Kenehi 7

Te Waipuke Nui

1 Nā, ka mea a Ihowā ki a Noa, "Haere mai koutou ko tōu whare katoa ki roto ki te āka; kua kite hoki ahau i a koe he tika ki tōku aroaro i tēnei whakatupuranga. 2 Tangohia e koe ētahi o ngā kīrehe pokekore, kia takiwhitu, te toa me tāna uha; o ngā kararehe poke hoki, kia takirua, te toa me tāna uha; 3 me ngā manu anō hoki o te rangi, kia takiwhitu, te toa me te uha; kia ora ai he uri ki runga ki te mata o te whenua katoa. 4 Kia whitu ake hoki ngā rā ka meatia e ahau kia ua te ua ki runga ki te whenua, kia whā tekau ngā rā, kia whā tekau ngā pō; ā, ka whakangaromia atu e ahau i runga i te mata o te whenua ngā mea ora katoa i hangā e ahau."

5 Ā, rite tonu tā Noa i mea ai ki a Ihowā katoa i whakahau ai ki a ia.

6 Nā, e ono rau ngā tau o Noa i te putanga mai o te waipuke ki runga ki te whenua. 7 Nā, ka tomo a Noa rātou tahi ko āna tama, ko tāna wahine, ko ngā wāhine hoki a āna tama, ki roto ki te āka, i te wehi i ngā wai o te waipuke. 8 Me ētahi o ngā kīrehe pokekore, o ngā kīrehe poke hoki, o ngā manu, o ngā mea katoa anō hoki e ngōkingōki ana i runga i te whenua; 9 i haere tātaki rua rātou ki roto ki te āka ki a Noa, te toa me te uha, i pērā tonu me tā te Atua i whakahau ai ki a Noa. 10 Nā, i muri iho i ngā rā e whitu ka puta mai ngā wai o te waipuke ki runga ki te whenua.

11 Nō te ono rau o ngā tau o te oranga o Noa, nō te rua o ngā marama, nō te tekau mā whitu o ngā rā o te marama, nō taua rangi anō i pakaru mai ai ngā mātāpuna katoa o te rire nui, ā, ka whakatuwheratia ngā matapihi o te rangi. 12 Ā, e whā tekau ngā rā, e whā tekau ngā pō, i ua ai te ua ki runga ki te whenua.

13 Nō taua rangi pū anō i tomo ai a Noa, rātou ko Hema, ko Hama, ko Iapeta, ngā tama a Noa, rātou tahi ko te wahine a Noa, ko ngā wāhine tokotoru anō hoki a āna tama, ki roto ki te āka; 14 rātou ko ngā kīrehe mohoao katoa o ia āhua, o ia āhua, ko ngā kararehe katoa o ia āhua, o ia āhua, ko ngā mea ngōki katoa e ngōkingōki nei i runga i te whenua, o ia āhua, o ia āhua, me ngā manu katoa, o ia āhua, o ia āhua, me ngā mea whai parirau katoa, o ia āhua, o ia āhua. 15 Nā, ka haere ki roto ki te āka ki a Noa, tātaki rua o ngā kikokiko katoa, o ngā mea whai wairua ora. 16 Ko ngā mea i haere, i haere he toa he uha o ngā kikokiko katoa, he pērā tonu me tā te Atua i whakahau ai ki a ia; ā, tūtakina ana ia e Ihowā ki roto.

17 Ā, e whā tekau ngā rā o te waipuke ki runga ki te whenua; ā, ka nui haere ngā wai, ka whakamanutia ake te āka, ā, ka maiangi ake ki runga i te whenua. 18 Nā, ka kaha ngā wai, ā, ka tino nui haere ki runga ki te whenua; ā, ka tere te āka i runga i te kare o ngā wai. 19 Nā, kua tino kaha rawa ngā wai ki runga ki te whenua; ā, ka taupokina ngā maunga teitei katoa i raro i te rangi, ā puta noa. 20 Kotahi tekau mā rima ngā whatīanga i pari ake ai ngā wai; ā, taupokina ana ngā maunga. 21 Nā, ka mate ngā kikokiko katoa i korikori i runga i te whenua; te manu, te kararehe, te kīrehe, ngā mea ngōki katoa hoki i ngōkingōki i runga i te whenua, me ngā tāngata katoa. 22 Ko ngā mea katoa kei roto nei i ō rātou pongāihu te manawa ora, o ngā mea katoa i te tuawhenua, i mate. 23 Ā, ngaro iho ngā mea ora katoa i runga i te mata o te whenua, te tangata, te kararehe, ngā mea ngōkingōki, me te manu o te rangi; i whakangaromia atu rātou i runga i te whenua. Ā, toe ake ko te kotahi o Noa, me ngā mea i a ia, i roto i te āka.

24 Ā, kotahi rau e rima tekau ngā rā i huri ai ngā wai ki runga ki te whenua.

1 DAARNA het die Here aan Noag gesê: Gaan in die ark, jy en jou hele huisgesin, want jou het Ek regverdig bevind voor my aangesig in hierdie geslag.

2 Van al die rein diere moet jy vir jou telkens sewe paar neem, die mannetjie met sy wyfie; maar van die diere wat nie rein is nie, twee, die mannetjie met sy wyfie.

3 Ook van die voëls van die hemel telkens sewe paar, die mannetjie met die wyfie, om die geslag in die lewe te hou op die hele aarde.

4 Want oor nog sewe dae sal Ek laat reën op die aarde, veertig dae en veertig nagte, en al die lewende wesens wat Ek gemaak het, van die aarde verdelg.

5 En Noag het gedoen net soos die Here hom beveel het.

6 En Noag was seshonderd jaar oud toe die watervloed oor die aarde gekom het.

7 En Noag en sy seuns en sy vrou en die vroue van sy seuns saam met hom het in die ark gegaan vanweë die waters van die vloed.

8 Van die rein diere en van die diere wat nie rein is nie, en van die voëls en van alles wat op die aarde kruip,

9 het daar twee-twee na Noag in die ark gegaan, 'n mannetjie en 'n wyfie, soos God Noag beveel het.

10 Ná die sewe dae kom toe die waters van die vloed op die aarde.

11 In die seshonderdste jaar van die lewe van Noag, in die tweede maand, op die sewentiende dag van die maand, op dieselfde dag, is al die fonteine van die groot watervloed oopgebreek, en die sluise van die hemel is geopen;

12 en die stortreën was op die aarde veertig dae en veertig nagte lank.

13 Op daardie selfde dag het Noag en Sem en Gam en Jafet, die seuns van Noag, sowel as die vrou van Noag en die drie vroue van sy seuns saam met hulle in die ark gegaan.

14 Hulle en al die wilde diere volgens hulle soorte en al die vee volgens hulle soorte en al die diere wat op die aarde kruip, volgens hulle soorte en al die voëls volgens hulle soorte, voëls van allerhande vere —

15 van al die vlees waar 'n lewensgees in was, het twee-twee na Noag in die ark gegaan.

16 En die wat ingaan, het gegaan as mannetjie en wyfie van alle vlees soos God hom beveel het. En die Here het agter hom toegesluit.

17 En die vloed was veertig dae lank op die aarde: die waters het vermeerder en die ark opgehef, sodat dit opgerys het bo die aarde.

18 En die waters het die oorhand gekry en grootliks vermeerder op die aarde, terwyl die ark op die waters drywe.

19 En die waters het heeltemal die oorhand gekry op die aarde, sodat al die hoë berge onder die ganse hemel bedek was.

20 Vyftien el bo hulle het die waters die oorhand gekry, sodat die berge bedek was.

21 En alle vlees wat op die aarde beweeg, het weggesterwe: die voëls en die vee en die wilde diere en al die gedierte wat op die aarde wemel, en al die mense.

22 Alles wat die asem van die lewensgees in sy neusgate gehad het, alles wat op die droë grond was, het doodgegaan.

23 So is dan al die lewende wesens verdelg wat op die aarde was, die mens sowel as die vee en die kruipende diere en die voëls van die hemel; hulle is verdelg van die aarde af. En net Noag het oorgebly en wat by hom in die ark was.

24 En die waters het die oorhand behou oor die aarde honderd-en-vyftig dae lank.