 Anō rā ko ia, "E te Ariki, e Ihowā, mā te aha ka mōhio ai ahau ka riro mai tēnei i ahau?"

9 Nā, ka mea ia ki a ia, "Tīkina tētahi kau māku, hei te tau toru, me tētahi koati uha, hei te tau toru, me tētahi hipi toa, hei te tau toru, me tētahi kūkupa, me tētahi pī kūkupa."

10 Nā, tīkina ana e ia aua mea katoa, ā, tapahia ana i waenganui, whakatakotoria ana ngā wāhi kia rite mai ki ā rāua whakawahi; ko ngā manu ia kīhai i tapahia e ia. 11 Ā, ka rere iho ngā manu ki ngā tinana, ka āia atu e Āperama.

12 Nā, i te rerenga o te rā, ka parangia a Āperama e te moe; nā, ko te whakawehi o te pōuri kerekere e tau iho ana ki a ia. 13 Ā, ka mea ia ki a Āperama, "Kia tino mōhio koe, ka noho manene tōu uri ki tētahi whenua ehara nei i a rātou, ā, ka mahi ki a rātou; ā, e whā rau ngā tau e whakatupuria kinotia ai rātou. 14 Ka whakawākia anō e ahau te iwi e whakamahia ai rātou, ā muri iho ka puta mai rātou me ngā taonga maha. 15 Ko koe ia ka haere mārie ki ōu mātua; ka pai tōu koroheketanga, ā, tanumia noatia koe. 16 Kei te whā ia o ngā whakatupuranga ka hoki mai rātou ki konei nō te mea kāhore anō kia tutuki noa te hara o ngā Amori."

17 Nā, i te tōnga o te rā, nō ka pōuri, nā, ko te oumu paowa, me te rama e kā ana, e tika ana i waenganui o aua porohanga. 18 I taua rangi anō ka whakaritea e Ihowā he kawenata ki a Āperama, ka mea ia, "Ka hoatu e ahau tēnei whenua ki tōu uri, mai rā anō o te awa o Īhipa, ā tae noa ki te awa nui, ki te awa, ki Uparati; 19 ngā Keni, ngā Keniti, ngā Karamoni, 20 ngā Hiti, ngā Perihi, ngā Repaima, 21 ngā Amori, ngā Kanaani, ngā Kirikahi, me ngā Iepuhi."

Verbond van God met Abram.

1 NÁ hierdie dinge het die woord van die Here tot Abram gekom in 'n gesig en gesê: Vrees nie, Abram, Ek is vir jou 'n skild en jou loon is baie groot.

2 Toe vra Abram: Here Here, wat sal U my gee, aangesien ek sonder kinders heengaan en die erfgenaam van my huis die Damaskéner Eliëser is?

3 Verder het Abram gesê: Aan my het U geen nageslag gegee nie; so sal dan die bediende van my huis my erfgenaam wees.

4 Toe kom die woord van die Here tot hom en sê: Hierdie een sal jou erfgenaam nie wees nie, maar die een wat uit jou liggaam sal voortkom, hy sal jou erfgenaam wees.

5 Daarop lei Hy hom uit na buite met die woorde: Kyk nou op na die hemel en tel die sterre as jy hulle kan tel. En Hy sê vir hom: So sal jou nageslag wees.

6 En hy het in die Here geglo; en Hy het hom dit tot geregtigheid gereken.

7 Verder het Hy vir hom gesê: Ek is die Here wat jou uitgelei het uit Ur van die Chaldeërs om jou hierdie land in besit te gee.

8 En hy sê: Here Here, waaraan sal ek weet dat ek dit in besit sal neem?

9 En Hy antwoord hom: Neem vir My 'n driejaaroud vers en 'n driejaaroud bokooi en 'n driejaaroud ram en 'n tortelduif en 'n jong duif.

10 En hy het dit alles vir Hom gebring en dit middeldeur gedeel en die helftes teenoor mekaar gelê; maar die voëls het hy nie verdeel nie.

11 Toe kom daar roofvoëls op die dooie diere af, maar Abram het hulle weggejaag.

12 En toe die son wou ondergaan, val daar 'n diepe slaap op Abram, en kyk, skrik en groot duisternis het hom oorval.

13 Daarop sê Hy vir Abram: Weet verseker dat jou nageslag vreemdelinge sal wees in 'n land wat aan hulle nie behoort nie; daar sal hulle diensbaar wees en verdruk word vierhonderd jaar lank.

14 Maar Ek sal ook die nasie oordeel aan wie hulle diensbaar moet wees, en daarna sal hulle uittrek met baie goed.

15 Maar jý sal na jou vaders gaan in vrede, jy sal in goeie ouderdom begrawe word.

16 En die vierde geslag sal hierheen terugkom, want die ongeregtigheid van die Amoriete is tot nog toe nie vol nie.

17 En ná sononder, toe dit heeltemal donker was, gaan daar 'n rokende oond en vurige fakkel tussen dié stukke vleis deur.

18 Op dié dag het die Here met Abram 'n verbond gesluit en gesê: Aan jou nageslag gee Ek hierdie land, van die rivier van Egipte af tot by die groot rivier, die Eufraatrivier:

19 die Keniete en Kenissiete en Kadmoniete

20 en Hetiete en Feresiete en Refaïete

21 en Amoriete en Kanaäniete en Girgasiete en Jebusiete.